ตอนที่ 12 เครื่องทดสอบระเบิด!

คุณสมบัติคู่ 120 จุด? มันเป็นไปไม่ได้!

นี่เป็นปฏิกิริยาแรกของคนอื่นที่ได้ยินสิ่งนี้

แต่ในไม่ช้าพวกเขาก็กลับมามีสติสัมปชัญญะ ไม่ใช่ว่ามันปรากฏอยู่อยู่ตรงหน้าของพวกเขาแล้วหรือ?

แม้ว่าคุณสมบัติคู่ของหลิงเซียวจะไม่ถึง 120 จุด แต่เขาก็น่าจะอยู่ไม่ไกลแล้ว

ไม่ต้องพูดถึงว่าเขาได้เข้าไปต่อสู้กับคนหลายสิบคนด้วยตัวคนเดียวและยังได้รับชัยชนะอย่างสมบูรณ์อีกด้วย!

นักเรียนมัธยมหนานเฉิงที่สาม ไม่มีทางเลือกนอกจากจะต้องเชื่อในความสำเร็จดังกล่าว

"สุดยอดเกินไปแล้ว!"

"คุณสมบัติคู่เเตะถึง 120 จุด!"

"ความสำเร็จเช่นนี้ไม่เคยมีมาก่อนในประวัติศาสตร์ของโรงเรียน!"

"เช่นนั้นรุ่นพี่หลิงเซียวกำลังสร้างสถิติใหม่ของโรงเรียนงั้นหรือ?"

"มันน่าอิจฉาขนาดไหน!"

"……"

นักเรียนกลุ่มหนึ่งพูดคุยกันดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความอิจฉา

ครูสอนศิลปะการต่อสู้สองคนพาหลิงเซียวไปที่ห้องศิลปะการต่อสู้

เมื่อนักเรียนคนอื่นๆเห็นสิ่งนี้ พวกเขาก็ติดตามไปด้วยเช่นกัน พวกเขาต้องการดูว่าพลังชีวิตและพลังวิญญาณของหลิงเซียวแท้จริงแล้วมีมากเท่าใด

ครูสอนศิลปะการต่อสู้ทั้งสองไม่แปลกใจ และพวกเขาก็ไม่ได้ตั้งใจที่จะหยุดพวกนักเรียนเลย

นับประสาอะไรกับนักเรียนเหล่านี้ แม้แต่พวกเขาก็ยังประหลาดใจ

ในวัยของหลิงเซียวหากพลังแห่งชีวิตและพลังวิญญาณเกิน 100 จุด เขาก็ถือได้ว่าเป็นคนที่โดดเด่นมากแล้ว

อย่างไรก็ตามหลิงเซียวอาจมีพลังสูงถึง 120 จุด หรือบางทีอาจจะสูงกว่านี้ก็ได้!

การเป็นนักรบจิตวิญญาณนั้นเป็นเรื่องที่วิเศษมาก

แม้แต่ครูสอนศิลปะการต่อสู้ทั้งสองก็อดที่จะอิจฉาไม่ได้

แม้ว่าพลังชีวิตของทั้งสองคนจะสูงถึง 150 จุด และพลังของวิญญาณก็ไม่ได้แย่ไปกว่านี้มากนัก

แต่พวกเขาก็ไม่สามารถปลุกจิตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์แห่งกำเนิดของพวกเขาได้ และพวกเขาก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ ที่พวกเขาจะปลุกจิตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์แห่งกำเนิดของตนเองได้ หรือไม่ทั้งชีวิตนี้พวกเขาอาจจะไม่สามารถปลุกมันได้เลย!

ไม่นานกลุ่มคนก็มาถึงห้องศิลปะการต่อสู้

"หลิงเซียวทดสอบความแข็งแกร่งของคุณ ต่อยด้วยกำลังทั้งหมดของคุณไม่ต้องเก็บไว้" ครูสอนศิลปะการต่อสู้กล่าว

ทันทีที่เขาพูดจบนักเรียนทุกคนต่างก็พากันหัวเราะ

เมื่อพิจารณาจากลักษณะของหลิงเซียว พวกเขาก็อดคิดไม่ได้ว่าหลิงเซียวจะปกปิดบางอย่าง

หลิงเซียวไม่ได้พูดอะไรมาก เพียงแต่พยักหน้าเพื่อบ่งบอกว่าเขาพร้อมแล้ว

จากนั้นหลิงเซียวก็ยืนอยู่บนเครื่องทดสอบความแข็งแกร่ง สูดหายใจเข้าลึกๆ และปล่อยหมัดออกไป!

ปัง

มีเสียงดังและมีรอยแตกร้าวปรากฏขึ้นที่เครื่องทดสอบความแข็งแรง

แกร๊ก!

แกร๊ก!

รอยแตกร้าวยังคงขยายตัว!

เปรี้ยง!

ชิ้นส่วนในเครื่องทดสอบความแข็งแรงหล่นลงสู่พื้น

ผู้ชมทั้งหมดเงียบและครูสอนศิลปะการต่อสู้ทั้งสองคนก็มองหน้ากันด้วยความตกใจอยู่ภายในใจ

"เอ่อ ... อาจารย์พวกคุณบอกให้ผมชกด้วยกำลังทั้งหมด และผมก็ทำตามที่อาจารย์พูด…." หลิงเซียวพูดอย่างเขินอาย

เขาไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเครื่องทดสอบความแข็งแกร่งนี้เลยด้วยซ้ำ ดังนั้นเขาจึงอดไม่ได้ที่จะออกหมัดมันไปตรงๆอย่างสุดแรง

ครูสอนศิลปะการต่อสู้ทั้งสอง หายใจเข้าลึกๆและหัวเราะ

ความจริงที่ว่าโรงเรียนมัธยมศึกษาหนานเฉิงที่สาม สามารถผลิตนักเรียนอย่างหลิงเซียวได้นั้น มันถือว่าเป็นการส่งเสริมในอาชีพของพวกเขาเป็นอย่างมาก!

หลังจากหัวเราะจนพอแล้วครูคนหนึ่งก็อธิบายว่า "ไม่เป็นไร! ไม่ใช่เรื่องใหญ่!

ขีดจำกัดสูงสุดของเครื่องทดสอบความแข็งแกร่งนี้คือ 1,500 กก. พวกเราทั้งคู่ไม่คิดว่าพลังหมัดของคุณจะสูงถึงขนาดนี้!"

เมื่อนักเรียนของโรงเรียนมัธยมหนานเฉิงที่สามได้ยินสิ่งที่ครูพูด พวกเขาก็ไม่ได้มีปฏิกิริยาใดๆ เพราะพวกเขายังรู้สึกมึนงงกับเหตุการณ์ตรงหน้าอยู่

พลังหมัด 1,500 กก. หมายถึงอะไร? มันหมายความว่าหลิงเซียวมีพลัง 150 จุด!

ไม่! นี่ไม่ถูกต้อง! พลังของเขามันจะต้องสูงกว่า 150 จุด!

มิฉะนั้นเครื่องทดสอบความแข็งแกร่งจะระเบิดทันทีที่โดนชกได้อย่างไร?

แม้ว่าหลิงเซียวจะไม่ได้ทดสอบพลังวิญญาณ แม้พวกเขาจะใช้หัวแม่ตีนคิดพวกเขาก็รู้ว่ามันคงไม่ได้แตกต่างกันมากนัก

สามนาทีต่อมาหลิงเซียวก็มานั่งอยู่ในห้องทำงานของครูใหญ่

เขากล้าสาบานเลยว่าครูใหญ่ที่เป็นชายชราตุ้ยนุ้ยคนนี้ไม่เคยสนใจนักเรียนมากนัก!

นี่เป็นครั้งแรกที่หลิงเซียวเห็นชายชราคนนี้เต็มไปด้วยรอยยิ้มและความกระตือรือร้น

"นักเรียนหลิงเซียว คุณได้รับทุนการศึกษาสำหรับภาคการศึกษานี้ หากคุณมีปัญหาอะไรในชีวิตคุณสามารถพูดมันออกมาได้เลย"

"ตราบใดที่คุณสามารถบรรลุผลการแข่งขันที่ดี โรงเรียนจะช่วยคุณแก้ปัญหาอย่างแน่นอน!" ใบหน้าชราเต็มไปด้วยรอยยิ้ม

เขามองไปที่ดวงตาของหลิงเซียวด้วยความกระตือรือร้น

ในเวลานี้หลิงเซียวเป็นภูเขาสีทองที่ส่องแสงสว่างอยู่ภายในใจของเขา!

เมื่อเขานึกถึงชื่อเสียงของโรงเรียนมัธยมหนานเฉิงที่สาม รวมไปถึงการตอบโต้กับโรงเรียนมัธยมหนานเฉิงที่หนึ่ง และโรงเรียนมัธยมหนานเฉิงที่สอง ภายใต้การนำของเขามันก็ทำให้เขารู้สึกร้อนรุ่ม!

เมื่อได้ยินเช่นนั้นดวงตาของหลิงเซียวก็สว่างขึ้น

“ครูใหญ่ ครูไม่ได้พูดล้อเล่นใช่ไหม?” ดวงตาของหลิงเซียวลุกโชน

เมื่อเห็นการแสดงออกของหลิงเซียว ครูใหญ่ก็ราวกับจะรับรู้ถึงอะไรบางอย่างที่ผิดปกติได้

อย่างไรก็ตามเขายังคงพูดว่า "แน่นอน!"

หลิงเซียวตอบ "ผมขอยาเสริมพลังฉีได้ไหม"

"ถ้าเป็นยาเสริมพลังฉีของผู้เริ่มต้นโรงเรียนจะยอมรับมัน" ครูใหญ่พยักหน้าหลังจากครุ่นคิดเล็กน้อย .

หลิงเซียวพูดต่อ: "แล้วยาบำรุงวิญญาณล่ะ?"

"แน่นอน!" ครูใหญ่กัดฟัน

หลิงเซียว "ผมเป็นเด็กกำพร้า และผมก็ไม่มีเงินสำรองสำหรับซื้ออาวุธและอุปกรณ์ราคาแพงเหล่านั้น"

"ถ้าผมเผชิญหน้ากับทรราชท้องถิ่นพวกนั้น ผมจะต้องทนทุกข์ทรมานแน่!"

"ซื้อ!" ครูใหญ่รู้สึกเสียใจแล้ว เขาไม่น่าพูดแบบนั้นออกไปเลย

ดวงตาของหลิงเซียวสว่างขึ้น เขาลูบมือของเขา “ครูใหญ่ ครูก็เห็นว่าพลังชีวิตของผมมากกว่า 150 จุดแล้ว และมันอยู่อีกไม่ไกลที่ผมจะปลุกจิตวิญญาณของผม”

"ครูใหญ่ ครูคิดว่า ผมสมควรได้รับตำราที่ดีสักเล่มหรือสองเล่มไหม? อย่างเช่น ทักษะต่อสู้จิตวิญญาณ? "

คราวนี้ครูใหญ่ไม่สามารถยอมรับได้ "คุณคิดว่า ทักษะต่อสู้จิตวิญญาณ หาง่ายมากนักหรือ อย่าว่าแต่กับคุณเลย!"

"แม้แต่นักรบจิตวิญญาณหลายคนเองก็ยังไม่มีทักษะต่อสู้จิตวิญญาณ คุณไม่รู้เหรอ? "

"มันต่างกัน! ผมต่อสู้เพื่อเกียรติยศของโรงเรียน! ผมเสียหยาดเหงื่อและเลือดเนื้อเพื่อโรงเรียน โรงเรียนจะไม่ตอบแทนอะไรผมเลยหรือ? "หลิงเซียวพูดอย่างหนักแน่นและชอบธรรม

ครูใหญ่อยากจะร้องไห้โดยไม่มีน้ำตา เขาอยากจะย้อนเวลากลับไปตบปากของตัวเองจริงๆ!