บทที่ 14 - บุกร้านสะดวกซื้อ ปะทะซอมบี้วิวัฒนาการ

บทที่ 14 - บุกร้านสะดวกซื้อ ปะทะซอมบี้วิวัฒนาการ

มุมหนึ่งของโถงทางเดินชั้นล่าง หอประชุมอเนกประสงค์

เจียงฝาน ผู้นำกลุ่มผมสีทอง นำทีมนักศึกษาชายฉกรรจ์ห้าคนพร้อมอาวุธครบมือ ซุ่มรอจังหวะ

ด้วยพลังไฟที่ตื่นรู้ เจียงฝานสามารถเคลียร์ซอมบี้ในโถงชั้นล่างไปได้เกือบหมด

แต่จำนวนคนที่มากเกินไปทำให้เสบียงที่มีอยู่น้อยนิดไม่เพียงพอ

เพื่อความอยู่รอด เจียงฝานจึงคัดเลือกคนที่ร่างกายแข็งแรง จัดตั้งทีมค้นหาเสบียง เป้าหมายคือร้านสะดวกซื้อใกล้ๆ

เจียงฝานชี้กระบองเหล็กไปที่ถนนใหญ่ซึ่งเต็มไปด้วยซอมบี้

"ร้านสะดวกซื้ออยู่ไม่ไกล ขอแค่เราฝ่าถนนเส้นนี้ไปได้ ก็ถือว่าสำเร็จ"

จ้าวปิน หนุ่มแว่นท่าทางคงแก่เรียนเสริมขึ้น "ถ้าเรากวาดเสบียงในร้านมาได้ ทุกคนน่าจะยื้อชีวิตรอจนกว่าความช่วยเหลือจะมาถึง"

"เจียงฝาน ฉันขอพูดอะไรหน่อยนะ นายพาพวกเราที่พอจะมีแรงสู้ซอมบี้ออกมาหมด แล้วทิ้งพวกพี่หน้าบากไว้ข้างหลังแบบนั้น ฉันสังหรณ์ใจไม่ค่อยดีเลย"

หูอวี่ หนุ่มแว่นหนาเตอะผู้สอบได้ที่หนึ่งของคณะเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้ากังวล เขาเป็นคนคิดเยอะระวังตัวแจ

ยังไม่ทันที่เจียงฝานจะตอบ เหยียนฮ่าวเซวียน หนุ่มร่างเล็กก็หัวเราะเยาะ

"หูอวี่ นายอ่านหนังสือจนเพี้ยนไปแล้วมั้ง? ในหอประชุมไม่มีของกินเหลือแล้ว ถ้าพวกพี่หน้าบากอยากรอด ก็ต้องพึ่งพี่เจียงที่มีพลังพิเศษ ถ้าแกเป็นพี่หน้าบาก แกจะกล้าก่อเรื่องตอนที่พี่เจียงไม่อยู่เหรอวะ?"

"เหยียนฮ่าวเซวียนพูดถูก หูอวี่ นี่แหละเหตุผลที่ฉันไม่พาพวกมันมาด้วย กันไว้ก่อนดีกว่า กลัวพวกมันจะคิดว่าเราหลอกพามาเป็นตัวล่อซอมบี้

พวกนั้นถึงจะเลว แต่ก็เป็นผู้ใหญ่ ในเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้ คงคิดได้แหละน่า"

เห็นหูอวี่ยังทำหน้าเครียด เจียงฝานตบไหล่เพื่อนเบาๆ

"ไม่ต้องห่วง ก่อนออกมาฉันกำชับอวี่หานกับซูถิงไว้แล้ว ให้พวกเธอจับตาดูพวกนั้นไว้"

"เฮ้อ... ก็ได้ ฉันเชื่อใจนาย"

หูอวี่พยักหน้ายอมรับ

ซ่งเจ้าที่ยืนรั้งท้ายสุดพูดเสียงสั่น "ต...แต่ซอมบี้เยอะขนาดนั้น เราจะฝ่าออกไปได้ยังไง?"

ลำพังแค่หกคน จะฝ่าดงซอมบี้นับร้อย พูดง่ายแต่ทำยากฉิบหาย

"ไม่ต้องกลัว เดี๋ยวฉันจะใช้พลังเปิดทางให้ พวกนายคอยจัดการตัวที่หลุดรอดมาจากด้านข้างก็พอ"

"แผนนี้แจ่ม! ฉันรับผิดชอบฝั่งขวาเอง ตัวไหนหลุดมาพ่อจะฟาดให้กบาลแยก!" หวังอี้ หนุ่มร่างยักษ์ควงท่อเหล็กในมือ ตบอออกผาง

"งั้นฉันดูฝั่งซ้ายเอง" จ้าวปินอาสา

"ฉันกับหูอวี่ระวังหลังให้!" เหยียนฮ่าวเซวียนดึงแขนหูอวี่

"เยี่ยม งั้นเตรียมตัว อีกเดี๋ยวฟังคำสั่งฉัน!"

เจียงฝานมองฝูงซอมบี้เบื้องหน้า สูดหายใจลึก กระชับอาวุธในมือแน่น

"ลุย!"

สิ้นเสียงสั่ง เจียงฝานพุ่งตัวออกไปเป็นคนแรก

คนอื่นๆ วิ่งตามไปติดๆ

สมแล้วที่เป็นความหวังของหมู่บ้าน เจียงฝานวิ่งนำหน้า ปล่อยลูกไฟอัดใส่ฝูงซอมบี้ไม่ยั้ง

ตูม! ตูม!

ลูกไฟลูกหนึ่งระเบิดซอมบี้กระเด็นไปสามสี่ตัว

ทีมสนับสนุนด้านหลังก็ไม่ธรรมดา

โดยเฉพาะหวังอี้จอมพลัง ฟาดท่อเหล็กใส่หัวซอมบี้ที่ดาหน้าเข้ามาจนสมองไหล

ทั้งหกคนรุกคืบไปข้างหน้าอย่างดุดัน ไม่นานก็ฝ่าวงล้อมซอมบี้มาถึงหน้าร้านสะดวกซื้อ

"รีบเข้าไป!"

เจียงฝานหันมาตะโกนบอกเพื่อน คอยระวังหลังให้ทุกคนเข้าประตูก่อน

เขาจัดการเผาซอมบี้ที่ไล่ตามมาอีกสองสามตัวจนเกรียม แล้วรีบมุดเข้าร้าน

พอเข้ามาครบ จ้าวปินกับหวังอี้ก็รีบช่วยกันดันตู้สินค้ามาขวางประตูไว้

ทุกคนทรุดตัวลงนั่งกับพื้น หอบหายใจแฮ่กๆ ราวกับเพิ่งรอดตายจากขุมนรก

"ระบบแจ้งเตือน: โฮสต์สังหารซอมบี้ระดับทั่วไป 27 ตัว แต้มทักษะลูกไฟ +27 อัปเกรดอัตโนมัติเป็น Lv2"

"โฮสต์สามารถเรียกบอลเพลิงยักษ์ออกมาโจมตีพร้อมกัน 3 ลูก เพิ่มพลังทำลายล้างและขอบเขตความเสียหาย"

เสียงระบบดังขึ้นในหัวเจียงฝาน มุมปากเขายกยิ้ม

แข็งแกร่งขึ้นอีกขั้นแล้ว

"แม่เจ้าโว้ย รอดมาได้ไงวะเนี่ย" หวังอี้นอนแผ่หลาบนพื้น บ่นอุบด้วยความเมื่อยล้า

"ว้าว! ของกินเพียบเลย รวยแล้วพวกเรา!"

เหยียนฮ่าวเซวียนคว้าห่อขนมบนชั้นวางมาฉีกกินอย่างหิวโหย

"ไอ้ตะกละเอ๊ย กินช้าๆ เดี๋ยวก็ติดคอตายหรอก!" จ้าวปินด่าขำๆ แล้วคว้าขนมมากินบ้าง

"เอ้า!" หูอวี่โยนไส้กรอกให้หวังอี้ที่นอนหมดสภาพ แล้วหันไปหาเจียงฝาน

"นี่ของนาย"

"พวกนายกินไปก่อน เดี๋ยวฉันไปดูหลังร้านแป๊บ"

เจียงฝานลุกเดินไปที่ประตูหลังร้าน

ประตูล็อกอยู่

เขาแนบฝ่ามือที่มีเปลวไฟลุกโชนเข้ากับลูกบิดประตู

ความร้อนหลอมละลายโลหะจนบิดเบี้ยว เจียงฝานถีบเปรี้ยงเดียวประตูเปิดผัวะ

ทันทีที่ก้าวเข้าไป เงาดำตะคุ่มก็พุ่งสวนออกมา

"เจียงฝานระวัง!" หูอวี่ตะโกนเตือน

เจียงฝานไหวตัวทัน ปล่อยเปลวไฟเผาร่างนั้นจนมอดไหม้

แม้ศพจะเกรียมไปแล้ว แต่ดูจากเสื้อผ้าก็รู้ว่าเป็นเจ้าของร้านสะดวกซื้อ

เมื่อเคลียร์พื้นที่เสร็จ เจียงฝานนั่งลงหยิบมือถือโทรหาเฉินซูถิง

"หมายเลขที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้..."

เสียงตอบรับอัตโนมัติทำเอาใจเจียงฝานหล่นวูบ

ก่อนออกมา เขาชาร์จแบตให้เฉินซูถิงจนเต็ม แถมกำชับดิบดีว่าให้เปิดเครื่องรอรับสายตลอดเวลา

เพิ่งผ่านมาครึ่งชั่วโมง แบตจะหมดเร็วขนาดนั้นเลยเหรอ?

เป็นไปไม่ได้!

เจียงฝานลืมความเหนื่อยล้าเป็นปลิดทิ้ง รีบเดินกลับไปหาเพื่อนๆ

"รีบแพ็คของ เราต้องกลับเดี๋ยวนี้!"

เจียงฝานเร่งยิกๆ

"เกิดอะไรขึ้น? ทำไมรีบขนาดนั้น?" หูอวี่ถาม

"นั่นดิ ยังพักไม่หายเหนื่อยเลย ขออีกแป๊บไม่ได้เหรอ?" เหยียนฮ่าวเซวียนบ่นทั้งที่เคี้ยวตุ้ยๆ

"ฉันติดต่อซูถิงไม่ได้! พวกเธออาจจะกำลังตกอยู่ในอันตราย เราต้องรีบกลับ!"

"งั้นก็รีบเลย!" จ้าวปินกับหวังอี้ดีดตัวผึง

"เลือกเอาเฉพาะของที่ให้พลังงานสูง น้ำหนักเบา พวกบิสกิต ปลากระป๋อง อย่าขนไปเยอะจนวิ่งไม่ไหว"

เจียงฝานสั่งการพลางช่วยดันตู้ขวางประตูออก

พอทุกคนพร้อม เจียงฝานผลักประตูเดินนำออกไป

หน้าร้านสะดวกซื้อตอนนี้ ซอมบี้ฝูงใหญ่กลับมาออกันอีกรอบ

"เวรเอ๊ย! เจียงฝาน เอาไงดี?" จ้าวปินถามเสียงเครียด

เจียงฝานไม่ตอบ

เขาก้าวไปข้างหน้า ดีดนิ้วดังเปาะ

พริบตาเดียว บอลเพลิงยักษ์สามลูกก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ พุ่งถล่มใส่ฝูงซอมบี้

ตูม!

เปลวเพลิงลุกโชนเผาผลาญซอมบี้ไปกว่าครึ่ง ล้มระเนระนาด

"เชี่ย... นายโหดขึ้นอีกแล้วเหรอวะ?"

เหยียนฮ่าวเซวียนตาโตเท่าไข่ห่าน

"อย่าเพิ่งพูดมาก รีบจัดการพวกที่เหลือ!"

เจียงฝานตะโกนสั่ง ขณะกำลังจะร่ายเวทชุดต่อไป จู่ๆ ในฝูงซอมบี้ก็มีร่างยักษ์ใหญ่ผิดปกติเดินแหวกวงล้อมออกมา

"แจ้งเตือน: ตรวจพบซอมบี้วิวัฒนาการระดับสอง! แนะนำให้หลีกเลี่ยงการปะทะ!"

เสียงเตือนในหัวทำเอาเจียงฝานชะงัก

ซอมบี้ยักษ์สูงเกือบสามเมตรปรากฏตัวขึ้นตรงหน้า พร้อมแรงกดดันมหาศาล

และสิ่งที่น่าตกใจยิ่งกว่า...

บนหัวของเจ้าซอมบี้ยักษ์นั่น มีคนยืนอยู่!

[จบแล้ว]