บทที่ 5 เบิ้ลสกอร์! ความกังวลของโค้ช

บทที่ 5 เบิ้ลสกอร์! ความกังวลของโค้ช

ลูกฟุตบอลแหวกอากาศ ทุกคนในสนามเขย่งเท้าชะเง้อมองวิถีของมันอย่างใจจดใจจ่อ

แม้กระทั่ง เฮดโค้ชเดนนิส ที่ม้านั่งข้างสนามก็อดไม่ได้ที่จะต้องมองตาม

ท่ามกลางสายตาคาดหวังของทุกคน ลูกบอลพุ่งออกจากเท้าของอีธาน ตรงดิ่งเข้าหาปากประตูด้วยแรงปะทะที่ไม่อาจหยุดยั้ง

ลูกยิงนี้ทิศทางแม่นราวจับวาง ด้วยทักษะการควบคุมบอลอันยอดเยี่ยมของอีธาน ทำให้ลูกบอลพุ่งเข้าหากรอบประตูในระดับความสูงที่สมบูรณ์แบบ

ซู่ม!

ก่อนที่ผู้รักษาประตู ทีมสีเหลือง จะทันได้เซฟ บอลก็พุ่งเสียบก้นตาข่ายไปแล้ว!

เข้าประตู!

2–0!

อีธานยังคงไม่มีอาการตื่นเต้นดีใจอะไรมากนัก เขาเพียงกำหมัดแน่นแล้วชูขึ้นโบกสองสามที ก่อนจะหันหลังวิ่งกลับไปที่กลางสนาม

แต่คนอื่น ๆ กลับยืนอึ้งตะลึงงัน

ผู้เล่น ทีมสีแดง ลืมแม้กระทั่งจะวิ่งไปฉลองประตู ไม่อยากเชื่อสายตาตัวเองกับสิ่งที่เพิ่งเห็น

ไอ้หนู จีน คนนี้ พอได้บอลก็เลี้ยงกินแดน พาบอลเข้าหน้าเขตโทษอย่างเยือกเย็น

แล้วในจังหวะชี้เป็นชี้ตาย เขากลับนิ่งสนิท จ่ายบอลคืนหลัง เรียกบอลกลับมา แล้วจบด้วยลูกวอลเลย์เนี่ยนะ?

ผิดมนุษย์มนาเกินไปแล้ว!

นี่คือฟอร์มการเล่นที่เด็กเยาวชน U17 อายุ 17 ปีควรจะมีเหรอ?

ต่อให้เอากองหน้า ทีมชุดใหญ่ไฟร์บวร์ก มาเล่น ก็คงไม่ทำแบบนี้มั้ง?

แถมระดับเทคนิคก็น่าจะไม่เนียนตาเท่าอีธานด้วยซ้ำ

ทันใดนั้น ท่าทีของผู้เล่นทุกคนในสนามที่มีต่ออีธานก็เปลี่ยนไป

“เล่นโคตรดีเลยพวก!”

“สุดยอด เทคนิคของนายมันที่สุดเท่าที่ฉันเคยเห็นในทีมเยาวชนเลย!”

“เมื่อก่อนนายเป็นตัวจริงที่ โบรุสเซีย มึนเช่นกลัดบัค เหรอ? มิน่าล่ะถึงเทพขนาดนี้!”

“ฉันรู้สึกว่าเขาน่าจะถูกปล่อยยืมไปลีกรองเพื่อเก็บเวลนะ ฝีเท้าคนละชั้นกับพวกเราเลย”

“...”

ผู้เล่น ทีมสีแดง หลายคนวิ่งเข้ามา ชวนอีธานคุยอย่างกระตือรือร้นและแท็กมือฉลอง

พวกเขาชื่นชมอีธานจากใจจริง ในสนามฟุตบอล ผู้คนบูชาคนเก่ง

แม้สไตล์ของหมอนี่ในสนามจะดูแปลก ๆ ไปหน่อย จนพวกเขาแอบงง

แต่นั่นก็ไม่กระทบกับผลงานอันยอดเยี่ยมของอีธาน ที่จัดไปแล้วหนึ่งแอสซิสต์กับอีกหนึ่งประตู

บัลเก้ กองหน้า ทีมสีเหลือง ยืนอยู่ที่เดิมด้วยสีหน้าบอกบุญไม่รับ รอให้ผู้เล่น ทีมสีเหลือง กลับเข้าประจำตำแหน่ง

“แค่รักษาตำแหน่งตัวเองมันยากนักหรือไง?”

“โดนเจาะตรงกลางก็เรื่องหนึ่ง แต่ทำไมริมเส้นยังโดนเขาเผาเครื่องได้อีก?”

“คนยืนกันเต็มหน้าประตู แค่ทางยิงของหมอนั่นพวกนายยังบล็อกกันไม่ได้รึไง?”

บัลเก้แสดงความเป็นปฏิปักษ์กับเด็กใหม่ที่มาทดสอบฝีเท้าคนนี้ตั้งแต่เริ่มเกม

เขาอุตส่าห์วิ่งไล่บอลจากแดนหน้าลงมาช่วยเกมรับเพื่อกดดันอีธาน แต่โชคร้ายที่ตัวเขาเองกลับกลายเป็นแค่ภาพประกอบฉากให้คนอื่นเด่น

ตอนนี้แนวรับทีมตัวเองโดนไอ้หนูนั่นปั่นหัวจนเละเทะ ในใจเขาเต็มไปด้วยความอัปยศและความโกรธ

เขาหาที่ระบายไม่ได้ ก็เลยพาลใส่อารมณ์กับเพื่อนร่วมทีม

และคำบ่นของเขา ก็ทำให้บรรดากองหลัง ทีมสีเหลือง ระเบิดอารมณ์ออกมา

“กล้ามาดูถูกเกมรับพวกเราเหรอ?”

“งั้นเอ็งมาเล่นกองหลังเองสิวะ!”

“ตัวเอ็งเองยังวิ่งช้ากว่าเขาเลย เมื่อกี้โดนทิ้งเป็นทุ่ง ยังมีหน้ามาบ่นพวกเราอีก?”

“...”

ทันใดนั้น กองหลัง ทีมสีเหลือง ต่างพากันรุมด่าบัลเก้

หน้าของบัลเก้แดงก่ำขึ้นมาทันที

เขากัดฟันกรอดแล้วหันหลังกลับ สายตาจ้องเขม็งไปที่อีธานด้วยความหงุดหงิดถึงขีดสุด

แม่งเอ๊ย ไอ้เด็กนี่มันโผล่มาจากไหนวะ?

หวังว่า เฮดโค้ชเดนนิส จะตำหนิทัศนคติการเล่นของมัน แล้วไม่รับเข้าทีมนะ...

บัลเก้เริ่มภาวนาในใจ

จากนั้น การแข่งขันก็ดำเนินต่อ

หลังจากได้เห็นฟอร์มเทพของอีธานไปหลายจังหวะ แนวรับ ทีมสีเหลือง ก็หันมาโฟกัสการป้องกันที่เขาเป็นหลัก

กองหลังสองคนประกบติด ไม่เปิดโอกาสให้เขารับบอลได้ง่าย ๆ

ผู้เล่นคนอื่น ๆ ก็วิ่งสู้ฟัดในสนาม ทุ่มเทแรงกายป้องกันเต็มที่ในทุกจังหวะ

ตรงกันข้าม ผู้เล่นสองคนที่ตามประกบอีธานกลับแทบไม่ได้วิ่งเลย ราวกับกำลังเดินเล่นในสวนสาธารณะ

ปรี๊ด! ปรี๊ด...

ไม่นานเวลาก็ล่วงเลยครบสี่สิบห้านาที เฮดโค้ชเดนนิส เป่านกหวีดหมดครึ่งแรก

ผู้เล่นแยกย้ายไปพักผ่อน นั่งล้อมวงดื่มน้ำและยืดเหยียดกล้ามเนื้อ

หลังจากพักสิบนาที ทั้งสองทีมก็กลับลงสนามเพื่อเริ่มครึ่งหลัง

ความสามารถเฉพาะตัวของอีธานยังคงฉายแสงเจิดจรัสในสนามอย่างต่อเนื่อง

เขาขี้เกียจมาก ถ้าทีมไม่ได้ขึ้นเกมรุกทางกราบซ้าย เขาถึงขั้นยืนนิ่ง ๆ ดูตัดขาดจากคนอื่นในสนามไปเลย

แต่ทันทีที่บอลถูกส่งมาถึงเท้า เขาจะเคลื่อนไหวอย่างพลิ้วไหว ราวกับกำลังเต้นแซมบ้าบนผืนหญ้า

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ ในนาทีที่ 80 ของการแข่งขัน

อีธานอาศัยความสามารถเฉพาะตัวอันยอดเยี่ยมและทักษะการเลี้ยงบอลระดับเทพ โชว์ มาร์กเซย์เทิร์น หลุดเข้าไปในเขตโทษได้อีกครั้ง ฉีกแนวรับ ทีมสีเหลือง จนเป็นรูโหว่

ปัง!

ลูกปั่นโค้งเสียบมุมบนอีกลูก อีธานส่งบอลไปนอนก้นตาข่าย ทีมสีเหลือง ได้อีกครั้ง

ซู่ม!

เข้าประตูอีกแล้ว!

3–0!

อีธานเหมาคนเดียวสองประตูในแมตช์ทดสอบฝีเท้านี้!

“สวยงามเกินไปแล้ว!”

“อีธาน เทคนิคนายมันระดับชุดใหญ่ของ ไฟร์บวร์ก ชัด ๆ!”

“...”

ผู้เล่น ทีมสีแดง วิ่งเข้ามาฉลองประตูกับอีธาน ถึงตอนนี้พวกเขามั่นใจแล้วว่าการที่อีธานจะได้เข้า ไฟร์บวร์ก U17 เป็นเรื่องที่นอนมาเห็น ๆ

การมีผู้เล่นเก่งกาจขนาดนี้มาร่วมทีมย่อมเป็นเรื่องน่ายินดี

ในการแข่งขันจริง ด้วยความสามารถส่วนตัวของอีธาน ผลงานของทีมจะดีขึ้นอย่างมาก และความสนใจที่มีต่อทีมก็จะเพิ่มขึ้นตามไปด้วย

ถ้าเป็นอย่างนั้น โอกาสที่พวกเขาจะถูกคัดเลือกขึ้นสู่ ทีมชุดใหญ่ไฟร์บวร์ก ก็จะมีมากขึ้น

ที่ม้านั่งข้างสนาม เฮดโค้ชเดนนิส เม้มปากแล้วพยักหน้าเบา ๆ ดูเหมือนจะประทับใจในเทคนิคของอีธานจริง ๆ

ผู้ช่วยโค้ช ข้างกายยิ่งไม่ต้องพูดถึง ตอนนี้เขามองอีธานเป็นดาวรุ่งดวงใหม่แห่งอนาคตวงการลูกหนังไปแล้ว

“นี่มันเหลือเชื่อจริง ๆ ความสามารถของเด็กคนนี้เล่นใน ลีกา 2 กับ ทีมชุดใหญ่ไฟร์บวร์ก ได้สบาย”

“เดนนิส นายต้องเซ็นเขานะ ไม่งั้นฉันว่านายต้องเสียใจไปตลอดชีวิตแน่!”

หลังจากได้ยินคำพูดของ ผู้ช่วยโค้ช เฮดโค้ชเดนนิส ก็เริ่มลังเล

ฟอร์มของไอ้หนู จีน เมื่อกี้ทำให้เขาทึ่งจริง ๆ

อย่างไรก็ตาม โลกฟุตบอลไม่เคยขาดแคลนดาวรุ่งพรสวรรค์ ทำไมเขาถึงต้องให้โอกาสเด็กคนนี้ด้วย?

ดูจากการเคลื่อนที่ในสนาม สมรรถภาพร่างกาย โดยเฉพาะความอึดของเขา ดูอ่อนแอเกินไปอย่างเห็นได้ชัด

คนตัวสูงตั้ง 185 เซนติเมตร รูปร่างแข็งแรง สภาพร่างกายไม่น่าจะแย่ขนาดนั้น แต่ความอึดต่ำเตี้ยเรี่ยดินแบบนี้ มันเล่นบอลอาชีพไม่ได้

เล่นแบบนี้อาจจะพอถูไถโชว์ฟอร์มในทีมเยาวชนได้ แต่ใน ทีมชุดใหญ่ไฟร์บวร์ก พวกเขาจะต้องการนักเตะแบบนี้จริงเหรอ?

เวลาเล่นเกมรับ ทีมเหมือนคนหายไปคนหนึ่งชัด ๆ ทำให้แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะใช้แทคติกและกลยุทธ์ของโค้ชได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═