บทที่ 20 ร่างแยกแอดจูคาส!

บทที่ 20 ร่างแยกแอดจูคาส!

เพียงไม่นาน ชายหนุ่มผมม่วงในชุดยมทูต รูปร่างสูงโปร่ง ถือดาบฟันวิญญาณก็ปรากฏตัวขึ้นที่ปลายถนนอันวุ่นวาย

คราวนี้ เยคาว่าไม่ถอยหลัง แต่กลับใช้โซนีโดพุ่งเข้าใส่อย่างไม่เกรงกลัว

วูบ!

พริบตาเดียว เยคาว่ามาโผล่ด้านหลังอิโต ไค แล้วแทงดาบเข้าใส่

อิโต ไคยกดาบขึ้นกัน ก่อนจะฟันสวนเล็งไปที่ใบหน้าเยคาว่า

เยคาว่าเกร็งกล้ามเนื้อ เอนตัวหลบดาบ แล้วฉวยโอกาสเตะอิโต ไคกระเด็นถอยไป

ทันใดนั้น มือซ้ายของเขาก็ระดมยิงกระสุนพลังงานสีดำแดงนับสิบลูก เปลี่ยนบ้านดินเตี้ย ๆ รอบข้างให้กลายเป็นผุยผง... เซโร่รัว! เผชิญหน้ากับพายุเซโร่ อิโต ไคใช้ก้าวพริบตาติดต่อกันจนร่างกายกลายเป็นภาพติดตาหลบหลีกไปมา

เพียงอึดใจ บ้านดินที่กลายเป็นผุยผงก็กลับคืนสู่สภาพเดิม เพราะที่นี่คือโลกภายในของอิโต ไค ไม่ใช่รุคอนไกของจริง

“วิถีทำลายที่ 4 เบียคุไร!”

อิโต ไคชี้นิ้ว สายฟ้าสีขาวพุ่งเข้าใส่เยคาว่า เยคาว่ายิงเซโร่สวนกลับไปสกัดไว้

“ใครบอกว่าหน่วยที่ 11 ใช้วิถีมารไม่เป็น? เบียคุไรนี่คล่องปร๋อเลยนี่หว่า!” เยคาว่าบ่นพึมพำ

เคร้ง เคร้ง เคร้ง!

เมื่อการดวลดาบของทั้งคู่เข้าสู่ช่วงดุเดือด ต่างฝ่ายต่างมีบาดแผล แต่ต่างกันตรงที่บาดแผลของอิโต ไคสะสมเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ส่วนบาดแผลของเยคาว่าหายสนิททันทีด้วย ‘สุดยอดการฟื้นตัว’

เห็นว่าวิชาดาบเพียงอย่างเดียวเอาชนะเยคาว่าไม่ได้ อิโต ไครีบถอยฉาก ชูดาบฟันวิญญาณขึ้นเหนือหัวแล้วตะโกนลั่น:

“จงสู้จนตัวตาย คามิคาเสะมารุ!”

ดาบยาวในมือเปลี่ยนสภาพเป็นหอกยาวสีดำทมิฬที่มีพายุหมุนวนรอบตัว พุ่งเข้าโจมตีเยคาว่าอีกครั้ง

“ฮ่าฮ่าฮ่า มาได้จังหวะพอดี!”

เยคาว่าหัวเราะร่า สะบัดดาบฟันวิญญาณร่างต้น พลังสายฟ้าไหลบ่าเข้าสู่ตัวดาบทันที ปะทะกับหอกยาวที่มีพายุห่อหุ้ม

วูบ วูบ วูบ!

“กระบวนท่าคามิคาเสะที่หนึ่ง... เจ็ดดาบสังหารวายุ!”

อิโต ไคแทงหอกรัวเจ็ดครั้งติด วังวนพายุเจ็ดลูกราวกับเครื่องบดเนื้อพุ่งเข้าใส่เยคาว่า เยคาว่าไม่หวั่นเกรง ตวัดดาบยาวฟาดสวน เสียงระเบิดกึกก้อง รังสีดาบสายฟ้าขนาดมหึมาถูกปลดปล่อยออกมา

เพลงดาบอัสนีบาต!

เพลงดาบอัสนีบาตเวอร์ชันอัปเกรดรุนแรงกว่าตอนที่ใช้ฆ่าแอดจูคาสครึ่งมนุษย์ครึ่งงูลิบลับ มันผ่าพายุทั้งเจ็ดลูกขาดสะบั้นทันที

ฉัวะ!

สายฟ้าที่ดุดันและทรงพลังฟันร่างอิโต ไคเป็นแผลลึกถึงกระดูก!

ตั้งแต่ไหล่ซ้ายลามลงมาถึงเอว ลึกจนเห็นกระดูกขาวโพลน!

ทว่าอิโต ไคกลับเมินเฉยต่อบาดแผลฉกรรจ์นี้โดยสิ้นเชิง ยังคงต่อสู้กับเยคาว่าต่อไป

แต่เยคาว่ารู้สึกได้ชัดเจนว่าความเร็วของอีกฝ่ายตกลง

“อย่างที่คิด ต่อให้อยู่ในโลกภายใน อาการบาดเจ็บก็ยังส่งผลต่อสภาพร่างกายสินะ”

“กระบวนท่าคามิคาเสะที่สอง... มังกรวายุคำราม!”

อิโต ไคควงหอกยาวด้วยสองมืออย่างต่อเนื่อง

วูบ!

ท่ามกลางเสียงลมหวีดหวิว มังกรพายุขนาดใหญ่ก่อตัวขึ้นในพริบตา มันพุ่งเข้าใส่เยคาว่าอย่างเกรี้ยวกราด ชัดเจนว่านี่คือท่าไม้ตายก้นหีบของอิโต ไค

เห็นดังนั้น เยคาว่าตั้งดาบขนานพื้น ที่ปลายดาบมีไอแรงดันวิญญาณสีดำแดงผสมผสานกับสายฟ้าสีทองเข้ม ก่อตัวเป็นลูกพลังงานสีดำแดงเหลือบทองในพริบตา

“กรัง เรย์ เซโร่ (เซโร่ราชันย์)!”

เซโร่ราชันย์อันน่าสะพรึงกลัวที่ถักทอด้วยสองสี พุ่งสวนมังกรพายุทันทีที่สิ้นเสียงเยคาว่า

กรัง เรย์ เซโร่ เป็นความสามารถใหม่ที่เยคาว่าได้รับหลังจากเลื่อนขั้นเป็นกิลเลียน ในต้นฉบับ มีเพียงอารันคาร์ระดับเอสปาด้า หรือเมนอส กรันเดระดับวาสโทรเด้เท่านั้นที่จะใช้ได้

แต่เยคาว่ากลับเรียนรู้มันได้เองตามธรรมชาติหลังจากเป็นกิลเลียน

กรัง เรย์ เซโร่ที่ทรงพลังทะลวงมังกรพายุของอิโต ไคจนสลายไปอย่างง่ายดาย แม้แต่อิโต ไค หรือต้องเรียกว่าคามิคาเสะมารุ ก็สลายหายไปอย่างไร้ร่องรอยหลังจากรับท่านี้เข้าไปเต็ม ๆ

ทันทีที่เอาชนะอิโต ไคได้ เยคาว่ารู้สึกหน้ามืดวูบ แล้วกลับมาสู่โลกแห่งความจริงทันที

หลังการต่อสู้รอบที่สองกับอิโต ไค เยคาว่าเข้าใจระดับความแข็งแกร่งของตัวเองอย่างชัดเจน แรงดันวิญญาณของเขาตอนนี้เหนือกว่าอิโต ไคระดับรองหัวหน้าหน่วยไปไกลโข แต่ทักษะการต่อสู้และวิชาดาบยังด้อยกว่าอิโต ไคอยู่ขั้นหนึ่ง

เพราะเหตุนี้เขาถึงสู้กับอิโต ไคอยู่นานสองนาน ถ้าทักษะเท่ากัน อิโต ไคคงยืนได้ไม่กี่กระบวนท่า

แต่นี่เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้ ในชาติก่อนเยคาว่าก็แค่พนักงานออฟฟิศ ทักษะการต่อสู้ส่วนหนึ่งมาจากการเรียนรู้เองตอนเป็นฮอลโลว์ แต่ส่วนใหญ่มาจากความทรงจำของอิโต ไค พูดง่าย ๆ คือก๊อบปี้มาจากอิโต ไค ดังนั้นย่อมไม่มีทางเหนือกว่าต้นฉบับได้

“ถ้าฉันไปฝึกวิชาต่อที่โซลโซไซตี้ได้ก็คงดี!”

แต่ในฐานะฮอลโลว์ การไปโซลโซไซตี้ก็เท่ากับไปให้เขารุมยำตีนดี ๆ นี่เอง

ขณะกำลังครุ่นคิด จู่ ๆ เยคาว่าก็ปิ๊งไอเดีย และคิดหาวิธีแฝงตัวเข้าโซลโซไซตี้ได้!

......

ครึ่งเดือนต่อมา ณ มุมหนึ่งของป่าเมนอส

“แก... เป็นถึงวาสโทรเด้ ไม่ไปท้าดวลบารากันที่ลาส โนเชส แต่กลับมาหาเรื่องแอดจูคาสอย่างข้าเนี่ยนะ?”

แอดจูคาสรูปร่างคล้ายเซนทอร์เอ่ยด้วยความคับแค้นใจ

“ฉัน... ถูกเข้าใจผิดว่าเป็นวาสโทรเด้อีกแล้วเหรอ?”

แต่ก็โทษเจ้าเซนทอร์ไม่ได้หรอก เพราะจะมีกิลเลียนที่ไหนตบแอดจูคาสร่วงในดาบเดียวได้บ้างล่ะ?

เยคาว่ายิ้มโดยไม่พูดอะไร แล้วตวัดดาบซ้ำอีกครั้ง แอดจูคาสเซนทอร์ก็ได้แต่ตายตาไม่หลับ

จากนั้น เยคาว่าก็ใช้โซลอีทเตอร์ดูดกลืนแอดจูคาสตัวนี้จนเกลี้ยงอย่างชำนาญ

และยังไม่จบแค่นั้น ทันทีที่ดูดกลืนเซนทอร์แอดจูคาสเสร็จ ชิ้นส่วนเกราะตะขาบชิ้นเล็ก ๆ ที่เชื่อมต่อกับหน้ากากบนหลังเยคาว่าก็หลุดออกมา แล้วหน้ากากบนหลังก็ขยับยุกยิกกลับคืนสภาพเดิมทันที

ทันทีที่ชิ้นส่วนตะขาบตกถึงพื้น มันก็ขยายขนาดขึ้นทันตาเห็น กลายเป็นไจแอนท์ฮอลโลว์ตะขาบยาวสิบเมตรในพริบตา มีหน้ากากสีขาวโพลนครอบปากแหลมคมอยู่ด้านหน้า

สิ่งที่เยคาว่าใช้คือความสามารถ ‘ร่างแยก’ ที่ได้รับตอนเป็นไจแอนท์ฮอลโลว์ ก่อนหน้านี้เพราะพลังยังไม่พอ เขาเลยไม่เคยใช้มันจนกระทั่งตอนนี้

ร่างแยกที่สร้างด้วยวิธีนี้จะมีจิตวิญญาณเดียวกับร่างต้น และแชร์ความทรงจำร่วมกัน!

ร่างแยกตัวนี้เยคาว่าสร้างขึ้นโดยใช้แรงดันวิญญาณทั้งหมดของแอดจูคาสเซนทอร์ที่เพิ่งกินเข้าไป

ร่างต้นและร่างแยกของเยคาว่ามองหน้ากันตาปริบ ๆ

“ความรู้สึกที่มองตัวเองนี่มันแปลกพิลึกแฮะ!”

เยคาว่าสัมผัสได้ถึงแรงดันวิญญาณที่แผ่ออกมาจากร่างแยกตัวนี้ มันแตะระดับแอดจูคาสแน่นอน แรงดันวิญญาณคิดเป็นเกือบยี่สิบเปอร์เซ็นต์ของร่างต้น ถ้านับแค่ปริมาณแรงดันวิญญาณ มันยังแกร่งกว่าเยคาว่าตอนก่อนเลื่อนขั้นเสียอีก

อย่างไรก็ตาม ตอนสร้างร่างแยก เยคาว่าไม่ได้ใส่ความสามารถพิเศษอย่าง ‘ประกายอัสนี’ และ ‘อำพราง’ ลงไป เพื่อไม่ให้เสียพลังรากฐานของร่างต้น

ดังนั้นมันจึงไม่มีความสามารถพิเศษเฉพาะตัวเหมือนแอดจูคาสทั่วไป รู้แค่ทักษะพื้นฐานอย่างโซนีโดและเซโร่เท่านั้น

พูดง่าย ๆ คือร่างแยกนี้เป็นแอดจูคาสกระดาษเปล่า แต่แค่นั้นก็พอแล้ว

ร่างต้นของเยคาว่าตวัดมือขวากลางอากาศ ความว่างเปล่าที่เคยสงบนิ่งถูกฉีกออกเป็นปากขนาดใหญ่บิดเบี้ยว ด้านหลังคือความมืดมิดของดันไก (ช่องว่างระหว่างมิติ)

ร่างแยกของเยคาว่ากระโดดสูง พุ่งเข้าไปในดันไกทันที เริ่มต้นการเดินทางสู่โลกมนุษย์ จากนั้นรอยแยกมิติก็ปิดลงอย่างรวดเร็ว

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═