เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 32 การต่อสู้อีกครั้ง

บทที่ 32 การต่อสู้อีกครั้ง

บทที่ 32 การต่อสู้อีกครั้ง


บทที่ 32 การต่อสู้อีกครั้ง

“รับมือ!”

มาดาราเมะ อิกคาคุหัวเราะเสียงประหลาด ชักดาบฟันลงมาทันที อิโต มาโคโตะถอยฉากหลบการโจมตีอันดุดันได้อย่างหวุดหวิด

จากนั้นเขากระโดดสูง จับดาบด้วยสองมือ เล็งฟันใส่หัวโล้น ๆ ของมาดาราเมะ อิกคาคุ

มาดาราเมะ อิกคาคุยกมือขวาขึ้น ใช้ปลอกดาบรับการโจมตีไว้ แล้วใช้มือซ้ายที่ถือดาบฟันสวนใส่เอวของอิโต มาโคโตะ

วูบ!

อิโต มาโคโตะรีบใช้ก้าวพริบตาถอยทิ้งระยะห่างทันที

“เป็นอะไรไปไอ้หนู? เอาแต่หลบเป็นลิงหลอกเจ้าอยู่ได้ แน่จริงก็เข้ามาบวกกันซึ่ง ๆ หน้าสิวะ!”

มาดาราเมะ อิกคาคุถือดาบมือซ้าย ถือปลอกดาบมือขวา ฟาดฟันพร้อมกันทั้งสองมือ พุ่งตรงเข้าใส่ใบหน้าอิโต มาโคโตะ

“จัดไปอย่าให้เสีย!”

อิโต มาโคโตะใช้ก้าวพริบตาเปลี่ยนตำแหน่งไปมาต่อเนื่อง แล้วโผล่มาข้างหลังมาดาราเมะ อิกคาคุ จับดาบด้วยสองมือฟันขวางเต็มแรง

ผิดคาด มาดาราเมะ อิกคาคุเหมือนจะเดาทางได้ หันขวับกลับมาแล้วขว้างปลอกดาบในมือขวาสวน ปลอกดาบกระแทกเข้าที่ท้องของอิโต มาโคโตะอย่างจัง ตามด้วยคมดาบที่กรีดผ่านหน้าอกเป็นแผลยาว

อิโต มาโคโตะก็ฉวยโอกาสฟันสวนกลับไป โดนไหล่ของมาดาราเมะ อิกคาคุเช่นกัน

จากนั้นทั้งคู่ต่างใช้ก้าวพริบตาถอยห่างจากกัน

อิโต มาโคโตะก้มมองแผลเหวอะหวะที่หน้าอก ส่วนมาดาราเมะ อิกคาคุใช้มือซ้ายที่ถือดาบกุมไหล่ขวาที่เลือดไหลโชก

“ฮ่าฮ่าฮ่า สะใจโว้ย!”

ทันใดนั้น ทั้งอิโต มาโคโตะและมาดาราเมะ อิกคาคุก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาพร้อมกัน ชัดเจนว่าพวกเขาสนุกกับการต่อสู้แบบเลือดสาดตั้งแต่ยกแรกแบบนี้สุด ๆ

ตั้งแต่ได้สอบซันจุตสึครั้งนั้น เขาก็รู้จักมักคุ้นกับมาดาราเมะ อิกคาคุ และผ่านอิกคาคุ เขาก็ได้รู้จักอายาเสะงาวะ ยูมิชิกะด้วย เนื่องจากเขากับมาดาราเมะ อิกคาคุต่างเป็นพวกบ้าการต่อสู้เหมือนกัน เลยสนิทกันเร็วมาก

เกือบครึ่งปีที่ผ่านมาตั้งแต่เข้าสถาบันวิญญาณชินโอ เขากับอิกคาคุแอบมาประลองกันเป็นสิบครั้งแล้ว ตอนนี้เขาซึมซับวิชาดาบจากความทรงจำของอิโต ไคจนหมด และเริ่มมีความเข้าใจในวิถีดาบของตัวเองแล้ว

จากตอนแรกที่วิชาดาบของอิโต มาโคโตะยังดิบเถื่อนและมักถูกมาดาราเมะ อิกคาคุกดดันอยู่ตลอด แต่ตอนนี้ เขาสามารถสู้กับมาดาราเมะ อิกคาคุได้อย่างสูสี นับเป็นการพัฒนาที่น่าทึ่งมากในช่วงหกเดือนที่ผ่านมา

ระหว่างการต่อสู้ จู่ ๆ มาดาราเมะ อิกคาคุก็ป้ายยาสีเทาน้ำตาลจากปลอกดาบมาโปะที่แผลบนไหล่ขวา เลือดที่ไหลโชกหยุดไหลทันที

“รุ่นพี่อิกคาคุ ขี้โกงอีกแล้วนะ”

เห็นดังนั้น อิโต มาโคโตะมุมปากกระตุกเล็กน้อย แต่ก็ชินชาไปนานแล้ว

เขาล้วงมือซ้ายเข้าไปในแขนเสื้อ หยิบยาขี้ผึ้งสีเทาน้ำตาลออกมาทาที่หน้าอกบ้าง แผลที่หน้าอกก็หยุดเลือดไหลเช่นกัน

“บัดซบ แกก็พกยามาเหมือนกันนี่หว่าไอ้หนู!”

มาดาราเมะ อิกคาคุโวยวายเสียงดัง

“ก็ผมเรียนมาจากรุ่นพี่ไม่ใช่เหรอครับ...?”

อิโต มาโคโตะทำหน้าเอือมระอา ได้แต่บ่นในใจ:

“ถ้าร่างต้นฉันมาสู้กับพี่ เดี๋ยวจะได้รู้ว่า ‘สุดยอดการฟื้นตัว’ คืออะไร อันนั้นน่ะโกงของจริง!”

แต่พอลองคิดดู ถ้าร่างต้นสู้กับอิกคาคุจริง ๆ อาจจะไม่จำเป็นต้องใช้สุดยอดการฟื้นตัวด้วยซ้ำ เว้นแต่อิกคาคุจะใช้บังไคได้แล้วในตอนนี้

หลังจากพักหายใจครู่หนึ่ง ทั้งสองก็กลับมาสู้กันต่อ อิโต มาโคโตะยิ่งสู้ยิ่งเข้าฝัก เขาปรับลมหายใจ จับดาบด้วยสองมือ แล้วระดมฟันต่อเนื่องจนมาดาราเมะ อิกคาคุต้องถอยร่นไปหลายก้าว

ยังไม่หมดแค่นั้น อิโต มาโคโตะรวบรวมแรงดันวิญญาณ สายฟ้าสีขาวควบแน่นบนใบดาบฟันวิญญาณร่างต้น แล้วฟาดฟันออกไปสุดแรง

ตูม!

เสียงระเบิดกึกก้องราวกับสายฟ้าฟาด... เพลงดาบอัสนีบาต!

สายฟ้าสีขาวที่พกพาพลังดาบอันไร้เทียมทานพุ่งเข้าใส่มาดาราเมะ อิกคาคุ

มาดาราเมะ อิกคาคุกระโดดม้วนตัวหนีตาย ทิ้งระยะห่างจากอิโต มาโคโตะอย่างรวดเร็ว หลบการโจมตีได้อย่างหวุดหวิด รอยแยกจากการฟันลึกหลายเมตรปรากฏขึ้นบนพื้นดินแห้งแล้งข้างตัวอิกคาคุ!

ท่านี้คือท่าไม้ตายของร่างต้นเยคาว่า ‘เพลงดาบอัสนีบาต’ เนื่องจากร่างแยกไม่ได้รับความสามารถ ‘ประกายอัสนี’ มาด้วย อิโต มาโคโตะเลยปิ๊งไอเดียเอาวิถีมารยมทูตมาใช้แทนประกายอัสนี สิ่งที่เคลือบอยู่บนดาบเมื่อกี้คือ วิถีทำลายที่ 4... เบียคุไร (อัสนีขาว) ที่อิโต มาโคโตะฝึกฝนจนชำนาญถึงขีดสุด

แม้เพลงดาบอัสนีบาตแบบก๊อบปี้เกรดเออันนี้จะเทียบของจริงไม่ได้ แต่ก็ถือว่าพอถูไถ

มาดาราเมะ อิกคาคุที่หลบพ้นมาได้ แอบตกใจในใจ:

“ไอ้เด็กนรกนี่ ยิ่งสู้ยิ่งเก่ง เวลาแค่ครึ่งปี ทั้งวิชาดาบและแรงดันวิญญาณพัฒนาไปไกลขนาดนี้เชียว!”

คิดได้ดังนั้น เขาก็ไม่คิดจะออมมืออีกต่อไป เขาเอาปลอกดาบมาต่อกับด้ามดาบ ถือชี้ไปข้างหน้า แล้วตะโกนลั่น:

“จงยืดออก โฮซึคิมารุ (โคมอสูร)!”

แสงสีขาววาบขึ้น ดาบและปลอกดาบในมือมาดาราเมะ อิกคาคุเปลี่ยนสภาพเป็นหอกไม้ยาวที่มีปลายหอกเป็นมีดสั้นและพู่สีแดงห้อยอยู่ที่ปลายด้าม

อิกคาคุถือหอกยาว ใช้ก้าวพริบตาพุ่งมาประชิดตัวอิโต มาโคโตะในพริบตา แทงหอกตรงเข้าใส่หน้าอิโต มาโคโตะ

หลังจากชิไค (ปลดปล่อยขั้นต้น) ทั้งแรงดันวิญญาณและความเร็วของเขาเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

เคร้ง เคร้ง เคร้ง!

อิโต มาโคโตะยกดาบขึ้นปัดป้อง เสียงโลหะปะทะกันก่อให้เกิดประกายไฟ

ปลายหอกของโฮซึคิมารุราวกับงูพิษฉกกัด ทุกการแทงเล็งจุดตายทั้งสิ้น

“ตอนนี้แหละ!”

อิโต มาโคโตะฉวยจังหวะระหว่างการแทงของมาดาราเมะ อิกคาคุ ฟันขวางสวนกลับไป บังคับให้อิกคาคุต้องดึงโฮซึคิมารุกลับมากันการโจมตีอันหนักหน่วงของอิโต มาโคโตะ

“จงแยกออก โฮซึคิมารุ!”

ทันทีที่ด้ามหอกรับดาบไว้ได้ โฮซึคิมารุก็แยกตัวออกเป็นกระบองสามท่อน โซ่ที่เชื่อมแต่ละท่อนพุ่งเข้าพันธนาการดาบในมืออิโต มาโคโตะไว้แน่น พร้อมกันนั้น ปลายหอกก็โค้งวูบ เล็งไปที่ท้ายทอยของเขา หมายจะเด็ดหัวในทีเดียว

วูบ!

อิโต มาโคโตะกลายเป็นภาพติดตา หายวับไปจากจุดเดิม

“แหม รุ่นพี่อิกคาคุ ผมบอกแล้วไงว่ามุกเดิม ๆ ใช้กับผมไม่ได้ผลเป็นครั้งที่สองหรอก!”

ในการดวลครั้งก่อน มาดาราเมะ อิกคาคุเคยใช้มุกนี้เล่นงานคออิโต มาโคโตะมาแล้ว ครั้งนี้เขาเลยระวังตัวแจ

“วิถีทำลายที่ 31... ชัคคาโฮ (กระสุนเพลิงแดง)!”

อิโต มาโคโตะที่ใช้ก้าวพริบตาทิ้งระยะห่าง โผล่มาข้างหลังมาดาราเมะ อิกคาคุ ยกมือขวาขึ้น ลูกบอลเพลิงสีแดงฉานพุ่งเข้าใส่หัวโล้น ๆ ของอิกคาคุ

อิกคาคุรีบเปลี่ยนโฮซึคิมารุกลับเป็นหอกยาว ควงหอกป้องกันชัคคาโฮแบบไร้บทร่ายของอิโต มาโคโตะได้อย่างทุลักทุเล

โฮซึคิมารุปะทะกับลูกไฟ ฝุ่นควันตลบฟุ้ง ไม่นาน มาดาราเมะ อิกคาคุก็โผล่ออกมาจากกลุ่มควันในสภาพมอมแมม แต่ไม่ได้รับบาดเจ็บ

“แค่ก แค่ก ไอ้หนูอิโต ขี้โกงใช้วิถีมารทำไมวะ! ลูกผู้ชายมันต้องวัดกันที่ระยะประชิดสิโว้ย!”

“รุ่นพี่โกงก่อนไม่ใช่เหรอครับ?”

อายาเสะงาวะ ยูมิชิกะที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เห็นทั้งสองคนเริ่มเถียงกัน จากประลองยุทธ์กลายเป็นสงครามน้ำลาย

เขาทำหน้าเหม็นเบื่อแล้วพูดแทรก:

“พวกนายนี่เป็นเด็กหรือไง? เถียงกันอยู่ได้ จะสู้ก็สู้ดิวะ!”

ตอนนั้นเอง มาดาราเมะ อิกคาคุมองอิโต มาโคโตะด้วยรอยยิ้ม:

“ไอ้หนูอิโต แกทำ ‘ไอ้นั่น’ สำเร็จแล้วไม่ใช่เหรอ? รีบ ๆ โชว์ให้ดูหน่อยสิ”

อิโต มาโคโตะรู้ทันทีว่าอิกคาคุหมายถึงอะไร ถอนหายใจยาว:

“เฮ้อ เดิมทีผมกะจะรอให้เซย์เรย์เทย์มอบดาบประจำตัวให้ก่อนค่อยใช้ แต่เอาเถอะ ในเมื่อรุ่นพี่อยากเห็น ผมจัดให้ก็ได้ แม้จะรู้สึกเหมือนไปเป็นชู้กับเมียชาวบ้านก็เถอะที่ต้องใช้ดาบคนอื่นโชว์!”

“จงฉีกกระชาก...”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═

จบบทที่ บทที่ 32 การต่อสู้อีกครั้ง

คัดลอกลิงก์แล้ว