บทที่ 81 อีธาน? ศรเย็นยะเยือก...ฉับพลัน!

บทที่ 81 อีธาน? ศรเย็นยะเยือก...ฉับพลัน!

หลังจากพักอกเอาบอลลง อีธานก็กวาดตามองสถานการณ์ในสนามทันที

ในจังหวะนี้ แนวรับของดุ๊ยส์บวร์กต่างจ้องเขม็งมาที่อีธาน ด้วยความกังวลว่าเขาจะเลี้ยงจี้เข้ากรอบเขตโทษแล้วสับไกยิงอีกครั้ง

เซ็นเตอร์แบ็กที่อยู่ใกล้ที่สุดพุ่งเข้าใส่อีธานทันที ไม่ต้องการเปิดโอกาสให้เขาได้ทะลวงผ่านและโชว์ลวดลาย

“ปึ้ก ปึ้ก ปึ้ก…”

อีธานเลี้ยงบอลกินแดนไปข้างหน้า ปะทะเข้ากับเซ็นเตอร์แบ็กรายนี้อย่างรวดเร็ว

แต่เห็นได้ชัดว่า เซ็นเตอร์แบ็กของดุ๊ยส์บวร์กยังหนุ่มและขาดประสบการณ์ไปหน่อย

หลังจากอีธานหลอกล่อด้วยการโยกไหล่...มาร์กเซย์เทิร์นหมุนตัวผ่านไปอย่างงดงามและลื่นไหล!

เมื่อรู้ตัวว่าโดนหลอกเข้าแล้ว เซ็นเตอร์แบ็กรายนั้นก็รีบกลับตัววิ่งไล่กวดอีธาน

จังหวะที่อีธานกำลังสับก้าวใหญ่เตรียมหลุดเข้ากรอบเขตโทษ เขาก็เอื้อมมือจากด้านหลัง คว้าเสื้อของอีธานแล้วกระชากจนล้มคว่ำลงกับพื้น!

“ปรี๊ด!”

ผู้ตัดสินที่ยืนอยู่ไม่ไกลเป่านกหวีดฟาวล์ทันที เขาตรงดิ่งมาหาเซ็นเตอร์แบ็กของดุ๊ยส์บวร์กพร้อมชูใบเหลืองให้

จากนั้นจึงชี้มือไปบริเวณเส้นกรอบเขตโทษ สัญญาณว่าปาเดอร์บอร์นจะได้ลูกฟรีคิก

ทว่าหากมองจากระยะไกล จุดที่อีธานล้มลงหลังจากโดนดึงนั้นเห็นได้ชัดว่าอยู่ในกรอบเขตโทษ

“บัดซบ! ไอ้ผู้ตัดสินเวรนี่ ทำไมจังหวะนี้ถึงไม่ให้ลูกจุดโทษวะ?”

เจอรัลด์ เฮดโค้ชปาเดอร์บอร์นกางแขนออก จ้องมองผู้ตัดสินด้วยความไม่สบอารมณ์ ระบายความไม่พอใจออกมา

“บอส ทางที่ดีอย่าไปกดดันผู้ตัดสินเลยครับ คำตัดสินนี้ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรหรอก”

บราดาริชรีบดึงตัวเจอรัลด์กลับมา เพื่อกันไม่ให้พฤติกรรมของเขาตกเป็นเป้าสายตาของผู้ตัดสิน

ด้วยความที่อายุน้อยกว่า สายตาของเขาจึงดีกว่าเจอรัลด์มาก และตำแหน่งที่เขายืนเมื่อกี้ก็ช่วยให้เห็นเหตุการณ์ในสนามได้อย่างชัดเจน

เขารู้ดีว่าคำตัดสินของผู้ตัดสินนั้น จริง ๆ แล้วไม่ได้มีปัญหาใหญ่อะไร

“โห่……”

บนอัฒจันทร์ เมื่อเห็นผู้เล่นปาเดอร์บอร์นล้มลงในแดนหน้า แฟนบอลดุ๊ยส์บวร์กก็ส่งเสียงเชียร์ต้อนรับจังหวะนี้ทันควัน

“ฮาจรีทำได้ดี! ขืนปล่อยให้ไอ้หนูนั่นหลุดเข้าเขตโทษ ผลลัพธ์คงเกินจะจินตนาการแน่!”

อัลดริช โค้ชดุ๊ยส์บวร์กถอนหายใจด้วยความโล่งอก เอ่ยปากชมการตัดฟาวล์ทางแทคติกของลูกทีมในสนาม

ในสนาม พริโยวิชและวิดราที่อยู่ใกล้รีบวิ่งเข้ามาดูอาการบาดเจ็บของอีธานทันที

“อีธาน นายไหวไหม?”

“ฉันไม่เป็นไร เดี๋ยวสักพักก็ลุกไหว”

อีธานกัดฟัน นั่งอยู่กับพื้นพลางมือกดเข่าข้างที่กระแทกพื้นตอนล้มลง

โชคดีที่เขาแค่โดนดึงล้มลงไป ไม่ได้รับผลกระทบร้ายแรงอื่นใด

“ไอ้พวกดุ๊ยส์บวร์ก เล่นสกปรกนัก!”

“ฟาวล์นายในระยะขนาดนี้? แล้วผู้ตัดสินยังไม่ให้จุดโทษอีก? ฉันต้องไปคุยกับเขาหน่อยแล้ว!”

พริโยวิชเมื่อเห็นว่าอีธานไม่บาดเจ็บ ก็หันขวับด้วยสีหน้าทะมึน เตรียมจะเข้าไปโต้เถียงกับผู้ตัดสินเรื่องคำตัดสิน

“ไม่จำเป็น”

อีธานเอื้อมมือไปดึงพริโยวิชไว้ ส่ายหน้าแล้วพูดว่า “เพื่อน เมื่อกี้ฉันล้มนอกกรอบเขตโทษ คำตัดสินของผู้ตัดสินถูกต้องแล้ว”

“อย่าหาเรื่องใส่ตัวกับผู้ตัดสินเลย เดี๋ยวจะโดนแจกใบเอาเปล่า ๆ”

ขณะที่พูด แววตาของอีธานเริ่มเย็นชาขึ้น เต็มไปด้วยรังสีอำมหิตที่มีต่อดุ๊ยส์บวร์ก เขาจ้องมองไปยังประตูของคู่แข่ง

“ดุ๊ยส์บวร์กชอบเล่นลูกไม้ตื้น ๆ แบบนี้ใช่ไหม? เดี๋ยวได้รู้กันว่าวิธีการพรรค์นี้หยุดพวกเราปาเดอร์บอร์นจากการทำประตูไม่ได้หรอก!”

หลังจบฉากดราม่าเล็ก ๆ ผู้เล่นคนอื่นของปาเดอร์บอร์นก็รอให้อีธานลุกขึ้นจากพื้น ก่อนจะเริ่มปรึกษากันว่าใครจะเป็นคนสังหารฟรีคิก

ในฐานะมือวางอันดับหนึ่งเรื่องฟรีคิก วิดราอยากให้อีธานเป็นคนยิง

แต่อีธานรู้ระดับฝีเท้าเรื่องฟรีคิกของตัวเองดี จึงปฏิเสธไปตามระเบียบ

ยังไงซะทุกคนก็มีความถนัดต่างกัน เรื่องแบบนี้ปล่อยให้มืออาชีพจัดการดีกว่า

ตอนนี้เขายังไม่มีการ์ดทักษะด้านฟรีคิก ขืนยิงไปก็มีแต่จะทำเสียของ

ต่อมา ภายใต้การกำกับของผู้ตัดสิน ดุ๊ยส์บวร์กรีบตั้งกำแพงมนุษย์ในกรอบเขตโทษอย่างรวดเร็ว

ตำแหน่งนี้ ระยะห่างจากประตูโดยตรงเพียงแค่ราว ๆ ยี่สิบเมตร ถือเป็นจุดยิงฟรีคิกที่สวยงามมาก

ผู้เล่นดุ๊ยส์บวร์กต้องระวังให้ดีว่าลูกฟรีคิกของวิดราอาจจะพุ่งเสียบตาข่ายได้เลย

“ปรี๊ด!”

ผู้ตัดสินเป่านกหวีด สัญญาณเริ่มเล่นดังขึ้น

วิดรายืนอยู่ที่หน้าลูกบอล สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะเงยหน้ามองประตู แล้วเริ่มวิ่งเข้าหาบอล เตรียมสับไกยิง

“ปึ้ก!”

สิ้นเสียงปะทะอันคมชัด ลูกบอลลอยจากพื้น โค้งผ่านอากาศ มุ่งตรงไปยังประตูของดุ๊ยส์บวร์ก

ลูกยิงของวิดราเปี่ยมด้วยคุณภาพ วาดเป็นเส้นโค้งสวยงามกลางอากาศ!

“ตึง!”

แฟนบอลปาเดอร์บอร์นที่เพิ่งจะตื่นเต้นถึงกับต้องฉายแววเสียดายออกมาทางสายตา เมื่อเสียงกระแทกทึบ ๆ ดังขึ้น

ลูกยิงของวิดรา อาจเพราะเน้นมุมมากเกินไป เลยพุ่งไปชนคานบนฝั่งซ้ายของประตูเข้าอย่างจัง!

บอลกระดอนกลับเข้ามาในกรอบเขตโทษ

ทันใดนั้น ผู้เล่นทั้งปาเดอร์บอร์นและดุ๊ยส์บวร์กต่างกรูเข้าหาบอล

พริโยวิชที่อยู่ใกล้ที่สุดเข้าถึงบอลเป็นคนแรก แต่ด้วยการประกบของสองกองหลังดุ๊ยส์บวร์กข้างกาย เขาไม่มีทางพลิกตัวยิงได้เลย

และในวินาทีนั้นเอง อีธานก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าพริโยวิชพอดี

โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย พริโยวิชแปบอลขวางสนามไปที่เท้าของอีธาน

เมื่อเห็นบอลถูกถ่ายโอน กองหลังดุ๊ยส์บวร์กไม่ได้กรูกันเข้าไปหาบอลทั้งหมด พวกเขายังทิ้งกองหลังคนหนึ่งไว้ประกบพริโยวิช ส่วนอีกคนพุ่งเข้าไปรบกวนอีธาน

จังหวะหน้าปากประตู หากช้าเพียงเสี้ยววินาที โอกาสก็จะหลุดลอยไป

ด้วยความที่รู้ซึ้งถึงเรื่องนี้ หลังรับบอล อีธานก็โชว์มาร์กเซย์เทิร์นอันนุ่มนวลดุจแพรไหมที่หน้ากรอบเขตโทษ สร้างพื้นที่ว่างจากการสกัดของกองหลัง แล้วสับไกยิงทันที!

“ตูม!”

ด้วยแรงส่งเบา ๆ บอลพุ่งเรียดพื้นตรงดิ่งไปที่ประตูของดุ๊ยส์บวร์ก!

เนื่องจากมีผู้คนยืนแออัดกันอยู่ที่หน้าประตูในกรอบเขตโทษ ผู้รักษาประตูดุ๊ยส์บวร์กจึงถูกบดบังทัศนวิสัย และมองไม่เห็นลูกยิงกะทันหันของอีธานได้ชัดเจน!

“ซวบ!”

ผู้รักษาประตูดุ๊ยส์บวร์กที่ยังไม่ทันได้ตอบสนอง ได้แต่มองตาค้างขณะที่ลูกบอลพุ่งเข้าประตู ดันตาข่ายจนตุง!

ประตู!

“ปรี๊ด!”

ผู้ตัดสินเป่านกหวีดทันที ชี้มือไปที่วงกลมกลางสนาม สัญญาณว่าประตูนี้นับเป็นคะแนน!

ในครึ่งหลัง ปาเดอร์บอร์นเป็นฝ่ายปลดล็อกประตูแรกได้ก่อน และสกอร์ในสนามตอนนี้ขยับเป็นสองต่อหนึ่ง เข้าทางพวกเขาแล้ว!

“โอ้วววว……!!”

บนอัฒจันทร์ อารมณ์ของแฟนบอลปาเดอร์บอร์นพลิกผันไปมา พวกเขาเพิ่งจะถอนหายใจเสียดายลูกฟรีคิกของวิดราไปหยก ๆ

แต่ผลลัพธ์คือ พวกเขาเพิ่งจะนั่งลง แล้วปาเดอร์บอร์นทำประตูได้อีกทีตอนไหนกัน?

แถมยังเป็นอีธานอีกแล้ว!

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═