บทที่ 380 - แผนการใหม่ ล่อเสือออกจากถ้ำ

บทที่ 380 - แผนการใหม่ ล่อเสือออกจากถ้ำ

"จะว่าไปแล้ว เขาคือกษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่พระองค์หนึ่งเลยทีเดียว" เย่ไป๋เริ่มเล่าตำนาน

"พระองค์เคยปกครองดินแดนต้าเจียงอันกว้างใหญ่ ยกทัพจับศึกปราบปรามแคว้นทั้งหกจนราบคาบ ไร้ผู้ต่อกร ฝีมือการรบเรียกได้ว่าเป็นเลิศในปฐพี"

"แต่เหรียญย่อมมีสองด้าน พระองค์ก็เป็นทรราชที่โหดเหี้ยมเช่นกัน ในช่วงที่ราชวงศ์รุ่งเรืองถึงขีดสุด พระองค์สั่งฆ่าล้างบางผู้คนไปนับไม่ถ้วนจนบ้านเมืองอ่อนแอลง ก่อนสวรรคตยังสั่งประหารขุนนางคู่ใจด้วยมือตัวเอง เพราะความหลงตัวเองที่คิดว่าข้าคือวีรบุรุษหนึ่งเดียวในแผ่นดิน"

"สุดท้ายพระองค์ก็มาจบชีวิตลงในสุสานที่ตัวเองสั่งสร้าง และชื่อของราชวงศ์นี้ก็เลือนหายไปตามกาลเวลา"

เรื่องเล่าของเย่ไป๋ทำเอาทุกคนอึ้งกิมกี่ ประวัติศาสตร์หน้าใหม่ถูกเปิดเผยกลางไลฟ์สด

[คุณพระ! จ้าวอิงอู่? ไม่เคยได้ยินชื่อนี้ในหนังสือเรียนเลย]

[นี่มันช่วงเวลาที่หายไปในหน้าประวัติศาสตร์ชัดๆ!]

[จักรพรรดิผู้ก่อตั้งราชวงศ์ต้าเจียง... ขนลุกเลยว่ะ]

[พี่เย่ขุดเจอศพจักรพรรดิ! ข่าวนี้ดังระดับโลกแน่ๆ]

เย่ไป๋เล่าต่อ "หลังจากสิ้นพระชนม์ พระองค์ถูกฝังไว้กลางสุสาน รายล้อมไปด้วยภูเขาทองคำและอัญมณีแบบที่เรียกว่ารวยจนไม่รู้จะเอาไปเก็บไว้ไหน ผมกล้าพูดเลยว่ามูลค่าของทองในนั้นมหาศาลจนอาจจะทำให้ตลาดการเงินปั่นป่วนได้เลยถ้าเทขายออกมา"

คอมเมนต์ในไลฟ์เดือดพล่านยิ่งกว่าน้ำในกาต้ม

[ขอแบ่งสักก้อนได้ไหมพี่ ช่วงนี้ช็อต!]

[พี่เย่แม่งเทพจริง แค่เห็นของก็รู้ประวัติทะลุปรุโปร่งเหมือนตาเห็น]

[อาจารย์สังคมต้องมาดูงานอะ สอนสนุกกว่าในห้องเรียนเยอะ]

มีคนถามเข้ามา [พี่เย่รู้ลึกขนาดนี้ เคยวิจัยราชวงศ์นี้มาก่อนเหรอครับ]

เย่ไป๋ยิ้มบางๆ "ก็พอรู้บ้างครับ แต่หลักๆ คือวิเคราะห์จากเบาะแสในสุสานนี่แหละ ทุกอย่างมันเชื่อมโยงกันเหมือนจิ๊กซอว์ พอต่อครบภาพความจริงก็ปรากฏ"

[แล้วสมบัติพวกนั้นจะเอาไงต่อครับ เยอะขนาดนั้น]

สีหน้าเย่ไป๋เปลี่ยนเป็นจริงจัง "ของพวกนี้เป็นสมบัติของชาติ ไม่ใช่ของใครคนใดคนหนึ่งครับ เราจะส่งมอบทั้งหมดให้พิพิธภัณฑ์แห่งชาติ เพื่อให้คนรุ่นหลังได้ศึกษาเรียนรู้ประวัติศาสตร์ที่หายไป"

เสียงชื่นชมดังกระหึ่มช่องแชท

[สุดยอด! ลูกผู้ชายตัวจริง!]

[นี่แหละไอดอลผม!]

แต่พวกเกรียนก็ยังไม่วายแขวะ [พูดดีไปงั้นแหละ ลับหลังจะแอบเม้มหรือเปล่าก็ไม่รู้ มีแผนชั่วอะไรซ่อนอยู่แน่ๆ]

เมิ่งจื่ออี้เห็นแล้วปรี๊ดแตก หน้าแดงก่ำ "จิตใจพวกคุณทำด้วยอะไรคะ เย่ไป๋พูดชัดขนาดนี้ยังจะใส่ร้ายกันอีก คนเขาอุตส่าห์เสี่ยงตายไปเอาออกมาแท้ๆ!"

หยางมี่ก็ช่วยผสมโรง "ใช่ค่ะ เย่ไป๋เป็นคนยังไงพวกเราที่อยู่ด้วยกันมารู้ดีที่สุด เขาทำเพื่อปกป้องสมบัติชาติจริงๆ"

เย่ไป๋ยกมือห้ามทัพ "ช่างเขาเถอะครับ ทองแท้ไม่กลัวไฟ ใครจะพูดยังไงก็ช่าง เรามาคุยเรื่องวัตถุโบราณกันต่อดีกว่า"

"อย่างกระถางสัมฤทธิ์สี่ใบนั้น มันไม่ได้มีไว้โชว์สวยๆ แต่น่าจะเป็นสัญลักษณ์ของอำนาจและพิธีกรรม มังกรหงส์คือสิริมงคล กิเลนคืออำนาจเหนือธรรมชาติ ส่วนเจ้ากระถางปีกไก่นั่น..." เย่ไป๋เว้นจังหวะนิดหนึ่ง

"ผมเดาว่ามันเกี่ยวกับกสิกรรม ไก่เป็นสัตว์ที่บอกเวลาเช้า สื่อถึงแสงสว่างและการเริ่มต้นใหม่ หรือความอุดมสมบูรณ์ของพืชผล"

คนดูพากันพยักหน้าทิพย์อยู่หน้าจอ

[วิเคราะห์ได้เฉียบขาดมาก]

[ภูมิปัญญาคนโบราณนี่ลึกซึ้งจริงๆ]

"เอาล่ะ พักเรื่องวิชาการไว้ก่อน" เย่ไป๋ตัดบทเข้าเรื่องสำคัญ "อีกไม่กี่วันผมจะเริ่มโปรเจกต์ใหม่ เป้าหมายคือ... เทือกเขาฉินหลิ่ง ใครกล้า ใครไหว ทักมา!"

สิ้นเสียงเย่ไป๋ ช่องแชทก็ระเบิดตูมตาม

[ฉินหลิ่ง! ดินแดนลึกลับในตำนาน!]

[ขอไปด้วยครับลูกพี่!]

[ได้ข่าวว่าที่นั่นเฮี้ยนกว่าที่นี่อีกนะ พี่เย่ไหวเหรอ]

เย่ไป๋หัวเราะ "อันตรายแน่นอนครับ เราเลยกำลังติดต่อพรานป่าเจ้าถิ่นให้นำทาง แล้วก็เตรียมอุปกรณ์ชุดใหญ่ไฟกระพริบไปรับมือ"

ผู้เชี่ยวชาญในแชทเตือน [คุณเย่ วัฒนธรรมสุสานแถบฉินหลิ่งจะต่างจากภาคกลางมาก ระวังเรื่องค่ายกลและคำสาปเฉพาะถิ่นด้วยนะครับ]

"ขอบคุณครับอาจารย์ เราเตรียมทีมผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทางไว้แล้ว และจะมีการติวเข้มก่อนออกเดินทางแน่นอน"

เมิ่งจื่ออี้อ่านคำถามจากแฟนคลับ "มีคนถามว่ารอบนี้จะมีกิจกรรมให้คนดูเล่นไหมคะ"

เย่ไป๋ตาเป็นประกาย "ไอเดียดี! งั้นเรามาเล่นเกมไขปริศนากัน ระหว่างไลฟ์ผมจะทิ้งคำใบ้ไว้ ใครทายถูกว่ากลไกต่อไปคืออะไร หรือทางออกอยู่ไหน ลุ้นรับของที่ระลึกจากทางรายการไปเลย อาจจะเป็นโมเดลวัตถุโบราณหรือรูปพร้อมลายเซ็น"

[จัดไป! งานถนัดเลย]

[ขอรางวัลเป็นดินเนอร์กับพี่เย่ได้ไหมคะ]

เย่ไป๋ขำพรืด "ถ้ากล้ามาก็จัดให้ครับ แต่ต้องช่วยกันไขปริศนาให้ผ่านก่อนนะ เอ้า ใครอยากรู้เรื่องตำนานฉินหลิ่งบ้าง เดี๋ยวเล่าให้ฟังเรียกน้ำย่อย"

[เล่าเลยๆ ปูเสื่อรอแล้ว!]

เย่ไป๋กระแอมไอปรับเสียงให้ดูขลัง "ฉินหลิ่งมีตำนานเยอะมาก แต่ที่ดังสุดๆ ก็คือ..."

[จบแล้ว]