บทที่ 29 จีวา บาร์นส์

บทที่ 29 จีวา บาร์นส์

ในฮูเอโคมุนโด กลางป่าเมนอส เยคาว่าที่กำลังนั่งสมาธิหลับตานิ่ง จู่ ๆ ก็ลืมตาขึ้น

เขากับอิโต มาโคโตะในโซลโซไซตี้มีจิตสื่อถึงกัน ดังนั้นเขาจึงรับรู้ความเป็นไปในโซลโซไซตี้ได้แบบเรียลไทม์

“ถ้าร่างแยกวัดได้ระดับ 5 พลังวิญญาณ... ร่างต้นที่มีแรงดันวิญญาณมากกว่าร่างแยกถึงห้าเท่า ตามเกณฑ์ของโซลโซไซตี้แล้ว แรงดันวิญญาณของฉันตอนนี้ดูเหมือนจะแตะขอบของ ‘ระดับ 3’ แล้วสินะ”

กล่าวคือ แรงดันวิญญาณรวมของร่างต้นเยคาว่า น่าจะถึงเกณฑ์ขั้นต่ำของระดับหัวหน้าหน่วยแล้ว แต่พลังโจมตียังด้อยกว่าหัวหน้าหน่วยทั่วไป

ถ้ามองภาพรวมพลังต่อสู้ ร่างต้นเยคาว่าอาจจะเรียกได้ว่าเป็น ‘ว่าที่หัวหน้าหน่วย’ แต่ในเวลานี้เขายังเป็นแค่กิลเลียนที่ยังไม่ได้เป็นอารันคาร์

เขายังไปไม่ถึงขีดสุดของฮอลโลว์ และการเป็นอารันคาร์ก็ยังเร็วเกินไป

ทว่า การพัฒนาทักษะอย่างวิชาดาบ จะช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งให้เขาได้อย่างก้าวกระโดดในระยะสั้น ในขณะที่แอดจูคาสตัวอื่นยังใช้แค่เขี้ยวเล็บ เยคาว่ากลับเริ่มเล่นดาบแล้ว

นี่คือเหตุผลที่เขาตัดสินใจส่งร่างแยกไปเข้าหน่วยที่ 11 เพราะอะไรจะขัดเกลาวิชาดาบได้ดีไปกว่าสมรภูมิเลือดที่ไม่มีวันจบสิ้นล่ะ?

......

“โฮก!”

มองดูฝูงกิลเลียนที่กำลังคำรามใส่ท้องฟ้าเบื้องหน้า เยคาว่าพยักหน้าเบา ๆ พลางปลดปล่อยแรงดันวิญญาณทั้งหมดออกมา

ออร่าของเขาพุ่งถึงขีดสุด แม้จะเป็นกิลเลียนเหมือนกัน แต่ด้วยแรงดันวิญญาณของเยคาว่าตอนนี้ แม้แต่แอดจูคาสก็ยังเทียบไม่ติด

และเหตุผลเดียวที่พวกกิลเลียนไร้สมองพวกนี้ยังจ้องแรงดันวิญญาณเขาได้โดยไม่แตกฮือหนีไป ก็เพราะมีคนชักใยอยู่เบื้องหลัง

“ไม่ยอมออกมาสินะ!”

เยคาว่าสะบัดมือขวา แส้สายฟ้าหนาเท่าแขนผู้ใหญ่ ยาวกว่าร้อยเมตร ปรากฏขึ้นในมือ เขาฟาดมันลงอย่างดุดัน บิดเกลียวกลางอากาศ ฉีกกระชากฝูงกิลเลียนจนแหลกละเอียด

ทันใดนั้น โซลอีทเตอร์ก็ทำงาน ดูดกลืนซากทั้งหมดเข้าไป จังหวะที่เยคาว่ากำลังดื่มด่ำกับความสดชื่นของแรงดันวิญญาณที่ไหลเข้าสู่ร่างกาย สีหน้าเขาก็เปลี่ยนไปราวกับสัมผัสบางอย่างได้

“เจอตัวแล้ว!”

เยคาว่าแสยะยิ้มเหี้ยม พุ่งเข้าไปในป่าลึก พอถึงจุดหนึ่ง เขาเงื้อดาบฟันลงไปในอากาศว่างเปล่า

“จ๋อม!”

สัมผัสแรงต้านเล็กน้อยส่งผ่านมาที่ใบดาบ ราวกับฟันลงบนผิวน้ำ ทันใดนั้น ความว่างเปล่าที่เคยสงบนิ่งก็เริ่มกระเพื่อมไหว จากช้า ๆ กลายเป็นรวดเร็วขึ้นเรื่อย ๆ

จู่ ๆ ปลาประหลาดรูปร่างยาวเมตรกว่า สีน้ำเงินเข้มทั้งตัว และมีหนามกระดูกปกคลุม ก็พุ่งพรวดออกมาจากระลอกคลื่น

“ขวับ!”

ชัดเจนว่าคนที่บงการฝูงกิลเลียนเมื่อครู่คือเจ้าแอดจูคาสตัวนี้

ตัวมันเล็ก ทำให้คล่องแคล่วว่องไวมาก ทันทีที่โผล่ออกมา มันก็ใช้หางฟาดใส่เยคาว่า แม้เยคาว่าใช้โซนีโดหลบได้ แต่เจ้าปลาประหลาดก็มุดกลับเข้าไปในระลอกคลื่นอีกชุดแล้ว

“น่าสนใจ!”

แรงดันวิญญาณของเจ้าปลาประหลาดนี้ไม่แข็งแกร่ง เทียบกับแอดจูคาสเซนทอร์ที่เขาใช้สร้างร่างแยกไม่ได้ด้วยซ้ำ แต่วิธีการโจมตีของมันน่าสนใจเป็นพิเศษ

“วูบ!”

ระลอกคลื่นปรากฏขึ้นด้านหลังเยคาว่า จังหวะที่ปลาประหลาดกำลังจะพุ่งออกมาเอาหัวที่มีหนามเจาะหลังเยคาว่า เยคาว่าก็ขยับตัว ตวัดดาบยาวไปข้างหลัง

เคร้ง!

เสียงปะทะดังสนั่น เยคาว่าที่เกือบถูกลอบกัด สกัดการโจมตีได้ทันท่วงที

หลังปะทะกันหลายรอบ เยคาว่าประเมินได้ว่าแอดจูคาสปลาประหลาดตัวนี้คงซ่อนตัวหลังระลอกคลื่นได้ไม่นาน ถึงต้องโผล่ออกมาโจมตีเป็นพัก ๆ

“ระยะห่างระหว่างการโจมตีแต่ละครั้งคือห้าวินาที! และตำแหน่งที่โผล่มาแต่ละครั้งจะไม่ซ้ำเดิม”

หลังจากวิเคราะห์อย่างใจเย็น เยคาว่าจับจังหวะการโจมตีของปลาประหลาดได้ทั้งหมด เขาแค่ยืนนิ่งกลางสนาม หยุดการเคลื่อนไหว รับมือทุกการเปลี่ยนแปลงด้วยความสงบนิ่ง

“วูบ!”

ระลอกคลื่นปรากฏขึ้นเหนือหัวเยคาว่า

“ประกายอัสนี!”

เปรี๊ยะ!

โดยไม่ต้องเงยหน้ามอง สิ้นเสียงเรียกชื่อท่า สายฟ้าก็ระเบิดออกรอบตัว ช็อตปลาประหลาดที่เพิ่งโผล่มาโจมตีจนชะงัก

ในเมื่อรู้ว่ามันซ่อนตัวได้แค่ห้าวินาที เยคาว่าแค่กะจังหวะให้แม่น ปล่อยประกายอัสนีรอบตัวทุกห้าวินาที ไม่ว่ามันจะโผล่มาตรงไหน ก็ต้องโดนช็อตจนเกรียม!

การต่อสู้ระหว่างเยคาว่ากับปลาประหลาดพลิกผันทันที

“วูบ!”

เปรี๊ยะ!

“วูบ!”

เปรี๊ยะ!

เหมือนเกมทุบตัวตุ่น พอปลาประหลาดโผล่หัวมาปุ๊บ ก็โดนประกายอัสนีช็อตปั๊บ โดนไปหลายรอบเข้า มันก็เริ่มส่งกลิ่นไหม้

ทันใดนั้น ระลอกคลื่นก็เริ่มถอยห่างออกไป ชัดเจนว่าปลาประหลาดไม่คิดจะสู้ต่อแล้ว กะจะชิ่งหนี

“คิดจะหนี? ไม่ง่ายหรอก!”

เยคาว่าหัวเราะเสียงประหลาด แส้สายฟ้าปรากฏขึ้นในมือ เล็งจังหวะแล้วสะบัดออกไปสุดแรง

ผลคือ ทันทีที่ปลาประหลาดโผล่หัวมา ก็ถูกแส้สายฟ้ารัดไว้แน่นแล้วลากกลับมา

เยคาว่าไม่พูดพร่ำทำเพลง เตรียมเงื้อดาบปลิดชีพแอดจูคาสตัวนี้ที่ทำให้เขาเสียเวลาไปไม่น้อย

“ราชาเจ้าขา ไว้ชีวิตข้าเถอะ! จีวา บาร์นส์ ยอมจำนนแล้ว อย่าฆ่าข้าเลย!”

เสียงเล็กแหลมดังออกมาจากปากปลาประหลาด ขัดกับรูปลักษณ์อัปลักษณ์ของมันอย่างสิ้นเชิง

“โห พูดได้ด้วยแฮะ งั้นบอกเหตุผลที่ฉันไม่ควรฆ่าแกมาซิ!”

เยคาว่าถือแส้สายฟ้ามือซ้าย ถือดาบมือขวา มองปลาประหลาดที่ถูกมัดด้วยความสนใจ

จีวา บาร์นส์มองเมนอสรูปร่างมนุษย์สีดำทมิฬสูงสองเมตรตรงหน้าด้วยความหดหู่ใจ บ่นอุบในใจ:

“กล้าดียังไง เป็นถึงวาสโทรเด้แท้ ๆ มาเดินกร่างรังแกแอดจูคาสอย่างข้า? แน่จริงทำไมไม่ไปท้าดวลบารากันที่ลาส โนเชสโน่น!”

เห็นได้ชัดว่า จีวา บาร์นส์ ก็เข้าใจผิดว่าเยคาว่าคือวาสโทรเด้ ถ้ามันรู้ว่า ‘วาสโทรเด้’ ตรงหน้าจริง ๆ แล้วเป็นแค่กิลเลียน คงอ้าปากค้างจนกรามค้างแน่

แม้ในใจจะบ่นอุบ แต่ปากจีวา บาร์นส์กลับซื่อสัตย์มาก:

“ท่านวาสโทรเด้ผู้ยิ่งใหญ่ ข้ารู้จักแหล่งกบดานของกลุ่มแอดจูคาส ข้าพาไปได้นะ มีแอดจูคาสอย่างน้อยห้าตัวขึ้นไป ขอแค่ท่านสัญญว่าจะไม่กินข้า”

“หืม? แน่ใจนะ?”

ได้ยินจีวา บาร์นส์พูด เยคาว่าเริ่มลังเล

เพราะตั้งแต่เลื่อนขั้นมา แอดจูคาสที่เขาเจอนั้นน้อยจนน่าใจหาย รวมจีวา บาร์นส์ตัวนี้ด้วย ก็เพิ่งจะสามตัว

จู่ ๆ บอกว่ามีห้าตัว เยคาว่าย่อมต้องสงสัยเป็นธรรมดา

“แน่นอนขอรับ นายท่านผู้ยิ่งใหญ่ จีวา บาร์นส์ผู้ต่ำต้อยจะกล้าหลอกลวงวาสโทรเด้ผู้ทรงพลังได้เยี่ยงไร?”

เจ้าปลาประหลาดลดตัวลงต่ำสุด ๆ กลัวเยคาว่าจับทำซาซิมิจริง ๆ

“ก็ได้ ฉันจะลองเชื่อแกดู แต่ว่า...”

เยคาว่าวางดาบฟันวิญญาณลง รวบรวมแรงดันวิญญาณไว้ที่ฝ่ามือ ไม่นานมันก็กลายเป็นลูกบอลสายฟ้าที่ส่งเสียงเปรี๊ยะ ๆ

เยคาว่าจับปากจีวา บาร์นส์ง้างออก แล้วยัดลูกบอลสายฟ้าเข้าไปในท้องมันดื้อ ๆ

นี่คือการประยุกต์ใช้ ‘ประกายอัสนี’ แบบใหม่ของเขา อัดสายฟ้าความหนาแน่นสูงเข้าไปในร่างเป้าหมาย ตราบใดที่เขาต้องการ ต่อให้อยู่ห่างกันแสนลี้ เขาก็สั่งระเบิดลูกบอลสายฟ้านี้ได้ทุกเมื่อ

ลูกบอลสายฟ้าจะระเบิดร่างจีวา บาร์นส์จนเครื่องในเละเทะแน่นอน

ทำเสร็จแล้ว เขาถึงคลายแส้สายฟ้า ปล่อยจีวา บาร์นส์เป็นอิสระ

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═