เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 687 ขอโทษที่ทำให้คุณ ‘ตกใจ’, ตอนที่ 688 เด็กประถมตีกัน?

ตอนที่ 687 ขอโทษที่ทำให้คุณ ‘ตกใจ’, ตอนที่ 688 เด็กประถมตีกัน?

ตอนที่ 687 ขอโทษที่ทำให้คุณ ‘ตกใจ’, ตอนที่ 688 เด็กประถมตีกัน?


ตอนที่ 687 ขอโทษที่ทำให้คุณ ‘ตกใจ’

เจียงเฉิง คร้านจะต่อล้อต่อเถียงไร้สาระกับ หวงชิง เขาแค่นเสียงหัวเราะเย็นชา แล้วพูดตอกหน้าไปตรงๆ:

“ก็อย่างที่ฉันพูดไปนั่นแหละ... นายจะทำอะไรฉันได้?”

“ฉันขอพูดต่อหน้าทุกคนตรงนี้เลยนะ... วันนี้ในเมื่อนายก้าวเข้าไปในคุกแล้ว ก็อย่าหวังว่าจะได้ออกมาอีก”

“ถ้าคิดว่าตัวเองแน่จริง... ก็งัดวิชาทั้งหมดที่มีออกมาสู้กันดู แต่ถ้าไม่มีปัญญา... ก็ไสหัวไปนอนหมอบอยู่กับพื้นซะ!”

หวงชิง สัมผัสได้ถึงสายตาที่มองทะลุปรุโปร่งของ เจียงเฉิง

ความหวาดกลัวในใจเริ่มก่อตัวขึ้นจนระงับไม่อยู่ เขากลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่โดยไม่รู้ตัว แล้วหันขวับไปมองหน้าลูกน้องคนสนิทในกลุ่มด้วยความเลิ่กลั่ก

เฉินฉิน สังเกตเห็นปฏิกิริยาลุกลี้ลุกลนนี้ทันที

คิ้วของเขาขมวดเข้าหากัน… จากประสบการณ์สืบสวนหลายปี สัญชาตญาณบอกว่า ‘ไอ้หมอนี่มีพิรุธ’

ตอนแรกเขานึกว่า เจียงเฉิง แค่ขู่วางอำนาจบาตรใหญ่ แต่ดูจากทรงแล้ว... หวงชิง น่าจะมีความลับเน่าเฟะซ่อนอยู่จริงๆ เจียงเฉิง ถึงได้กล้าพูดฟันธงขนาดนี้

เจียงเฉิง เมินสายตาของตำรวจและหวงชิง เขาหันไปยิ้มให้ ฉินเฟินและวังเจิ้ง:

“ฉันล่วงหน้าไปก่อนนะ... เสร็จธุระแล้วพวกนายค่อยตามมากินข้าวด้วยกัน”

ฉินเฟินและวังเจิ้ง รู้สึกซาบซึ้งใจ

พวกเขารู้ดีว่า เจียงเฉิง จงใจเปิดโปงเรื่องยาเสพติด เพื่อเล่นงาน หวงชิง แทนพวกเขา

“ขอบใจมากเพื่อน... นายไปก่อนเลย เดี๋ยวพวกฉันตามไป”

เฉินฮ่าว รีบตะโกนแทรกขึ้นมา:

“เดี๋ยวผมรอรับพี่ฉินกับพี่วังกองปราบเองครับ!”

“รับบ้าอะไร... พูดเหมือนพวกกูโดนจับเข้าคุกจริงๆ งั้นแหละ! ไปๆ รีบไปได้แล้ว!” วังเจิ้ง ไล่ขำๆ

เจียงเฉิง ไม่พูดพร่ำทำเพลง โอบเอว หวัง อวี่เยียน เดินตรงไปที่รถ Rolls-Royce ที่จอดรออยู่

………………………………

หวัง ชงชง ทำท่าจะเดินตาม เจียงเฉิง ไป แต่แล้วก็ชะงัก เขาเปลี่ยนทิศทาง เดินตรงดิ่งไปหากลุ่มสื่อมวลชนที่กำลังรัวชัตเตอร์อยู่

เขาปรับสีหน้าจากทีเล่นทีจริง เป็นจริงจังและทรงอำนาจ:

“พี่น้องสื่อมวลชนครับ... เรื่องวันนี้ผมขอความร่วมมือหน่อยนะ”

“อันไหนลงได้ก็ลง อันไหนไม่ควรลงก็ช่วยกันกรองหน่อย... ภาพลักษณ์มันจะไม่ดี เข้าใจที่ผมพูดใช่ไหม?”

ถึงน้ำเสียงจะดูขอร้อง แต่แฝงไปด้วยอำนาจกดดันของ ‘ลูกชายมหาเศรษฐีอันดับหนึ่ง’

เหล่านักข่าวหน้าเจื่อนไปตามๆ กัน ร่างกายเกร็งอัตโนมัติ กอดกล้องไว้แน่นเหมือนกลัวใครจะมาแย่ง

ทุกคนพยักหน้าหงึกๆ รับปาก: “ครับ/ค่ะ อาจารย์ใหญ่หวัง...”

แต่ในใจลึกๆ... ไม่มีใครคิดจะทำตามหรอก!

พวกเขาจำ เจียงเฉิง ได้แม่น... นี่คือ ‘สามีแห่งชาติคนใหม่’ ที่เคยเป็นข่าวดัง แม้ช่วงหลังข่าวจะเงียบไป แต่สัญชาตญาณนักข่าวมันบอกว่า ‘คนนี้คือของจริง’

วันนี้ได้เห็นกับตาว่า เจียงเฉิง มีอิทธิพลขนาดไหน... ขนาด หวัง ชงชง กับฉินเฟิน ยังต้องยอมก้มหัวให้

นี่คือ ‘ผู้นำรุ่นใหม่’ ของวงการไฮโซเซี่ยงไฮ้ชัดๆ!

ภาพข่าวและคลิปเหตุการณ์วันนี้ คือขุมทรัพย์มหาศาล!

พาดหัวข่าวไหนก็ขึ้นฮอตเสิร์ชแน่นอน เรื่องอะไรจะยอมทิ้งเงินก้อนโตเพียงเพราะคำขอของ หวัง ชงชง?

กลับออฟฟิศเมื่อไหร่... พรุ่งนี้เจอกันหน้าหนึ่ง!

หวัง ชงชง มองตาก็รู้ไส้พุงพวกสื่อ แต่ในยุคโซเชียลแบบนี้ เขาจะไปสั่งยึดกล้องหรือบังคับลบรูปท่ามกลางคนเป็นร้อยก็คงไม่ได้

เขาทำได้แค่ถอนหายใจ แล้วเดินขึ้นรถ Porsche 918 ของตัวเองไป

ไม่นานนัก... ขบวนรถซูเปอร์คาร์มูลค่ารวมกันหลายร้อยล้านก็เคลื่อนตัวออกไป

นำขบวนโดย Rolls-Royce ของ เจียงเฉิง ตามด้วย Porsche 918, Ferrari F8, Aston Martin และบอดี้การ์ดที่ขับ LaFerrari ของ เจียงเฉิง กับ Bugatti ของ วังเจิ้ง ตามประกบ

เสียงเครื่องยนต์คำรามกึกก้อง ขบวนรถมุ่งหน้าสู่ โรงแรมเหอผิงอันเก่าแก่และหรูหรา

…………………………………

ภายในรถ Rolls-Royce ที่เงียบสงบ...

บรรยากาศแตกต่างจากความวุ่นวายภายนอกอย่างสิ้นเชิง

เจียงเฉิง ปรับสีหน้าเป็นเคร่งขรึม พูดสั่งการกับ หวังเซิ่ง ที่นั่งอยู่ด้านหน้า:

“หวังเซิ่ง... หวงชิงมันเล่นยา”

“คนสติดีๆ ไม่มีใครทำเรื่องโง่ๆ แบบมันหรอก... เมื่อกี้ผมสังเกตดู อาการของมันกับลูกน้องอีก 2-3 คน เหมือนคนเมายาชัดๆ”

“จัดการส่งหลักฐานให้ตำรวจด้วย... ผมไม่อยากเห็นมันออกมาเดินเพ่นพ่านอีก”

หวังเซิ่ง เหลือบตามองกระจกหลัง สบตา เจียงเฉิง แวบหนึ่ง แล้วพยักหน้าตอบรับสั้นๆ แต่หนักแน่น:

“เล่นยาเหรอครับ? ...รับทราบครับนายน้อย ผมจะจัดการให้เดี๋ยวนี้”

หวัง อวี่เยียน ที่นั่งอยู่ข้างๆ รับรู้ได้ถึงบรรยากาศอันน่าเกรงขามและอำมหิตภายในรถ

เธอฉลาดพอที่จะไม่พูดแทรก แกล้งทำเป็นก้มหน้าไถฟีดดูโมเมนต์ในโทรศัพท์มือถือ

แต่ในใจ... คลื่นอารมณ์กำลังซัดกระหน่ำ

นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้เห็น ‘ด้านมืด’ และ ‘อิทธิพล’ ของ เจียงเฉิง แบบเต็มๆ ตา

เมื่อก่อนเธอรู้แค่ว่าเขารวย… แต่วันนี้เธอได้เห็นแล้วว่า เขาคือผู้ชายที่ทรงอำนาจจนน่ากลัว เพียงแค่คำสั่งเดียว... ก็สามารถกำหนดชะตาชีวิตของคนระดับประธานคลับซูเปอร์คาร์ได้

ความรู้สึก ‘กลัว’ ผสมปนเปกับความ ‘ตื่นเต้น’ และ ‘ภาคภูมิใจ’

กลัวในความเด็ดขาดของเขา... แต่ก็ภูมิใจที่ได้เป็นผู้หญิงของราชสีห์ตัวนี้ การได้ยืนเคียงข้างผู้ชายที่แข็งแกร่งขนาดนี้... มันทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยและโชคดีอย่างบอกไม่ถูก

เมื่อสั่งงานเสร็จ เจียงเฉิง ก็หันกลับมาหา หวัง อวี่เยียน

บรรยากาศอำมหิตจางหายไป เปลี่ยนเป็นความอบอุ่น เขายื่นมือไปโอบไหล่เธอ ดึงเข้ามาแนบชิด:

“เป็นไงบ้าง? ...เมื่อกี้ตกใจไหม?”

หวัง อวี่เยียน ไม่ปฏิเสธ พยักหน้าพร้อมรอยยิ้มหวาน:

“นิดหน่อยค่ะ... กลัวคุณจะเป็นอันตราย แต่พอเห็นคุณจัดการทุกอย่างได้ ฉันก็หายห่วงแล้วค่ะ”

เจียงเฉิง ก้มลงหอมแก้มเธอฟอดใหญ่ แล้วกระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์:

“ขอโทษทีนะ... ที่ทำให้คุณต้อง ‘ตกใจ(1)’”

“เดี๋ยวทานข้าวเสร็จกลับไปถึงห้อง... ผมจะ ‘ชดเชย’ ให้คุณอย่างสาสมเลย คอยดู”

……………………………………

(1)[ตกใจ (受惊) – เจียงเฉิง ใช้มุกการพ้องเสียง โดยคำว่า ‘โซ่วจิง (受惊)’ ที่แปลว่า ‘ตกใจ’ มีการออกเสียงเหมือนกับคำว่า ‘โซ่วจิง (受精)’ ที่แปลว่า ‘การรับเชื้อ/การปฏิสนธิ (หลั่งน้ำ)’

    เจียงเฉิง จึงใช้คำนี้เพื่อหยอกล้อ หวัง อวี่เยียน ในเชิงชู้สาวว่าเขากำลังจะไป ‘มอบน้ำ’ ให้เธอเป็นการชดเชยที่ทำให้เธอต้องตกใจ]

……………………………………

ตอนที่ 688 เด็กประถมตีกัน?

แก้มของ หวัง อวี่เยียน แดงระเรื่อขึ้นมาทันที

เธอเหลือบตามองไปข้างหน้า... เห็น หวังเซิ่ง ยังคงขับรถอย่างตั้งใจ สายตามองตรงไปข้างหน้าไม่วอกแวก

เมื่อมั่นใจว่าทางสะดวก… หวัง อวี่เยียน ก็ขยับตัวเข้าไปซุกไซ้ที่ซอกคอของ เจียงเฉิง ราวกับแมวน้อยขี้อ้อน

ริมฝีปากอิ่มแนบชิดใบหูของเขา แล้วกระซิบเสียงกระเส่า:

“ถ้าทำให้ฉัน ‘ตกใจ’ ไม่ได้…”

“งั้นคืนนี้... คุณจะช่วยป้อนให้ฉัน ‘กินอิ่ม’ จนพุงกางเลยได้ไหมคะ?”

เจียงเฉิง สัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นร้อนที่เป่ารดต้นคอ มุมปากเขายกยิ้มเจ้าเล่ห์

เขาหันหน้าไปหา ประกบจูบริมฝีปากหวานฉ่ำนั้นอย่างดูดดื่ม

“โลภมากจริงนะแม่คุณ... จะกินกี่ ‘จิน’ กันเชียวฮะ?”

หวัง อวี่เยียน ส่งสายตาหวานเชื่อม:

“ก็คนมันหิวนี่คะ... ไม่ได้เจอคุณตั้งหลายวัน ขอโลภหน่อยไม่ได้เหรอ?”

น้ำเสียงออดอ้อนระคนตัดพ้อของเธอ ทำให้ไฟในตัว เจียงเฉิง ลุกโชน เขาเอื้อมมือไปกดปุ่มที่แผงควบคุม

ครืดดดด...

ฉากกั้นเก็บเสียงระหว่างห้องโดยสารกับคนขับค่อยๆ เลื่อนขึ้นปิดจนสนิท เปลี่ยนพื้นที่ด้านหลังให้กลายเป็นโลกส่วนตัวที่ตัดขาดจากภายนอก

เจียงเฉิง เชยคางเธอขึ้นมา ลูบแก้มเธอเบาๆ:

“ในเมื่อหิวมาก... งั้นไม่ต้องรอถึงห้องหรอก”

“เวลาก็ยังเหลือ... เดี๋ยวผมจะโชว์ให้ดูว่า ‘พลิกฟ้าคว่ำฝน’ ของจริงมันเป็นยังไง”

บรรยากาศในรถ Rolls-Royce เปลี่ยนเป็นร้อนระอุและอบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งราคะ

หวัง อวี่เยียน แนบแก้มลงกับฝ่ามือของเขา แววตาเต็มไปด้วยความรักและความปรารถนา

เธอค่อยๆ โน้มตัวลงไป... พรมจูบที่หน้าผาก จมูก และริมฝีปากของเขาอย่างแผ่วเบา ปลดปล่อยความคิดถึงที่อัดอั้นมานานหลายวัน

ภายใต้การปรนนิบัติอย่างอ่อนโยนของ หวัง อวี่เยียน...

นิ้วกลางและนิ้วชี้ของ เจียงเฉิง ก็เริ่มประสานงาน... และเริ่มปฏิบัติภารกิจลับที่เร่าร้อน...

………………………………

ช่วงเวลาแห่งความสุขมักผ่านไปเร็วเสมอ ก่อนที่รถจะแล่นมาถึงหน้า โรงแรมเหอผิง

หวัง อวี่เยียน หยิบทิชชูเปียกฆ่าเชื้อออกมาจากกระเป๋า บรรจงเช็ดทำความสะอาดนิ้วมือของ เจียงเฉิง อย่างพิถีพิถันทุกซอกทุกมุม

ใบหน้าของเธอยังคงแดงซ่านด้วยความเขินอายและความสุขที่ได้รับ

เมื่อรถจอดสนิท… ผู้จัดการทั่วไปของโรงแรมรีบวิ่งออกมาต้อนรับด้วยความกระตือรือร้น

แต่ภาพที่เห็นทำเอาเขาต้องขยี้ตา...

เจียงเฉิง เดินนำหน้า โดยมี หวัง อวี่เยียน ควงแขน ส่วน หวัง ชงชงและวังเจิ้ง... เดินตามหลังต้อยๆ เหมือนลูกน้อง!

ภาพนี้มันเหลือเชื่อเกินไป!

ปกติ หวัง ชงชง ไปไหนมาไหนต้องเดินนำหน้า เชิดหน้าชูคอ แต่วันนี้ยอมเดินตามหลังเด็กหนุ่มคนนี้?

ผู้จัดการรู้ทันทีว่า เจียงเฉิง ต้อง ‘ใหญ่’ ขนาดไหน เขาจึงรีบปรับรอยยิ้มให้กว้างขึ้นไปอีก

………………………………

ในห้องอาหารส่วนตัว

หลังจากสั่งอาหารเสร็จ หวัง ชงชง ก็เปิดประเด็นด้วยความหงุดหงิด:

“แม่งเอ้ย... วันนี้โคตรเสียอารมณ์”

เขาหันไปถาม ฉีหยวน:

“เรื่องสองคนนั้น นายจัดการเรียบร้อยแล้วใช่ไหม?”

ฉีหยวน ยิ้มชิลๆ:

“เรียบร้อยครับพี่... คดีลหุโทษแค่นี้ จิ๊บจ๊อย~”

“แค่ไปนั่งให้ปากคำแป๊บเดียว เดี๋ยวก็ออกมาแล้ว ไม่ถึงกับต้องนอนคุกหรอก ป่านนี้น่าจะกำลังเดินทางมาแล้วมั้ง”

พูดไม่ทันขาดคำ… ประตูห้องอาหารถูกเปิดออก

ฉินเฟินและวังเจิ้ง เดินเข้ามาด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม

ฉินเฟิน ยกมือไหว้รอบวง:

“ขอโทษทีทุกคน... วันนี้ฉันทำเรื่องวุ่นวายไปหน่อย มื้อนี้ฉันขอเป็นเจ้ามือไถ่โทษเอง”

เจียงเฉิง โบกมือ:

“ข้าวมื้อเดียวจะไปซีเรียสทำไม... เมื่อวานก็บอกแล้วว่ามื้อนี้ฉันเลี้ยง ไม่ต้องแย่ง”

เฉินฮ่าว เสริม:

“ใช่ครับพี่ฉิน... ระดับพี่เจียงเฉิง ข้าวแค่มื้อเดียวขนหน้าแข้งไม่ร่วงหรอก”

ฉินเฟิน ไม่อิดออด เขาหันไปมอง เจียงเฉิง ด้วยสายตาขอบคุณจากใจจริง:

“เฮ้อ... วันนี้กะจะมาโชว์พาว ดันหน้าแหกซะงั้น”

“แถมยังต้องลำบากนายออกโรงช่วยเคลียร์ให้... ขอบใจมากนะเพื่อน”

วังเจิ้ง หัวเราะร่า:

“จริงครับพี่เจียง... เมื่อกี้ตอนพวกผมออกมาจากโรงพัก เห็นหน้าไอ้หวงชิงแล้วสะใจชิบหาย!”

“มันนั่งหน้าเครียด กัดฟันกรอดๆ... เห็นแล้วโคตรฟิน!”

หลังจากทุกคนนั่งลง… หวัง ชงชง ถาม ฉินเฟิน:

“แล้วไอ้เวรนั่นเป็นไงบ้าง? โดนปล่อยตัวมาพร้อมกันไหม?”

ฉินเฟิน จิบชาแก้กระหาย แล้วตอบ:

“ไม่รู้เหมือนกันว่ะ... เห็นทนายฉันบอกว่าตำรวจกักตัวมันไว้สอบสวนต่อ ดูท่าทางจะเรื่องยาว”

ทุกคนในห้องรู้ทันทีว่า ‘เรื่องยาว’ หมายถึงอะไร

คำทิ้งท้ายของ เจียงเฉิง เรื่อง ‘ยา’ คงเริ่มออกฤทธิ์แล้ว

จู่ๆ หวัง อวี่เยียน ที่นั่งไถโทรศัพท์มือถืออยู่เงียบๆ ก็ขมวดคิ้ว เธอสะกิดแขน เจียงเฉิง เบาๆ:

“ที่รักคะ... ดูนี่สิ”

เจียงเฉิง รับโทรศัพท์มาดู ก่อนจะเลิกคิ้วสูง:

“โห... ข่าวไวปานจรวด”

หวัง ชงชง ชะโงกหน้าเข้ามาดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น บนหน้าจอคือฮอตเสิร์ชในเวยป๋อที่กำลังเดือดปุดๆ

[LaFerrari พุ่งชน McLaren P1 ยับ! ศึกแห่งศักดิ์ศรีรถเทพ!]

[สามีแห่งชาติคนใหม่คือใคร? ทำไมถึงกล้าท้าชนอำนาจมืด?]

[ด่วน! ‘ราชาผู้ยิ่งใหญ่แห่งเซี่ยงไฮ้’ ฉินเฟิน รุมยำ ‘ผู้คุมกฎ’ หวงชิง กลางงาน SCC!]

หวัง ชงชง หน้าดำคล้ำ เส้นเลือดที่ขมับเต้นตุบๆ

“ไอ้สัส! ...กูว่าแล้ว!”

“พวกสื่อเฮงซวย... รับปากกูอย่างดีว่าจะไม่ลง แม่งลงครบทุกช็อต!”

“กูอุตส่าห์ไปขอร้องดีๆ... พวกมึงเห็นคำพูดกูเป็นลมตดเหรอวะ!?”

คนอื่นๆ รีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็กข่าวบ้าง

ฉินเฟิน เห็นข่าวตัวเองติดเทรนด์ ก็ยิ้มมุมปากอย่างภูมิใจนิดๆ

เอาวะ... อย่างน้อยก็ได้กระแส ‘Bad Boy’ ผู้ทรงอิทธิพล คนจะได้รู้ว่าใครคือเบอร์หนึ่งของเซี่ยงไฮ้

แต่ทว่า...

พอกดเข้าไปอ่านคอมเมนต์และความเห็นชาวเน็ต... รอยยิ้มของ ฉินเฟิน ก็ค่อยๆ จางหายไป

เปลี่ยนเป็นความโกรธแค้นระดับทะลุปรอท!

เพราะในข่าว... มีการลงรูปเปรียบเทียบ ส่วนสูง ของเขากับ หวงชิง

ฉินเฟิน ตัวเล็ก (เตี้ย) ส่วนหวงชิงตัวสูง

ภาพตอนที่เขากระโดดต่อย หวงชิง... มันดูเหมือน ‘เด็กน้อยพยายามต่อยผู้ใหญ่’ ไม่มีผิด!

คอมเมนต์ชาวเน็ตยิ่งตอกย้ำความเจ็บปวด:

[นี่มันอะไรเนี่ย? ...เด็กประถมตีกับเด็กมัธยมเหรอ?]

[ฮ่าๆๆๆ! ...ฉินเฟินตัวแค่นี้เองเหรอ? นึกว่าสูง 180 ซะอีก ตัวจริงน่าจะ 160 มั้ง?]

[กระโดดต่อยถึงหน้าเขาไหมนั่น? ...น่าเอ็นดูจัง ราชาไซส์มินิ!]

[ศึกชิงม้าหมุนในสนามเด็กเล่นชัดๆ!]

ฉินเฟิน อ่านคอมเมนต์แล้วกำหมัดแน่นจนตัวสั่น ปมด้อยเรื่องส่วนสูง คือจุดตายที่เขาเกลียดที่สุด!

จบบทที่ ตอนที่ 687 ขอโทษที่ทำให้คุณ ‘ตกใจ’, ตอนที่ 688 เด็กประถมตีกัน?

คัดลอกลิงก์แล้ว