ตอนที่ 5 สาวสวยปรบมือเพื่อแสดงความรัก!

ทันทีที่หลิงเซียวจากไปดอกไม้ทองคำทั้งสี่จากโรงเรียนมัธยมหนานเฉิงที่สาม ที่นำโดย เซี่ยหยู่ ก็มาถึง

ที่เดินตามหลังพวกเธอมาก็คือกลุ่มนักเรียนมัธยมปลายกลุ่มใหญ่

พวกเขาเพิ่งได้รับแจ้งว่ามีนักเรียนจากโรงเรียนมัธยมหนานเฉิงที่สองมาปิดกั้นประตูโรงเรียนของพวกเขา

แม้แต่เพื่อนร่วมชั้นบางคนก็ได้รับบาดเจ็บมันทำให้พวกเขาโกรธมาก

"ไอบ้า! จ้าวเล่ยช่างเป็นคนที่เวรตะไลจริงๆ!"

"สู้! สู้! ไม่เพียงแต่ตรงเข้าไปในห้องศิลปะการต่อสู้เท่านั้น แต่ยังมาขวางประตูอีก!"

"แหวะ! คนอะไรช่างน่ารังเกียจ!"

"นี่คือการตบหน้าของพวกเราโรงเรียนมัธยมหนานเฉิงที่สาม ปล่อยเขาไปไม่ได้เด็ดขาด!"

ทุกคนกำลังพูดคุยกัน เมื่อพวกเขาได้ยินประโยคสุดท้ายพวกเขาทั้งหมดก็พยักหน้าเห็นด้วยพร้อมกับการแสดงออกว่าต้องการเข้าไปรุมสกัมจ้าวเล่ย

"จ้าวเล่ย แกไม่ต้องการจะท้าทายหรือไง ฉันจะทุบตีแกจนกว่าใบหน้าของแกจะกลายเป็นหัวหมู!" นักเรียนมัธยมปลายคนหนึ่งตะโกนออกมาเสียงดัง

เมื่อเห็นว่าไม่มีใครตอบเขาจึงถามว่า "พวกคุณเห็น จ้าวเล่ย หรือเปล่า?"

ที่ทางเข้าของโรงเรียนมัธยมหนานเฉิงที่สามกลุ่มนักเรียนต่างพูดไม่ออกเมื่อพวกเขาเห็นกลุ่มรุ่นพี่รุ่นน้องที่มาสาย

ผู้ชายคนหนึ่งกระซิบว่า "ที่ตรงนั้น"

กลุ่มนักเรียนปีสามกวาดสายตามองตามสายตาของคนที่บอก พวกเขาก็พบกับจ้าวเล่ยที่นอนแน่นิ่งเหมือนกับสุนัขกับที่ตายไปแล้วอยู่บนพื้น

ถ้า จ้าวเล่ย ไม่หายใจและบอกว่าเขาเป็นศพนักเรียนกลุ่มนี้ก็คงจะเชื่อ

เซี่ยหยู่รู้สึกประหลาดใจและกล่าวถามในทันทีว่า "ใครเป็นคนทำ?"

"ดูเหมือนว่าจะเป็นหลิงเซียว ... " ชายคนนั้นตอบ

เมื่อเซี่ยหยู่และคนอื่นๆได้ยินคำพูดนั้นพวกเขาต่างก็ตกตะลึง ปรากฏว่าเป็นไอ้บ้านั่น?

จากนั้นการแสดงออกของพวกเขาพลันซับซ้อนขึ้นมาทันที อารมณ์ของพวกเขาในตอนนี้มีทั้งตกใจอิจฉาริษยาชื่นชมและอื่นๆอีกมากมาย

แม้ว่าก่อนหน้านี้พวกเขาจะตะโกนกันอย่างดุเดือดมาก แต่ในความเป็นจริงถ้าเป็น 1v1 ไม่ว่าคนใดคนหนึ่งในนั้นก็ไม่แน่ใจว่าพวกเขาจะสามารถชนะจ้าวเล่ยได้

ต้องรู้ว่า จ้าวเล่ย นั้นเป็นนักเรียนชั้นนำของโรงเรียนมัธยมหนานเฉิงที่สอง โดยมีพลังชีวิต 80 จุด และมีพลังวิญญาณแย่กว่าเล็กน้อย แต่เขาก็ยังมีสูงถึง 76 จุด

"หลิงเซียวสู้กับจ้าวเล่ย เขาใช้เวลาเอาชนะจ้าวเล่ยนานแค่ไหน" จู่ๆเซี่ยหยู่ก็ถามขึ้น

นักเรียนตอบว่า "เพียงพริบตา"

การแสดงออกของเซี่ยหยู่และคนอื่นๆ เปลี่ยนไปอีกครั้ง ในเวลานี้มีเพียงความตกใจและความสับสนเท่านั้นที่ยังคงอยู่

ในซอยเล็กๆที่อยู่ใกล้ๆกับโรงเรียนมัธยมหนานเฉิงที่สอง

หลิงเซียวมองไปที่นักเรียนมัธยมหนานเฉิงที่สองที่ถูกเขาลอบทำร้ายจนนอนหมดสติอยู่บนพื้น

"น้องชาย พี่ชายคนนี้ขอยืมชุดนักเรียนของน้องชายไปใช้หน่อยน่ะ" หลิงเซียวกล่าว

เขาเริ่มถอดชุดนักเรียนของชายที่หมดสติ และเอามาใส่ให้กับตัวเอง

อย่ามองว่าเรื่องที่ทำนี้มันไร้สาระ สิ่งที่เขาคิดถึงแม้ว่ามันจะสะเพร่าไปหน่อย แต่มันก็อดไม่ได้ นี่จึงเป็นสาเหตุที่เรื่องนี้เกิดขึ้น

หลิงเซียวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ยัดเงินใส่ลงในกระเป๋าของนักเรียนคนนี้ เงินไม่กี่ร้อยหยวนนี้ ก็ถือว่าเป็นค่าตอบแทนล่ะกัน

ใช้เวลาไม่นานสำหรับหลิงเซียวในการสวมเครื่องแบบของโรงเรียนมัธยมหนานเฉิงที่สอง หลังจากนั้นหลิงเซียวก็เดินเข้าสู่โรงเรียนมัธยมหนานเฉิงที่สองไปอย่างแนบเนียน

หลิงเซียวแกว่งมือไปมาอย่างสบายใจ ขณะที่เขาเดินไปที่ชั้นดาดฟ้า เมื่อมาถึงเขาก็วางกระเป๋านักเรียนที่สะพายไว้ที่หลังของเขาลง

ถ้านักเรียนมัธยมหนานเฉิงที่สามได้เห็นสิ่งนี้ พวกเขาก็จะพบว่าทรงผมของหลิงเซียวในเวลานี้นั้นเหมือนกับของถังชิงราวกับเเกะ

"อ่า...ถังชิง เอ๋ย ฉันตัดสินใจแล้วว่าฉันจะเป็นแก!" หลิงเซียวพึมพำ

จากนั้นหลิงเซียวก็หยิบแว่นกันแดดอันใหญ่ออกมาจากกระเป๋านักเรียนแล้วสวมให้กับตัวเอง

หลังจากนั้นหลิงเซียวก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาดู หลังจากแน่ใจว่าคนอื่นๆจะไม่สามารถเห็นรูปร่างหน้าตาที่แท้จริงของเขาได้เขาก็โล่งใจ

ไม่ใช่ว่าเขาต้องการเป็นคนอื่น แต่สิ่งที่เขากำลังจะทำหลังจากนี้นั้น มันน่ารังเกียจมากเกินไป จนถึงขนาดอาจโดนตืบจนตายได้

หลังจากเสร็จสิ้นการเตรียมการหลิงเซียวก็หลับตาลงเพื่อผ่อนคลาย

เต้งเต้งเต้ง!

เสียงระฆังในช่วงบ่ายของ โรงเรียนมัธยมหนานเฉิงที่สองดังขึ้น

หลิงเซียวที่หลับตาและทำจิตใจให้สงบลืมตาขึ้นพร้อมกับเสียงระฆังที่ดังกังวาล

เสียงของครูและนักเรียนในชั้นเรียนดังออกมาจากห้องเรียน และเสียงตะโกนของการต่อสู้ในห้องศิลปะการต่อสู้ก็ดังปะปนกันไป

ฝีเท้าของหลิงเซียวนั้นรวดเร็ว ขณะที่เขารีบวิ่งไปยังจุดหมาย

ไม่นานก็มีคนปรากฏตัวในห้องกระจายเสียงของโรงเรียนมัธยมหนานเฉิงที่สอง

บุคคลผู้นี้ก็คือหลิงเซียวนั่นเอง และประตูห้องกระจายเสียงที่ล็อคเอาไว้ ก็ได้ถูกทำลายลงโดยหลิงเซียว

"เฮ้เฮ้เฮ้เฮ้ ได้ยินไหม"

เสียงของหลิงเซียวดังออกมาทางลำโพงวิทยุครูและนักเรียนของโรงเรียนมัธยมหนานเฉิงที่สอง ทุกคนหยุดในสิ่งที่ตนกำลังกระทำอยู่ และเริ่มฟังเสียงที่กระจายออกมาจากห้องกระจายเสียง

"สวัสดีทุกคน นี่คือการแจ้งเพื่อออกอากาศ ฉันขอประกาศว่าสาวสวยทั้งหมดของโรงเรียนมัธยมหนานเฉิงที่สอง ได้ติดโรคจากถังชิงของโรงเรียนมัธยมหนานเฉิงที่สามแล้ว!"

"ฉันขอประกาศอีกครั้งว่าสาวสวยทั้งหมดของโรงเรียนมัธยมหนานเฉิงที่สอง ได้ติดโรคจากถังชิงของโรงเรียนมัธยมหนานเฉิงที่สามแล้ว!"

"สาวสวยทุกคนรีบปรบมือเพื่อแสดงความรักเร็วเข้าสิ!”

เสียงของหลิงเซียวดังไปถึงหูของครูและนักเรียนทุกคนจากโรงเรียนมัธยมหนานเฉิงที่สอง

สมาชิกทุกคนของโรงเรียนมัธยมหนานเฉิงที่สองตกตะลึง หลังจากนั้นไม่นานพวกเขาก็เต็มไปด้วยความโกรธ!

สาวงามทั้งหมดในโรงเรียนมัธยมหนานเฉิงที่สองตกเป็นของเขา? ถังชิง คนนี้มันใหญ่มาจากไหน

และยังจะให้ปรบมือให้กับความรักนั่นอีก? เขาพิเศษมาจากไหนกัน?

เด็กจากโรงเรียนมัธยมหนานเฉิงที่สามกล้าพูดขนาดนี้เลยเหรอ?

ช่างกล้าจริงๆ!

ในขณะนี้โรงเรียนมัธยมหนานเฉิงที่สอง ไม่ว่าชายหรือหญิงต่างก็มารวมตัวกัน

ปลายทางของพวกเขาก็คือห้องกระจายเสียงเป้าหมายคือการสังหารถังชิง!

ชั่วขณะหนึ่งทั้งโรงเรียนมัธยมหนานเฉิงที่สอง ก็มีเสียงฝีเท้าที่รวดเร็วดังสนั่นขึ้น

"ติ้ง! โฮสต์แสดงสันดานสถุลออกมาสำเร็จ พลังชีวิต +1!"

"ติ้ง! โฮสต์แสดงสันดานสถุลออกมาสำเร็จ พลังวิญญาณ +1!"

"ติ้ง! โฮสต์แสดงสันดานสถุลออกมาสำเร็จ ทักษะการต่อสู้ +50!"

"ติ้ง! โฮสต์แสดงสันดานสถุลออกมาสำเร็จ เหรียญ ฮัวเซีย +100,000!"

"ติ้ง! โฮสต์แสดงสันดานสถุลออกมาสำเร็จ เสน่ห์ + 10! "

"ติ้ง ... "

หัวใจของหลิงเซียวเต็มไปด้วยความสุขการทำเช่นนี้มันช่างทำกำไรได้มากจริงๆ!

ถังชิงซึ่งอยู่ในห้องพยาบาลของโรงเรียนมัธยหนานเฉิงที่สาม ตัวของเขาสั่นสะท้านราวกับว่ามีบางอย่างที่ไม่ดีเกิดขึ้น

"เกิดอะไรขึ้นทำไมร่างกายของฉันถึงรู้สึกหนาวแปลกๆ?" ถังชิงขมวดคิ้ว