บทที่ 13 พัฒนาการสายฟ้า! แรงดันวิญญาณประหลาด

บทที่ 13 พัฒนาการสายฟ้า! แรงดันวิญญาณประหลาด

วูบ!

เยคาว่าใช้โซนีโด เคลื่อนย้ายพริบตาข้ามระยะร้อยวามาโผล่ด้านหลังกิลเลียนทันที

เมื่อเทียบกับความสูงเกือบร้อยเมตรของกิลเลียน เยคาว่าที่ยาวเพียงยี่สิบเมตรดูเล็กจ้อยไปถนัดตา

หางตะขาบของเขาตวัดรัดขาข้างหนึ่งของกิลเลียนไว้แน่น

เท้ากระดูกสีซีดขนาดยักษ์ของกิลเลียนถูกพันธนาการในชั่วพริบตา จากนั้นเยคาว่าก็เปิดใช้งาน ‘ประกายอัสนี’

เปรี๊ยะ!

สายฟ้าแลบแปลบปลาบอย่างรุนแรงพุ่งออกจากหางของเยคาว่าโดยตรง

มอบ ‘นวดฝ่าเท้า’ แบบพิเศษให้เจ้ากิลเลียน

“โฮก!”

กิลเลียนคำรามลั่นฟ้าด้วยความเจ็บปวดที่เท้า ตอนนี้เองมันถึงเพิ่งรู้ตัวว่าเยคาว่าอยู่ข้างหลัง หัวมหึมาหันขวับกลับมาทันที ปากยักษ์อ้ากว้าง เตรียมยิงเซโร่สีดำแดงใส่เยคาว่า

เยคาว่าเกร็งหางออกแรงดึงอย่างหนัก ถึงกับกระชากขากิลเลียนจนขาดสะบั้น

“โฮก!”

กิลเลียนร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดอีกครั้ง ก่อนจะเสียสมดุลและล้มครืนลงกระแทกพื้นอย่างแรง!

ตึง!

ร่างมหึมาของกิลเลียนร่วงหล่น ทับต้นไม้ยักษ์ในป่าหักโค่นเป็นแถบ

เซโร่ที่ชาร์จไปได้ครึ่งหนึ่ง ระเบิดตูมคาปากของมัน

เยคาว่าฉวยโอกาสทอง สะบัดแส้สายฟ้าฟาดเปรี้ยง ผ่าร่างกิลเลียนขาดเป็นสองซีกตามแนวยาว

เพียงเท่านี้ กิลเลียนผู้โดดเดี่ยวตัวนี้ก็ถูกเยคาว่าจัดการได้อย่างเด็ดขาดและหมดจด

เยคาว่าพิจารณาหนามกระดูกแหลมคมรอบคอกิลเลียนอย่างละเอียด ถึงได้มั่นใจว่าหนามกระดูกสองอันที่เขาได้จากฮอลโลว์คาเมเลียนก่อนหน้านี้ มีที่มาจากกิลเลียนจริง ๆ

เดิมทีเขาตั้งใจจะใช้หนามกระดูกสองอันนั้นเป็นดาบคู่หลังเลื่อนขั้นเป็นไจแอนท์ฮอลโลว์ แต่หลังจากเลื่อนขั้น ความแข็งแกร่งของเยคาว่าเพิ่มขึ้นมหาศาล หนามกระดูกสองอันนั้นแทงไม่เข้าเกราะป้องกันของเยคาว่าอีกแล้ว เขาเลยดูดกลืนพวกมันด้วยโซลอีทเตอร์ไปเสียเลย

เยคาว่าชูหางขึ้นสูงและเปิดใช้งานโซลอีทเตอร์อีกครั้ง แรงดันวิญญาณสีทองเข้มปะทุออกจากปลายหาง ก่อตัวเป็นวังวนอนุภาควิญญาณขนาดยักษ์ เพียงไม่นาน ร่างที่ขาดเป็นสองท่อนของกิลเลียนก็ถูกดูดกลืนจนหมดสิ้น!

เมื่อแรงดันวิญญาณมหาศาลไหลเข้าสู่ร่างกาย เยคาว่ากางแขนออก แสดงสีหน้าเปี่ยมสุข

“สบายตัวชะมัด!”

ไม่นึกเลยว่าการกินกิลเลียนตัวเดียวจะช่วยเพิ่มแรงดันวิญญาณโดยรวมของเยคาว่าได้ถึงหกสิบเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์

สัมผัสถึงแรงดันวิญญาณที่พลุ่งพล่านในกาย เยคาว่าบิดขี้เกียจอย่างผ่อนคลาย

ตอนนี้เยคาว่ารู้สึกว่าถ้าต้องเจอกับกิลเลียนตัวนั้นอีก ต่อให้วัดพลังเซโร่กันซึ่งหน้า เขาก็ฆ่ามันได้สบาย ๆ

“แต่สงสัยจังว่า ถ้าเทียบกับกิลเลียนผ่าเหล่าตัวก่อนหน้านั้น จะเป็นยังไงบ้างนะ?”

แม้เยคาว่ายังเป็นไจแอนท์ฮอลโลว์ ไม่ได้เลื่อนขั้นเป็นกิลเลียน แต่กิลเลียนไร้สมองทั่วไปก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาอีกต่อไป

ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบัน ตราบใดที่ไม่ไปเจอแอดจูคาสที่มีลูกน้องกิลเลียนเป็นฝูง เขาก็แทบจะปลอดภัยหายห่วง

ส่วนเรื่องเจอวาสโทรเด้นั้น ทั้งฮูเอโคมุนโดมีวาสโทรเด้ให้นับนิ้วได้ เยคาว่าเชื่อว่าดวงเขาคงไม่กุดขนาดนั้น

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังมีสกิลเทพอย่าง ‘อำพราง’ เยคาว่าประเมินว่าถ้าเปิดใช้งานอำพรางตอนนี้ แอดจูคาสทั่วไปก็น่าจะจับไม่ได้ไล่ไม่ทัน

เมื่อความกล้ามาเต็มพิกัด เขาจึงเปิดใช้งานอำพรางและมุ่งหน้าลึกเข้าไปในป่าเมนอส

เนื่องจากในป่าเมนอสไม่มีทรายสีขาว เยคาว่าจึงมุดดินซ่อนตัวไม่ได้ แถม ‘อำพราง’ ซ่อนได้แค่แรงดันวิญญาณ ไม่ได้ซ่อนกายเนื้อ ดังนั้นความเร็วในการเดินทางของเยคาว่าจึงช้าลงมาก เน้นไปที่การซ่อนร่องรอยเป็นหลัก

ระหว่างทาง เยคาว่าเจอกิลเลียนฉายเดี่ยวหลายตัว ซึ่งเขาก็จัดการฆ่าและกินเรียบ ต้องบอกเลยว่าป่าเมนอสคือขุมทรัพย์สำหรับเยคาว่าที่มีโซลอีทเตอร์จริง ๆ

ประสิทธิภาพและอัตราการใช้ประโยชน์จากการกินฮอลโลว์ด้วยโซลอีทเตอร์นั้นสะดวกกว่าการกินสด ๆ แบบเทียบไม่ติด

ฮอลโลว์อื่นต้องกินเนื้อเพื่อดูดซับพลัง ซึ่งเสียเวลามาก แถมซากฮอลโลว์ยังสลายกลายเป็นอนุภาควิญญาณไปตามกาลเวลา ยิ่งไปกว่านั้น ระหว่างกินยังต้องคอยระวังหลัง หากเผลอจนโดนลอบโจมตี ดีที่สุดก็แค่เสียเหยื่อ แย่ที่สุดคือตัวเองกลายเป็นเหยื่อเสียเอง

“ไม่มีพ่อค้าคนกลางมาหักหัวคิวนี่มันดีจริง ๆ!”

เยคาว่าไล่ล่าไจแอนท์ฮอลโลว์รูปร่างปลาไหลไฟฟ้า ตัวปลาไหลนี้ปล่อยกระแสไฟฟ้าสีฟ้าจาง ๆ รอบตัวได้ เยคาว่ามีลางสังหรณ์ว่าถ้ากินแรงดันวิญญาณของเจ้านี่เข้าไป น่าจะช่วยยกระดับ ‘ประกายอัสนี’ ของเขาได้ไม่น้อย เขาจึงเริ่มออกล่า

ต้องยอมรับว่าความเร็วของปลาไหลไฟฟ้าตัวนี้จัดจ้านมากในหมู่ไจแอนท์ฮอลโลว์ เยคาว่าต้องใช้โซนีโดไล่ตามหลายครั้งกว่าจะทัน

แส้สายฟ้าฟาดผ่านท้องฟ้า ผ่าลงมาใส่ฮอลโลว์ปลาไหลไฟฟ้าที่ว่ายหนีอยู่กลางอากาศเบื้องหน้า ปลาไหลไฟฟ้าเร่งความเร็วพุ่งไปข้างหน้าเกือบร้อยเมตรพร้อมประกายสายฟ้าสีฟ้าล้อมรอบ แต่แส้สายฟ้าของเยคาว่าเร็วกว่า ฟาดเปรี้ยงเข้าเต็มเปา ร่วงลงมาจากอากาศทันที

เยคาว่าพริบตาเดียวก็มาโผล่ตรงหน้าฮอลโลว์ปลาไหลไฟฟ้า ขาตะขาบที่หางตวัดฉับ ตัดร่างมันขาดครึ่งท่อนที่เอว จากนั้นเปิดใช้งานโซลอีทเตอร์ ดูดกลืนมันจนเกลี้ยง

ผ่านไปครู่ใหญ่ เยคาว่าค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ยกมือขึ้นมา แส้สายฟ้าเปล่งประกายสีทองเข้มปรากฏขึ้นในมืออีกครั้ง

“อย่างที่คิดไว้...”

รอยยิ้มปิติยินดีปรากฏบนใบหน้าเยคาว่าใต้หน้ากาก

การกินปลาไหลไฟฟ้าตัวนี้ไม่ได้เพิ่มแรงดันวิญญาณให้เยคาว่ามากนัก แต่ความเข้าใจในวิชา ‘ประกายอัสนี’ กลับบรรลุถึงขั้นใหม่ แส้สายฟ้านี้เดิมทีพัฒนามาจากประกายอัสนีของเยคาว่า ตอนแรกมันให้ความรู้สึกเหมือนถือแส้จริง ๆ

แต่หลังจากกินฮอลโลว์ปลาไหลไฟฟ้า เยคาว่ารู้สึกชัดเจนว่าแส้สายฟ้ากลายเป็นเหมือนอวัยวะส่วนหนึ่งของร่างกาย จะให้สั้นยาว อ่อนแข็ง ก็สั่งได้ดั่งใจนึก

ขณะที่เยคาว่ากำลังดื่มด่ำกับความสามารถประกายอัสนีที่ยกระดับขึ้น ทันใดนั้นเขาก็สัมผัสได้ถึงแรงดันวิญญาณประหลาด

แรงดันวิญญาณนี้แผ่วเบาและวูบวาบเหมือนเทียนไขท่ามกลางสายลม ราวกับจะดับลงได้ทุกเมื่อ

ทว่าเยคาว่าสัมผัสได้ถึงความแตกต่างอย่างชัดเจนระหว่างแรงดันวิญญาณนี้กับของฮอลโลว์ หากแรงดันวิญญาณของฮอลโลว์คือกองไฟที่ลุกโชน แรงดันวิญญาณสายเล็ก ๆ นี้ก็เหมือนก้อนน้ำแข็งที่เย็นยะเยือก

“หรือว่าจะเป็น... ยมทูต?”

เยคาว่าตั้งสมาธิสัมผัสตำแหน่งของแรงดันวิญญาณแผ่วเบานี้ แล้วเริ่มเคลื่อนที่ไปทางนั้น จากการรับรู้ของเยคาว่า แรงดันวิญญาณประหลาดสายนี้อ่อนแอมากจนไม่เป็นภัยคุกคามต่อเขาในตอนนี้ เขาจึงกล้าบุกเข้าไปดูเผื่อจะได้ลาภลอย

“ตามสัมผัสแรงดันวิญญาณ น่าจะอยู่ตรงนี้นี่นา?”

เยคาว่ามาถึงดงต้นไม้ยักษ์หนาทึบตามสัมผัส แต่กลับไม่พบอะไรเลย

เขาค้นหาอย่างละเอียดอยู่พักหนึ่ง ถึงพบว่าแรงดันวิญญาณแผ่วเบานั้นมาจากโพรงไม้แคบ ๆ แห่งหนึ่ง

ก็เข้าใจได้ ด้วยความยาวกว่ายี่สิบเมตรของเยคาว่าในตอนนี้ ต่อให้ท่อนล่างมุดดินอยู่ ท่อนบนก็ยังสูงถึงสิบเมตร สายตาจึงมองหาโพรงไม้ขนาดครึ่งตัวคนที่โคนต้นไม้ได้ยากลำบาก!

ด้วยข้อจำกัดทางสรีระ เยคาว่าจึงทำได้แค่ยื่นหางเข้าไปในโพรงไม้ แล้วดึงของสองสิ่งออกมา

“นี่มัน...”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═