บทที่ 302 - กวนตู้ที่คึกคัก!

บทที่ 302 - กวนตู้ที่คึกคัก!

ลิโป้เงยหน้ามองฟ้า นัยน์ตาฉายประกายทอง "หึ อย่างนี้นี่เอง จริงสิ ยังไม่ทราบนามของท่าน!" เฉินม่อ "ผมชื่อเฉินม่อ!" ลิโป้ยิ้ม "เฉินม่องั้นรึ? ข้าลิโป้จำไว้แล้ว! ขอบคุณสำหรับบุญคุณช่วยชีวิต!"

จากนั้น เขาก็หมุนทวนยาวในมือ จิตต่อสู้พุ่งพล่านดั่งฟ้าร้อง "เรื่องเสริมความมั่นคงของค่ายกล ปล่อยให้เป็นหน้าที่ท่านเถิด ส่วนไอ้พวกสุนัขรับใช้เทพมารที่ลั่วหยางและกวนตู้—" "—นั่นมันบัญชีแค้นของข้าลิโป้และคนอื่นๆ!"

ม้าเซ็กเธาว์ร้องยาว เหยียบเปลวไฟทะยานขึ้นฟ้า ลิโป้กลายเป็นแสงสีแดงทองพุ่งลงจากเขา! ตีนเขา มีขุนพลของเขา และกองทัพที่รวบรวมมาจากปิ้งโจวรออยู่!

เฉินม่อมองส่งแสงนั้นจากไป สูดหายใจลึก ประกบมือเข้าหากันอย่างแรง พลังจักรพรรดิเหยียนทั่วร่างสั่นพ้องกับแกนกลางค่ายกลดวงดาว! ทันใดนั้น— ค่ายกลดาราจักรหมื่นลักษณ์ทั้งระบบ ถูกจุดระเบิดอีกครั้ง! พลังงานไหลย้อนกลับ เส้นชีพจรเรียงตัวใหม่ ค่ายกลดวงดาวที่เริ่มคลายตัว ก็เริ่มแข็งแกร่งขึ้นอีกครั้ง!!

นอกเขตแดนราชวงศ์ฮั่น— หุบเหวมิติมืดเดือดพล่านดั่งโคลนตม เสียงคำรามต่ำของสี่เทพมารดังก้องในความว่างเปล่า! พวกมันระดมพลังงานระลอกใหม่ พยายามจะกระแทกกำแพงแสงดาวระยิบระยับนั่นอีกครั้ง แต่ในวินาทีที่พลังมารกำลังจะสัมผัสขอบเขตค่ายกล—

ตู้ม!!! ค่ายกลสว่างวาบ กำแพงป้องกันของแผนผังดาราจักรบีบตัวแน่นขึ้นทันที! ม่านแสงเปลวทองเป็นชั้นๆ มั่นคงดั่งขุนเขา สะท้อนแรงกระแทกของพวกมันกลับไปยังมิติมืดโดยตรง! พร้อมกับการขับไล่เทพมาร จุดแสงระยิบระยับจำนวนมากก็ร่วงหล่นลงสู่แผ่นดินฮั่นอีกครั้ง!

พวกมันถูกกระแทกจนคำรามลั่น แต่ต่อให้คำรามดังแค่ไหน ก็ฉีกกระชากโล่ที่สร้างจากพลังฟ้าดินไม่ได้! สี่เทพมาร ต้องกินแห้วหน้ากำแพงค่ายกลของ "มนุษย์" อีกครั้ง!

ความโกรธเกรี้ยว, เสียงคำราม, กลิ่นอายเน่าเหม็น ระเบิดออกพร้อมกัน มิติมืดทั้งมิติปั่นป่วนกลายเป็นทะเลสีแดงฉาน แต่การป้องกัน ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย

ในขณะเดียวกัน ฝุ่นตลบที่ตีนเขา ลิโป้ขี่ม้าเซ็กเธาว์ เกราะรบแดงฉาน กลับมาอยู่หน้ากองทัพปิ้งโจว โกซุ่น (Gao Shun) ก้าวออกมาประสานมือ "ท่านแม่ทัพ เจอท่านผู้นั้นหรือเปล่า?"

ลิโป้โบกมือ สายตาคมดุจมีด น้ำเสียงหนักแน่นดั่งเหล็กกล้า "เวลานี้ท่านเฉินม่อกำลังเดินเครื่องค่ายกลต่อสู้กับเทพมารเพียงลำพัง!" "มีขยะไม่กี่ตัว ทำให้ท่านระคายตา—" "พวกเราจะไปเก็บกวาดแทนท่านเอง!" "และพวกเรา... ก็มีบัญชีต้องไปสะสางกับพวกมันพอดี!"

เตียวเลี้ยว (Zhang Liao) ควบม้าเข้ามา ถามเสียงเข้ม "ทางลั่วหยาง?"

ลิโป้แค่นหัวเราะเย็น จิตต่อสู้ระเบิดออกดั่งภูเขาถล่มสึนามิซัด "ถูกต้อง! แต่เราต้องไปกวนตู้ก่อน ที่นั่นยังมีศัตรูให้เรากวาดล้าง! จากนั้น ค่อยไปลั่วหยาง ปิดฉากหายนะของโลกใบนี้ซะ!"

สิ้นเสียง ลิโป้ยกมือขึ้น ชี้ทวนไปข้างหน้า! "ลูกหลานชาวปิ้งโจว—!" หุบเขาสั่นสะเทือน "อยู่!!!" ลิโป้คำราม "ตามข้าไป—ล้างแค้น!!!" "ล้างแค้น!!!"

ฟ้าดินสั่นสะเทือน! กองทัพปิ้งโจวนับหมื่นคำรามพร้อมกัน ธงรบม้วนตัว! วินาทีนั้น ลมกลายเป็นมีด พื้นดินกลายเป็นกลอง ลิโป้กระตุ้นดวงชะตาหลัก—[ดวงชะตาเทพสงคราม] (God of War Destiny)! และเสริมด้วยดวงชะตารอง—[ดวงชะตาทำลายทัพ] (Army Breaker Destiny)! ปรากฏว่า คนระดับลิโป้ มีดวงชะตามากกว่าหนึ่งอย่าง!

เวลานี้ ไฟแห่งวิญญาณนักรบลุกโชนบนร่างทหารทุกคน ชุดรบกลายเป็นไฟ เกราะเปล่งแสง ม้าศึกที่สร้างจากพลังงานก่อตัวขึ้น ม้าเหล็กปิ้งโจวทั้งกองทัพ ควบตะบึงไปข้างหน้า ราวกับฝนดาวตกที่ถูกจุดด้วยจิตวิญญาณการต่อสู้! —กองทัพเคลื่อนพล ดั่งลูกศรหมื่นดอกยิงพร้อมกัน! เป้าหมาย—กวนตู้!

อีกด้านหนึ่ง กวนตู้—เดือดพล่านอีกครั้ง! ไฟสงครามยังไม่มอด ควันเลือดม้วนตัว เหนือฟากฟ้า มังกรทองห้าเล็บคำรามก้อง เกล็ดแสงดั่งดวงดาว คลื่นอากาศเสียดฟ้า นั่นคือสัญลักษณ์แห่งชะตาเมืองราชวงศ์ฮั่น!

มังกรทองพิโรธ ตะปบกรงเล็บฉีกกระชากท้องฟ้า ต่อสู้กับกองทัพเทพมารนับล้านของจางรั่งกลางทุ่งร้าง! แสงทองและไฟมืดปะทะกัน เสียงมังกรและเสียงคำรามสั่นสะเทือนขอบฟ้า

เมื่อสูญเสียพลังเทพมารหนุนเสริม กองทัพที่ถูกปนเปื้อนเหล่านั้น แม้จะยังมีจำนวนมหาศาล แต่ก็ไม่น่ากลัวเหมือนเมื่อก่อนแล้ว ทว่าจำนวนยังคงเยอะอยู่ดี! พวกมัน เหมือนคลื่นยักษ์ เหมือนม่านดำ ถาโถมเข้ามาอีกครั้ง!

กงเหยียนเฟิงและโจวซาง ยืนอยู่ใจกลางกองทัพของตน สายตาคมกริบ มองดูการต่อสู้ระหว่างมังกรทองและกองทัพเทพมารเบื้องหน้า "สั่งการกองทัพ—เตรียมสนับสนุนมังกรทอง!"

ขณะกำลังจะออกคำสั่ง เสียงกังวานเสียงหนึ่งก็ดังมาจากด้านหลังพวกเขา— "ทุกท่าน—พักผ่อนก่อนเถอะ!" เสียงคมกริบดุจมีด ทะลุผ่านเสียงกลองรบ! "ที่เหลือ—ให้พวกเราจัดการเอง!"

กงเหยียนเฟิงหันขวับ ฝุ่นควันจางลง ธงรบโบกสะบัด ร่างองอาจสวมผ้าคลุมดำขลิบทอง ควบม้าเข้ามา! ในดวงตาของเขา มีความเย็นชาของราชันย์ มีความคมกล้าดั่งสิงโต และมีความลึกล้ำของยอดกุนซือ "ข้าคือ—โจโฉ!"

เขากระโดดลงจากม้า ประสานมือคารวะ น้ำเสียงมีความเคารพ แต่ก็มีความมั่นใจของผู้กุมชะตาฟ้าลิขิต "ขอบคุณทุกท่านที่สู้ตายเพื่อปกป้อง!" "ต่อจากนี้—ให้ข้า โจโฉ รับช่วงต่อสงครามนี้เอง!"

สิ้นเสียง ค่ายกลด้านหลังเขาเคลื่อนตัวดั่งกระแสธารเหล็ก แฮหัวตุ้น, โจหยิน, เตียนอุย, เคาทู, งักจิ้น... —เหล่าขุนพลผู้ห้าวหาญก้าวออกมาพร้อมกัน! ธงรบปลิวไสว เสียงลมคำรามดั่งทะเลคลั่ง

โจโฉชูชูเจว๋ (Sword of Heaven) ขึ้นสูง บนตัวดาบ แสงสีน้ำเงินและทองสลับกันเป็นประกาย "ดวงชะตาเว่ยอู่ (Wei Wu Destiny) —เปิด!" ตู้ม—!!! พลังราชันย์อันยิ่งใหญ่ระเบิดออก แผ่นดินสั่นสะเทือน "ดวงชะตามังกรเขียว (Azure Dragon Destiny) —เสริมค่าย!" เขาประกบมือเข้าหากัน เงาจางๆ ของมังกรเขียวปรากฏขึ้นบนฟ้า พันรอบมังกรทองห้าเล็บ เสียงมังกรประสานกัน! พลังมังกรสองสายผสานกัน หนึ่งทองหนึ่งเขียว กระแสอากาศระหว่างฟ้าดินเริ่มไหลย้อนกลับ พายุก่อตัว กลายเป็นวังวนแห่งสนามรบใหม่!

โจโฉหันกลับไป ตะโกนก้อง "ทหารราชวงศ์ฮั่น—ฟังคำสั่ง!" "ศึกนี้มิใช่เพื่อลาภยศ มิใช่เพื่อบรรดาศักดิ์—" "เพื่อศักดิ์ศรีของมนุษยชาติ เพื่อความใสสะอาดของแผ่นดิน!" "ตามข้ามา—ทลายค่าย!!!" "ทลายค่าย!!!"

แฮหัวตุ้นคำราม เตียนอุยเงื้อทวนคู่ เคาทูพุ่งชนค่าย โจหยินแทงหอกดั่งมังกร! เกือกม้ากึกก้อง ฝุ่นตลบฟ้า! กองทัพนับหมื่นภายใต้การเสริมพลังจากดวงชะตาเว่ยอู่และมังกรเขียว เหมือนพายุหมุนที่กลืนกินท้องฟ้า กวาดเข้าใส่กองทัพเทพมารของจางรั่ง!

ณ ขณะนี้ ฟ้าดินพิโรธ ภูเขาแม่น้ำสั่นไหว! เสียงกระซิบของสี่เทพมารฉีกขาด เมื่อการเสริมพลังจากเทพมารถูกลดทอน จางรั่ง, จ้าวจง, เฉาเจี๋ย, เจี่ยนซั่ว ทั้งสี่ ความยโสโอหังก่อนหน้านี้หายไปจนหมดสิ้น ในแววตาเหลือเพียงความหวาดกลัว

พระเจ้าถูกขับไล่ มังกรแดงตีกลับ เหนือม่านฟ้า พระเจ้าของพวกเขา ถูกเกราะป้องกันใหม่ที่ปรากฏขึ้นดันออกไป ถูกตัดขาดโดยสิ้นเชิง! พระเจ้าทั้งสี่ที่เคยประทานพลังให้ บัดนี้ไม่สามารถตอบรับพวกเขาได้อีก!

รูม่านตาจางรั่งสั่นระริก เสียงสั่น "ไม่... ไม่ควรจะเป็นแบบนี้... นั่นคือพระเจ้านะ! พวกเราคือสาวกของพระเจ้านะ! พระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ จะถูกมนุษย์ธรรมดาขับไล่ได้ยังไง! ข้าไม่เชื่อ! ไม่เชื่อ!"

จ้าวจงตัวสั่นเทิ้ม กระดูกกำลังแตกสลาย พลังมารตีกลับเหมือนไฟเผาร่าง ดวงตาไฟสีน้ำเงินของเฉาเจี๋ยมอดลง เกราะไหมของเจี่ยนซั่วกำลังพังทลาย

พวกเขาอยากหนี พวกเขาต้องหนี! แต่ในขณะที่กำลังจะสั่งถอยทัพ— เสียงเย็นเยียบดั่งสายฟ้าฟาดก็ดังขึ้น "ทุกท่าน—คิดจะหนีไปไหนกันรึ?" เสียงนั้น ดังมาจากด้านหลัง มาจากขุมนรก เจือด้วยรอยยิ้ม แต่ทำให้หนาวเหน็บไปถึงกระดูก