ตอนที่ 1119 รสชาติของการเป็น ‘ราชา’ มันฟินแบบนี้นี่เอง, ตอนที่ 1120 แข็ง... น่าสนใจ
ตอนที่ 1119 รสชาติของการเป็น ‘ราชา’ มันฟินแบบนี้นี่เอง, ตอนที่ 1120 แข็ง... น่าสนใจ
ตอนที่ 1119 รสชาติของการเป็น ‘ราชา’ มันฟินแบบนี้นี่เอง
หญิงสาวสวยกลุ่มหนึ่งที่ติดตาม หวัง ชงชง เดินนวยนาดเข้ามาในห้อง พวกเธอมีรอยยิ้มประดับหน้า ดวงตาเป็นประกายแฝงความประจบเอาใจ
ทันทีที่ก้าวพ้นประตู พวกเธอก็พร้อมใจกันก้มศีรษะให้ เจียงเฉิง อย่างว่าง่ายและนอบน้อม ส่งเสียงหวานหยดย้อยพร้อมกัน: “สวัสดีค่ะคุณชายเจียง!”
ภาพนี้ทำเอาห้องซ้อมเต้นที่เดิมทีก็คึกคักอยู่แล้ว ยิ่งระเบิดความฮือฮาเข้าไปอีก เด็กฝึกสาวหลายสิบคนต่างส่งสายตาอิจฉาปนสงสัย ซุบซิบกันเซ็งแซ่:
“ว้าว! ...นั่นมันอาจารย์ใหญ่หวังตัวจริงนี่นา?! ...ฉันได้เห็นตัวเป็นๆ แล้ว!” เด็กสาวผมแกละร้องวี้ดว้าย
เพื่อนผมสั้นข้างๆ รีบกระตุกเสื้อเตือน: “เบาๆ หน่อยย่ะ! ...อย่าให้เขาได้ยินเชียว เดี๋ยวโดนเขา ‘งาบ’ ไปกินไม่รู้ด้วยนะ”
แต่สาวผมแกละกลับเบะปาก ไม่ยี่หระ: “พูดอะไรของเธอ? ...ทำเหมือนฉันจะกลัวโดนงาบงั้นแหละ? ...เห็นข่าวลือบอกว่าเขาเพิ่งเลิกกับ ‘โต่ว เต๋อเอ๋อร์’ นี่นา... สงสัยจะจริงแฮะ”
“แล้วพวกเน็ตไอดอลที่ตามมานั่นใครอะ?”
“ไม่รู้สิ... แต่พอดูเทียบกันแล้ว บอสของเราหล่อกว่าเยอะเลยอะ... ฉันอยากนั่งตักบอสจัง... คนอะไรหล่อวัวตายควายล้มขนาดนี้...”
……………………………………
หวัง ชงชง เดินเข้ามาด้วยรอยยิ้มเจ้าชู้ สายตากรุ้มกริ่มกวาดมองเหล่าเด็กฝึกสาวที่เต็มไปด้วยความฝันและความกระหายอยากดัง เจียงเฉิง โบกมือเรียกเพื่อน: “เลิกยืนเก๊กได้แล้ว... มานั่งนี่มา”
พอ หวัง ชงชง ทิ้งตัวลงนั่ง สายตาของเขาก็พุ่งเป้าไปที่ อวี๋ เซียวเซียว ทันที แววตาเป็นประกายวิบวับแบบปิดไม่มิด
เจียงเฉิง เห็นเพื่อนเริ่มออกลาย ก็ยกมือขึ้นขัดจังหวะสายตานั้นทันที พูดเสียงเรียบแต่หนักแน่น: “นี่คือ อวี๋ เซียวเซียว ผู้จัดการทั่วไปของซิงเฉิน เอ็นเตอร์เทนเมนต์... และเป็นผู้ช่วยมือขวาที่สำคัญที่สุดของฉัน”
เจียงเฉิง เน้นเสียงหนักที่ประโยคหลัง หวัง ชงชง ได้ยินปุ๊บก็ ‘รู้เรื่อง’ ทันที แม้ห้องนี้จะเต็มไปด้วยสาวสวย... แต่สายตาของเขาก็ยังอดโฟกัสที่ อวี๋ เซียวเซียว ไม่ได้ เพราะเธอมีเสน่ห์แบบผู้ใหญ่ที่ดึงดูดใจสุดๆ
แต่พอรู้ว่าเธอเป็น ‘คนของเพื่อน’ หวัง ชงชง ก็รีบเก็บสายตาหื่นกามกลับคืนอย่างรวดเร็ว สัญชาตญาณเอาตัวรอดทำงานทันที เขาเผลอหลุดปากเรียก: “ซ้อ...”
อวี๋ เซียวเซียว รีบแทรกขึ้นก่อนที่เขาจะพูดจบประโยค ใบหน้าแดงระเรื่อเล็กน้อย แต่ยังคงวางมาดผู้บริหารได้อย่างสง่างาม: “คุณชายหวัง... สวัสดีค่ะ เป็นเกียรติที่ได้พบนะคะ”
“สวัสดีครับผู้จัดการอวี๋” หวัง ชงชง รีบเปลี่ยนคำเรียก
พูดจบ เขาก็หันไปมองหน้า เจียงเฉิง ยักคิ้วหลิ่วตาให้เพื่อนอย่างรู้ทัน มุมปากยกยิ้มเจ้าเล่ห์ สื่อความหมายชัดเจนว่า: ‘ร้ายนะมึง... เก็บของดีไว้กินเองคนเดียวเลยนะ’
เจียงเฉิง ส่ายหน้าขำๆ ไม่ถือสาเพื่อนปากเสีย แล้วเปลี่ยนเรื่อง: “ไหนๆ นายก็ได้ฉายาว่า ‘นักล่าเน็ตไอดอล’ มาแล้ว... มาช่วยดูหน่อยสิ นี่เด็กฝึกรุ่นใหม่ของบริษัทฉัน... กำลังจะให้พวกเธอเต้นโชว์พอดี”
พอได้ยินว่าจะมีการแสดง หวัง ชงชง ที่ทำท่าเบื่อๆ ก็ตาสว่างขึ้นมาทันที: “โอ้โห! ...งั้นฉันมาถูกจังหวะพอดีเลยสิ! ...จัดมาเลยเพื่อน!”
เจียงเฉิง พยักหน้าให้ จ้าวหลิง: “ผู้จัดการจ้าว... จัดการเลย ให้เด็กๆ แสดงผลงานล่าสุดให้ผมกับคุณชายหวังดูหน่อย”
จ้าวหลิง รู้ดีว่านี่คือโอกาสทองที่จะได้โชว์ผลงานต่อหน้าเจ้านายใหญ่ เธอรีบส่งสายตาให้ทีมงานเตรียมพร้อม จากนั้นหันไปตะโกนสั่งเด็กฝึกด้วยเสียงดังกังวาน:
“คลาส A ออกมาเตรียมพร้อม! ...ส่วนคลาสอื่นถอยไปยืนดูข้างๆ ศึกษาไว้! ...โอกาสดีๆ แบบนี้ไม่ได้มีบ่อยๆ ตั้งใจแสดงให้ท่านประธานและคุณชายหวังดูให้เต็มที่!”
สิ้นเสียงคำสั่ง… เด็กสาวคลาส A สิบกว่าคน ก็ตื่นเต้นจนตัวสั่น แต่ในความตื่นเต้นนั้น แฝงไปด้วยความทะเยอทะยานและแววตาที่มุ่งมั่น
ตัดภาพมาที่ หยาง เชาเยว่และเฉินซินที่เพิ่งร่วงลงไปอยู่คลาส B ทั้งคู่ยืนคอตก ร้องไห้กระซิกๆ อยู่มุมห้อง เหมือนลูกโป่งที่ถูกปล่อยลม ช่างแตกต่างจากบรรยากาศคึกคักตรงกลางห้องอย่างสิ้นเชิง
ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา... อันดับของคนอื่นแทบไม่ขยับ มีแค่พวกเธอสองคนนี่แหละที่ดวงซวยร่วงลงมาในสัปดาห์นี้พอดี แถมยังมาซวยซ้ำซ้อนตรงที่ ‘บอสใหญ่มาตรวจงาน’ ในวันที่พวกเธอไม่ได้โชว์! ความเจ็บใจนี้มันเกินจะบรรยายจริงๆ!
แต่ในโลกความจริงอันโหดร้าย... ไม่มีใครสนใจความรู้สึกของคนขี้แพ้ สายตาของทุกคนในห้อง จับจ้องไปที่ เจียงเฉิงและหวัง ชงชง เป็นตาเดียว
เด็กสาวคลาส A จัดแถวเสร็จเรียบร้อย เสียงเพลงแดนซ์จังหวะเร้าใจสไตล์ K-Pop ดังกระหึ่มขึ้น สาวน้อยสิบกว่าคนเริ่มขยับร่างกายพลิ้วไหวเหมือนฝูงผีเสื้อเริงระบำ ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มสดใส ส่งสายตาหวานเชื่อมไปที่โซฟาผู้ชม
แม้เด็กฝึกคนอื่นจะแกล้งทำเป็นเชียร์เพื่อน… แต่ในใจลึกๆ ต่างก็แช่งชักหักกระดูก: ‘ขอให้เต้นผิด! ขอให้สะดุดขาตัวเองล้มทีเถอะ!’
ในขณะที่สาวๆ เต้นสะบัด โยกย้ายส่ายสะโพก สายตาเกือบทั้งหมดพุ่งเป้าไปที่ เจียงเฉิง หวังจะโปรยเสน่ห์ใส่บอสหนุ่มสุดหล่อ หวัง ชงชง ไม่รู้สึกน้อยใจเลยสักนิด เขากระซิบข้างหู เจียงเฉิง:
“เฮ้ย... บรรยากาศแบบนี้มันเหมือน ‘คณะระบำเหิงต้า’ ของสวี่ เจียอิ้นเลยว่ะ! ...ซ้อใจกว้างชะมัดที่ยอมให้นายทำแบบนี้...”
สาวน้อยตรงหน้าเต้นยั่วยวนสุดฤทธิ์ ทุกลีลา ทุกการส่ายเอว เหมือนกำลังเชื้อเชิญ แม้ทักษะการเต้นจะยังไม่เป๊ะระดับโปร... แต่ความพยายามที่จะ ‘ยั่ว’ และ ‘เอาใจ’ นั้นได้คะแนนเต็มสิบ!
มองดูภาพตรงหน้า เจียงเฉิง ก็เข้าใจความรู้สึกของ ‘ฮ่องเต้ผู้ลุ่มหลงนารี’ ขึ้นมาทันที อ๋อ... รสชาติของการเป็นราชาที่แท้จริง มันฟินแบบนี้นี่เอง สาวน้อยเหล่านี้พร้อมจะพลีกายถวายหัว เพียงแค่เขาพยักหน้าหรือกระดิกนิ้ว พวกเธอพร้อมจะฉีกขา แหกแข้งแหกขา หรือทำท่าไหนก็ได้ตามที่เขาต้องการ
เจียงเฉิง สลัดความคิด 18+ ออกจากหัว หันไปส่งสายตาดุใส่ หวัง ชงชง แล้วเปลี่ยนเรื่อง: “พูดถึงเหิงต้า... ช่วงนี้ฉันไม่ได้ตามข่าวเลย เป็นไงบ้าง?”
พอพูดถึงเรื่องนี้ หวัง ชงชง ก็ยิ้มมุมปากอย่างเยาะหยัน: “โดนจับได้ว่าแต่งบัญชีหลอกตา... โดนปรับไป 2.3 พันล้านหยวนไม่ใช่เหรอ? ...พ่อฉันบอกว่าช่วงนี้เหิงต้าดูแปลกๆ... เมียของสวี่ เจียอิ้นก็เพิ่งบินไปต่างประเทศด้วย”
หวัง ชงชง พูดไปตามองสาวเต้นไป... แต่หางตาคอยสังเกตปฏิกิริยาของ เจียงเฉิง ตลอด ถึงจะสนิทกันแบบเพื่อนกินเพื่อนเที่ยว แต่เขาก็ยังเกรงใจและหวาดหวั่นในบารมีของ เจียงเฉิง อยู่ลึกๆ
เจียงเฉิง ขมวดคิ้ว: “ไปต่างประเทศ? ...เตรียมจะยักย้ายถ่ายเททรัพย์สินหรือเปล่า?”
หวัง ชงชง พยักหน้ารัวๆ: “นั่นแหละประเด็น! ...พ่อฉันก็คิดแบบนั้น! ...ไอ้เฒ่าสวี่คงจะใช้มุกเดิมๆ ตั้งบริษัทนอมินีแล้วก็ทำเรื่องกู้ยืมซับซ้อน เพื่อโอนสินทรัพย์ในจีนออกไปเก็บไว้เมืองนอก... ไอ้นี่มันจิ้งจอกเฒ่าชัดๆ!”
เจียงเฉิง รู้เรื่องนี้ดีอยู่แล้วจากความทรงจำชาติก่อน แต่ปู่ของเขาเคยบอกไว้ว่า... ตราบใดที่ ‘แบ็กอัพ’ ของ สวี่ เจียอิ้น ยังไม่ล้ม ก็ยังแตะต้องเขาไม่ได้ เขาจึงนิ่งเงียบ ไม่แสดงความเห็นอะไร
เพลงจบลง… สาวน้อยคลาส A สิบกว่าคนยืนหอบแฮกๆ หน้าแดงก่ำ ดวงตาเป็นประกายจ้องมองมาที่ เจียงเฉิง รอคอยคำวิจารณ์อย่างใจจดใจจ่อ อวี๋ เซียวเซียว เองก็ลุ้นจนตัวเกร็ง: “ท่านประธานคิดว่าไงคะ?”
เจียงเฉิง หันไปหา หวัง ชงชง: “นายว่าไง?”
หวัง ชงชง ยักไหล่ วิจารณ์ตรงไปตรงมา: “หุ่นดี... ขาสวย... แต่เต้นดู ‘บ้านนอก’ ไปหน่อยว่ะ”
เจียงเฉิง แท็กมือกับเพื่อนดังแปะ: “ใจตรงกัน... ฉันก็คิดงั้น”
คำวิจารณ์สั้นๆ นี้เหมือนสายฟ้าฟาด สาวๆ คลาส A หน้าซีดเผือดทันที ราวกับโลกถล่ม ส่วนพวกคลาสอื่นที่ยืนดูอยู่... แอบสะใจเงียบๆ (สมน้ำหน้า!)
อวี๋ เซียวเซียว หน้าเสีย รีบแก้ตัว: “ขออภัยค่ะท่านประธาน... เย็นนี้ดิฉันจะเรียกประชุมทีมครูฝึกเพื่อปรับปรุงด่วนค่ะ”
หวัง ชงชง รีบปลอบ: “เฮ้ออ... อย่าซีเรียสไปครับ! ...ถ้าเทียบกับมาตรฐานวงการบันเทิงจีนตอนนี้ แค่นี้ก็เดบิวต์ได้สบายแล้วครับ! ...วงเกิร์ลกรุ๊ปจีนเดี๋ยวนี้เต้นห่วยแตกกว่านี้ยังมีเลย ดูแล้วปวดตับ!”
เจียงเฉิง ถามต่อ: “ตอนนี้ในจีนมีรายการประกวดเกิร์ลกรุ๊ปอะไรดังๆ บ้างไหม?”
หวัง ชงชง ขมวดคิ้วคิดหนัก พลางส่ายหน้า: “นึกไม่ออกแฮะ... วงการเกิร์ลกรุ๊ปจีนมันซบเซาจะตาย... แต่ฉันว่าเด็กๆ กลุ่มนี้น่าจะมีแววดังนะ”
อวี๋ เซียวเซียว เสริมข้อมูล: “เมื่อ 2 ปีก่อนมีรายการหนึ่งค่ะ ชื่อ Lady Bees ...แต่กระแสก็เงียบๆ ไม่ค่อยดังเท่าไหร่ค่ะ”
Lady Bees? ...ผึ้งน้อย? ชื่อวงก็ฟังดูไม่รอดแล้ว... มิน่าถึงแป้ก วงการไอดอลจีนยุคนี้... ส่วนใหญ่ก็มาเร็วเคลมเร็ว ดังแป๊บเดียวก็ดับ เพราะขาดการโปรโมตต่อเนื่อง
เจียงเฉิง นิ่งคิดครู่หนึ่ง แล้วประกาศเสียงดังฟังชัด: “ในเมื่อไม่มีรายการไหนน่าสนใจ... งั้นบริษัทเราจะลงทุนจัดรายการเซอร์ไววัลขึ้นมาเอง!”
คำประกาศนี้ทำเอาทั้งห้องเงียบกริบ อวี๋ เซียวเซียว ตาโต อึ้งไปหลายวินาที ก่อนจะถามย้ำ: “จะ... จัดรายการเองเหรอคะ? ...หมายถึงรายการคัดเลือกไอดอลเหรอคะ? ...แต่ตอนนี้เราก็ใช้ระบบคัดเลือกภายในอยู่แล้วนะคะ? มีการคัดคนออกทุกเดือน...”
พอได้ยินคำว่า ‘คัดออก’ เด็กฝึกทุกคนในห้องก็หน้าถอดสี เพราะที่ซิงเฉินนั้นต่างจากค่ายอื่น… ที่นี่ให้เงินเดือน มีข้าวให้กิน มีที่พักให้ฟรี ไม่ต้องเสียค่าเรียน แต่ค่ายอื่น... นอกจากจะไม่ให้เงินแล้ว ยังหลอกเก็บค่าแรกเข้าแพงหูฉี่ แถมต้องเซ็นสัญญาทาส 10 ปีอีกต่างหาก!
……………………………………
ตอนที่ 1120 แข็ง... น่าสนใจ
เจียงเฉิง ส่ายหน้า แล้วพูดต่อ: “ไม่ใช่ครับ... ซิงเฉินของเราจะจัดรายการคัดเลือกเกิร์ลกรุ๊ปแบบเปิดเผยต่อสาธารณชนต่างหาก”
หวัง ชงชง ที่นั่งทำตัวเป็นเสือซุ่มฟังอยู่นาน จู่ๆ ก็หูผึ่งดวงตาเป็นประกายวาววับ สีหน้าของเขาแปรเปลี่ยนเป็นหื่นกระหายอย่างปิดไม่มิดพลางรีบโพล่งแทรกขึ้นมา: “คัดเลือกเกิร์ลกรุ๊ปงั้นเหรอ? ...เชี่ยเอ๊ย! เจียงเฉิง... นายคงไม่ได้คิดจะเล่นอะไรที่มัน ‘น่าสนใจจน...แข็ง(1)’ แบบนั้นหรอกใช่ไหมเพื่อน?”
เจียงเฉิง เหลือบมองใบหน้าของ หวัง ชงชง อย่างรู้ทัน ก่อนจะกระตุกยิ้มที่มุมปากอย่างเจ้าเล่ห์: “สมองนายนี่มันมีแต่เรื่องสกปรกใต้สะดือจริงๆ นะ... ฉันก็แค่ต้องการเป็น ‘ป๋าดัน’ ช่วยสานฝันให้เด็กสาวพวกนี้ได้แจ้งเกิดเป็นดาวประดับวงการบันเทิงก็เท่านั้น... ส่วนเรื่องมันจะ ‘น่าสนใจ’ จนอะไรจะแข็งหรือไม่แข็งน่ะ ฉันไม่ได้ใส่ใจแม้แต่นิดเดียว”
หวัง ชงชง ทำท่าจะเถียงกลับ แต่พอเห็น อวี๋ เซียวเซียว อยู่ข้างๆ เขาก็รู้งาน รีบหุบปากฉับอย่างสงบเสงี่ยม
ทางด้าน อวี๋ เซียวเซียว ไม่ได้คิดลึกไปถึงความหมายแฝงอันลามกจกเปรตของสองหนุ่ม เธอกะพริบตากลมโตใสซื่อ ถามด้วยความสงสัยในเนื้องาน: “ท่านประธานหมายถึง... จะจัดรายการประกวดร่วมกับสถานีโทรทัศน์เหรอคะ?”
เจียงเฉิง พยักหน้า แล้วขยายความ: “จะเรียกว่ารายการประกวดก็ไม่เชิง... เรียกว่า ‘รายการวาไรตี้’ จะเหมาะกว่า”
“เราจะใช้เด็กฝึกในบริษัทเป็นฐานหลัก แล้วเปิดรับสมัครผู้มีพรสวรรค์จากทางบ้านผ่านแพลตฟอร์มออนไลน์ ให้เข้ามาร่วมโปรเจกต์ ‘การเติบโตของเกิร์ลกรุ๊ป’ นี้ด้วยกัน”
“และตลอดกระบวนการ... เราจะใช้รูปแบบการถ่ายทำแบบ ‘ตามติดชีวิต 24 ชั่วโมง’ เพื่อบันทึกทุกการเปลี่ยนแปลงและการเติบโตของผู้เข้าแข่งขันแบบเรียลไทม์”
เช่นเคย... อวี๋ เซียวเซียว ไม่เคยตั้งคำถามหรือคัดค้านการตัดสินใจของ เจียงเฉิง เธอใช้ความเป็นมืออาชีพประมวลผลข้อมูลในหัวอย่างรวดเร็ว หลังหยุดคิดครู่หนึ่ง เธอก็ถามเข้าประเด็นสำคัญ: “แล้วรายการนี้... ท่านวางแผนจะออกอากาศทาง ‘สถานีโทรทัศน์’ หรือ ‘แพลตฟอร์มออนไลน์’ คะ?”
“แพลตฟอร์มออนไลน์ครับ” เจียงเฉิง ตอบโดยไม่ต้องคิด
“ออนไลน์เหรอคะ? ...อืม... ตอนนี้แพลตฟอร์มวิดีโอที่มีทราฟฟิกสูงๆ ก็มี ‘โรงงานห่าน (Tencent Video)’, ‘กีวี่ (iQiyi)’ แล้วก็ ‘กางเกง (Youku)’ ค่ะ”
เจียงเฉิง ลูบคางครุ่นคิด: “เรื่องแพลตฟอร์มฉายยังไม่รีบ... ตอนนี้เราต้องสร้าง ‘กระแส’ ให้จุดติดก่อน... ขอแค่กิจกรรมมันปัง เดี๋ยวสปอนเซอร์กับค่าโฆษณาก็วิ่งเข้าหาเราเอง”
“เบื้องต้น... ซิงเฉินของเราจะใช้โต่วอินและเวยป๋อเป็นฐานในการโปรโมตครับ”
พอได้ยินชื่อสองแพลตฟอร์มนี้ อวี๋ เซียวเซียว ก็วางใจทันที เธอรู้ดีว่า ซิงเฉิน อินเวสต์เมนต์ ถือหุ้นใหญ่ในทั้งสองบริษัทนี้อยู่ การจะปั่นกระแสให้รายการดัง... ง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก!
เมื่อความกังวลหายไป เธอก็ถามต่อ: “ในเมื่อเป็นรายการคัดเลือก... ก็ต้องมี ‘เมนเทอร์’ คอยฝึกสอน... เรื่องนี้ท่านประธานมีตัวเลือกในใจหรือยังคะ?”
พอพูดถึงเมนเทอร์... เจียงเฉิง ก็กวาดสายตามองไปที่เด็กสาวหลายสิบคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า
ความจริงแล้ว… ต่อให้ไม่ทำวงเกิร์ลกรุ๊ป ลำพังแค่รายได้จาก ซิงเฉิน อินเวสต์เมนต์ ก็ทำเงินได้มหาศาลจนใช้ไม่หมดแล้ว แถมตอนนี้เขาก็ไม่ได้เดือดร้อนเรื่องเงินทองอะไร
แต่ชีวิตคนรวยมันน่าเบื่อเกินไป… วันๆ เอาแต่นั่งหายใจทิ้ง ถ้าไม่หาเรื่องใส่ตัว หรือหาอะไรทำบ้าง ชีวิตคงจืดชืดแย่ และเขาก็รู้ดีว่าธุรกิจเกิร์ลกรุ๊ปและรายการเซอร์ไววัลแบบนี้ มันทำเงินได้จริง ถึงกำไรมันจะเป็นแค่ ‘เป้าหมายเล็กๆ (หลักร้อยล้าน)’ เมื่อเทียบกับพอร์ตหุ้นของเขา แต่มันก็คือเงิน... แถมยังเป็นธุรกิจที่จับต้องได้
อย่างน้อย... ก็ถือว่าหาเงินมาจ่ายเงินเดือนพนักงานได้สบายๆ ใช่ไหมล่ะ? และยังช่วยสร้างงานสร้างอาชีพ กระตุ้นเศรษฐกิจสังคมได้อีกทางหนึ่งด้วย?
พอลองเปลี่ยนมุมมองให้ดูดีมีสาระแบบนี้... เจียงเฉิง ก็รู้สึกว่าโปรเจกต์นี้น่าสนุกขึ้นมาทันที ที่สำคัญ… แม้ธุรกิจบันเทิงนี้จะดูเหมือนการเล่นขายของ แต่มันก็เป็นก้าวแรกที่จะทำให้เขากลายเป็น ‘ผู้ประสบความสำเร็จ’ ในสายตาคนทั่วไป
เจียงเฉิง อยากสร้าง ‘ป้ายกำกับ’ หรือ ‘ตัวตน’ ของตัวเองขึ้นมา เขาอยากให้คนอื่นแนะนำเขาว่า ‘นี่คือ เจียงเฉิง ประธานแห่งซิงเฉิน’ ไม่ใช่แนะนำว่า... ‘นี่หลานชายคุณปู่... นี่ลูกชายคุณพ่อ…’ เขาไม่อยากอยู่ใต้ร่มเงาบารมีของตระกูลไปตลอดชีวิต!
……………………………………
(1)[Interesting (硬趣思挺) – เป็นคำทับศัพท์ที่ชาวเน็ตจีนคิดขึ้นมา โดย ‘硬’ แปลว่า แข็ง (สื่อถึงการตื่นตัวทางเพศ) และ ‘挺’ แปลว่า ตั้งตรง / ชูชัน เมื่อนำมารวมกันจึงกลายเป็นคำด่าแกมหยอกว่า ‘น่าสนใจจน (เจ้านั่น) แข็งโด่ขึ้นมาเลย’]
(หมายเหตุ: ‘โรงงานห่าน (Tencent Video)’, ‘กีวี่ (iQiyi)’ แล้วก็ ‘กางเกง (Youku)’ เป็นชื่อเล่นที่ชาวเน็ตจีนเรียก 3 แพลตฟอร์มยักษ์ใหญ่)