ตอนที่ 639 ท่าทางจะ ‘เก่ง’ เอาเรื่อง, ตอนที่ 640 เชี่ย! ...ฟางหยวนจริงๆ ด้วย

ตอนที่ 639 ท่าทางจะ ‘เก่ง’ เอาเรื่อง

“เอกสารทั้งหมดอยู่นี่ครับ... คุณฟางครับ ผมรู้ว่าคุณเป็นคนดี ตอนที่ล้มละลาย คุณไม่ได้หนีเอาตัวรอด แต่ยอมขายบ้านขายเครื่องเพชรเพื่อใช้หนี้ แถมยังยอมไปทำงานรับจ้าง…”

“ตอนที่ผมเจอเอกสารพวกนี้... ผมเองก็ช็อกเหมือนกัน ผมรู้ว่าความจริงเรื่องนี้อาจจะทำลายความสัมพันธ์พี่น้องของคุณ... แต่ผมทนเห็นคุณถูกหลอกต่อไปทั้งชีวิตไม่ได้จริงๆ ครับ”

ฟางหยวน มอง หลิวหมิง ด้วยสายตาขอบคุณจากใจจริง

“ขอบคุณค่ะผู้จัดการหลิว... ขอบคุณที่ไม่ปิดบังฉัน”

มือของเธอสั่นระริกขณะรับซองเอกสารมา ใจหนึ่งก็กลัวสิ่งที่จะได้เห็น... แต่อีกใจหนึ่งก็ร้องบอกว่าต้องรู้ความจริงให้ได้

เธอสูดหายใจลึกๆ รวบรวมความกล้าเปิดซองเอกสาร

เอกสารฉบับแรก... คือสัญญาความร่วมมือลับระหว่าง เจิ้งเต๋อ กรุ๊ปและเซิ่งชวง กรุ๊ป

ดวงตาของ ฟางหยวน เบิกโพลงเมื่อไล่อ่านรายละเอียด… นี่คือหลักฐานมัดตัวว่าพี่ชายของเธอ ฟาง เหวินเต๋อ ร่วมมือกับคู่แข่งเพื่อวางแผน ‘หลุมพราง’ ให้บริษัทของสามีเธอ!

พวกเขาหลอกให้สามีเธอตัดสินใจผิดพลาดครั้งใหญ่... ลงทุนอัปเกรดสายการผลิตทั้งระบบ แล้วส่งวัตถุดิบ ‘เกรดต่ำ’ ที่ไม่ได้มาตรฐานมาให้... ทำให้สินค้าเสียหายทั้งหมด ผลิตไม่ได้ตามกำหนด จนบริษัทล้มละลาย!

น้ำตาแห่งความเจ็บปวดและโกรธแค้นไหลพรากอาบสองแก้ม

เธอไม่เคยคิดเลยว่า... พี่ชายที่เธอเคารพรัก จะเห็นแก่เงินเล็กๆ น้อยๆ จนกล้าหักหลังน้องเขยและน้องสาวตัวเองได้ลงคอ!

เขาผลักครอบครัวของเธอลงเหวนรก... ทำให้สามีเธอตรอมใจตาย ทิ้งให้เธอและโจวอิ่ง ต้องเผชิญชะตากรรมอันเลวร้ายเพียงลำพัง!

“ทำไม... ทำไมพี่ถึงทำแบบนี้…”

ฟางหยวน สะอื้นไห้ปานจะขาดใจ

โลกทั้งใบพังทลายลงตรงหน้า ความรู้สึกผิดที่เธอกล่าวโทษสามีมาตลอดหลายปี... แท้จริงแล้ว ‘ฆาตกร’ ตัวจริงคือพี่ชายของเธอนี่เอง!

เธอรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนบาป... ที่ปกป้องศัตรูมาโดยตลอด

เสียงร้องไห้ของเธอแผ่วเบาแต่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ หลิวหมิง นั่งมองด้วยความสงสาร ทำได้เพียงแตะไหล่เธอเบาๆ เพื่อปลอบประโลม

แล้วยื่นเอกสารฉบับที่ 2 ไปให้

“ยังมีอีกฉบับครับ... อันนี้เกี่ยวกับเจิ้งเต๋อเอง”

ฟางหยวน เงยหน้ามองทั้งน้ำตา รับเอกสารมาเปิดดู

คราวนี้... ความโศกเศร้าเปลี่ยนเป็นความ ‘ตระหนก’ นี่คือบันทึกการทุจริตภายในบริษัทของ ฟาง เหวินเต๋อ ทั้งการใช้อำนาจมิชอบ การยักยอกเงินเข้ากระเป๋าตัวเอง...

และที่ร้ายแรงที่สุดคือ... การใช้วัสดุก่อสร้างด้อยคุณภาพในโครงการก่อสร้างสาธารณะ! (โครงการรับเหมาของรัฐ)

ตัวเลขในเอกสารมันฟ้องชัดเจน...

เพื่อแลกกับเงินสินบนและลดต้นทุน... ฟาง เหวินเต๋อ สั่งให้ใช้วัสดุเกรดต่ำแทนของมาตรฐาน!

ถึงจะเป็นโครงการเมื่อหลายปีก่อน... แต่ถ้ามีการตรวจสอบย้อนหลัง เจอว่าเป็น ‘โครงการเต้าหู้ (โครงการที่ไม่ได้มาตรฐาน)’... โทษหนักถึงขั้นติดคุกหัวโต!

“ไอ้สารเลวฟาง เหวินเต๋อ! ...จิตใจทำด้วยอะไร!? เรื่องคอขาดบาดตายขนาดนี้ยังกล้าทำ!”

ฟางหยวน กัดฟันกรอดด้วยความโกรธแค้น

หลิวหมิง ถอนหายใจ: “ผมเองก็เพิ่งรู้เรื่องนี้ครับ... ถ้าเรื่องแดงขึ้นมา ไม่ใช่แค่บริษัทเจ๊ง แต่อาจมีคนติดคุก... เราจะเอายังไงกันดีครับ?”

ฟางหยวน เช็ดน้ำตา แววตาเปลี่ยนเป็นแข็งกร้าวเด็ดขาด:

“เรื่องนี้ปิดไม่ได้คะ! ...นี่มันเรื่องความเป็นความตายของคนอื่น!”

“ฉันจะเอาเรื่องนี้ไปคุยกับเจียงเฉิง... ฟาง เหวินเต๋อ ทำระยำไว้ขนาดนี้ ต่อให้ไม่มีเรื่องสามีฉัน ฉันก็ไม่มีวันปล่อยเขาไป!”

“ผู้จัดการหลิว... คุณทำถูกแล้วค่ะ ถ้าคุณช่วยเป็นพยานให้ฉัน ฉันสัญญาว่าจะช่วยคุยกับเจียงเฉิงให้รับคุณเข้าทำงานต่อแน่นอน”

………………………………

เวลา 2 ทุ่มตรง ที่ย่านไท่กู๋หลี่

เจียงเฉิง จอดรถ Bentley เสร็จ ก็เดินตรงไปยังร้านอาหารที่นัด ฟางหยวน ไว้

ที่หน้าร้าน... เขาเห็นแผ่นหลังที่คุ้นเคยยืนรออยู่ รูปร่างเพรียวบาง ผมยาวสลวย แผ่นหลังตั้งตรงสง่างาม...

โจวอิ่ง!?

เจียงเฉิง งุนงงเล็กน้อย

เมื่อเที่ยงยังคุยกันอยู่เลยว่ากินข้าวอยู่ที่โรงอาหารมหาลัย… ไหงจู่ๆ มาโผล่ที่นี่ได้? แอบบินกลับมาเซอร์ไพรส์เหรอ?

หรือว่ารู้เรื่องที่แม่ของเธอนัดเขากินข้าว เลยตามมาแจม?

ด้วยความขี้เล่น เจียงเฉิง จึงย่องเงียบเข้าไปข้างหลัง อาศัยจังหวะที่เธอกำลังก้มหน้าดูเมนูหน้าร้าน...

เขาเข้าสวมกอดเอวบางจากด้านหลังเข้าเต็มรัก!

“อิ่งเอ๋อร์! ...แอบกลับมาทำไมไม่บอก ฮึ?”

มือหนาโอบรัดเอวคอดกิ่ว ร่างกายแนบชิดสัมผัสถึงความนุ่มนิ่มและกลิ่นหอมอ่อนๆ

แต่ทว่า… เสียงร้องที่ตอบกลับมา ไม่ใช่เสียงหวานใสของ โจวอิ่ง

“อุ๊ย!... อื้อออ…”

เสียงอุทานเบาๆ พร้อมกับการสูดหายใจเฮือกด้วยความตกใจ...

มันไม่ใช่เสียง ‘ว้าย!’ แบบตกใจของเด็กสาว แต่มันเป็นเสียงครางต่ำๆ ในลำคอ แบบผู้ใหญ่ที่พยายามข่มกลั้นอารมณ์!

เจียงเฉิง ชะงักกึก...

เดี๋ยวนะ... สัมผัสมัน... แน่นกว่า... เต็มไม้เต็มมือกว่า...

และเสียงร้องแบบนี้...

ฉิบหายแล้ว...

“จะ... เจียงเฉิง!? ...ปล่อยน้านะ! คนมองกันหมดแล้ว!”

เสียงกระซิบสั่นพร่าด้วยความอายของ ฟางหยวน ดังขึ้นข้างหู!

เจียงเฉิง หน้าถอดสี รีบคลายอ้อมกอดออกทันทีเหมือนโดนของร้อน

แต่สายไปแล้ว… ผู้คนที่ยืนต่อคิวรอหน้าร้านต่างพากันมองมาที่ทั้งคู่เป็นตาเดียว และเริ่มซุบซิบกันสนุกปาก:

“ดูคู่นั้นสิแก... มาถึงก็กอดกันกลมเชียว ข้าวปลาไม่ต้องกินแล้วมั้ง”

“อิจฉาอ่า... แฟนฉันนะ แค่จับมือยังอายเลย ดูพี่คนนี้สิ หุ่นแซ่บมัดกล้ามแน่นเปรี๊ยะ ดูทรงแล้วน่าจะ ‘เก่ง’ เอาเรื่องนะเนี่ย”

“ผู้หญิงก็สวยนะ หุ่นดีเวอร์... ถึงจะดูมีอายุหน่อยแต่แซ่บพริกสิบเม็ด”

“ซื้อหนึ่งแถมหนึ่งพวกเรายังหาแฟนไม่ได้เลย... ดูเขาสิ รักกันดูดดื่มเชียว”

ฟางหยวน หน้าแดงก่ำจนถึงใบหู ร้อนผ่าวไปทั้งตัว ทั้งอายสายตาคน... และทั้งหวั่นไหวกับอ้อมกอดแข็งแกร่งเมื่อครู่

กลิ่นกายชายหนุ่มและไอร้อนจากตัวเขา... ยังคงติดตรึงอยู่ที่แผ่นหลัง ทำให้หัวใจที่แห้งเหี่ยวของเธอเต้นแรงผิดจังหวะอย่างควบคุมไม่ได้!

…………………………………

ตอนที่ 640 เชี่ย! ...ฟางหยวนจริงๆ ด้วย

เจียงเฉิง รีบคลายอ้อมกอดและถอยหลังไป 2-3 ก้าวโดยอัตโนมัติ

เขาลืมตาขึ้นมองชัดๆ แล้วอุทานในใจ: เชี่ยเอ๊ย! ...ฟางหยวนจริงๆ ด้วย!

ถึงจะรู้สึก ‘ฟิน’ กับสัมผัสนุ่มนิ่มเมื่อกี้... แต่สถานการณ์ตอนนี้มันโคตรจะกระอักกระอ่วน!

กอดแม่แฟนกลางห้าง แถมยังหอมแก้มเฉียดๆ ไปทีนึง... งานเข้าแล้วกู

ฟางหยวน หน้าแดงซ่านลามไปถึงใบหู เธอกระแอมไอแก้เขินเบาๆ

“อะ... แฮ่ม!”

เมื่อกี้ตอนที่ เจียงเฉิง กอดเธอ... ปากของเขาเฉียดผ่านใบหูแล้วจูบเบาๆ ที่แก้มข้างหูของเธอ

ลมหายใจอุ่นๆ และสัมผัสที่แนบชิดแบบนั้น... ทำให้ขนทั่วร่างของเธอลุกชันซู่ ความรู้สึกวูบวาบแปลกประหลาดแล่นพล่านไปทั่วร่างกาย

ในชีวิตนี้ เธอเคยใกล้ชิดกับผู้ชายแค่คนเดียวคือสามีผู้ล่วงลับ

แต่ขนาดกับสามี... เธอยังไม่เคยรู้สึกเสียวซ่านและตื่นเต้นขนาดนี้มาก่อน

แล้วนี่... ดันมาโดนแฟนหนุ่มของลูกสาวกอดจูบกลางที่สาธารณะ!

หัวใจของเธอเต้นรัวด้วยความตื่นตระหนก... และความรู้สึกผิดบาปที่ปนเปกับความพึงพอใจลึกๆ

แม้ ฟางหยวน จะดูสาวและสวยเหมือนคนอายุ 20 ต้นๆ แต่สถานะของเธอคือ ‘ผู้ใหญ่’ และ ‘แม่’ โดนเด็กกอดแบบนี้... จะให้ทำเนียนเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นก็คงลำบากใจแย่

เจียงเฉิง รีบยกมือลูบจมูก แก้ตัวน้ำขุ่นๆ:

“เอ่อ... ขอโทษครับน้าฟาง คือ... มุมข้างของน้าเหมือนอิ่งเอ๋อร์เปี๊ยบเลย ผมเลยเข้าใจผิด…”

“ช่างมันเถอะจ้ะ! ...ไม่ต้องพูดแล้ว เราเข้าไปข้างในกันเถอะ”

ฟางหยวน รีบตัดบทด้วยความอาย เพราะคนรอบข้างเริ่มมองหนักขึ้นเรื่อยๆ เธอรีบเดินจ้ำอ้าวเข้าร้านไปก่อน

เจียงเฉิง เองยิ้มแห้งๆ แล้วเดินตามหลังไป

เนื่องจากวันนี้มีเรื่องสำคัญต้องคุย ฟางหยวน จึงจองห้องส่วนตัวเอาไว้ เมื่อเข้ามาในห้องและปิดประตู... บรรยากาศเงียบสงบช่วยให้เธอสงบจิตสงบใจลงได้บ้าง

เธอถอนหายใจยาวๆ ปรับสีหน้าให้ดูปกติที่สุด แล้วยื่นเมนูให้ เจียงเฉิง:

“เสี่ยวเจียง... อยากทานอะไรสั่งได้เลยนะ”

“คุณน้าฟางสั่งก่อนเลยครับ”

ฟางหยวน รับเมนูกลับมาถามตามมารยาท:

“เธอมีอะไรที่ทานไม่ได้ไหม?”

“ผมทานได้หมดครับ... ขอแค่ไม่ ‘คาว’ หรือ ‘เหม็น’ เกินไปก็พอ”

ฟางหยวน พยักหน้า เข้าใจว่าเขาคงหมายถึงพวกของสดหรือของแปลกๆ พวกนั้น

เธอสั่งเมนูเนื้อผัดและผักไป 2-3 อย่าง แล้วยื่นเมนูคืนให้เขา:

“ลองดูซิ อยากสั่งอะไรเพิ่มไหม?”

เจียงเฉิง รับเมนูมาดู... ร้านนี้เป็นร้านอาหารจีนสไตล์โฮมคุกกิ้ง รสชาติดี เขากวาดตาดูรายการอาหาร แล้วติ๊กเลือกไป 2-3 อย่าง

พอ ฟางหยวน เห็นรายการที่เขาสั่ง เธอก็เลิกคิ้วเล็กน้อย:

“สั่ง ‘เป๋าฮื้อ’ มา 2 จานเลยเหรอ? ...นึกว่าเธอไม่ชอบทานอาหารทะเลซะอีก”

เจียงเฉิง ยิ้มมุมปาก ตอบสองแง่สองง่าม:

“ก็ต้องดูครับว่าเป็นอาหารทะเลแบบไหน…”

“แสดงว่าชอบทานเป๋าฮื้อ?”

“ก็ชอบครับ... โดยเฉพาะแบบที่ ‘สดๆ อวบอูม และฉ่ำน้ำ’... แบบนั้นผมชอบมาก”

ที่เขาสั่งเมนูนี้ เพราะครั้งก่อนที่กิน ‘พระกระโดดกำแพง’ กับ ซูหว่าน เขาเคยได้ ‘การ์ดความสัมพันธ์ลึกซึ้งแนบแน่น’ จากระบบ วันนี้เลยอยากลองเสี่ยงดวงดูเผื่อจะได้การ์ดดีๆ อีก

ฟางหยวน ไม่ได้เอะใจในความหมายแฝง พยักหน้าเข้าใจ

แต่พนักงานเสิร์ฟสาวที่ยืนรอรับออเดอร์อยู่ข้างๆ กลับหน้าแดงแปร๊ด เธอหนีบขาเข้าหากันแน่น รีบรับเมนูแล้วเดินออกจากห้องไปอย่างรวดเร็วด้วยท่าทางลุกลี้ลุกลน

คนหล่อสมัยนี้... พูดจาลามกหน้าตายได้ขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย? >///<

เมื่อพนักงานออกไป บรรยากาศในห้องก็เงียบลงอีกครั้ง

ความอึดอัดจากเหตุการณ์ ‘กอดผิดตัว’ ยังคงลอยอบอวลอยู่จางๆ

เจียงเฉิง นั่งนิ่ง ไม่ได้เป็นฝ่ายเริ่มบทสนทนา เพราะรู้อยู่แล้วว่าฝ่ายหญิงมีเรื่องร้อนใจ

ฟางหยวน บีบแฟ้มเอกสารในมือแน่น ตัดสินใจเข้าเรื่องทันทีเพื่อทำลายความเงียบ:

“เสี่ยวเจียง... ที่น้าเรียกเธอมาวันนี้ เพราะอยากคุยเรื่อง เจิ้งเต๋อ กรุ๊ป จ้ะ”

“ครับคุณน้าฟาง ว่ามาได้เลย”

“เมื่อ 2-3 วันก่อน... ผู้จัดการหลิวของเจิ้งเต๋อมาขอร้องให้น้าช่วยพูดกับเธอ ให้เธอปล่อยบริษัทไป... แต่น้าปฏิเสธเขาไปแล้ว”

ฟางหยวน รีบออกตัวก่อน กลัว เจียงเฉิง จะเข้าใจผิดว่าเธอเข้าข้างพี่ชาย

“น้าบอกเขาไปตามตรงว่า น้าช่วยอะไรเรื่องนั้นไม่ได้”

“แต่ที่น้าอยากจะขอร้องเธอ... คือเรื่องของผู้จัดการหลิว”

“น้ารู้ว่าอีกไม่นาน เจิ้งเต๋อก็ต้องตกเป็นของเธอ... น้าอยากให้เธอพิจารณา ‘จ้างงาน’ เขาต่อจะได้ไหม?”

“ตอนที่น้าลำบาก หลิวหมิง เป็นคนเดียวที่ยื่นมือเข้ามาช่วย... เขาเป็นคนดีและมีความสามารถ น้าเลยอยากตอบแทนน้ำใจเขาบ้าง... แม้เราจะเจอกันไม่กี่ครั้ง แต่น้าขอรบกวนเธอเรื่องนี้หน่อยนะจ๊ะ”

เจียงเฉิง พยักหน้า ตอบตกลงง่ายๆ:

“เรื่องเล็กครับ... ถ้าเขามีฝีมือจริง ผมก็ยินดีจ้างต่ออยู่แล้ว บริษัทผมเน้นคนทำงานครับ ไม่เน้นเล่นพรรคเล่นพวก”

ฟางหยวน ยิ้มออกด้วยความโล่งใจ:

“ขอบใจมากนะจ๊ะ... หลิวหมิงเขาทำงานเก่งจริง เป็นผู้จัดการโรงงานมา 10 กว่าปี รู้ทุกซอกทุกมุม ดูแลพนักงานดีมาก ถ้าได้เขาช่วย งานบริหารน่าจะราบรื่น”

“น้าบอกเขาเรื่องแผนการเทกโอเวอร์ของเธอแล้ว... เขาสนับสนุนเต็มที่ เขาบอกว่ายอมให้บริษัทเปลี่ยนเจ้าของ ดีกว่าปล่อยให้เจ๊ง”

“คุณน้าฟางมั่นใจขนาดนั้นเลยเหรอครับ... ว่าผมจะเทกโอเวอร์เจิ้งเต๋อแน่ๆ?” เจียงเฉิง แกล้งถาม

ฟางหยวน ไม่ตอบ แต่หยิบซองเอกสารสีน้ำตาลออกมาจากกระเป๋า มือของเธอสั่นเล็กน้อยขณะวางมันลงบนโต๊ะ เลื่อนไปตรงหน้าเขา

ใบหน้าของเธอพลันซีดเผือดลงเมื่อนึกถึงสิ่งที่อยู่ข้างใน…

“น้ามีของมาให้... คิดว่าเอกสารพวกนี้ น่าจะช่วยให้เธอจัดการกับเจิ้งเต๋อได้ง่ายขึ้น”

เจียงเฉิง หยิบเอกสารขึ้นมาเปิดอ่าน

คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันเมื่อเห็นเนื้อหาข้างใน...

นี่ไม่ใช่แค่ข้อมูลธุรกิจทั่วไป แต่มันคือหลักฐานการทุจริต และ บันทึกเส้นทางการเงินสีเทา!

“โครงการก่อสร้างอุโมงค์ทางด่วนและสะพานลอยเมื่อ 2 ปีก่อน…” ฟางหยวน เริ่มอธิบายด้วยเสียงสั่นเครือ

“เจิ้งเต๋อได้รับสัมปทานจัดส่งปูนซีเมนต์และวัสดุก่อสร้าง... จริงๆ แล้วเจิ้งเต๋อคุณสมบัติไม่ถึง แต่ฟาง เหวินเต๋อ ‘ติดสินบน’ เจ้าหน้าที่คุมโครงการ จนได้งานนี้มา”

“และที่แย่กว่านั้นคือ... เขาแอบลดสเปกวัสดุ ส่งของเกรดต่ำให้รัฐ เพื่อกินส่วนต่างเข้ากระเป๋าตัวเอง”

เจียงเฉิง เคาะนิ้วลงบนโต๊ะเป็นจังหวะ ก๊อก... ก๊อก… ดวงตาคมกริบจ้องมอง ฟางหยวน:

“คุณน้าฟางครับ... นี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ นะครับ”

“โครงการรัฐบาล... ติดสินบน... ใช้วัสดุไม่ได้มาตรฐาน…”

“ถ้าเรื่องนี้แดงขึ้นมา... ฟาง เหวินเต๋อ ติดคุกหัวโตแน่นอน”

“คุณน้าเอาหลักฐานชิ้นนี้มาให้ผม... คุณน้าแน่ใจแล้วเหรอครับ?”

ฟางหยวน เม้มปากแน่น ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด

เธอรู้ดีว่าผลลัพธ์จะเป็นยังไง... พี่ชายของเธอจะต้องจบสิ้นอนาคต และอาจต้องไปชดใช้กรรมในคุก

แต่มันคือสิ่งที่เขา ‘สมควรได้รับ’ กับสิ่งที่เขาทำไว้กับครอบครัวเธอและสังคม!

เธอสบตา เจียงเฉิง แล้วตอบด้วยน้ำเสียงเด็ดเดี่ยว:

“น้าแน่ใจคะ!”