ตอนที่ 807 สวนสวยที่ซ่อนเร้น, ตอนที่ 808 วงเพื่อน
ตอนที่ 807 สวนสวยที่ซ่อนเร้น, ตอนที่ 808 วงเพื่อน
ตอนที่ 807 สวนสวยที่ซ่อนเร้น
สองวันผ่านไป...
เจียงเฉิง ใช้เวลาส่วนใหญ่ขลุกอยู่ในบ้านสี่ประสานนั่งเล่นหมากรุกและพูดคุยสัพเพเหระกับ ปู่ใหญ่และปู่รอง อย่างมีความสุข
บางครั้งเขาก็จะเดินเล่นในสวนหลังบ้านอันกว้างใหญ่ไพศาล โดยมี เฉินผิง คอยเดินตามห่างๆ
สิ่งที่ทำให้ เจียงเฉิง ทึ่งที่สุดคือ... สวนหลังบ้านแห่งนี้ไม่ใช่แค่สวนหย่อมธรรมดา แต่มันคือ ‘สวนสัตว์ส่วนตัว’ ขนาดย่อมๆ!
นกยูงสีสันสดใสเดินกรีดกรายอวดโฉมไปมาอย่างไม่เกรงกลัวคน ราวกับพวกมันคือเจ้าของบ้านตัวจริง ลิงแมนดริล (Mandrill) หน้าตาเหมือนงิ้วปักกิ่ง แอบมองพวกเขาจากหลังพุ่มไม้อย่างซุกซน
และที่มุมหนึ่งของต้นไม้ใหญ่... ยังมีสลอธ (Sloth) จอมขี้เกียจ เกาะกิ่งไม้นิ่งๆ อยู่อย่างสบายอารมณ์...
สภาพแวดล้อมดูเป็นธรรมชาติและดิบชื้น... แต่สังเกตจากรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ก็รู้ว่ามีคนคอยดูแลทำความสะอาดและจัดสวนอย่างประณีตทุกวัน
ใครจะไปคิดว่า... ท่ามกลางความวุ่นวายของเมืองหลวงอย่างปักกิ่ง จะมี ‘แดนสวรรค์’ แบบนี้ซ่อนอยู่
เจียงเฉิง หันไปมอง เฉินผิง ที่ยังคงพกปืนสั้นเหน็บเอวและยืนระวังภัยอยู่ตลอดเวลา เขาถามด้วยความอยากรู้:
“เฉินผิง... คุณอายุยังน้อย แต่ไต่เต้ามาถึงตำแหน่งนี้ได้... พื้นเพครอบครัวของคุณคงไม่ธรรมดาใช่ไหม?”
เฉินผิง ชะงักไปเล็กน้อย สีหน้าแข็งค้างไปแวบหนึ่ง ก่อนจะตอบกลับอย่างถ่อมตัว: “คุณชายพูดถูกครับ... แต่ถ้าเทียบกับคุณชายแล้ว ครอบครัวผมก็แค่ ‘คนตัวเล็กๆ’ ครับ”
“คุณปู่ของผมติดตามรับใช้ท่านผู้เฒ่าตั้งแต่สมัยหนุ่มๆ จนเกษียณ... ส่วนพ่อของผม ตอนนี้ถูกส่งไปประจำการฝึกฝนอยู่ที่เขต ‘เสฉวน-ทิเบต’ ครับ”
เจียงเฉิง พยักหน้าเข้าใจทันที ที่แท้ก็เป็น ‘ทายาทผู้ภักดี’ ที่รับใช้ตระกูลเจียงมาหลายรุ่นนี่เอง
มิน่าล่ะ... ปู่ใหญ่ถึงไว้ใจให้มาดูแลความปลอดภัยในเขตหวงห้ามแบบนี้
เจียงเฉิง รู้สึกนับถือทหารอาชีพเหล่านี้จากใจจริง
ตลอดเวลาที่สัมผัสกับ เฉินผิง แม้ค่าความสนิทสนมจะอยู่ที่ 80 แต่ ‘ค่าความภักดี’ กลับสูงถึง 90!
และสกิล ‘สัมผัสอันตราย’ ของเขาก็ไม่เคยแจ้งเตือนภัยจากชายคนนี้เลยแม้แต่ครั้งเดียว แปลว่าเป็นคนที่ไว้ใจได้ 100%
“ขอบใจมากนะ... สำหรับทุกอย่าง” เจียงเฉิง เอ่ยขอบคุณสั้นๆ แต่จริงใจ
เฉินผิง ตัวสั่นเล็กน้อยด้วยความตื้นตัน ในสายตาเขา... เจียงเฉิง ตอนแรกก็ดูเหมือนลูกเศรษฐีทั่วๆ ไป แต่คำขอบคุณที่จริงใจและไม่ถือตัวนี้... ทำให้เขารู้สึกประทับใจ
เขารีบโค้งคำนับ 90 องศา แสดงความเคารพสูงสุด: “คุณชายพูดหนักเกินไปแล้วครับ! ...การปกป้องชาติบ้านเมืองคือหน้าที่ของทหาร ถ้าไม่มีท่านผู้เฒ่าและวีรบุรุษในยุคนั้นที่ลุกขึ้นสู้... ป่านนี้ชะตากรรมของประเทศจีนจะเป็นอย่างไรก็ไม่อาจรู้ได้”
“วินาทีที่ผมสวมเครื่องแบบทหาร... ผมสาบานแล้วว่าจะสละชีพเพื่อปกป้องความสงบสุขของมาตุภูมิ และปกป้องประชาชนที่สำคัญที่สุดของชาติ... นี่คือหน้าที่ที่ผมเต็มใจทำครับ คุณชายไม่ต้องขอบคุณหรอกครับ”
เจียงเฉิง ยิ้มบางๆ โบกมืออย่างเป็นกันเอง: “ไม่ต้องเรียก ‘คุณชาย’ ทุกคำก็ได้... เรียกชื่อผมเฉยๆ ก็พอ”
แน่นอนว่า เฉินผิง ไม่กล้าทำตาม ตระกูลเจียงตอนนี้... กุมอำนาจเกินครึ่งของประเทศไว้ในกำมือ ขืนเขาตีตนเสมอท่านเรียกชื่อห้วนๆ... คงโดนฟ้าผ่าตายพอดี
เจียงเฉิง ชี้ไปที่ลิงชิมแปนซีตัวหนึ่งที่นั่งสงบเสงี่ยมอยู่มุมสวน: “ทำไมสัตว์พวกนี้ดูเชื่องจัง? ไม่ดุเลยเหรอ?”
เฉินผิง พยักหน้า: “เดิมทีที่นี่เป็นแค่สวนป่าธรรมดาครับ... สัตว์ส่วนใหญ่ที่เห็น เป็นสัตว์ที่ช่วยมาได้จากคณะละครสัตว์เถื่อนหรือพวกค้าสัตว์ผิดกฎหมาย”
“พวกมันผ่านการฝึกมาแล้ว เลยค่อนข้างเชื่อง... ประกอบกับมีเจ้าหน้าที่ผู้เชี่ยวชาญมาดูแลให้อาหารทุกวัน พวกมันเลยไม่ก้าวร้าวกับคนครับ”
เจียงเฉิง สูดอากาศบริสุทธิ์เข้าปอด... รู้สึกสดชื่นอย่างประหลาด
“ที่นี่บรรยากาศดีจริงๆ... รู้สึกเหมือนมีพลังงานบางอย่าง”
“ใช่ครับคุณชาย... พื้นที่ตรงนี้ผ่านการคัดเลือกโดยซินแสและผู้เชี่ยวชาญทางธรณีวิทยามาอย่างดี สนามแม่เหล็กที่นี่มีความพิเศษมาก... แค่เดินเข้ามา ระบบประสาทจะผ่อนคลายโดยอัตโนมัติ เหมาะแก่การพักผ่อนฟื้นฟูร่างกายและจิตใจที่สุดครับ”
เจียงเฉิง พยักหน้าเห็นด้วย เรื่องสนามแม่เหล็กไม่ใช่เรื่องงมงาย... วิทยาศาสตร์พิสูจน์แล้วว่ามีผลต่อสุขภาพจริง
ป่าลึกบางแห่งสนามแม่เหล็กแปรปรวน คนเข้าไปอาจเวียนหัว ป่วยไข้ แต่ที่นี่... เป็นจุด ‘ฮวงจุ้ยมังกร’ ที่ดีเยี่ยม อยู่แล้วอายุยืนแน่นอน
………………………………
หลังจากเดินเล่นจนพอใจ... เจียงเฉิง ก็เดินกลับเข้าไปในเรือนหลัก เห็นปู่ใหญ่นั่งจิบชาอยู่ที่ระเบียงหน้าบ้าน
“หลานรัก... เบื่อหรือยังลูก? ถ้าอยากออกไปเปิดหูเปิดตาข้างนอก... ให้เฉินผิงพาไปสิ เขาเชี่ยวชาญพื้นที่ปักกิ่งดีมาก”
“อยากไปเที่ยวที่ไหนบอกเขาได้เลย... โดยเฉพาะ ‘สถานที่พิเศษ’ ที่คนทั่วไปเข้าไม่ได้ เฉินผิงพาเข้าได้หมด!”
ปู่ใหญ่กระตือรือร้นจะจัดทริปให้หลาน เจียงเฉิง รีบโบกมือปฏิเสธ: “ไม่ต้องหรอกครับปู่... ผมไปเองดีกว่า ผมไม่ชอบให้มีคนเดินตามเป็นขบวนน่ะครับ”
ถึงการมีขบวนรถนำและทหารคุ้มกันจะดูเท่... แต่มันทำให้รู้สึกแปลกแยกและเข้าถึงยาก
แม้จะรู้ว่าตัวเองมีแบ็กกราวนด์ยิ่งใหญ่แค่ไหน... แต่เขาก็ยังชอบไลฟ์สไตล์แบบคนธรรมดามากกว่า เดินถนนกินของอร่อยข้างทาง... ควงสาวไปเดตแบบชิลๆ... นี่สิคือชีวิตที่เขาต้องการ
ผ่านไป 2 วัน... ความตื่นเต้นเรื่อง ‘อำนาจตระกูล’ เริ่มจางลง เจียงเฉิง เริ่มปรับตัวและกลับสู่สภาวะปกติ
เรื่องนี้ต้องขอบคุณการเลี้ยงดูของพ่อแม่... ที่สอนให้เขารู้จักความพอดี และระบบที่ฝึกให้เขาชินกับเงินพันล้านหมื่นล้านมาแล้ว ดังนั้น ต่อให้เห็นทหารทำความเคารพหน้าบ้านทุกวัน... เขาก็ไม่รู้สึกหลงระเริงแต่อย่างใด
เมื่อเห็นหลานยืนยันจะไปเอง... ปู่ใหญ่ก็ไม่ขัดใจ แต่ท่านรีบนำเสนอ ‘ของเล่นชิ้นใหม่’ ทันที: “ถ้าจะไปเอง... ปู่กับปู่รองเตรียมรถไว้ให้หลานแล้วนะ!”
“เห็นว่าวัยรุ่นชอบขับรถสปอร์ต ซูเปอร์คาร์กัน... ปู่รองเขาเลยสั่งคนขนมาให้คันหนึ่ง เห็นว่าเป็นรุ่นที่ผลิตจำกัดด้วยนะ... ชื่อยี่ห้ออะไรนะ? ...บุ... บุอะไรสักอย่าง?”
ปู่ใหญ่ขมวดคิ้วพลางพยายามนึกชื่ออย่างหนัก
เจียงเฉิง เลิกคิ้วสูง: “Bugatti (บูกัตติ) หรือเปล่าครับ?”
ปู่รองที่นั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ใกล้ๆ รีบวางหนังสือลง แล้วยิ้มกว้างอย่างภูมิใจ: “ใช่ๆๆ! ...ยี่ห้อนั้นแหละ! จำได้ว่าสมัยหนุ่มๆ พ่อหลานเองก็บ้าขับรถพวกนี้เหมือนกัน”
“ตอนนั้นปู่ไปทำธุรกิจต่างประเทศ เห็นรถสวยๆ ก็ซื้อส่งกลับมาให้มันตลอด ส่วนคันนี้... ปู่สั่งซื้อมาเมื่อหลายปีก่อน เห็นว่าเป็นรุ่นพิเศษ มีคันเดียวในโลกหรือไงเนี่ยแหละ…”
“ชื่อรุ่นมันเท่ๆ หน่อย... อะไรนะ? …‘La Voiture Noire’ หรือ ‘Black Night’ อะไรสักอย่างเนี่ยแหละ?”
ปู่รองพูดด้วยรอยยิ้มเปี่ยมสุข เหมือนคนแก่ที่ดีใจได้ซื้อของเล่นให้หลานรัก
เจียงเฉิง ถึงกับอ้าปากค้าง… La Voiture Noire! รถที่มีเพียงคันเดียวในโลก... สนนราคาเปิดตัวกว่า 120 ล้านหยวน!
ปู่รอง... ปู่เล่นใหญ่เกินไปแล้ว!
…………………………………
ตอนที่ 808 วงเพื่อน
“Bugatti La Voiture Noire งั้นเหรอครับ?”
ปู่รองยิ้มแก้เขิน: “น่าจะชื่อประมาณนั้นแหละ... ฮ่าๆๆ ปู่เองก็จำชื่อเรียกยากๆ พวกนี้ไม่ค่อยได้หรอก รู้แค่ว่าตอนที่มันเปิดตัวที่เจนีวา... ข่าวใหญ่โตมาก มหาเศรษฐีทั่วโลกแย่งกันจะซื้อให้ได้”
“แม้แต่คนที่เคลมว่าเป็นเศรษฐีอันดับหนึ่งของโลกยังอยากได้... แต่สุดท้ายปู่ให้คนของสถานกงสุลไปจัดการตัดหน้ามา รถคันนี้เลยตกมาอยู่ในมือปู่แบบเนียนๆ”
เจียงเฉิง ย่อมเคยได้ยินกิตติศัพท์ของรถซูเปอร์คาร์ในตำนานคันนี้ ในยุคที่อินเทอร์เน็ตไวปานจรวด ข้อมูลข่าวสารแพร่กระจายไปทั่ว โดยเฉพาะรถหรูระดับปรากฏการณ์แบบนี้... มันเคยเป็นกระแสไวรัลในโต่วอินจนคนรู้จักกันทั้งเมือง
ทุกคนรู้แค่ว่ารถลึกลับที่มีฉายา ‘Black Night’ ถูกมหาเศรษฐีนิรนามคว้าไปครอง แต่ใครจะไปนึกว่า... ‘มหาเศรษฐีนิรนาม’ คนนั้น คือคุณปู่ของเขาเอง!
ชั่วขณะหนึ่ง... เจียงเฉิง รู้สึกอธิบายไม่ถูก เขาเริ่มรู้สึกสงสารพ่อตัวเองขึ้นมาตะหงิดๆ พอนึกย้อนไปตอนที่เขาซื้อรถ Mercedes-Benz ให้พ่อ... พ่อดีใจจนน้ำตาแทบไหล
เป็นถึงลูกชายของมหาอำนาจระดับประเทศ... แต่กลับซาบซึ้งใจแค่รถคันละไม่กี่ล้าน แสดงว่าพ่อรักและเอ็นดูเขาจากใจจริง และพ่อก็จนจริงๆ เมื่อเทียบกับปู่
เฉินผิง เดินนำทาง เจียงเฉิง ไปที่โรงจอดรถด้านข้างของบ้านสี่ประสาน
เมื่อประตูโรงรถค่อยๆ เปิดออก… รถซูเปอร์คาร์ระดับ Ultra-rare สีดำสนิทราวกับน้ำหมึก ก็เผยโฉมออกมาอย่างเงียบงันและทรงพลัง
เฉินผิง กล่าวอย่างนอบน้อม: “คุณชายครับ... รถคันนี้ถูกล้างทำความสะอาดและตรวจเช็กสภาพเรียบร้อยเมื่อบ่ายวานนี้ครับ พร้อมใช้งานได้ทันที”
เจียงเฉิง หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา หามุมสวยๆ แล้วกดถ่ายรูปรถ Bugatti สุดเท่คันนี้ จากนั้นเขาก็กดเข้าวีแชทและอัปโหลดรูปลงในโมเมนต์ พร้อมแคปชันสั้นๆ แต่ได้ใจความ: ขอบคุณครับคุณปู่... ได้ยินว่าชื่อ ‘La Voiture Noire’... ชอบมากครับ
โพสต์เสร็จ... เขาก็ไม่ลืมที่จะส่งข้อความส่วนตัวไปหาพ่อ เพื่อขิงใส่พ่อสักหน่อย
เมื่อทำทุกอย่างเสร็จสรรพ เจียงเฉิง ก็ก้าวเข้าไปนั่งในรถ แต่ยังไม่ทันได้สตาร์ตเครื่อง... โทรศัพท์ก็แจ้งเตือนรัวๆ
ยอดไลก์และคอมเมนต์พุ่งกระฉูดจนน่าตกใจ เจียงเฉิง กดเข้าไปดู... เห็น หลี่ สวี่ตง หัวหน้าห้องจอมขี้อวดมาเมนต์เป็นคนแรก
เจียงเฉิง เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย... เจ้านี่ช่างรู้ทิศทางลมเสียจริง... รู้ว่าสู้ไม่ได้ก็รีบก้มหัวให้
ตั้งแต่เจอ เจียงเฉิง กับเฉิน เสวี่ยเอ๋อร์ที่สตาร์บัคส์คราวนั้น... หลี่ สวี่ตง ก็สงบปากสงบคำในแชตกลุ่มห้องไปเลย สมกับคำว่า ‘ผู้รู้กาลเทศะคือยอดคน’ จริงๆ
คอมเมนต์ในโมเมนต์:
[หลี่ สวี่ตง: “กราบท่านเทพ!! (ชาบูๆ)”]
[จง ฉู่ซี: “รบกวนท่านเทพช่วยชี้แนะหน่อยค่ะ... นี่รถยี่ห้ออะไรคะเนี่ย? (ตาโต)”]
[ฉินเฟิน: “ไอ้เชี่ย! ...La Voiture Noire! ฉันไปดูในงานเปิดตัวมาด้วย ตอนนั้นลืมมองนางแบบค่าตัวแพงที่สุดในโลกไปเลย มัวแต่มองรถ! ...แม่งโคตรเท่! อิจฉาจนน้ำลายไหลแล้วโว้ยยย!”]
[วังเจิ้ง: “จู่ๆ ก็รู้สึกว่า Bugatti Chiron ของฉัน กลายเป็นรถเด็กเล่นไปเลยว่ะ…”]
[ฉีหยวน: “พี่เจียง! ...ขายังว่างไหมครับ?? ขอผมเกาะขาไปด้วยคนได้ไหม??”]
[จาง อี้หมิง (โต่วอิน): “ดูไม่ออกว่ารุ่นอะไร แต่ทรงสวยมาก... แพงไหมครับ?”]
[โจว จื้ออวิ๋น: “วินาทีนี้... ผมเข้าใจความหมายของการเรียนหนังสือแล้วครับ... นั่นคือ ‘ไม่มีความหมาย’ เมื่อเทียบกับการเกิดมารวย”]
[เฉินฮ่าว: “เชี่ยยย! ...ขอนั่งเบาะข้างสักครั้งได้ไหมครับเพื่อน! แค่ครั้งเดียวก็ยอมตายตาหลับ!”]
[เสิ่น หนานเผิง (Sequoia Capital): “@ZhangYiming นี่คือ Bugatti La Voiture Noire ครับ... ราคาประมาณ 130 ล้านหยวน (ไม่รวมภาษี)”]
[หวัง ชงชง: “แต่ฉันยังคิดว่า Hongqi 3 คันเมื่อเช้า เจ๋งกว่าว่ะ... เห็นแล้วอยากได้ชิบเป๋ง”]
[อวี๋ เซียวเซียว: “ที่รักคะ รถสวยมากค่ะ... สีดำดูดุดัน ใหญ่ยาวและ ‘ทรงพลัง’ เหมือนเจ้าของเลย... เห็นแล้วคิดถึงจังเลยค่ะ~”]
[โจวอิ่ง: “ที่รัก~ ซื้อรถโนเนมมาอีกแล้วเหรอ? รถที่มีแค่คันเดียวในโลกมันดียังไงคะ? หมู่บ้านเราไม่มีใครขับเลยนะเนี่ย (อิอิ)”]
[หวัง อวี่เยียน: “ที่รัก... ไปปักกิ่งเหรอคะ? คิดถึงนะ~”]
[เสี่ยวเซี่ย: [กดไลก์]]
[เซี่ยเหมิง: [กดไลก์]]
[หลิน ชิงเสวี่ย: “ที่รักค่ะ~ เค้ายังอยู่ไห่หนานอยู่เลย... รถเท่มาก! เมื่อไหร่จะให้เค้าขึ้นไปนั่งบ้างคะ?”]
[ครูหวง อวี้ฉี: “รถเท่มากค่ะ... คนจิตใจดีอย่างคุณ สมควรได้รับสิ่งดีๆ แบบนี้แล้วค่ะ”]
[เฉิน เสวี่ยเอ๋อร์: “สมกับเป็นบอสค่ะ... ไม่ทราบว่าโบนัสปลายปี พนักงานมีลุ้นได้แบบนี้บ้างไหมคะ?”]
[จ้าว หลิงเอ๋อร์: “ท่านประธานเจียงคะ... อย่าให้สาวๆ ในบริษัทเห็นรถคันนี้นะคะ ฉันละกลัวพวกนางจะเป็นไข้ใจตายซะก่อน”]
[อันซิน: [กดไลก์]]
[เฉียว อินอิน: “อ๊า~~ ร้อนจังเลยค่ะแม่จ๋า... สามีคะ หนูขอนั่ง ‘ข้างบน’ แล้ว ‘ขับ’ เองได้ไหมคะ?? ...หนู ‘เข้าเกียร์ (โยก)’ เก่งนะจะบอกให้??”]
...หนึ่งนาทีต่อมา เฉียว อินอิน ก็ลบคอมเมนต์ทิ้ง...
[แจ้งเตือน เพื่อนของคุณลบคอมเมนต์]
………………………………………
เห็นคอมเมนต์ถล่มทลายภายในเวลาไม่กี่นาที เจียงเฉิง ก็รู้สึกแปลกใจ หากอีกฝ่ายไม่ได้ตั้งค่า ‘แจ้งเตือนพิเศษ(1)’ เอาไว้ ย่อมไม่มีทางเห็นโพสต์นี้ได้รวดเร็วขนาดนี้แน่
หลังจากกวาดสายตาอ่านคอมเมนต์จนจบ เขากดเข้าไปในกล่องข้อความส่วนตัว ข้อความแรกที่เด้งขึ้นมาคือของ เฉียว อินอิน
เฉียว อินอิน: “ว้าย! ที่รักคะ... ฉันเกือบลืมไปเลยว่ามี โจวอิ่ง เป็นเพื่อนในวีแชทด้วย! (ตายแน่ๆ)”
เฉียว อินอิน: “แต่ไม่ต้องห่วงนะ ฉันรีบลบภายใน 1 วินาทีเลย! ...ว่าแต่... ทำไงดีคะ~~ มันร้อนวูบวาบไปหมดแล้วเนี่ย~”
เฉียว อินอิน: “แม่จ๋า... ที่รักขา~ หนูขอนั่ง ‘ข้างบน’ แล้ว ‘ขับ’ เองได้ไหมคะ?? ...หนู ‘เข้าเกียร์’ เก่งนะจะบอกให้?? ไม่เชื่อดูนี่สิคะ”
จากนั้น… เธอก็ส่งไฟล์วิดีโอคลิปหนึ่งมาให้ เจียงเฉิง กดเปิดดูด้วยความสนใจ... ทันทีที่ภาพปรากฏ ดวงตาของเขาก็เบิกกว้างขึ้นทันที
ในคลิปนั้น เฉียว อินอิน สวมกางเกงโยคะรัดรูปอวดเรียวขาสวย คู่กับสปอร์ตบราตัวจิ๋วที่แทบจะปกปิดอะไรไว้ไม่มิด เธอกำลังทำท่า ‘ยืดเหยียด’ ในท่วงท่าที่เน้นส่วนเว้าส่วนโค้งอย่างจงใจ อีกทั้งมุมกล้องยังถูกจัดวางมาเพื่อเซอร์วิสเขาโดยเฉพาะ
ท่วงท่าที่อ่อนช้อยบวกกับเสียงหายใจเบาๆ ในคลิป... มันช่างยั่วยวนระดับ 18+
เจียงเฉิง ดูคลิปวนไป 2 รอบด้วยความบันเทิงใจ ก่อนจะพิมพ์ตอบกลับไปสั้นๆ แต่ได้ใจความ:
เจียงเฉิง: “คุณนี่มัน... ยั่วเก่งจริงๆ นะ”
…………………………………………
(1)[การตั้งค่าแจ้งเตือนพิเศษ (星标朋友) – ในแอป WeChat หากเราตั้งค่าเพื่อนคนไหนเป็น ‘Star Friend (เพื่อนดาวเด่น)’ ทุกครั้งที่คนนั้นโพสต์ Moment ระบบจะแจ้งเตือนเราทันที]