บทที่ 3 การเคลื่อนที่แสนขี้เกียจ? ลูกจ่ายสะท้านโลก

บทที่ 3 การเคลื่อนที่แสนขี้เกียจ? ลูกจ่ายสะท้านโลก

แม้จะเป็นฝ่ายรอง แต่ ทีมสีเหลือง กลับไม่ได้เล่นแบบกล้า ๆ กลัว ๆ พวกเขาเร่งจังหวะไล่บีบพื้นที่สูงทันที แสดงเจตจำนงที่จะไม่ยอมถอย

ทว่าช่องว่างแห่งศักยภาพระหว่างสองฝั่งนั้นยังเด่นชัดเกินไป

ด้วยจังหวะการต่อบอลอันรัดกุม บอลจึงตกอยู่ภายใต้การครอบครองของ ทีมสีแดง อย่างเบ็ดเสร็จ

แม้ ทีมสีเหลือง จะแย่งบอลคืนมาได้ แต่ยังไม่ทันจะข้ามเส้นครึ่งสนาม ก็มักจะถูกผู้เล่น ทีมสีแดง ตัดกลับไปได้ กลายเป็นการเปิดเกมบุกระลอกใหม่ใส่ตัวเอง

อีธานยังคงปักหลักในตำแหน่งกองหน้า เพียงแค่เดินเหยาะ ๆ เพื่อรักษารูปขบวน รอคอยให้บอลถูกส่งมาถึงเท้าเท่านั้น

ผ่านการทดสอบมาสองเดือน อีธานรู้ดีว่าในแมตช์ซ้อมทั่วไปแบบนี้ ต่อให้เขาวิ่งน้อยแต่ฟอร์มเทพจนได้เกรด S เขาก็จะได้ ค่าความชิล เพียงแค่ 1 แต้ม

แต่อีธานก็เข้าใจหลักการ ‘เก็บเล็กผสมน้อย’ เป็นอย่างดี

เขาไม่ยอมปล่อยโอกาสเก็บแต้มให้หลุดลอยไปแน่

และในสถานการณ์เช่นนี้

ล่วงเข้าสู่นาทีที่ 10 อัลเจอร์ กองกลาง ทีมสีแดง เหลือบเห็นพื้นที่ว่างที่อีธานยืนอยู่ แต่ท่วงท่าการเดินอันแสนเอื่อยเฉื่อยของอีธานทำให้เขาลังเลใจ ไม่กล้าจ่ายบอลให้ง่าย ๆ

การส่งบอลให้คนขี้เกียจพรรค์นั้น จะกลายเป็นแอสซิสต์ให้เขาได้ยังไงกัน?

สุดท้าย อัลเจอร์เลือกจ่ายขวางสนามไปให้ ฮาร์ดี้ ปีกซ้าย ทีมสีแดง

แต่ตำแหน่งของฮาร์ดี้ไม่ดีนัก เขาถูกกองหลัง ทีมสีเหลือง รุมกินโต๊ะถึงสองคน แถมกองหน้าตัวเป้าก็โดนประกบติดจนขยับมารับบอลลำบาก เหลือเพียงอีธานคนเดียวที่มีโอกาสเลี้ยงจี้เข้าเขตโทษ

เมื่อมองไม่เห็นช่องเจาะ ฮาร์ดี้จำใจต้องแปะบอลคืนหลังให้กองหลังทีมสีแดง

“อัลเจอร์ จ่ายเข้าช่องว่างสิ อย่าเอาแต่ส่งให้ฉัน! ถ้าไอ้หนูนั่นยืนตำแหน่งดี นายก็ลองจ่ายให้เขาบ้าง”

ฮาร์ดี้ตะโกนบอกอย่างอดทน

แต่อัลเจอร์ได้ยินแล้วก็เม้มปากแน่น

เขารู้อยู่แล้ว และอยากจะจ่ายให้อีธานเหมือนกัน แต่มันไม่วิ่งนี่หว่า! จะให้ส่งยังไง?

“นายต้องวิ่งให้มากกว่านี้ ฉันถึงจะจ่ายบอลให้ได้!”

อัลเจอร์ได้แต่ตะโกนใส่อีธานอย่างจนใจ หวังว่าอีกฝ่ายจะปรับเปลี่ยนอะไรบ้าง

ที่ข้างสนาม เฮดโค้ชเดนนิส กำนกหวีดแน่น คิ้วเริ่มขมวดมุ่น

เขาจับสังเกตจุดสำคัญได้

ทำไมไอ้หนูที่มาทดสอบฝีเท้าคนนี้ถึงไม่กระตือรือร้นจะวิ่งเลย?

อย่าว่าแต่ตอนเล่นเกมรับเลย แม้แต่ตอนเพื่อนร่วมทีมกำลังบุก เขาก็เอาแต่เดินทอดน่อง

เป็นกองหน้า ความสำคัญของการวิ่งหาช่องแทบไม่ต้องพูดถึงไม่ใช่หรือ?

ถ้าไม่วิ่ง แล้วโอกาสมันจะลอยมาหาเองหรือไง?

ถ้าเมื่อกี้เขาออกตัวเร็วกว่านี้ ลูกแทงทะลุช่องจากอัลเจอร์คงทำให้เขาหลุดเดี่ยวเข้าไปยิงในเขตโทษได้แล้ว

ทัศนคติแบบนี้ จะมาทดสอบฝีเท้าทำไม?

หรือว่าหมอนี่ไม่ได้อยากมาอยู่ ไฟร์บวร์ก ตั้งแต่แรก?

เดนนิสเต็มไปด้วยความสงสัย และโดยไม่รู้ตัว คะแนนความประทับใจที่มีต่ออีธานก็ลดฮวบลงไปหลายแต้ม

จังหวะนั้นเอง กองหลัง ทีมสีแดง ตัดเกมรุก ทีมสีเหลือง ได้อีกครั้ง

บอลถูกฝากกลับมาที่ อัลเจอร์ กองกลาง

อีธานสังเกตเห็นการถอยลงมารับที่ล่าช้าของ ทีมสีเหลือง สัญชาตญาณเขาสัมผัสได้ถึงโอกาสทองทันที

ร่างสูงพุ่งทะยานไปข้างหน้า พร้อมชูมือตะโกนก้อง

“ทางนี้!”

อัลเจอร์ลังเลครู่หนึ่ง แต่ก็จิ้มบอลส่งให้อีธาน

ผ่านไปเกือบยี่สิบนาที ในที่สุดอีธานก็ได้สัมผัสบอล เริ่มต้นโอกาสฉายแสงครั้งแรก!

เขาพาบอลเลื้อยผ่านช่องว่างระหว่างแนวรับ ทีมสีเหลือง อย่างรวดเร็ว ควบตะบึงเข้าหาปากประตู!

กองหลัง ทีมสีเหลือง ที่ประกบเขาอยู่ทำได้แค่วิ่งดมฝุ่นตามหลัง

ทันใดนั้น อีธานสัมผัสได้ถึงแรงลมวูบใหญ่จากด้านหลัง ราวกับมีใครบางคนกำลังไล่กวดมา!

เป็นบัลเก้นั่นเอง! เขาเฝ้ารอจังหวะที่อีธานจะเลี้ยงเดี่ยวมานานแล้ว เพื่อจะได้ทดสอบไอ้หนูเมืองจีนคนนี้ให้สาสม!

ด้วยเหตุนี้ ทันทีที่เห็นอีธานเรียกบอล เขาจึงไม่ลังเลที่จะสปีดข้ามครึ่งสนามลงมาช่วยเพื่อนไล่บอล!

อีธานรับรู้ทุกอย่าง มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย... เขาแตะบอลไปข้างหน้าเบา ๆ แล้วระเบิดพลังฝีเท้าทั้งหมดในพริบตา

ฟึ่บ!

บัลเก้ที่ตามหลังมาแค่ครึ่งเมตร จู่ ๆ ก็ถูกกระชากห่างออกไปเป็นเมตรในชั่วพริบตา

ใบหน้าของบัลเก้ฉายแววตื่นตระหนก... สปีดต้นของเขาคือระดับท็อปของทีมเยาวชน และอาจจะดีที่สุดใน ไฟร์บวร์ก ด้วยซ้ำ ไม่อย่างนั้นคงไม่ได้เป็นปีกตัวจริง

แต่ตอนนี้ เขากลับทำได้แค่วิ่งตามหลังอีธานโดยที่แม้แต่ชายเสื้อก็ยังแตะไม่ถึง!

“โธ่เว้ย!”

เมื่อรู้ตัวว่าตามไม่ทัน บัลเก้รีบส่งสัญญาณให้กองหลังใกล้เคียงเข้ามาซ้อน ซึ่งเป็นข้อดีของแผนหลังสี่ที่มีตัวคุมโซนเขตโทษแน่นหนา

เนื่องจากเป็นจังหวะสวนกลับ เพื่อนร่วมทีมสีเหลืองอีกคนจึงรีบวิ่งเข้ามาช่วยรุมกินโต๊ะอีธาน ทำให้พื้นที่ฝั่งที่ฮาร์ดี้ยืนอยู่เปิดโล่งยิ่งกว่าเดิม

อีธานเห็นช่องว่างนี้ทันที

เขาหยุดบอลเชื่องเท้า เผชิญหน้ากับกองหลังที่พุ่งเข้ามา เขาแตะบอลออกขวาเบา ๆ เอียงตัวตาม แล้วใช้หลังเท้าซ้ายปาดเข้าที่ด้านซ้ายของลูกบอล

ปัง!

เสียงปะทะหนักแน่นกังวานก้อง ลูกบอลลอยโด่งจากพื้นทันที

ท่ามกลางสายตาของทุกคน บอลพุ่งจากฝั่งซ้ายของสนาม กรีดอากาศเป็นวิถีโค้งสมบูรณ์แบบ ก่อนจะตกลงตรงหน้า ฮาร์ดี้ ปีกขวาอย่างแม่นยำราวจับวาง

ฮาร์ดี้ตะลึงงันกับลูกจ่ายระดับเทพนี้!

จ่ายได้สวยโคตร!

อย่างไรก็ตาม นี่ไม่ใช่เวลามาชื่นชม เขาพักอกเอาบอลลงอย่างนิ่มนวล พาบอลเข้าเขตโทษอย่างง่ายดาย... เบื้องหน้าเหลือเพียงผู้รักษาประตู ทีมสีเหลือง ที่ยืนโดดเดี่ยว

เขาเล็งมุมบนซ้าย แล้วซัดลูกไซด์โค้งเต็มข้อโดยไม่ลังเล!

ตูม!

ลูกบอลพุ่งวาบออกจากเท้า...

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═