บทที่ 28 แค่ครึ่งชั่วยามก็เพียงพอ!
บทที่ 28 แค่ครึ่งชั่วยามก็เพียงพอ!
ทางด้านของหลินเฟิง หลังจากใช้ป้ายประจำตัวแลก 《 เคล็ดวิชาการบำเพ็ญเพียร 》 มาสองเล่ม ระหว่างทางกลับเขาก็ได้พบกับเฉินหยวนเฉิงโดยบังเอิญ
"เอ๊ะ? พี่ใหญ่หลิน ท่านไปรับเคล็ดวิชามาหรือขอรับ?" เฉินหยวนเฉิงเอ่ยถามพลางมองด้วยความอยากรู้อยากเห็น
"อืม" หลินเฟิงพยักหน้าสั้นๆ
เขาไม่แปลกใจที่เฉินหยวนเฉิงรู้ เพราะเส้นทางที่เขาเพิ่งเดินกลับมานั้น มีเพียง 'หอคัมภีร์' ตั้งอยู่แห่งเดียวเท่านั้น
"ข้ากำลังจะไปที่ 'บททดสอบยุทธ์แท้จริง' พี่ใหญ่หลินสนใจจะไปลองดูไหมขอรับ?" เฉินหยวนเฉิงเอ่ยชวน
"บททดสอบยุทธ์แท้จริง..." หลินเฟิงทวนคำในใจ พลางหวนนึกถึงข้อมูลที่เคยได้ยินมา
สิ่งที่เรียกว่าบททดสอบยุทธ์แท้จริง คือการเอาชนะ 'หุ่นเชิด' ที่อยู่ด้านใน ซึ่งมีทั้งหมดห้าระดับ
ทุกระดับที่ผ่านได้จะได้รับแต้มคะแนนหนึ่งพันแต้ม เฉินหยวนเฉิงที่ได้อันดับสิบมีทรัพยากรติดตัวน้อยนิด จึงจำเป็นต้องรีบหาแต้มตุนไว้ก่อน
"ได้สิ ลองไปดูหน่อยก็ไม่เสียหาย" หลินเฟิงพยักหน้าตกลง
ช่วงนี้เขายังไม่มีธุระเร่งด่วน ถือโอกาสไปลองทดสอบดู หากผ่านได้ก็เท่ากับได้แต้มมาฟรีๆ หนึ่งพันแต้ม
"ฮ่าฮ่า งั้นพวกเราไปพร้อมกันเลย!" เฉินหยวนเฉิงถูมือไปมาด้วยความตื่นเต้น
ไม่นานนัก ทั้งสองก็มาถึงหน้าสถานที่ทดสอบ
บททดสอบยุทธ์แท้จริงตั้งอยู่บนลานประลองขนาดใหญ่ที่ถูกวางค่ายกลเอาไว้ โดยมีจอมยุทธ์ผู้หนึ่งนั่งประจำการอยู่ด้านข้าง คาดว่าคงเป็นผู้ดูแลสถานที่แห่งนี้
"สวัสดีขอรับ ข้าต้องการเข้ารับการทดสอบยุทธ์แท้จริง" เฉินหยวนเฉิงก้าวเข้าไปหาผู้ดูแล
"บททดสอบยุทธ์แท้จริงสามารถเข้าทดสอบได้วันละหนึ่งครั้ง หากผ่านด่านแล้วสามารถทดสอบต่อได้" ผู้ดูแลตอบกลับพลางมองเฉินหยวนเฉิง
"เมื่อพร้อมแล้วก็ขึ้นไปบนลานประลอง ข้าจะเปิดใช้งานค่ายกลให้"
"รับทราบขอรับ" เฉินหยวนเฉิงกระโดดขึ้นไปยืนบนลานประลอง
"ข้าพร้อมแล้ว"
ทันทีที่สิ้นเสียง ผู้ดูแลก็กระตุ้นการทำงานของค่ายกล— วูบ!
ฟุ่บ!
หุ่นเชิดรูปร่างมนุษย์ปรากฏตัวขึ้นพร้อมพลองไม้ในมือ พุ่งเข้าใส่เฉินหยวนเฉิงทันที
"เข้ามาเลย!" เฉินหยวนเฉิงชักอาวุธจากถุงเอกภพแล้วแทงสวนออกไป
ปัง!
เขาจัดการหุ่นเชิดมนุษย์ได้ในกระบวนท่าเดียว
"หือ? ง่ายขนาดนี้เลยเหรอ?" เฉินหยวนเฉิงกระพริบตาปริบๆ แปลกใจที่หุ่นเชิดเปราะบางกว่าที่คิด
ความดีใจแล่นเข้ามาทันที เขาผ่านด่านแรกและได้รับแต้มคะแนนหนึ่งพันแต้มแล้ว
"หุ่นเชิดระดับเกือบสมบูรณ์แบบ?" หลินเฟิงสังเกตการณ์จากด้านล่าง วิเคราะห์การต่อสู้เมื่อครู่
"หุ่นเชิดตัวนั้นมีฝีมือใกล้เคียงระดับสมบูรณ์แบบ ส่วนวิชาหอกของเฉินหยวนเฉิงบรรลุระดับสมบูรณ์แบบแล้ว ไม่แปลกที่จะเอาชนะได้ในทีเดียว"
"เฉินหยวนเฉิง ผ่านด่านที่หนึ่ง—รางวัล: แต้มคะแนนหนึ่งพันแต้ม" ผู้ดูแลบันทึกข้อมูลพลางเอ่ยถาม
"เจ้าจะทดสอบด่านที่สองต่อหรือไม่?"
"แน่นอนขอรับ" เพิ่งได้รับชัยชนะมาหมาดๆ ความมั่นใจของเฉินหยวนเฉิงกำลังพุ่งพล่าน
"บางทีข้าอาจจะได้อีกสักพันแต้ม—เริ่มได้เลยขอรับ!"
"ตกลง—การทดสอบด่านที่สองเริ่มได้" ผู้ดูแลจัดการระบบ
ค่ายกลสว่างวาบขึ้นอีกครั้ง หุ่นเชิดตัวใหม่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าเฉินหยวนเฉิง
"นี่คือหุ่นเชิดด่านที่สองงั้นรึ? หึ มาลองดูกันหน่อยซิว่ามีดีอะไร" เขาพุ่งเข้าไปหา
เพียงแค่หุ่นเชิดฟาดพลองสวนกลับมาครั้งเดียว ร่างของเขาก็ลอยละลิ่ว
โครม—
เฉินหยวนเฉิงร่วงกระแทกพื้นนอกลานประลอง พ่ายแพ้ทันที
"เฮ้ย! มันจะเก่งเกินไปแล้ว!" เขารีบลุกขึ้นมาโวยวายใส่ผู้ดูแล
"ตั้งค่าความยากไว้ยังไงเนี่ย? ด่านแรกหมูตู้ แต่ด่านสองโหดหินขนาดนี้? ช่องว่างมันห่างกันเกินไปแล้ว!"
"ด่านแรกคือระดับเกือบสมบูรณ์แบบ" หลินเฟิงเดินเข้ามากล่าวเรียบๆ
"แต่ด่านสองคือระดับเฉียดใกล้ 'สภาวะหนึ่งเดียวกับสวรรค์' ข้ายืนดูอยู่ข้างๆ เห็นชัดเจนเลย"
"จริงหรือเนี่ย?" เฉินหยวนเฉิงถึงบางอ้อ
หุ่นเชิดด่านสองใกล้เคียงสภาวะหนึ่งเดียวกับสวรรค์ มิน่าล่ะถึงซัดเขาหมอบในทีเดียว ตัวเขาเพิ่งจะก้าวเข้าสู่ระดับสมบูรณ์แบบ ยังห่างชั้นจากระดับนั้นอีกมาก
"ถูกต้อง มีเพียงผู้บรรลุสภาวะหนึ่งเดียวกับสวรรค์เท่านั้นจึงจะผ่านด่านสองได้" ผู้ดูแลหัวเราะเบาๆ ก่อนหันไปหาหลินเฟิง
"แล้วเจ้าล่ะพ่อหนุ่ม สนใจจะลองไหม?"
"อืม ข้าขอทดสอบด่านแรกก่อน" หลินเฟิงพยักหน้า เขาจะคว้าหนึ่งพันแต้มนี้ไว้ก่อน
ชั่วพริบตา เขาก็ก้าวขึ้นไปบนลานประลอง
"ตกลง—เปิดใช้งาน" ผู้ดูแลเดินเครื่อง
ค่ายกลสว่างขึ้น หุ่นเชิดด่านแรก—ซึ่งยังคงเป็นระดับเกือบสมบูรณ์แบบ—ปรากฏตัวออกมา หลินเฟิงจัดการมันได้ด้วยดาบเดียว
"จะไปต่อด่านสองไหม?" ผู้ดูแลถามด้วยน้ำเสียงร่าเริง
"ไม่ขอรับ ข้ายังไม่น่าจะผ่านด่านสองได้" หลินเฟิงเดินลงจากเวที
"บันทึก: หลินเฟิงผ่านด่านที่หนึ่งของบททดสอบยุทธ์แท้จริง" ผู้ดูแลกดบันทึกข้อมูล
"รางวัล: แต้มคะแนนหนึ่งพันแต้ม"
"พี่ใหญ่หลิน ไม่ลองด่านสองหน่อยหรือขอรับ?" เฉินหยวนเฉิงถามด้วยความสงสัย
"ท่านเองก็ใกล้จะบรรลุสภาวะหนึ่งเดียวกับสวรรค์แล้ว ฝีมือไม่น่าห่างกับหุ่นเชิดตัวนั้นมาก ลองดูหน่อยอาจจะชนะก็ได้นะ!"
"ไม่รีบร้อนหรอก" หลินเฟิงส่ายหน้า
เขารู้ดีว่าตนเองขาดอีกเพียงนิดเดียว หลังจากบำเพ็ญเพียรคืนนี้ เขาจะบรรลุสภาวะหนึ่งเดียวกับสวรรค์อย่างแท้จริง
เมื่อถึงตอนนั้นค่อยกลับมาท้าสู้กับหุ่นเชิด ก็คงชนะได้ไม่ยาก
"เอาตามนั้นก็ได้ขอรับ" เห็นหลินเฟิงปฏิเสธ เฉินหยวนเฉิงก็เกาหัวแกรกๆ
"งั้นข้าขอตัวไปแลกเคล็ดวิชาก่อนนะพี่ใหญ่หลิน ไว้เจอกัน"
"อืม" หลินเฟิงรับคำ แล้วทั้งสองก็แยกย้ายกันไป
ไม่นานหลังจากหลินเฟิงเดินออกจากลานทดสอบ หวังปิงก็เดินทางมาถึง
"ที่นี่สินะ บททดสอบยุทธ์แท้จริง ขอแค่ผ่านได้ก็จะได้หนึ่งพันแต้ม"
...
หลินเฟิงกลับมาถึงห้องพัก เขาหยิบเคล็ดวิชาทั้งสองเล่มออกมาเตรียมตัวบำเพ็ญเพียร
เมื่อเปิดหน้าแรกของตำราเล่มแรก เขาก็พบผนึกพลังงานกั้นไว้ ไม่ให้เปิดอ่านต่อได้
"หือ?" หลินเฟิงส่งกระแสจิตเข้าไปตรวจสอบก็เข้าใจทันที
"ที่แท้ต้องสาบานตนว่าจะไม่เผยแพร่เนื้อหาให้ผู้ใดล่วงรู้... ไม่ว่าจะเป็นครอบครัวหรือสหาย อื้ม... เป็นมาตรการป้องกันวิชารั่วไหลที่เป็นมาตรฐาน สมเหตุสมผลดี"
หลินเฟิงชักนำพลังฟ้าดินเพื่อกล่าวคำสัตย์สาบาน ผนึกนั้นก็สลายไปและตำราก็เปิดออกได้อย่างอิสระ
"มาดู 《 เพลงกระบี่วายุคลั่ง 》 เล่มนี้ก่อนแล้วกัน" เขาเริ่มพลิกอ่าน
"ช่างประณีตลึกล้ำยิ่งนัก—เมื่อเทียบกันแล้ว เพลงกระบี่ที่ข้าเคยฝึกมาก่อนหน้านี้ดูหยาบกระด้างไปถนัดตา สมแล้วที่เป็นเคล็ดวิชาของค่ายเติงเทียน!"
ระหว่างที่อ่าน เขาก็ใช้นิ้วต่างกระบี่ วาดลวดลายฝึกซ้อมกลางอากาศ
เวลาล่วงเลยจนเข้าสู่ยามราตรี
"ฟู่ว..." หลินเฟิงปิดตำราลงพลางพ่นลมหายใจ
"ยอดเยี่ยม... ยอดเยี่ยมจริงๆ! ในเล่มยังมีรายละเอียดวิธีเข้าถึงสภาวะหนึ่งเดียวกับสวรรค์บันทึกไว้อย่างชัดเจน ด้วยเพลงกระบี่ชุดนี้ ภายในครึ่งชั่วยาม... ข้าจะสามารถบรรลุ 'สภาวะหนึ่งเดียวกับสวรรค์' ได้อย่างสมบูรณ์!"