ตอนที่ 723 Panda TV, ตอนที่ 724 รู้สึกว่าจะ ‘สะดวก’ มาก

ตอนที่ 723 Panda TV

เจียงเฉิง เลิกหยอกล้อทันที เขาปรับสีหน้าและแววตาให้จริงจังขึ้น พูดกับ เฉิน เสวี่ยเอ๋อร์ ด้วยน้ำเสียงเป็นการเป็นงาน:

“ผมต้องการให้คุณประเมินมูลค่าของ ‘Panda TV’ แบบละเอียดให้หน่อย”

“Panda TV? ...เว็บไลฟ์สดของคุณหวัง ชงชง น่ะเหรอคะ?” เฉิน เสวี่ยเอ๋อร์ ถามด้วยความสงสัย

“ใช่... ตอนนี้พวกเขากำลังเดินหน้าแผนระดมทุนรอบ Series B ผมต้องการให้คุณประเมินทุกแง่มุมของตลาดและเงินทุน เพื่อดูว่าหุ้นของพวกเขามีมูลค่าจริงๆ เท่าไหร่กันแน่”

เฉิน เสวี่ยเอ๋อร์ ตอบรับทันทีโดยไม่ลังเล แต่เธอก็เสริมขึ้นมาด้วยข้อมูลที่เธอมี:

“ท่านประธานคะ... ท่านพอจะทราบสถานการณ์ภายในของ Panda TV บ้างไหมคะ? เท่าที่ฉันทราบ โครงสร้างผู้ถือหุ้นของพวกเขาซับซ้อนและเละเทะมาก... ตอนที่มีข่าวเรื่อง Series B ออกมา ฉันเคยดูผ่านๆ แล้วและปัดตกโปรเจกต์นี้ไปแล้วค่ะ เพราะฝ่ายลงทุนของเราประเมินว่ามีความเสี่ยงสูง”

“ว่าต่อสิ” เจียงเฉิง พยักหน้า

“จากประสบการณ์ของฉัน... ฉันไม่แนะนำให้ลงทุนในบริษัทแบบนี้ค่ะ ต่อให้เราเข้าไปลงทุนในรอบ Series B แต่ถ้าทีมบริหารภายในยังตีกันเละเทะ ทิศทางการบริหารไม่ชัดเจน สุดท้ายบริษัทก็ไปไม่รอดอยู่ดีค่ะ”

เจียงเฉิง พยักหน้าเห็นด้วยกับมุมมองของเธอ

“ผมเห็นด้วยกับคุณ... แต่เมื่อกี้ผมเพิ่งคุยกับหวัง ชงชงมา ถ้าเขาสามารถเกลี้ยกล่อมผู้ถือหุ้นเดิมให้คายหุ้นออกมาได้ เกิน 30%... นั่นจะเป็นโอกาสทองของซิงเฉินเราครับ”

“แต่ถ้าได้ไม่ถึง 30%... เราก็จะไม่แตะต้องบริษัทนี้ ปล่อยมันไป”

ได้ยินตัวเลข 30% แววตาของ เฉิน เสวี่ยเอ๋อร์ ก็ฉายแววประหลาดใจวูบหนึ่ง แต่สมองอันชาญฉลาดของเธอก็ประมวลผลแผนการต่อยอดได้ทันที:

“ถ้าเป็นกรณีตามที่ท่านประธานว่า... โปรเจกต์นี้ก็น่าสนใจมากค่ะ!”

“โครงสร้างหุ้นของพวกเขากำลังปั่นป่วน ถ้าเราคว้าหุ้น 30% ก้อนใหญ่มาได้... จากนั้นเราก็แค่ใช้ทรัพยากรและลูกเล่นทางธุรกิจอีกนิดหน่อย ทยอยกว้านซื้อหุ้นย่อยที่เหลือจากรายอื่น…”

“ถึงตอนนั้น... ‘Panda TV’ ก็อาจจะกลายร่างเป็น ‘Xingchen TV’ ของเราได้อย่างสมบูรณ์แบบเลยคะ!”

เจียงเฉิง ยิ้มพอใจ เฉิน เสวี่ยเอ๋อร์ หัวไวและอ่านเกมขาดสมกับที่เขาไว้ใจ

ในชีวิตก่อน... หวัง ชงชง ถูกบีบออกจากบอร์ดบริหารหลังจากรอบ Series B เพราะกลุ่มทุนใหม่เข้ามายึดอำนาจ

เมื่อขาดผู้นำที่เป็นจิตวิญญาณอย่าง หวัง ชงชง... Panda TV ก็ดิ่งลงเหวและล่มสลายในที่สุด

ธุรกิจคือสนามรบที่พลิกผันได้ตลอดเวลา แต่รอบนี้... เมื่อมี เจียงเฉิงและเฉิน เสวี่ยเอ๋อร์ เข้ามาเดินเกม กระดานนี้ย่อมเปลี่ยนไปแน่นอน

…………………………………

วันเวลาล่วงเลยไปอย่างรวดเร็ว...

เผลอแป๊บเดียว ก็เข้าสู่ช่วงกลางเดือนพฤศจิกายน

ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา ชีวิตของ เจียงเฉิง ผ่านไปอย่างราบรื่นและสุขสบาย

เขาจัดการหาคอนโดใหม่ให้ โจวอิ่ง ย้ายเข้าไปอยู่ จากนั้นเขาก็วนเวียนไป ‘ตอกบัตร’ เยี่ยมเยียนสาวๆ ในสต็อกตามคิวอย่างทั่วถึง

ขณะที่เขากำลังเปิดดู ‘บันทึกช่วยจำ’ ในโทรศัพท์มือถือ เพื่อเลือกว่าคืนนี้จะไป ‘พลิกป้าย’ สาวคนไหนดี… โทรศัพท์จาก ฉินเฟิน ก็ดังขึ้น

“เฮ้! เหล่าเจียง... ว่างเปล่า? มาซิ่งรถที่สนามแข่งหน่อยไหม?”

เจียงเฉิง นอนมองเพดานอย่างเบื่อๆ ถามกลับไป:

“มีกิจกรรมอะไรอีกล่ะ?”

“อ้าว! ก็ตอนนี้ฉันเป็น ‘ประธานคลับ SSCC’ แล้วนะเว้ย... ส่วนนายก็เป็น ‘นายใหญ่ผู้อยู่เบื้องหลัง’ ของประธานอีกทีไงเพื่อน!”

“วันนี้เป็นมีตติ้งรวมตัวครั้งแรกที่ฉันจัดขึ้นเองกับมือเลยนะ!”

เจียงเฉิง เงียบรอฟัง ฉินเฟิน จึงรีบอธิบายต่ออย่างภูมิใจ:

“นายวางใจได้เลย... ไอ้พวกเหลือบไร ตัวปัญหาที่เคยอยู่กับไอ้หวงชิง ฉันจัดการเตะโด่งออกจากคลับไปหมดเกลี้ยงแล้ว!”

“ตอนนี้คนที่เหลืออยู่ คือคนที่คัดมาแล้วว่า ‘นิสัยดี’ และ ‘พึ่งพาได้’ เท่านั้น”

น้ำเสียงของ ฉินเฟิน เต็มไปด้วยความตื่นเต้น:

“ถึงคนจะน้อยลงไปเยอะ แต่คุณภาพคับแก้วแน่นอน!”

“แถมฉันยังยกระดับเกณฑ์การเข้าคลับด้วยนะ... ใครจะเข้า SSCC ของเรา ต้องมีซูเปอร์คาร์มูลค่า 1 ล้านหยวนขึ้นไป และต้องผ่านการตรวจสอบทรัพย์สินว่ามีไม่ต่ำกว่า 10 ล้านหยวน!”

“ถ้าจนกว่านี้... หมดสิทธิ์เข้า! นายว่าไง? ไอเดียฉันเจ๋งไหม?”

เจียงเฉิง ตอบกลับสบายๆ:

“ฉันไม่มีปัญหา... นายเป็นประธาน นายว่าไงก็ว่าตามนั้น”

“โธ่... อย่าพูดงั้นสิ ถ้าไม่ใช่นายดันหลัง ฉันจะได้เป็นประธานเหรอ?”

“ฉันว่ากฎนี้ดีจะตาย... จะได้คัดกรองพวกจอมปลอมที่ชอบมาเกาะกระแส หรือพวกมีแต่เปลือกออกไปซะที รำคาญพวกขี้อวดแต่ไม่มีตังค์”

ฟัง ฉินเฟิน โม้เรื่องผลงานการปฏิรูปคลับอย่างออกรส เจียงเฉิง หาวหวอดหนึ่งที แล้วตอบรับ:

“เออๆ... งั้นเดี๋ยวฉันแวะไปดูหน่อยแล้วกัน”

ฉินเฟิน ดีใจจนแทบกระโดด: “เยี่ยมไปเลยเพื่อน! ...งั้นเดี๋ยวฉันโทรตามพวกสมาชิกคนอื่นๆ มาสังสรรค์กันให้ครบทีม!”

…………………………………

ตอนที่ 724 รู้สึกว่าจะ ‘สะดวก’ มาก

หลังจากวางสายจาก ฉินเฟิน เจียงเฉิง ก็หาวหวอดใหญ่

สายตาค่อยๆ เคลื่อนกลับมามองที่ ‘บันทึกช่วยจำ’ ในโทรศัพท์มือถืออีกครั้ง

...ในฐานะสุภาพบุรุษผู้มีความยุติธรรมและเที่ยงธรรม เขาต้องมอบความรักให้แก่สาวๆ ในฮาเร็มอย่างเท่าเทียมและทั่วถึง จะปล่อยให้ใครคนใดคนหนึ่งรอนานไม่ได้

หลังจากพิจารณาตารางงานอย่างถี่ถ้วน เจียงเฉิง ก็ส่งข้อความไปหา เฉียว อินอิน จากนั้นก็ลุกจากเตียง อาบน้ำแต่งตัวอย่างพิถีพิถัน

หนึ่งชั่วโมงครึ่งต่อมา... หลังทานข้าวเสร็จเรียบร้อย เจียงเฉิง ก็ควบเจ้ากระทิงดุ Lamborghini Reventón คู่ใจ พุ่งทะยานมุ่งหน้าไปยังที่พักของ เฉียว อินอิน

เมื่อไปถึงจุดหมาย… เจียงเฉิง ก็พบว่า เฉียว อินอิน มารออยู่ที่หน้าประตูแล้ว

เธอขับรถ Porsche 911 Turbo S ออกมาจากโรงจอดรถเรียบร้อย ร่างบางยืนพิงรถ ก้มหน้าเล่นโทรศัพท์อย่างตั้งใจ

แสงแดดสาดส่องลงบนใบหน้าสวยหวาน ขับเน้นให้เธอดูมีเสน่ห์ดึงดูดสายตา

วันนี้เธอมาในลุค ‘Racing Girl’ เต็มยศ สวมแจ็คเก็ตสไตล์นักแข่งรถสีน้ำเงินแบรนด์ Blind No Plan ด้านในเป็นเสื้อสายเดี่ยวเอวลอยสีดำ อวดหน้าท้องแบนราบ

ท่อนล่างใส่ ‘กระโปรงสั้นจู๋’ สีดำตัวเก่ง ที่สั้นจนแทบจะปิดแก้มก้นไม่มิด แมตช์กับรองเท้าบูทมาร์ตินแบบผูกเชือก ให้ลุคสปอร์ตเกิร์ลสุดเท่

ผมยาวสีดำถูกถักเป็น ‘ทวินเทล’ สองข้าง สวมแว่นกันแดดสีดำ คอมพลีทลุค ‘สาวเท่ปนหวาน’ ได้อย่างลงตัว

ชุดของ เฉียว อินอิน วันนี้... ดึงดูดสายตาผู้คนรอบข้างสุดๆ ไม่ว่าชายหรือหญิงที่เดินผ่าน ต่างก็ต้องเหลียวหลังกลับมามองซ้ำสอง

เสียงคำรามของเครื่องยนต์ V12 ดังกระหึ่มใกล้เข้ามา

เฉียว อินอิน จำเสียงรถของ เจียงเฉิง ได้แม่นยำ เธอรีบเก็บโทรศัพท์มือถือ แล้วชะเง้อคอรอด้วยความตื่นเต้น ทันทีที่รถจอดสนิท เธอก็รีบวิ่งเหยาะๆ เข้ามาหา

เจียงเฉิง กวาดตามองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า เฉียว อินอิน ที่เห็นจึงหมุนตัวโชว์หนึ่งรอบ แล้วถามเสียงใส:

“ที่รักขา~ วันนี้เค้าสวยไหม??”

“ไม่เลว... แจ่มแมวเลยล่ะ”

เจียงเฉิง ชมยิ้มๆ: “ไม่ต้องขับเองหรอก เอากุญแจรถมา แล้วขึ้นมานั่งกับผม”

เฉียว อินอิน ยื่นกุญแจให้ เจียงเฉิง ด้วยความดีใจ แต่แล้วก็นึกขึ้นได้ ถามหน้างงๆ:

“อ้าว... แล้วรถฉันล่ะคะ? จะทิ้งไว้นี่เหรอ?”

เจียงเฉิง ยื่นมือกุญแจออกไปนอกหน้าต่างรถ แล้วโบกมือเบาๆ ไปทางรถ Rolls-Royce Phantom สีดำที่จอดซุ่มอยู่ไม่ไกล

ประตูรถ Rolls-Royce เปิดออกทันที บอดี้การ์ดร่างยักษ์ในชุดลำลอง เดินลงมาด้วยท่าทีนอบน้อม

เขารับกุญแจรถ Porsche จากมือ เจียงเฉิง ด้วยความเคารพ:

“นายน้อย... มีอะไรให้รับใช้ครับ?”

“เดี๋ยวขับคันนี้ตามผมมา... เกาะท้ายไว้ อย่าให้หลุด” เจียงเฉิง สั่งเสียงเรียบ

“รับทราบครับนายน้อย! โปรดวางใจ!” บอดี้การ์ดรับคำสั่งแข็งขัน

เฉียว อินอิน ยืนอ้าปากค้าง มองสลับไปมาระหว่างรถซูเปอร์คาร์กับรถ Rolls-Royce

เธอไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่า... เวลา เจียงเฉิง ออกไปไหนมาไหน จะมี ‘ขบวนรถติดตาม’ คอยอารักขาด้วย!

ความอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับตัวตนที่แท้จริงของ เจียงเฉิง พุ่งสูงขึ้น แต่ในขณะเดียวกัน... ความรู้สึก ‘ปลอดภัย’ และ ‘อบอุ่นใจ’ ก็เอ่อล้นขึ้นมา

แฟนเรานี่มันผู้มีอิทธิพลชัดๆ!

เฉียว อินอิน เปิดประตูขึ้นมานั่งบนเบาะข้างคนขับของ Reventón มือเรียวคอยดึงชายกระโปรงที่สั้นจู๋ลงมาปิดต้นขาอย่างระมัดระวัง

เจียงเฉิง เหลือบตามองเรียวขาขาวเนียนที่โผล่พ้นกระโปรงออกมา ผิวขาวผ่อง เรียบเนียนไร้ที่ติ

สายตาของเขาเริ่มร้อนแรงขึ้น… มือขวาเลื่อนออกจากพวงมาลัย ไปวางแหมะบนต้นขาขาวเนียน ลูบไล้เบาๆ อย่างอดใจไม่ไหว

“เป็นอะไรคะ? ...ชอบเหรอ?” เฉียว อินอิน ถามเสียงหวาน

“ชอบสิ... โดยเฉพาะกระโปรงตัวนี้”

เจียงเฉิง ยิ้มเจ้าเล่ห์: “รู้สึกว่าใส่แบบนี้... เวลาอยู่ในรถมันจะ ‘สะดวก’ มากเลยนะ…”

เจอคำใบ้ 18+ เข้าไป เฉียว อินอิน ก็หน้าแดงซ่าน เธอตีมือปลาหมึกของเขาเบาๆ แล้วบ่นอุบ:

“สะดวกบ้าอะไรล่ะคะ! ...คุณไม่เห็นเหรอว่าตอนขึ้นรถเมื่อกี้ลำบากแค่ไหน? ต้องคอยระวังกลัวหวอออกจะตายอยู่แล้ว... ถ้าไม่ใช่เพราะมันเข้ากับชุดนี้ ฉันไม่ใส่มาหรอก!”

พูดไปพูดมา... เฉียว อินอิน ก็เริ่มรู้สึกแปลกๆ ที่ต้นขา สัมผัสอุ่นๆ จากมือของ เจียงเฉิง เริ่มซุกซน

เธอรีบหนีบขาเข้าหากันแน่น แล้วร้องประท้วงเสียงกระเส่า:

“ที่รัก! ...อย่าแกล้งสิ! เดี๋ยวคนอื่นเห็น... แถวนี้คนเยอะนะ อีกอย่างฉันไม่ได้เตรียมชุดมาเปลี่ยนด้วย เดี๋ยวเลอะเทอะแล้วจะลำบาก…”

พอได้ลวนลามจนพอใจ เจียงเฉิง ก็ดึงมือกลับมาจับพวงมาลัย หัวเราะร่า:

“ฮ่าๆๆ... ผมก็แค่พูดเล่น คุณคิดจริงจังไปได้”

“นี่มันรถซูเปอร์คาร์... ที่แคบจะตาย อยากจะ ‘สั่น’ ก็ทำไม่ถนัดหรอก”

“เอาไว้คืนนี้... เปลี่ยนไปขึ้นรถ Rolls-Royce ดีไหม? คันนั้นกว้างกว่าเยอะ…”

“คนบ้า! ...ทะลึ่งนะ!” เฉียว อินอิน หน้าแดงแปร๊ด: “รีบไปสนามแข่งกันเถอะค่ะ ฉันอยากซิ่งจะแย่อยู่แล้ว! ...ตอนคุณทักมาฉันดีใจมากเลยนะ ปกติขับบนถนนต้องคอยเลี้ยงความเร็ว อึดอัดจะตายชัก”

“อยากขับเมื่อไหร่ก็บอกสิ เรื่องแค่นี้เอง”

บทสนทนานี้ทำให้ เจียงเฉิง นึกย้อนไปถึงตอนเจอกันครั้งแรก... ที่เธอมาเป็นคนขับรถแทนให้เขา

รถทั้งสองคันเริ่มเคลื่อนตัวออกจากหมู่บ้าน โดยมีบอดี้การ์ดขับ Porsche ตามหลังมาห่างๆ

เจียงเฉิง ถามขึ้นด้วยความสงสัย:

“จริงสิ... มีเรื่องนึงที่ผมลืมถาม”

“ผมเคยดูใบขับขี่คุณ... คุณเพิ่งได้ใบขับขี่ปีที่แล้วนี่นา อายุใบขับขี่ไม่ถึง 3 ปี”

“ตามกฎแล้ว... แอปฯ ขับรถแทน เขาไม่อนุญาตให้รับงานไม่ใช่เหรอ? แล้วตอนนั้นคุณรับงานของผมได้ยังไง?”

เฉียว อินอิน ถอนหายใจเฮือกใหญ่:

“เฮ้อ... ก็สังกัดเก่าของฉันน่ะสิคะ เป็นคนจัดการให้”

“ตอนแรกฉันเป็นสตรีมเมอร์สายพูดคุยในห้อง ...คนดูก็เยอะอยู่นะ มีพี่ใหญ่มาเปย์หนักๆ อยู่หลายคน”

“แต่พอเปย์เสร็จ... พวกนั้นก็เรียกร้องจะนัดเจอ นัดกินข้าว... พอฉันปฏิเสธ พวกนั้นก็หนีไปเปย์ห้องอื่น แถมยังกลับมาด่าฉันเสียๆ หายๆ อีก”

“นานเข้า... คนเปย์ก็น้อยลง จนฉันแทบจะอยู่ไม่ได้…”

เล่าไปพลาง เฉียว อินอิน ก็หยิบซองขนมออกมาจากกระเป๋า เท ‘ลูกอมเปาะแปะ’ สองเม็ดออกมา ยื่นให้ เจียงเฉิง:

“กินไหมคะ? ...ช่วงนี้ฮิตมากเลยนะ กินแล้วมันระเบิดในปาก สนุกดีด้วย”

เจียงเฉิง มองลูกอมในมือเธอ แววตาเป็นประกายวูบหนึ่ง แต่เขาส่ายหน้าปฏิเสธ:

“ไม่ล่ะ... ลูกอมเปาะแปะกับอมยิ้ม คือ ‘ของแสลง’ สำหรับลูกผู้ชาย”

“เอ๋? ...แต่ฉันชอบกินทั้งสองอย่างเลยนะ”

เจียงเฉิง ยิ้มกรุ้มกริ่ม:

“งั้นต้องขอชมเชย... รสนิยมดีมาก”

“แต่อย่าเพิ่งกินหมดล่ะ... เก็บไว้สัก 2-3 เม็ดนะ คืนนี้มี ‘ประโยชน์ใหญ่หลวง’ แน่นอน”

เฉียว อินอิน ทำหน้างง:

“ประโยชน์อะไรคะ??”

“เอาไว้คืนนี้จะสอนวิธีใช้ให้... รับรองว่าคุณต้องชอบแน่ๆ~”

เห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์และแววตาหื่นกามของ เจียงเฉิง เฉียว อินอิน ก็เริ่มจินตนาการบรรเจิด... ภาพแปลกๆ เริ่มลอยเข้ามาในหัว

ใบหน้าเริ่มจะแดงก่ำ เธอรีบสะบัดหัวไล่ความคิดอกุศล แล้วกลับมาเล่าเรื่องเดิมต่อ:

“ก็… ก็นั่นแหละค่ะ... พอไม่มีคนเปย์ สังกัดก็ไม่พอใจ บังคับให้ฉันทำภารกิจแปลกๆ ให้เต้นยั่วยวนบ้าง โชว์วับๆ แวมๆ บ้าง ฉันไม่ชอบเลย”

“สุดท้ายฉันเลยขอเปลี่ยนมาเป็นสาย Outdoor พาเที่ยว พากิน หรือขับรถซิ่งแทน... สังกัดเลยปลอมข้อมูลใบขับขี่ให้ เพื่อให้ลงทะเบียนแอปฯ ขับรถแทนได้ จะได้มีคอนเทนต์ทำ”

เจียงเฉิง มองเธออย่างทึ่งๆ:

“คุณนี่ก็กล้าดีนะ... ไม่กลัวโดนจับโป๊ะหรือไง?”

“จะทำไงได้ล่ะคะ... สตรีมเมอร์ตัวเล็กๆ อย่างฉัน เลือกอะไรได้ที่ไหน สัญญาที่เซ็นก็เป็นแบบเอาเปรียบ... แต่ยังดีที่ตอนนั้นฉันจนและไม่มีชื่อเสียง ถ้าดังขึ้นมาคงโดนสูบเลือดสูบเนื้อตายแน่”

“แต่ก็ต้องขอบคุณสังกัดแหละมั้ง... ถ้าวันนั้นไม่ได้รับงานขับรถแทนคุณ เราคงไม่ได้เจอกัน~”

คุยกันเพลินๆ... รถซูเปอร์คาร์ทั้งสองคันก็แล่นเข้ามาในเขตสนามแข่งรถนานาชาติเซี่ยงไฮ้

รถหรูสองคันที่วิ่งตามกันมาเหมือนเสือชีตาห์ ดึงดูดสายตาของเจ้าหน้าที่สนามและคนที่มาใช้บริการให้จ้องมองตาไม่กะพริบ