บทที่ 271 - เครือข่ายรถไฟความเร็วสูงแปดสายตั้งแปดสายขวางแห่งต้าฉิน! (ตอนฟรี ชดเชย)

บทที่ 271 - เครือข่ายรถไฟความเร็วสูงแปดสายตั้งแปดสายขวางแห่งต้าฉิน!

ดวงตาของเคอเหยียนโก่วเป็นประกายขึ้นมาทันที

"เยี่ยม! งั้นไปขั้นตอนต่อไป!"

เขาหยิบแผนผังใบที่สองออกมา

เลี่ยงไจ่หรี่ตามอง

"เข้าใจละ มีงานเข้ามาแล้วสินะ?"

ไม่กี่นาทีต่อมา

ขั้นตอนที่สาม, สี่, ห้า...

กระบวนการผลิตแต่ละขั้นตอนถูกนำมาต่อกัน ขยายออก และเชื่อมโยงเข้าด้วยกัน ราวกับจิ๊กซอว์ที่ลงล็อกพอดี

เมื่อชิ้นส่วนสุดท้ายถูกวางลง

ระบบการผลิตระดับซูเปอร์ที่ต้องใช้ซอมบี้นับแสนตัว ก็ก่อร่างสร้างตัวขึ้นท่ามกลางทุ่งร้าง!

กระแสธารแห่งเหล็กกล้าและฝูงศพหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว ซอมบี้นับไม่ถ้วนกำลังปฏิบัติงาน ส่งต่อ และประกอบชิ้นส่วนอย่างเป็นระบบระเบียบดุจเครื่องจักร อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำมันเครื่องและเสียงคำรามของพลังงาน

เลี่ยงไจ่อ้าปากค้าง

แม้แต่จิตวิญญาณของเซียวซิวเหวินในหัวเขาก็เงียบไปหลายวินาที ก่อนจะหลุดปากออกมาว่า

"นี่มัน... ฝีมือพวกเรางั้นเหรอ?"

เคอเหยียนโก่วปาดเหงื่อที่หน้าผาก แล้วยิ้มตอบ

"นี่แค่โหนดแรกเองนะครับ ยังมีข้างหลังอีกหลายสิบโหนด!"

ดวงตาของเลี่ยงไจ่ลุกวาว

"หลายสิบโหนด?! เยี่ยม! ข้าชอบงานแบบนี้... งานช้างอลังการงานสร้าง!"

เขาสะบัดมือวูบ

พลังงานดารากะพริบวาบตามร่างกาย คลื่นพลังจิตแผ่ขยายออกไป

เขตการผลิตใหม่หลายสิบแห่งเริ่มเดินเครื่องพร้อมกัน

แต่ละจุดมีซอมบี้มากกว่าหนึ่งแสนตัวกำลังปฏิบัติงาน ระบบสายพานลำเลียงที่สร้างจากเครื่องจักรเชื่อมต่อเขตการผลิตต่างๆ เข้าด้วยกัน ทอดตัวยาวบนพื้นดินราวกับแม่น้ำสีเงิน แสงไฟจากการเชื่อมโลหะกระโดดโลดเต้นท่ามกลางพายุทรายราวกับดวงดาว!

ในวินาทีนั้น

ทุ่งร้างนอกเมืองแห่งความหวังทั้งหมด ได้กลายสภาพเป็นปาฏิหาริย์ทางอุตสาหกรรมที่ขับเคลื่อนโดยซอมบี้!

เลี่ยงไจ่มองดูคลื่นการผลิตอันไร้ขอบเขตนั้น หน้าอกกระเพื่อมอย่างรุนแรง น้ำเสียงสั่นเครือด้วยความตื่นเต้น

"คุณพระช่วย... นี่... นี่ข้าทำเองเหรอเนี่ย?"

เคอเหยียนโก่วหันกลับมายิ้ม

"ถูกต้องครับท่านประธานเลี่ยง ตอนนี้คุณคือหัวหน้าคนงานที่คุมลูกน้องหลักร้อยล้านแล้วนะ"

เลี่ยงไจ่อึ้งไปสองวินาที ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมา

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! ความรู้สึกนี้มันโคตรสะใจ! จากราชาซอมบี้สู่ราชานายช่าง... ตัวข้า วิวัฒนาการสำเร็จแล้วโว้ย!"

เหนือเมืองแห่งความหวัง แสงแดดสาดส่องผ่านเมฆที่แตกกระจาย

ทาบทาลงบนพื้นดินที่เกือบจะถูกปกคลุมไปด้วย... จักรวรรดิอุตสาหกรรมซอมบี้!

เมื่อมองจากมุมสูง

ซอมบี้นับร้อยล้านยืนเรียงรายอย่างเป็นระเบียบ

ราวกับเครื่องจักรมีชีวิตขนาดยักษ์

พวกมันขนย้าย เชื่อม ประกอบ และป้อนวัสดุอย่างแม่นยำตามคำสั่ง เส้นสายของสายพานลำเลียงตัดสลับไปมาบนทุ่งร้าง เหมือนสัตว์ร้ายเหล็กกล้าที่กำลังหายใจ

ไช่อี้เฟยและสวีเฟยยืนเคียงข้างกันบนกำแพงเมืองแห่งความหวัง ลมพัดเสื้อคลุมของพวกเขาจนส่งเสียงพั่บๆ

"พระเจ้า..." ไช่อี้เฟยพึมพำ "ไม่นึกเลยว่า... ซอมบี้นับร้อยล้าน จะมีศักยภาพมหาศาลขนาดนี้"

ในดวงตาของสวีเฟยก็ฉายแววตกตะลึงเช่นกัน

"นั่นสิครับ... นี่มันสร้างจักรวรรดิการผลิตขึ้นมาได้ในพริบตาเดียว!"

ใต้ฝ่าเท้า ผืนดินกำลังสั่นสะเทือน

ภายในฝูงซอมบี้ เครื่องจักรช่วยผลิตบางส่วนเริ่มส่งเสียงคำราม เสียงคำรามของซอมบี้ผสานเข้ากับเสียงเครื่องจักรโลหะ กลายเป็นท่วงทำนองแห่งระเบียบที่ดูสับสนแต่ก็ทรงพลัง

ไม่นาน พวกเขาก็เริ่มยุ่งวุ่นวายบ้าง

"เร็วเข้า! ขนวัสดุที่ผ่านการถลุงแล้วชุดต่อไปไปทางนั้น!"

"แล้วก็วัสดุชุดนี้ส่งไปล่วงหน้าเลย! อย่าลืมติดป้ายล็อตการผลิตด้วย!"

คนงานและนักวิจัยทุกคนในเมืองแห่งความหวังต่างออกมาช่วยกันอย่างเต็มที่ เพื่อสนับสนุนทรัพยากรและพลังงานให้กับโรงงานซูเปอร์ยักษ์ที่ขับเคลื่อนด้วยซอมบี้แห่งนี้

ไม่ไกลนัก เคอเหยียนโก่วยืนอยู่บนแท่นบัญชาการ สายตากวาดมองกระแสธารการผลิตที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา

ในที่สุดเขาก็ถอนหายใจยาวออกมาได้

ลมหายใจนั้นเหมือนหมอกเหล็กที่กดทับอกมานาน เมื่อระบายออกมา อากาศรอบตัวก็ดูเบาสบายขึ้น

มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย

นั่นไม่ใช่แค่รอยยิ้ม แต่มันคือความรู้สึกถึงความสำเร็จ... หลังจากเหนื่อยล้ามาอย่างถึงที่สุด

ภาพตรงหน้า แทบจะทำให้ลืมไปเลยว่าที่นี่คือโลกซอมบี้

คนตายเหล่านี้...

ไม่หลับ ไม่นอน ไม่บ่น ไม่หยุดงาน

พวกเขาคือคนงานที่สมบูรณ์แบบที่สุด

"ทำงานยี่สิบสี่ชั่วโมง ไม่ต้องพัก ไม่ต้องจ่ายเงินเดือน ไม่ต้องมีค่าล่วงเวลา..."

เคอเหยียนโก่วอดไม่ได้ที่จะพึมพำกับตัวเอง

"ถ้าไม่ใช่เพราะหน้าตาพวกพี่แกน่ากลัวไปหน่อย ผมคงชงเรื่องขอรางวัลพนักงานดีเด่นให้แล้ว"

สายตาของเขากวาดไปทั่วเขตการผลิต คลื่นซอมบี้พลิกตัวไปมาระหว่างรางรถไฟและสายพานพลังงานแสง

โดยเฉพาะพวกซอมบี้กลายพันธุ์ระดับสูง

พวกมันคือปาฏิหาริย์ทางอุตสาหกรรมเดินได้ชัดๆ

เจ้า 'ผู้ฉีกวิญญาณ' ตัวนั้น...

ปีกมีดโครงกระดูกที่งอกออกมาจากหลัง เดิมทีมีไว้สังหาร แต่ตอนนี้กลับถูกจัดให้ไปยืนหน้าสายพานการผลิต ปีกมีดอันคมกริบกลายเป็นเครื่องมือตัดความแม่นยำสูง ที่ทั้งรวดเร็วและแม่นยำยิ่งกว่าแขนกลใดๆ

อีกด้านหนึ่ง พวกซอมบี้ 'สัตว์ร้ายกระดูกเหล็ก'

กระดูกที่กลายเป็นโลหะ ตัวสูงกว่าห้าเมตร แค่ตัวเดียวก็แบกแท่งโลหะหนักหลายตันได้อย่างสบายๆ

แขนกลยกของ? รถบรรทุก?

เจอพวกนี้เข้าไป กลายเป็นของเด็กเล่นไปเลย

เสียงเครื่องจักรคำรามผสานกับเสียงคำรามต่ำๆ ของศพ ก่อเกิดเป็นจังหวะที่แปลกประหลาด... เย็นยะเยือก แต่เต็มเปี่ยมไปด้วยพลังชีวิต

ดวงตาของเคอเหยียนโก่วเป็นประกาย ตัวเลขบนเทอร์มินัลข้อมูลในมือกำลังพุ่งทะยานอย่างบ้าคลั่ง

เขาพึมพำเบาๆ

"ถ้าคำนวณจากประสิทธิภาพระดับนี้..."

เขาหยุดไปครู่หนึ่ง มองไปยังทุ่งร้างที่ถูกย้อมด้วยแสงไฟเชื่อมจนเหมือนทะเลดาว มุมปากค่อยๆ ยกสูงขึ้น

"พวกเรา..."

"อาจจะทำภารกิจเสร็จก่อนกำหนดก็ได้"

ในขณะเดียวกัน... ณ โลกต้าฉิน

ภายใต้แสงแดดจ้า เสียงโลหะกระทบกันดังกึกก้องไปทั่วหุบเขา

คันไถเครื่องจักรขนาดยักษ์พลิกหน้าดินสีเหลืองหนาหนักขึ้นมา ล้อเหล็ก รางหิน และสายทองแดงจำนวนนับไม่ถ้วนกำลังทอดตัวยาวออกไปบนผืนแผ่นดิน

นี่คือพื้นที่ก่อสร้างของกองพลผลิตที่ 15 และ 16 แห่งต้าฉิน

ภายใต้คำแนะนำของคนงานก่อสร้างที่ต้าเซี่ยส่งมาสนับสนุน พวกเขาเริ่มคุ้นเคยกับความรู้ด้านการก่อสร้างมากมายแล้ว!

ในเวลานี้ พวกเขากำลังแบกรับคำสั่งใหม่:

...ขยายระบบคมนาคมรถไฟความเร็วสูงของต้าฉินเอง!

ภายในกระโจมบัญชาการ

จิ๋นซีฮ่องเต้สวมเกราะศึกสีดำขลิบทอง ยืนอยู่หน้ากระบะทรายจำลองยุทธศาสตร์ นิ้วมือลากเส้นตัดสลับไปมาบนแผนที่

"เหยียนตัน!" พระสุรเสียงดังกึกก้องดั่งสายฟ้า

"ต้าเซี่ยในอีกโลกหนึ่ง มีเครือข่ายรถไฟความเร็วสูงแบบ 'แปดสายตั้งแปดสายขวาง'!"

"พวกเราก็เป็นลูกหลานหัวเซี่ยเหมือนกัน... จะยอมน้อยหน้าพวกเขาได้อย่างไร!"

"พวกเรา ก็จะเอาแปดตั้งแปดขวางเหมือนกัน!"

เหยียนตันที่ยืนอยู่ข้างๆ ถึงกับเอามือกุมขมับ ส่ายหน้าเบาๆ

"อย่าเพิ่งแปดตั้งแปดขวางเลยพะยะค่ะ แค่สร้างสายตั้งที่หนึ่งกับสายขวางที่หนึ่งให้เสร็จ ชาวบ้านชาวช่องในต้าฉินก็จุดธูปกราบไหว้ฝ่าบาทแล้ว!"

จิ๋นซีฮ่องเต้โบกมือใหญ่ เสียงหัวเราะสั่นสะเทือนไปทั่วกระโจม

"ฮ่าฮ่า! กองพลผลิตที่ 5 และ 6 เริ่มลงมือปูรางสายตั้งที่หนึ่งกับสายขวางที่หนึ่งแล้ว!"

"ข้าก็แค่... เตรียมการล่วงหน้า!"

"เพิ่มกำลังพลกองพลผลิตที่ 15 และ 16 เข้าไป เดินหน้าสร้างรถไฟความเร็วสูงหลายสายพร้อมกัน! สร้างมันพร้อมๆ กันไปเลย!"

"ไม่อย่างนั้น ถ้ามัวแต่สร้างทีละสาย กว่าจะครบแปดตั้งแปดขวาง คงต้องรอไปถึงปีลิง!"

เหยียนตันเงยหน้ามองท้องฟ้า แววตาฉายแววซับซ้อนด้วยความตื้นตันใจ

"ฝ่าบาท" เขาเอ่ยขึ้นช้าๆ

"หากเมื่อครึ่งปีก่อนมีคนมาบอกกระหม่อมว่า... จะมีวันที่กระหม่อมยอมก้มหัวขอโทษพระองค์ด้วยความเต็มใจ กระหม่อมคงคิดว่าคนคนนั้นกำลังดูถูกกระหม่อมอยู่แน่ๆ"

"แต่ตอนนี้..."

"กระหม่อมขอยอมรับผิดจากใจจริง"

"กระหม่อมได้เห็นแล้ว เส้นทางที่จะทำให้ราษฎรเจ็ดแคว้น ประชาชนต้าฉินทุกคน ได้อยู่ดีกินดีอย่างแท้จริง!"

สายพระเนตรของจิ๋นซีฮ่องเต้ไหววูบ สีหน้าอ่อนโยนลงเล็กน้อย

"ตัวข้าในตอนแรก ก็แค่คิดจะสานต่อปณิธานของบรรพชนทั้งหกรุ่น กุมอำนาจปกครองแผ่นดิน บรรพบุรุษมอบภารกิจขับไล่เผ่าต่างมิติซานไห่และรวบรวมเก้าแคว้นให้เป็นหนึ่งเดียวไว้ในมือข้า ข้าจะทำให้พวกเขาผิดหวังไม่ได้!"