ตอนที่ 783 สัญญาปริศนา, ตอนที่ 784 สัญญาหยินหยาง
ตอนที่ 783 สัญญาปริศนา, ตอนที่ 784 สัญญาหยินหยาง
ตอนที่ 783 สัญญาปริศนา
หลังจากคิดทบทวนอยู่ครู่หนึ่ง หวังจุน ก็ถอนหายใจหนักหน่วง:
“ช่วงนี้สถานการณ์บริษัทไม่ค่อยสู้ดีนัก... จะทำอะไรผลีผลามไม่ได้”
“แต่พอนึกถึงตอนที่โดนบีบให้ซื้อหุ้น 70% ของบริษัท ตงหยางของไอ้เฟิงกัง ในราคาตั้ง 1.05 พันล้านหยวน... ทั้งที่สินทรัพย์สุทธิแม่งมีไม่ถึง 5 ล้านด้วยซ้ำ! ...กูละเจ็บใจจนแทบกระอักเลือด!”
“เงินตั้งพันล้าน... เหมือนเอาไปละลายแม่น้ำชัดๆ!”
หวังเล่ย ที่นั่งบีบขยำก้นนุ่มนิ่มของสาวข้างกายอยู่ ก็พยักหน้าเห็นด้วย:
“นั่นสิพี่... พูดให้ดูดีคือซื้อ ‘ค่าความนิยม’ แต่พูดภาษาชาวบ้านคือ ‘เอาเงินไปประเคนให้มันฟรีๆ’ แต่ทำไงได้... ทนๆ ไปก่อนเถอะพี่ ตอนนี้บริษัทยังต้องพึ่งมัน”
“ที่เราอุตส่าห์ไปดึงตัวผู้บริหารจากว่านต๋ามา ก็เพื่อจะทรานส์ฟอร์มบริษัทให้ครบวงจรไม่ใช่เหรอ? ตอนนี้ที่ดินที่กวางเจาและเซินเจิ้นก็ได้มาแล้ว... รอดูผลประกอบการอีกที…”
หวังจุน อัดบุหรี่เข้าปอดเฮือกใหญ่ แล้วขยี้ก้นบุหรี่ลงในที่เขี่ยบุหรี่อย่างแรงด้วยแววตาอำมหิต:
“ลำพังแค่ธุรกิจหนังมันไปไม่รอดหรอก... ตอนนี้หัวอี้มีดาราแม่เหล็กเหลืออยู่ไม่กี่คน ทั้งบริษัทต้องพึ่งหนังของไอ้เฟิงกังคนเดียวเพื่อทำกำไร”
“รอให้ธุรกิจด้านอื่นตั้งไข่ได้เมื่อไหร่... กูจะจัดการเฉดหัวไอ้แก่นี่ทิ้งแน่นอน!”
……………………………
เช้าวันรุ่งขึ้น แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาในห้อง
เฟิงกัง ลุกจากเตียงด้วยขอบตาดำคล้ำเป็นหมีแพนด้า เมื่อคืนเขานอนพลิกไปพลิกมาทั้งคืน... กลัวว่าข่าวเรื่องที่โดน เจียงเฉิง ตบหน้าจะหลุดออกไปถึงหูนักข่าว
ขณะกำลังจะเช็กข่าวในโทรศัพท์มือถือ... เสียงเรียกเข้าก็ดังขึ้นทำลายความเงียบ เฟิงกัง เหลือบมองชื่อคนโทรเข้า... คิ้วขมวดมุ่นทันที
แต่เขาก็จำใจกดรับสาย แสร้งทำเสียงใสซื่อ: “ฮัลโหล... นั่นใครครับ?”
ปลายสายเงียบไปอึดใจหนึ่ง ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงที่พยายามข่มกลั้นอารมณ์โกรธ:
“ผ่านไปตั้งหลายปี... ชีวิตผู้กำกับเฟิงคงจะสุขสบายดีสินะ ถึงขนาดจะเปิดกล้อง ‘Cell Phone 2’ แล้ว... คงลืมผมไปแล้วสินะ?”
เฟิงกัง หน้าตึงทันที หนังเรื่องนี้ยังอยู่ในช่วงเตรียมงาน ยังไม่ได้ประกาศอย่างเป็นทางการ... หมอนี่รู้ได้ยังไง?
เขาแกล้งทำไขสือ:
“อ้าว... หลี่หย่ง นี่เอง! ...แหม ข่าวไวนะเรา”
“ผู้กำกับเฟิง... ผลกระทบที่ ‘Cell Phone 1’ ทำไว้กับครอบครัวและอาชีพการงานของผม... คุณคงไม่ลืมใช่ไหม?”
“เพราะหนังเรื่องนั้น... เมียผมร้องไห้ทุกวัน ลูกสาวผมโดนเพื่อนที่โรงเรียนแบน ผมโดนชาวเน็ตด่าสาดเสียเทเสียว่าเป็นคนเลว…”
“เรื่องพวกนั้นมันผ่านมาสิบกว่าปีแล้ว ผมไม่อยากจะรื้อฟื้น... แต่ตอนนี้คุณจะทำภาค 2 อีก... มันไม่เกินไปหน่อยเหรอครับ!!”
เฟิงกัง ที่หงุดหงิดจากเรื่องเมื่อคืนเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ยิ่งมาฟังคำต่อว่านี้ก็ยิ่งอารมณ์เสีย เขาตวาดกลับ:
“หลี่หย่ง! ...ฉันจะทำหนัง มันก็เรื่องของฉัน นายจะมายุ่งอะไรด้วย!”
“อีกอย่าง ภาค 2 เนื้อเรื่องมันไม่เหมือนภาคแรกเลยสักนิด... แล้วนายก็พูดเองว่าเรื่องมันผ่านมาเป็นสิบปีแล้ว ใครเขาจะไปจำเรื่องเก่าๆ ได้วะ? อย่ามาประสาท!”
หลี่หย่ง ที่ปลายสายถึงกับจุกอกจนพูดไม่ออก
“ทำไมคุณถึงเป็นคนหน้าด้านไร้ยางอายแบบนี้! ตอนนั้นที่คุณจะทำภาคแรก... คุณเชิญผมไปกินข้าวที่บ้าน ให้ผมเล่าเกร็ดชีวิตพิธีกรทีวีให้ฟัง”
“ผมเห็นคุณเป็นเพื่อน ผมเลยเล่าประสบการณ์จริงให้ฟังหมดเปลือก… แล้วผลคืออะไร? ...คุณเอาชื่อเสียงผม เอาคาแรกเตอร์ผมไปยำเละ! สร้างตัวละครที่ ‘เลวทราม’ และ ‘คบชู้’ โดยให้คนดูเชื่อว่าเป็นผม!”
“งานผมพัง บ้านผมแตกสาแหรกขาด ลูกผมโดนบูลลี่... แล้วคุณยังมีหน้าไปบอกคนอื่นว่า ‘ไม่รู้จักผม’ อีกเหรอ? ...คุณยังมีความเป็นคนอยู่ไหม!?”
โดนด่าขนาดนี้... สีหน้า เฟิงกัง กลับเรียบเฉย ไม่สะทกสะท้าน:
“เลิกบ่นน่ารำคาญได้แล้ว! ...เป็นเพราะนายน่ะใจแคบเอง ขี้ใจน้อย คิดมากไปเอง ฉันไม่เคยบอกสักคำว่าสร้างมาจากชีวิตนาย... นายมัน ‘ร้อนตัว’ ไปเองต่างหาก!”
“เฟิงกัง! ...ไอ้คนเลว! ใครๆ เขาก็รู้กันทั้งประเทศว่าเส้นทางชีวิตตัวละครนั้นมันถอดแบบมาจากผมชัดๆ! คุณกล้าพูดได้ยังไงว่าไม่ได้เอามาจากผม!”
“ขอร้องล่ะ... ปล่อยผมไปเถอะ! ไปทำหนังเรื่องอื่นไม่ได้เหรอ? ...ตอนนี้ชีวิตผมเพิ่งจะเริ่มเข้าที่เข้าทาง ลูกสาวผมกำลังจะเรียนจบ... ผมไม่อยากให้แกต้องมาโดนผลกระทบอีก…”
ความจริงแล้ว... เฟิงกัง เป็นประเภท ‘รังแกคนอ่อนแอ แต่กลัวคนแข็งแกร่ง’ เวลาเจอคนจริงอย่าง เจียงเฉิง... เขาจะหงอและขี้ขลาด
แต่พอเจอคนอย่าง หลี่หย่ง ที่ยอมลดศักดิ์ศรีมาอ้อนวอนขอความเมตตา… เขากลับยิ่งได้ใจ และเหยียบย่ำหนักกว่าเดิมด้วยความสะใจ!
“เรื่องนี้ไม่มีอะไรต้องคุย! ...อย่าโทรมาอีก!”
“ถ้าข้องใจมากนัก... ก็ไปเขียนบทความด่าฉันลงหนังสือพิมพ์เหมือนเมื่อก่อนสิ!”
ติ๊ด!
เฟิงกัง ตัดสายทิ้งอย่างไม่ไยดี และเขาก็ปิ๊งไอเดียชั่วร้ายขึ้นมา... เกาะกระแสดราม่า
เขาไม่ปล่อยให้โอกาสนี้หลุดมือ รีบโทรหาทีมงานถามเรื่องภาพหลุด พอรู้ว่ามีแค่โปสเตอร์หลุดออกไป เขาก็แสยะยิ้ม
“ดีเลย... ถือโอกาสโปรโมตฟรี!”
เขาโทรสั่งนางเอกของเรื่องให้รีบโพสต์เวยป๋อ โปรโมตหนังทันทีเพื่อจุดกระแส
……………………………
อีกด้านหนึ่ง… หลี่หย่ง ที่โดนตัดสายใส่ หน้าแดงก่ำด้วยความโกรธแค้นจนตัวสั่น ในฐานะสื่อมวลชนรุ่นเก๋า... เขารู้ดีว่า เฟิงกัง ไม่เห็นหัวเขาเลย
แถมยังอาจจะดีใจด้วยซ้ำที่เขาโทรไปด่า... เพราะจะได้ใช้เป็นกระแสโปรโมตหนังภาค 2
สมัยก่อน... เขาเคยเป็นพิธีกรอันดับ 1 ของประเทศ ดังกว่า เฟิงกัง ด้วยซ้ำ แต่ตอนนี้... กาลเวลาเปลี่ยนไป ใครจะมาจำเขาได้? ใครจะมาเข้าข้างเขา?
แม้โลกอินเทอร์เน็ตจะก้าวหน้า... แต่การออกมาโวยวายตอนนี้ ก็คงเป็นแค่คลื่นกระทบฝั่ง ไม่มีทางทำอะไรคนอย่าง เฟิงกัง ได้
ขณะที่ หลี่หย่ง กำลังสิ้นหวังและมืดแปดด้าน...
กริ๊งงง!
เสียงกริ่งหน้าประตูดังขึ้น แม่บ้านเดินถือกล่องกระดาษเข้ามา:
“อาจารย์หลี่คะ... ไม่รู้ใครเอามาวางไว้หน้าประตูค่ะ พอฉันเปิดประตูไปก็เห็นกล่องนี้วางอยู่”
หลี่หย่ง มองกล่องปริศนาด้วยความระแวง เขาไล่แม่บ้านออกไปก่อน แล้วค่อยๆ เปิดฝากล่องดู
ทันทีที่เห็นของข้างใน... ดวงตาของเขาก็เบิกโพลง!
ในกล่องเต็มไปด้วยเอกสารปึกใหญ่... ‘สัญญาจ้างงาน’ ของดารามากมาย!
เขาสุ่มหยิบขึ้นมาอ่าน... ลายเซ็นบนนั้นเป็นของดาราระดับซุปตาร์ทั้งนั้น!
แม้จะไม่รู้ว่าใครส่งมา… แต่สัญชาตญาณบอกเขาว่า... สิ่งนี้คือ ‘อาวุธนิวเคลียร์’ ที่จะใช้ ‘ล้างแค้น’ เฟิงกังและพวกพ้องให้พินาศย่อยยับได้!
……………………………
ภายในห้องคอนโดหรูของ ซูหว่าน
เช้าวันใหม่… ซูหว่าน ค่อยๆ ย่องออกจากห้องน้ำอย่างเงียบเชียบ ราวกับแมวย่อง เธอเขย่งปลายเท้าเดินไปที่ตู้เสื้อผ้า หยิบชุดออกมาเตรียมจะใส่
ขณะกำลังจะหนีออกจากห้อง… เจียงเฉิง ที่นอนอยู่บนเตียงก็ขยับตัว เขาลืมตาขึ้นมาอย่างงัวเงีย มองเห็นแผ่นหลังเนียนสวยที่กำลังรีบร้อนสวมเสื้อผ้า
เขาจึงลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง: “จะรีบไปไหนครับ?”
ซูหว่าน สะดุ้งโหยง รีบดึงเสื้อมาปิดหน้าอก แล้วหันมามองด้วยท่าทางลุกลี้ลุกลน:
“อะ... เอ่อ... คุณนอนต่อเถอะค่ะ”
“ถามว่าจะไปไหน?” เจียงเฉิง ถามย้ำ น้ำเสียงยังติดง่วงนอนแต่แฝงความสงสัย
“ฉ...ฉันเพิ่งนึกได้ว่ามีธุระด่วนที่บริษัทต้องรีบไปจัดการน่ะค่ะ”
ซูหว่าน พยายามทำเสียงปกติ แต่หน้าแดงๆ ของเธอโกหกไม่เนียนเอาซะเลย
เจียงเฉิง ดูออกทันทีว่าเธอกำลังเขิน เขาเอื้อมมือคว้าข้อมือเธอ แล้วกระชากเบาๆ:
“มานี่เลย... เมื่อคืนคุยกันแล้วไม่ใช่เหรอว่าจะหยุดงาน 2-3 วัน?”
“ว้าย!”
ซูหว่าน เสียหลัก ล้มลงไปในอ้อมกอดแข็งแกร่งของ เจียงเฉิง บนเตียงนุ่ม กลิ่นกายชายหนุ่มผสมกับไออุ่นจากผ้าห่ม... ทำเอาหัวใจเธอเต้นรัวไม่เป็นจังหวะ
“เอ่อ... คือ... ฉัน…” เธอพูดไม่ออก พยายามจะดิ้นหนี แต่แขนแกร่งกอดรัดไว้แน่นจนขยับไม่ได้
บรรยากาศในห้องนอนแคบๆ กลับมาร้อนระอุอีกครั้ง เสียงลมหายใจของทั้งคู่เริ่มถี่กระชั้น
“คุณนอนต่อเถอะค่ะ... เมื่อคืนคุณเหนื่อยมามากแล้ว…” ซูหว่าน หาข้ออ้างเสียงอ่อย
เจียงเฉิง ไม่ตอบ แต่พลิกตัวขึ้นเธอขึ้นมาบนตัวเขา แผ่นอกกว้างแนบชิดแผ่นหลังบางของเธอ แขนแกร่งโอบรัดจากด้านหลัง... มือซุกซนเริ่มทำงาน
“ผมไม่เหนื่อยหรอก... แต่ผมว่า ‘คุณ’ ต่างหากที่ดูไม่ค่อยสบาย... ไหนให้หมอตรวจดูหน่อยซิ”
“ม...ไม่เอาค่ะ ...ฉันไม่เป็นไร... อย่าดูนะ... อื้อ! ...อย่าดึงสิคะ ฉันเพิ่งใส่เสร็จนะ!”
ซูหว่าน ร้องประท้วงด้วยความเขินอาย หน้าแดงลามไปถึงหู
“ทำไมจะดูไม่ได้? ...ผมจะเช็กดูว่าคุณบาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า”
“ไม่เอา! ...ช่วยฉันใส่กลับเข้าไปเดี๋ยวนี้เลยนะคะ อ๊ะ... คนบ้า!”
………………………………
ตอนที่ 784 สัญญาหยินหยาง
“ดูแบบนั้นจะไปเห็นอะไรล่ะคะ? ...คุณนี่บื้อหรือเปล่า?”
“อย่าจับแยกออกแบบนั้นสิคะ ท่านั่งนี้มันดูไม่ดีเลย... น่าเกลียดจะตาย”
ซูหว่าน บ่นอุบอิบ พยายามใช้มือเล็กๆ ผลักมือหนาของ เจียงเฉิง ออกไป แต่แรงผู้หญิงหรือจะสู้แรงผู้ชาย... มือทั้งสองข้างของเธอถูก เจียงเฉิง รวบไว้ด้วยมือเดียวอย่างง่ายดาย
“น่าเกลียดตรงไหน? ...ผมจะบอกให้นะ ท่านั่งแบบนี้มันน่ามองกว่าตอนไขว่ห้างเยอะเลย... เปิดกว้างแบบนี้ ผมถึงจะเห็นรายละเอียดชัดเจนไงครับ”
พูดจบ... เจียงเฉิง ก็ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ โดยชะโงกหน้าผ่านไหล่เนียนของ ซูหว่าน เพื่อก้มลงไปสำรวจ ‘พื้นที่เป้าหมาย’ บนผ้าปูที่นอนอย่างตั้งอกตั้งใจ อื้มม… ทั้งบนทั้งล่างอูมใช้ได้~
“ว้าย! ...คนบ้า! อย่ามองนะ…”
……………………………………
หนึ่งชั่วโมงต่อมา...
ท่ามกลางสายตาค้อนขวับแต่แฝงความสุขล้นของ ซูหว่าน... เจียงเฉิง ลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียงอย่างสบายอารมณ์ แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็กข่าวสาร
หวัง ชงชง ส่งสรุปสถานการณ์ฮอตเสิร์ชในเวยป๋อเช้านี้มาให้แต่เช้าตรู่:
[ดราม่าเดือด! ทันทีที่ข่าวการสร้าง ‘Cell Phone 2’ หลุดออกไป... หลี่หย่ง ก็โพสต์บทความยาวเหยียด ด่ากราด เฟิงกัง ว่าไม่สมควรเป็นคน!]
[นางเอกตัวแม่เคลื่อนไหว! ฟ่าน สุ่ยสุ่ย โพสต์ข้อความแสดงความตื่นเต้นที่จะได้กลับมารับบทนำใน ‘Cell Phone 2’]
[ระเบิดลง! สถานการณ์พลิกผัน! หลี่หย่ง งัดหลักฐานเด็ด โพสต์แฉ ‘สัญญาหยินหยาง’ ของ ฟ่าน สุ่ยสุ่ย! พร้อมประกาศก้องว่าเขากุมหลักฐานการเลี่ยงภาษีของดาราและผู้กำกับค่าย Huayi Brothers ไว้อีกเพียบ!]
เพียงแค่ข้ามคืน... แผนการที่ เจียงเฉิง วางไว้ก็แพร่กระจายไปราวดอกเห็ด และกลายเป็นพายุลูกใหญ่ที่กำลังจะถล่มวงการบันเทิง!
เมื่อเห็นประสิทธิภาพการทำงานของทีมรักษาความปลอดภัย เจียงเฉิง ก็ยิ้มอย่างพึงพอใจ
เขาพิมพ์ข้อความตอบกลับ หวัง ชงชง:
เจียงเฉิง: “หลังจากนี้พวกมันต้องวิ่งเต้นหาเส้นสายมาปิดข่าวแน่นอน... ดีไม่ดีอาจจะวางแผนโยนขี้ให้ ฟ่าน สุ่ยสุ่ย รับผิดคนเดียว เพื่อตัดตอนรักษาบริษัท”
หวัง ชงชง: “ฝันไปเถอะ! ...เมื่อเช้าฉันส่งคนไปร้องเรียนที่เขตเฉาหยาง(1)แล้ว ทางการน่าจะตั้งทีมสอบสวนเร็วๆ นี้ พวกมันดิ้นไม่หลุดหรอก”
เจียงเฉิง: “เยี่ยม... งั้นฉันจะรอนั่งดูละครฉากเด็ด”
หวัง ชงชง: “ฉันก็แค่ลูกมือ... เมื่อคืนตอนเห็นหน้านาย ฉันก็รู้แล้วว่าไอ้เฟิงกังชะตาขาดแน่ๆ แต่ไม่นึกว่าจะมาเร็วเคลมเร็วขนาดนี้ ฮ่าๆๆ”
เจียงเฉิง: “แต่อย่าประมาท... ระวังพวกมันใช้เส้นสายในปักกิ่งมากดดันหลี่หย่ง หรือใช้อิทธิพลมืดกลบข่าว”
หวัง ชงชง: “ไม่ต้องห่วง... เดี๋ยวฉันโทรบอกเสด็จพ่อ ให้ช่วยกันท่าไว้ รับรองไม่มีใครกล้ามาอุ้มเรื่องนี้หายไปแน่นอน”
………………………………
หลังจากจัดการทำความสะอาดร่างกายและเช็ดคราบเลอะเทอะเสร็จเรียบร้อย...
ซูหว่าน เดินกลับมาที่เตียง จัดเสื้อผ้าให้เข้าที่เล็กน้อย แล้วปีนขึ้นมาบนเตียงอย่างเป็นธรรมชาติ
หลังจากผ่าน ‘ศึกหนัก’ และการแลกเปลี่ยนความรู้สึกกันหลายรอบ… กำแพงความเกรงใจระหว่างเธอกับเขาก็พังทลายลง
ตอนนี้เธอรู้สึกคุ้นเคยและสนิทใจกับ เจียงเฉิง มากขึ้น ไม่เกร็งเหมือนตอนแรกแล้ว
ซูหว่าน ทิ้งตัวลงนอนข้างๆ คว้าแขน เจียงเฉิง มากอด แล้วซุกใบหน้าลงบนแผงอกกว้างของเขาอย่างออดอ้อน เธอหลับตาพริ้ม หามุมที่สบายที่สุด... โดยไม่สนใจจะดูโทรศัพท์มือถือของเขา
ท่าทางของเธอตอนนี้เหมือน ‘แมวขี้เกียจ’ ที่อิ่มหนำสำราญและต้องการการพักผ่อน
เจียงเฉิง ก้มมองสาวงามในอ้อมกอด ยิ้มมุมปากอย่างหยอกเย้า:
“เมื่อกี้ยังกลัวตัวสั่น ร้องห้ามไม่หยุดอยู่เลย... ทำไมตอนนี้ ‘รุก’ หนักจังครับ?”
ซูหว่าน ยื่นปากเล็กๆ เถียงเสียงอู้อี้:
“ก็มันไม่เหมือนกันนี่คะ! ...อีกอย่าง ฉันไม่เชื่อหรอกว่าตอนนี้คุณจะยังมีแรงเหลือมาทำอะไรฉันได้อีก”
เจียงเฉิง หัวเราะในลำคอ: “หึๆ... แล้วถ้าผมบอกว่า ‘ยังไหว’ ล่ะ?”
สิ้นเสียง... มือไม้ของเขาก็เริ่มอยู่ไม่สุข เหมือนมีระบบนำร่องอัตโนมัติ... มือหนาเลื่อนไหลไปหยุดอยู่ที่ ‘จุดอ่อนไหว’ อย่างแม่นยำ!
ซูหว่าน สะดุ้งเฮือก เผลอหลุดเสียงครางเบาๆ:
“อ๊ะ!...”
เธอลืมตาโพลง รีบจับมือเขาไว้:
“ฮึ่ม~ เป็นไปไม่ได้! ฉันไม่ได้ใสซื่อขนาดนั้นนะ…”
“เขาว่ากันว่า... ขีดจำกัดของผู้ชายคือ 3 รอบ... แต่เมื่อกี้คุณทำเกินโควตาไปแล้วนะคะ!”
“น้ำหมดตัวแล้ว... ไม่มีทางจะมีแรงเหลือหรอก!”
พูดจบ เธอก็กอดแขนเขาแน่นขึ้นอีก เหมือนจะล็อกไว้ไม่ให้ขยับ ก่อนจะสัมผัสได้ถึงอุณหภูมิร่างกายและกลิ่นอายความเป็นชายของเขาที่ยังคุกรุ่น...
บรรยากาศในห้องเริ่มกลับมาเป็นสีชมพูอีกครั้ง เสียงหัวใจสองดวงเต้นประสานกันเป็นจังหวะเร่งเร้า
เจียงเฉิง กระซิบข้างหูเธอด้วยน้ำเสียงแหบพร่า:
“สำหรับผม... ไม่มีคำว่า ‘เป็นไปไม่ได้’... มีแต่คำว่า... ‘อยาก’ หรือ ‘ไม่อยาก’ เท่านั้น”
สำหรับคนทั่วไป อาจจะลิมิตที่ 3 รอบ… แต่สำหรับ เจียงเฉิง ที่มีระบบอัปเกรดร่างกายมาแล้ว... นี่มันเพิ่งจะ ‘วอร์มอัป’ ชัดๆ!
เห็นรอยยิ้มร้ายกาจที่มุมปากของ เจียงเฉิง… ใบหน้าสวยหวานของ ซูหว่าน ก็ซีดลงทันที
สัญชาตญาณร้องเตือนภัยระดับสีแดง!
เธอพยายามจะบิดตัวหนี… แต่ช้าไปแล้ว! ร่างบางถูก เจียงเฉิง พลิกตัวกดลงกับที่นอนอย่างแน่นหนา… เธอขยับหนีไปไหนไม่ได้อีกแล้ว!
ซูหว่าน: กรี๊ดดด! ใครบอกว่า 3 รอบคือลิมิตย่ะ!? ข้อมูลผิดพลาดชัดๆ!
…………………………………
(1)[กลุ่มพลเมืองดีแห่งเฉาหยาง (朝阳群众) – เครือข่ายอาสาสมัครและพลเมืองในเขตเฉาหยาง กรุงปักกิ่ง ที่ขึ้นชื่อเรื่องการแจ้งเบาะแสการกระทำผิดกฎหมายของเหล่าดาราและบุคคลสาธารณะ จนได้รับฉายาว่าเป็น ‘หน่วยข่าวกรองที่ 5 ของโลก’ ดาราคนใดที่ถูกกลุ่มนี้หมายหัว มักจะจบลงด้วยการถูกแบนจากวงการอย่างถาวร]