ตอนที่ 879 ขอกอดหน่อยสิคะ, ตอนที่ 880 ลำดับการทักทาย

ตอนที่ 879 ขอกอดหน่อยสิคะ

แม้หัวใจจะเต้นแรงแค่ไหน... แต่ เจียงเฉิง ก็ยังรักษามาดนิ่ง เขาไม่ได้หยุดเดิน แต่ก้าวเท้าเดินตรงเข้าไปข้างในอย่างมั่นคง แต่แอบเปิดระบบสแกนไปด้วย

[ระบบสแกนบุคคลทำงาน]

[ชื่อ: เจียง ชูหราน]

[อายุ: 20 ปี]

[ส่วนสูง: 172 ซม.]

[หน้าตา: 96]

[รูปร่าง: 92]

[ค่าความเป็นส่วนตัว: 0 (บริสุทธิ์ผุดผ่อง)]

[ค่าความเป็นมิตร: 45]

เจียงเฉิง ถึงกับอึ้งในใจ… นึกไม่ถึงว่าสาวสวยที่บังเอิญเจอหน้าผับ จะมีค่าพลังสูงปรี๊ดขนาดนี้! คะแนนความสวยระดับ 96 นี่มันเทียบเท่ากับ โจวอิ่ง เลยทีเดียว

นอกจาก โจวอิ่ง แล้ว... นานๆ ทีเขาจะเจอผู้หญิงที่สวยสะกดสายตาจนทำให้ใจสั่นได้ขนาดนี้

มิน่าล่ะ... เมื่อกี้ถึงรู้สึกเหมือนโดนศรรักปักอก

แต่ในเมื่อเขาเดินเก๊กท่าผ่านเธอมาแล้ว... ขืนหันหลังกลับไปขอเบอร์ตอนนี้ มันคงดู ‘เสียทรง’ พิลึก เจียงเฉิง เลยเลือกที่จะเดินต่อไปก่อน

ทันใดนั้น... หวัง ชงชง ก็รีบวิ่งกระหืดกระหอบออกมาจากด้านใน พอเห็น เจียงเฉิง เขาก็เร่งฝีเท้าเข้ามาหา: “เจียงเฉิง! ...โทษทีว่ะ ข้างในเสียงดังชิบหาย มือถือสั่นไม่รู้เรื่องเลย”

เจียงเฉิง ยิ้มแล้วตบไหล่เพื่อนเบาๆ: “ขอโทษอะไรกัน... ฉันเดินเข้าไปเองก็ได้”

จังหวะที่ทั้งคู่กำลังจะเดินเข้าผับ... เสียงหวานใสแต่แฝงความขี้เล่นก็ดังขึ้นจากด้านหลัง: “พี่ชงคะ~”

ทั้ง เจียงเฉิงและหวัง ชงชง หันขวับไปมองพร้อมกัน ปรากฏว่าเป็นสองสาวคู่เดิมที่ยืนอยู่ตรงทางเข้า

หวัง ชงชง มองไปที่สาวผมสั้นแล้วทักตอบ “อ้าว... เจ๊ซวง” แต่พูดจบปุ๊บ... สายตาของเขาก็เป็นประกายวิบวับทันที เมื่อเหลือบไปเห็นสาวสวยผมยาวที่ยืนอยู่ข้างๆ

เสิ่นซวง สังเกตเห็นอาการของ หวัง ชงชง ก็รู้ทันที เธอรีบแนะนำเพื่อนสาว: “นี่รูมเมตฉันเอง ชื่อเจียง ชูหราน... วันนี้พามาเปิดหูเปิดตาหน่อย”

เจียงเฉิง ถือโอกาสนี้พิจารณา เจียง ชูหราน ชัดๆ อีกรอบ เธอสวมหมวกไหมพรมสีดำ ผมยาวสลวยสีดำขลับทิ้งตัวลงมาถึงเอว ผิวขาวผ่องดุจหิมะ ตัดกับเสื้อกันหนาวสีเข้ม เครื่องหน้าสวยประณีตราวกับภาพวาด โดยเฉพาะดวงตาคู่นั้น... ใสกระจ่างดุจน้ำในฤดูใบไม้ร่วง ให้ความรู้สึกบริสุทธิ์และหลุดพ้นจากโลกีย์

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะนิสัยส่วนตัว หรือบุคลิกตามธรรมชาติ… แม้เธอจะยิ้มทักทายพวกเขาตามมารยาท แต่ เจียงเฉิง กลับสัมผัสได้ถึง ‘ความเย็นชา’ บางอย่างที่แผ่ออกมา ราวกับมีกำแพงที่มองไม่เห็นกั้นอยู่... ให้ความรู้สึก ‘สูงส่งและเข้าถึงยาก’

หวัง ชงชง รีบแนะนำเพื่อนบ้าง: “ส่วนนี่พี่น้องฉัน... เจียงเฉิง”

เจียงเฉิง พยักหน้าทักทายสองสาวอย่างเป็นกันเอง

หวัง ชงชง ตามสไตล์คนเจ้าชู้ รีบเอ่ยชวน: “ไหนๆ ก็เจอกันแล้ว... ไปนั่งด้วยกันไหม? วันนี้ฉันเปิดโต๊ะใหญ่ไว้”

เสิ่นซวง ยิ้มหวาน แต่โบกมือปฏิเสธ: “คงไม่ได้หรอกค่ะ... ฉันนัดคนอื่นไว้แล้ว คนกันเองทั้งนั้นแหละ... ฉันนัดสวี่จื้อไว้น่ะ ไว้โอกาสหน้านะคะ”

ได้ยินชื่อ ‘สวี่จื้อ’... หวัง ชงชง ก็ทำหน้าแปลกๆ หันมามอง เจียงเฉิง แวบหนึ่ง แต่เขาก็ไม่อยากหาเรื่องตรงนี้ เลยยักไหล่: “อ๋อ... ตามใจ งั้นไว้เจอกัน”

…………………………………

พอสองหนุ่มเดินลับสายตาเข้าไปข้างใน… เจียง ชูหราน ก็ถามเพื่อนด้วยความแปลกใจ: “พี่ซวง... พี่รู้จักอาจารย์ใหญ่หวังด้วยเหรอ?”

เสิ่นซวง หัวเราะคิกคัก: “รู้จักสิ! ...จะบอกให้นะ อีตานี่น่ะ ‘เสือผู้หญิงตัวพ่อ’ เลยแหละ! แต่ข้อดีคือนิสัยป๋ามาก... ไม่ว่าผู้ชายหรือผู้หญิง เขาเปย์ไม่อั้น”

“เวลาพาไปช้อปปิ้งนะ... ให้เลือกหยิบได้เลย จ่ายทีเป็นแสนๆ ไม่กระพริบตา แต่เธอก็รู้นี่ว่าเขาเจ้าชู้แค่ไหน... ชูหราน เธอต้องใจแข็งไว้นะ!”

“เธอสวยขนาดนี้... ระวังจะโดนพวกผู้ชายรวยๆ พวกนี้หลอกไปย่ำยีเล่น”

เจียง ชูหราน ยกมือปิดปากด้วยความตกใจ แต่เข้าใจผิดประเด็น: “ห๊ะ? ...เปย์ทั้งชายทั้งหญิง? งั้นแสดงว่า... ผู้ชายหน้าตาดีที่มากับเขาเมื่อกี้ ก็เป็น... ‘เด็ก’ ของเขาด้วยเหรอ?”

เสิ่นซวง รีบแก้ข่าวพัลวัน: “โอ๊ย! ไม่ใช่อย่างนั้น! ฉันหมายถึงเขาเลี้ยงเพื่อนฝูงดี! ...เท่าที่รู้เขายังชอบผู้หญิงอยู่นะจ๊ะ คราวก่อนฉันไปเที่ยวกับก๊วนเขา... มีทั้งเน็ตไอดอลชายหญิง เขาก็แจกกระเป๋าแบรนด์เนมให้ทุกคนเป็นของขวัญแรกเจอเลย... ป๋าจัดๆ!”

“อ๋อ... เข้าใจแล้วค่ะ” เจียง ชูหราน พยักหน้าหงึกหงัก

…………………………………

ภายในผับที่กระหึ่มไปด้วยเสียงเพลง… หวัง ชงชง จองโต๊ะ Super VIP ที่ใหญ่ที่สุดไว้ตามเคย และแน่นอน... รอบโต๊ะเต็มไปด้วยสาวสวยกว่า 10 คนนั่งรออยู่ ดูเหมือน หวัง ชงชง จะสั่งงานไว้แล้ว

พอ เจียงเฉิง เดินเข้าไป… สาวๆ ทั้งขบวนก็ลุกขึ้นยืนพร้อมกัน แล้วประสานเสียงหวานหยด: “สวัสดีค่ะคุณชายเจียง~~”

เจียงเฉิง กวาดตามอง… แต่ละนางจัดเต็มชนิดที่ว่า ‘ไม่กลัวปอดบวม’ บางคนใส่สั้นจุ๊ดจู๋โชว์ขาขาว... บางคนเกาะอกโชว์ไหล่เนียน ท่ามกลางอากาศติดลบข้างนอก... แต่ข้างในนี้ร้อนแรงดั่งไฟ

เจียงเฉิง เลิกคิ้ว แซวขำๆ: “โห... ร่างกายแข็งแรงกันทุกคนเลยนะเนี่ย สมรรถภาพทางกายระดับนี้... คนทั้งชาติต้องดูไว้เป็นเยี่ยงอย่างนะ”

หวัง ชงชง หัวเราะลั่น รับมุกทันที: “ฮ่าๆๆ... จริงว่ะ! อากาศแบบนี้ คนใส่เสื้อนวมยังหนาวตาย... แต่คนใส่ถุงน่องบางๆ กลับรอดชีวิตแฮะ! มหัศจรรย์ธรรมชาติชัดๆ!”

สาวๆ ไม่โกรธที่โดนแซว กลับหัวเราะชอบใจและเริ่มรุกหนัก:

“แหม... คุณชายเจียงปากร้ายจัง~”

“หนาวจะตายอยู่แล้วค่ะ... ขอกอดหน่อยสิคะ จะได้อุ่นๆ”

“ใช่ๆ... พี่ชงขา กอดหนูหน่อย~”

หลังจากหยอกล้อกับสาวๆ พอหอมปากหอมคอ… หวัง ชงชง ก็กระซิบแซว เจียงเฉิง: “ไงล่ะ... วันนี้พวก ‘ซ้อ’ กลับไปหมดแล้ว ในที่สุดแกก็ได้ปลดปล่อยสักที... ไม่ง่ายเลยนะเนี่ยเพื่อน!”

เจียงเฉิง ยิ้มแห้งๆ ในใจคิดว่า: เฮ้อ... เทียบกับพวกซ้อๆ ที่บ้าน หรือน้องนางฟ้าหน้าผับเมื่อกี้ พวกนี้มัน ‘ผลไม้ย้อมสี’ ชัดๆ... แต่ก็เอาเถอะ... แก้ขัดไปก่อน

ทันใดนั้น… ชายหนุ่มสองคนก็เดินตรงเข้ามาที่โต๊ะ คนหนึ่ง เจียงเฉิง จำได้แม่น... เจิ้ง จื้อกาง ทายาท New World Group จากฮ่องกง ส่วนอีกคนเป็นหนุ่มหน้ามนที่ดูเด็กกว่า

หวัง ชงชง รีบลุกขึ้นต้อนรับ: “โอ้! ...มากันแล้ว!”

เจิ้ง จื้อกาง ยิ้มร่า: “ฮ่าๆ... ขอโทษที มาช้าไปหน่อย”

หลังจับมือกับ หวัง ชงชง เสร็จ... เขาก็พุ่งเข้ามากอด เจียงเฉิง อย่างสนิทสนม: “เจียงเฉิง! ...ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ! ดีใจจริงๆ ที่ได้มาเคานต์ดาวน์ด้วยกัน!”

จากนั้น เจิ้ง จื้อกาง ก็ผายมือไปทางหนุ่มน้อยข้างๆ: “นี่เพื่อนผมเอง…”

ยังไม่ทันแนะนำจบ หวัง ชงชง ก็แทรกขึ้นมา: “ไม่ต้องแนะนำหรอก... ฉันรู้จัก! นี่มัน ‘ลูกชายราชาการพนัน’ นี่หว่า! มาๆๆ... ยินดีต้อนรับสู่ปักกิ่ง!”

……………………………………

ตอนที่ 880 ลำดับการทักทาย

“ใช่แล้วครับ... เขาคือน้องชายของพี่เฉาฉง (ราชินีแห่งมาเก๊า)... เหอ โหย่วจวิน” เจิ้ง จื้อกาง แนะนำ

หวัง ชงชง ยื่นมือออกไปทักทายอย่างกระตือรือร้น: “สวัสดีครับ! ...ได้ยินชื่อเสียงมานาน”

เหอ โหย่วจวิน ยิ้มกว้าง ตอบกลับอย่างนอบน้อมและเป็นกันเอง: “พี่ชง! ...ดีใจที่ได้เจอกันครับ!”

จากนั้น เจิ้ง จื้อกาง ก็ผายมือไปทาง เจียงเฉิง: “ส่วนนี่คือ เจียงเฉิง... ประธานใหญ่แห่งซิงเฉิน อินเวสต์เมนต์”

เหอ โหย่วจวิน รีบหันไปจับมือกับ เจียงเฉิง: “สวัสดีครับท่านประธานเจียง... ยินดีที่ได้รู้จักครับ”

หลังจากทักทายกันพอเป็นพิธี... เจิ้ง จื้อกาง ก็อธิบายที่มาที่ไป: “บังเอิญจริงๆ ครับ... เมื่อเย็นผมไปทานข้าวที่โรงแรม แล้วไปเจอโหย่วจวินพอดี เขาบอกว่าเพิ่งบินมาจากเซี่ยงไฮ้วันนี้... เราเลยคุยกันถูกคอ ลากยาวไปเรื่อง E-Sport จนถึงทีมแข่งของคุณ”

“พอรู้ว่าคืนนี้ผมนัดกับพวกคุณมาเคานต์ดาวน์... เขาก็เลยขอติดสอยห้อยตามมาด้วย หวังว่าคงไม่รบกวนนะ?”

เหอ โหย่วจวิน รีบรับช่วงต่ออย่างรู้จังหวะ: “ต้องขอโทษด้วยนะครับที่มารบกวนกะทันหัน... นี่เป็นครั้งแรกที่ผมมาเที่ยวปักกิ่ง โบราณว่า ‘มีเพื่อนเพิ่มหนึ่งคน ก็เหมือนมีทางรอดเพิ่มหนึ่งทาง’...”

“คืนนี้ผมรู้สึกเป็นเกียรติมากที่ได้รู้จักพี่ชายทั้งสอง... เพื่อเป็นการไถ่โทษและฉลองมิตรภาพใหม่ มื้อนี้ผมขอเป็นเจ้ามือเองนะครับ!”

ความใจกว้างและมารยาทที่งดงามของ เหอ โหย่วจวิน... สร้างความประทับใจให้ทุกคนในโต๊ะได้ทันที

หวัง ชงชง หันไปมอง เจียงเฉิง แวบหนึ่ง… แม้เขาจะเป็นคนชวน แต่วันนี้ เจียงเฉิง จองคิวเป็นเจ้ามือไว้แล้ว เมื่อเห็น เหอ โหย่วจวิน เสนอตัวแย่งจ่าย... เขาก็หัวเราะ: “ไม่ต้องหรอก... คืนนี้ฉันเป็นคนนัด เดี๋ยวฉันจัดการเอง พวกนายแค่สนุกให้เต็มที่ก็พอ”

เจิ้ง จื้อกาง รีบแย้ง: “ไม่ได้ๆ! ...ในฐานะที่ผมพาแขกมาเพิ่ม ผมต้องเป็นคนเลี้ยงสิ!”

ในขณะที่ทุกคนแย่งกันจ่าย... เจียงเฉิง ก็โบกมือห้ามทัพ: “พอๆๆ... ไม่ต้องแย่งกัน ตกลงกันไว้แล้วว่าคืนนี้ผมเลี้ยง... ผมเองมาปักกิ่งตั้งหลายวัน ผิดนัดพวกคุณไปหลายรอบแล้ว”

“แถมคราวก่อนพี่จื้อกางก็เพิ่งเลี้ยงกอล์ฟผมไป... เขาพูดถูก ‘มีเพื่อนเพิ่มหนึ่งคน ก็เหมือนมีทางรอดเพิ่มหนึ่งทาง’ ดังนั้น... มื้อนี้ผมขอรับจบเอง ใครห้ามแย่ง!”

น้ำเสียงที่เด็ดขาดแต่เป็นกันเองของ เจียงเฉิง ทำให้ทุกคนยอมจำนน หวัง ชงชง พยักหน้ายิ้มๆ: “โอเค... งั้นตามใจท่านประธานเจียงเขา คืนนี้เรามาถลุงเงินเขาให้เต็มที่!”

เจิ้ง จื้อกาง ตบไหล่ เหอ โหย่วจวิน เบาๆ: “เอาตามนั้น... เชื่อฟังพี่เจียงเขาเถอะ”

………………………………

เหอ โหย่วจวิน สังเกตเห็นปฏิกิริยาของทุกคน แล้วก็ต้องแปลกใจ ตอนแรกเขาคิดว่า หวัง ชงชง น่าจะเป็น ‘หัวโจก’ ของกลุ่มนี้ แต่ดูเหมือนเขาจะคิดผิด...

เขาเริ่มจับสังเกตได้ตั้งแต่ตอนเดินเข้ามา… เจิ้ง จื้อกาง เลือกที่จะเดินเข้าไปกอดทักทาย เจียงเฉิง... แต่กลับจับมือทัก หวัง ชงชง ตามมารยาท นี่คือ ‘ภาษากาย’ ที่บ่งบอกลำดับความสำคัญได้ชัดเจนที่สุด

ในวงสังคมชั้นสูง... ‘ลำดับการทักทาย’ คือเรื่องคอขาดบาดตาย ใครใหญ่สุดต้องได้รับการทักทายก่อนเสมอ หรือพิเศษกว่า เหมือนคลิปที่เป็นไวรัลเมื่อเร็วๆ นี้... ที่นักธุรกิจคนหนึ่งเดินเข้าไปทักทายในงานบอล

แจ็คหม่า (Alibaba) ยื่นมือรอเก้อ... เพราะอีกฝ่ายเดินข้ามหัวไปจับมือ สวี่ เจียอิ้น (Evergrande) ที่ยืนอยู่ข้างๆ ก่อน แจ็คหม่า ต้องรีบชักมือกลับแก้เขิน... แต่ก็ยังต้องยิ้มสู้ เพราะวินาทีนั้นบารมีของ สวี่ เจียอิ้น เหนือกว่าจริงๆ

และที่ชัดเจนที่สุดคือ ‘การจัดที่นั่ง’ ในโต๊ะนี้ แม้พ่อของ หวัง ชงชง จะร่วงจากอันดับหนึ่งไปแล้ว แต่ว่านต๋าก็ยังเป็นยักษ์ใหญ่ แต่ หวัง ชงชง กลับเลือกที่จะนั่ง ‘ขนาบข้าง’ เจียงเฉิง และเว้นที่นั่งตรงกลางให้ เจียงเฉิง นั่งอย่างเต็มใจ

เจียงเฉิง นั่งลงตรงกลางอย่างเป็นธรรมชาติ ไม่มีท่าทีเคอะเขินหรือเกรงใจ... แสดงว่าเขาชินกับการเป็น ‘ศูนย์กลาง’ แบบนี้อยู่แล้ว

เหอ โหย่วจวิน ประเมินในใจ… ผู้ชายคนนี้... ต้องมีดีกว่าที่เห็นแน่นอน ขนาดทายาทว่านต๋า (Wanda) กับนิวเวิลด์ (New World) ยังยอมถอยให้หนึ่งก้าว น่าสนใจ... ต้องทำความรู้จักไว้ให้ดี

การปรากฏตัวของ เหอ โหย่วจวิน สร้างความตื่นเต้นให้สาวๆ ในโต๊ะไม่น้อย ตระกูล ‘ราชาการพนัน’ แห่งมาเก๊า คือตำนานที่ใครๆ ก็รู้จัก แม้สถานะทางสังคมอาจจะดู ‘เทาๆ’ เหมือน ฉินเฟิน แต่ความรวยและชื่อเสียงของตระกูลเหอ... คือของจริงระดับโลก

…………………………………

ทันทีที่เห็นแก๊ง VIP ระดับเทพมารวมตัวกัน… หยวนจง ผู้จัดการร้าน OT รีบวิ่งหน้าตั้งนำขบวนพนักงานเข้ามาต้อนรับทันที

“สวัสดีครับคุณชายหวัง... สวัสดีครับทุกท่าน”

หวัง ชงชง กอดคอ เจียงเฉิง แล้วแนะนำอย่างภูมิใจ: “ผู้จัดการหยวน... มาแนะนำให้รู้จัก นี่คือ ‘พี่เจียง’ ของฉัน... ส่วนนี่พี่เหอและพี่เจิ้ง”

การที่ หวัง ชงชง เรียกทุกคนว่า ‘พี่’... เป็นการให้เกียรติสูงสุด หยวนจง หูผึ่งทันที... เขารีบจับ ‘คีย์เวิร์ด’ ลำดับการแนะนำ หวัง ชงชง แนะนำ เจียงเฉิง เป็นคนแรก! แสดงว่าคนนี้คือ ‘เบอร์ 1’ ของกลุ่มคืนนี้

หยวนจง รีบโค้งคำนับแทบจะติดพื้น: “สวัสดีครับคุณชายเจียง! ...คุณชายเหอ! ...คุณชายเจิ้ง! เป็นเกียรติอย่างสูงที่ OT ได้ต้อนรับพวกท่านครับ!”

เจียงเฉิง พยักหน้ารับ แล้วสั่งงานทันที: “ผู้จัดการหยวน... คนเยอะขนาดนี้ จัด ‘ชุดเทพมังกร’ มาเลย เอามาสักหลายๆ ชุดหน่อย” (Ace of Spades - Armand de Brignac Champagne)

หยวนจงรีบคุกเข่าข้างหนึ่งลงกับพื้น ท่าบริการมาตรฐานระดับ VVIP พร้อมกับยื่นเมนูให้ดู: “ได้เลยครับคุณชายเจียง... ชุดเทพมังกรของเรามี 3 ระดับครับ มีชุด Gold Dragon, Platinum Dragon, และ Diamond Dragon…”

เจียงเฉิง โบกมือขัดจังหวะอย่างใจป๋า: “ไม่ต้องร่ายยาว... เอาตัวที่ ‘แพงที่สุด’ มาเลย! ...จัดมา 10 ชุดเป็นการเปิดงานไปก่อน!”

เฮือก!!

หยวนจง ตาโตเท่าไข่ห่าน... รอยยิ้มฉีกกว้างจนแทบถึงใบหู แชมเปญ Ace of Spades ชุดเทพมังกรตัวท็อปสุด... ชุดละเป็นแสน! สั่งทีเดียว 10 ชุดรวด... นี่มันยอดขายระดับปรากฏการณ์!

สำหรับผับบาร์... ลูกค้าที่สั่งเหล้าแพงๆ ไม่ใช่แค่ลูกค้า แต่คือ ‘พระเจ้า’ ที่ต้องบูชา และการได้ปรนนิบัติเศรษฐีที่ใช้เงินเหมือนกระดาษแบบนี้... คือความสุขที่สุดของคนทำงานบริการ!