บทที่ 91 ซัดประตูนาทีบาปในช่วงทดเวลาบาดเจ็บ!

บทที่ 91 ซัดประตูนาทีบาปในช่วงทดเวลาบาดเจ็บ!

ที่ข้างสนาม เฮดโค้ชสไตรช์ของไฟร์บวร์กมีสีหน้าขมขื่น

แม้ปาเดอร์บอร์นจะยังยิงประตูได้ไม่เท่าไฟร์บวร์ก แต่พวกเขาก็เจาะแนวรับอันแข็งแกร่งดั่งหินผาของไฟร์บวร์กเข้าไปได้หนึ่งลูกแล้ว จะยิงลูกที่สองไม่ได้เชียวหรือ?

แถมลูกที่ยิงได้ยังช็อกโลกขนาดนั้น

โค้ชสไตรช์ไม่ได้คาดคิดเลยว่าปาเดอร์บอร์นจะตีไข่แตกด้วยวิธีการแบบนี้

สิ่งนี้ทำให้เขารู้สึกถึงลางสังหรณ์ที่ไม่ดีอีกครั้ง

“ฟรานซ์ เรายังไม่ชนะนะเว้ย ช่วยใช้สมองอันน้อยนิดของแกคิดหน่อยสิ!”

“อย่าทำเรื่องโง่ ๆ แบบนั้นอีก เข้าใจไหม?”

โค้ชสไตรช์ค่อย ๆ พ่นลมหายใจขุ่นมัวออกมา หน้าอกกระเพื่อมเล็กน้อยด้วยความโกรธ จากนั้นก็รีบเดินไปที่ข้างสนามและตะคอกใส่กองกลางตัวรับของไฟร์บวร์ก

“แกมีหน้าที่แค่อย่างเดียวในสนาม คือประกบกองหน้าเบอร์ยี่สิบสามของปาเดอร์บอร์นให้อยู่หมัด!”

ในขณะเดียวกัน ผู้ช่วยโค้ชคนอื่น ๆ ของไฟร์บวร์กได้แต่ยิ้มแห้ง ๆ ยืนนิ่งไม่ไหวติงอยู่ด้านหลังโค้ชสไตรช์

ยังเหลือเวลาอีกเกือบยี่สิบนาทีกว่าจะหมดเวลาการแข่งขัน

ในช่วงเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานนี้ ปาเดอร์บอร์นดันตีตื้นขึ้นมาได้ และไฟร์บวร์กนำอยู่เพียงแค่ประตูเดียว ทำเอาทุกคนนั่งไม่ติดเก้าอี้

และที่ฝั่งซุ้มม้านั่งสำรองปาเดอร์บอร์น

“เฮ้อ เมื่อกี้ฉันสังหรณ์ใจอยู่แล้วเชียวว่าอีธานต้องยิงได้แน่!”

เฮดโค้ชเจอรัลด์ของปาเดอร์บอร์นยืดอกด้วยสีหน้าภาคภูมิใจ

ปาเดอร์บอร์นยังตามหลังอยู่ก็จริงในเวลานี้ แต่ในทุกแมตช์ มักจะมีสิ่งที่ได้กลับมามากกว่าแค่ผลแพ้ชนะเสมอ

และวันนี้เจอรัลด์ก็ได้เห็นความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวของทีมในสนาม

พวกเขาเผชิญหน้ากับการสวนกลับเร็วของไฟร์บวร์ก แบกรับความกดดันด้วยความทรหดอดทน

ในยามสิ้นหวัง พวกเขาก็ไม่ยอมแพ้ที่จะต่อต้าน

ยิ่งไปกว่านั้น อีธานยังก้าวขึ้นมาเป็นศูนย์รวมจิตใจของทีม ยามคับขันก็พึ่งพาได้ และไม่หายตัวไปดื้อ ๆ เวลาเจอทีมใหญ่

เรียกได้ว่า เจอรัลด์ยิ่งหลงรักอีธานในฐานะนักเตะมากขึ้นทุกวัน

หลังจากฉลองเสร็จ เจอรัลด์ก็เริ่มสั่งการข้างสนามอีกครั้ง

“ประคองเกมไว้ รักษาตำแหน่ง อย่าเติมเกมบุกเพลินจนหลุดตำแหน่งง่าย ๆ”

“เอาหน่อย เหลือเวลาอีกยี่สิบกว่านาที เรายังมีความหวัง!”

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ประตูของอีธานเปรียบเสมือนยาชูกำลังขนานเอกที่ช่วยปลุกขวัญกำลังใจให้นักเตะปาเดอร์บอร์นได้อย่างมหาศาล

เขาทำให้ผู้เล่นปาเดอร์บอร์นคนอื่น ๆ มองเห็นแสงแห่งความหวังที่จะทำภารกิจของเฮดโค้ชให้สำเร็จ

หลังจากนั้น ปาเดอร์บอร์นก็เล่นดีขึ้นเรื่อย ๆ แลกหมัดกับไฟร์บวร์กอย่างสูสี ไม่เพลี่ยงพล้ำเลยแม้แต่น้อย

ทว่า ทั้งสองฝ่ายต่างก็เจาะตาข่ายเพื่อทำประตูตัดสินเกมไม่ได้ในช่วงท้ายเกม

เวลาล่วงเลยมาถึงนาทีที่แปดสิบเจ็ดอย่างรวดเร็ว

เหลือเวลาปกติอีกเพียงสามนาทีเท่านั้น

ต่อให้รวมทดเวลาบาดเจ็บครึ่งหลัง ก็คงยื้อไปได้อีกไม่นาน

ในสนาม ไม่ใช่แค่ผู้เล่นปาเดอร์บอร์นที่ร้อนรน แม้แต่เพเทอร์เซ่นของไฟร์บวร์กก็เริ่มหงุดหงิดบ้างแล้ว

ไม่มีอะไรมากหรอก

ในนัดนี้ ทั้งเขาและอีธานของปาเดอร์บอร์นต่างยิงไปคนละสองประตู ถ้าสกอร์จบลงที่ 3–2 ตำแหน่งดาวซัลโวบุนเดสลีกา 2 ก็ยังคงเสมอกันระหว่างเขากับอีธาน

และในเกมนี้ ทั้งคู่ทำได้คนละสองประตู แต่ไฟร์บวร์กเป็นฝ่ายชนะ

นี่อาจนำมาซึ่งข้อครหาที่ไม่จำเป็นต่อตัวเพเทอร์เซ่น

ไฟร์บวร์กชนะปาเดอร์บอร์น แต่เพเทอร์เซ่นยังยึดจ่าฝูงดาวซัลโวแบบเดี่ยว ๆ ไม่ได้?

เพเทอร์เซ่นได้รองเท้าทองคำบุนเดสลีกา 2 ก็เพราะอยู่ทีมใหญ่อย่างไฟร์บวร์กน่ะสิ!

พูดไปแล้วมันก็น่าอายพิลึก

ดังนั้น เพเทอร์เซ่นจึงต้องการยิงประตูทิ้งห่างในช่วงท้ายเกมให้ได้ ทำแฮตทริกเพื่อครองบัลลังก์ดาวซัลโวบุนเดสลีกา 2 แต่เพียงผู้เดียว!

“ส่งมา!”

ในแดนรุกของปาเดอร์บอร์น เพเทอร์เซ่นรับบอลจากแดนกลางแล้วพาบอลขึ้นหน้า ขณะที่ปีกสองข้างของไฟร์บวร์กสปีดเติมเกมรุก ยกมือขอบอล

ทว่า เพเทอร์เซ่นกลับเมินเฉย เขาเลี้ยงจี้เข้ากรอบเขตโทษ แล้วซัดไกลดื้อ ๆ ราวกับไม่เห็นหัวเพื่อนร่วมทีม!

“ปึ้ก!”

ลูกยิงนี้ทั้งแรงและเร็ว แต่มุมที่เลือกยิงนั้นไม่ดีเอาเสียเลย บอลพุ่งหลุดกรอบออกหลังไปทางเสาขวาของปาเดอร์บอร์น กลายเป็นลูกตั้งเตะจากหน้าประตู

เมื่อเห็นบอลหลุดกรอบ สีหน้าของเพเทอร์เซ่นฉายแววเสียดาย แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามานั่งอาลัยอาวรณ์ เขารีบหันหลังวิ่งกลับแดนตัวเองทันที

จังหวะเมื่อกี้เขาโลภมากไปหน่อย พยายามจะทำประตูด้วยตัวเองเพื่อการันตีอันดับดาวซัลโว

ถ้าเขาเลือกจ่ายออกปีก ผลลัพธ์อาจจะดีกว่านี้ก็ได้

ตอนนี้เพเทอร์เซ่นทำเสียของ เขาต้องรีบวิ่งกลับไปช่วยเกมรับ ป้องกันไม่ให้ปาเดอร์บอร์นทำประตูได้ในช่วงท้ายเกม ไม่อย่างนั้นเฮดโค้ชสไตรช์คงหัวฟัดหัวเหวี่ยงด่าเขาเละแน่

ส่วนปีกของไฟร์บวร์ก เมื่อเห็นเพเทอร์เซ่นบ้ายิงเองแล้วพลาด ก็รู้สึกหงุดหงิดอยู่บ้าง

แต่ทำอะไรไม่ได้ เพเทอร์เซ่นคือพี่ใหญ่ของทีม ยังไงก็ต้องไว้หน้ากัน

พวกเขาทำได้เพียงหันหลังวิ่งกลับไปตั้งรับในแดนตัวเอง

ต่อมา ผู้รักษาตูปาเดอร์บอร์นเตะเปิดเกมจากกรอบเขตโทษ ส่งบอลให้กองหลัง

ในสถานการณ์ที่เวลาเหลือน้อยนิด โอกาสในการเซตบอลบุกขึ้นไปอาจเหลืออีกไม่กี่ครั้ง

เจอรัลด์มักจะเพลย์เซฟในเรื่องนี้ ไม่ค่อยปล่อยให้ผู้รักษาประตูสาดบอลยาววัดดวงไปแดนหน้าถ้าไม่จำเป็นจริง ๆ

เมื่อเผชิญหน้ากับแนวรับที่ถอยร่นของไฟร์บวร์ก ผู้เล่นปาเดอร์บอร์นพากันเคาะบอลถ่ายบอลไปมาในแดนกลาง รอคอยจังหวะ

“ไฟร์บวร์ก! ไฟร์บวร์ก!”

“ชัยชนะ! ชัยชนะ!”

บนอัฒจันทร์ แฟนบอลไฟร์บวร์กต่างลุกขึ้นยืน ตะโกนก้องอย่างพร้อมเพรียง ราวกับจะสร้างแรงกดดันที่มองไม่เห็นใส่ผู้เล่นปาเดอร์บอร์นในสนาม

ทันใดนั้นเอง ผู้ตัดสินที่สี่ที่ข้างสนามก็ชูป้ายทดเวลาบาดเจ็บ บอกเวลาทดเจ็บครึ่งหลังสามนาที

“เหลือเวลาทดเจ็บอีกสองนาที นี่อาจจะเป็นโอกาสบุกครั้งสุดท้ายของปาเดอร์บอร์น!”

“ฮรูสจ่ายบอล!”

“มาดูกันว่าปาเดอร์บอร์นจะเปิดเกมบุกระลอกสุดท้ายยังไง!”

บนห้องบรรยาย ผู้บรรยายจ้องเขม็งไปที่ผู้เล่นปาเดอร์บอร์นที่กำลังดิ้นรนในสนาม พากย์เกมรัวเร็ว

ถ้าปาเดอร์บอร์นพลาดโอกาสบุกครั้งสุดท้ายนี้ ผลแพ้ชนะของเกมนี้ก็เป็นอันจบสิ้น

“ชโตเกอร์!”

“โคซา!”

“วิดรา จะลองส่องไกลไหม?”

สิ้นเสียงผู้บรรยาย วิดราที่ได้บอลอยู่หน้ากรอบเขตโทษ ก็ตักบอลโด่งจากตรงกลางเข้าไป

ทุกคนในชวาร์ซวัลด์-ชตาดีอ็อนจ้องมองลูกบอลที่ลอยจากพื้นตาไม่กะพริบ

ลูกยิงโค้งนี้ไม่เร็วมาก และก็ไม่ได้แรงมากนัก เมื่อบอลลอยออกจากเท้า ทุกคนก็เข้าใจทันทีว่าเขาไม่ได้เลือกยิงประตูโดยตรง

“วิดราเลือกตักบอลหาเพื่อนที่เติมขึ้นมา!”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═