ตอนที่ 3 ลูก! พ่อผิดหวังในตัวลูกมาก!

ในเวลานี้พลังชีวิตของหลิงเซียวสูงถึง 85 จุด และพลังวิญญาณของเขาก็สูงถึง 80 จุด

พลังแบบนี้เป็นสิ่งที่หลิงเซียวไม่เคยคิดมาก่อน

พลังทั้งสองทะลุ 80 จุด ข้อมูลดังกล่าวเป็นของคนกลุ่มเล็กๆที่เก่งที่สุดในโรงเรียนมัธยมหนานเฉิงที่สาม

ในขณะนั้นเองเสียงตะโกนก็ดังขึ้น

"หลิงเซียว! แกทำนักเรียนมัธยมหนานเฉิงปีสอง เสียหน้าหมดแล้ว!"

"แกคิดอย่างนั้นกับรุ่นพี่ทั้งสี่คนและนักเรียนหญิงทุกคนได้ยังไง แกรู้วิธีเคารพผู้หญิงหรือเปล่าห่ะ!"

"ขอโทษนักเรียนหญิงทุกคนเดี๋ยวนี้!" ชายหนุ่มร่างสูงยืนขึ้นและตะโกนออกมาอย่างเดือดดาล

ดวงตาของหลิงเซียวหดแคบลงและมองไปที่บุคคลนั้น

"นี่คือถังชิง จากมัธยมปีสอง ว่ากันว่าคุณสมบัติทั้งคู่ของเขา ใกล้เคียงกับ 70 จุด แล้วในการทดสอบครั้งล่าสุด!"

"หึม ... เขามีพลังขนาดนั้นเลยเหรอ?"

"ใครเป็นคนบอกว่า พลังแบบนั้น จะต้องถึงระดับมัธยมปีสามแล้วถึงจะมี?"

"พลังที่แข็งแกร่ง หน้าตาที่หล่อเหลาและยังมีตระกูลที่เพียบพร้อม! "

" ...... "

ทั้งโรงอาหารเต็มไปด้วยเสียงฮือฮาตลอดเวลา นักเรียนมองไปที่ถังชิงด้วยความอิจฉา

ดวงตาของดอกไม้ทองคำทั้งสี่ ก็มองไปที่ถังชิงแปลกไปเช่นกัน

ถ้าเป็นวันธรรมดาดอกไม้ทองคำทั้งสี่ จะมอง ถังชิง สูงขึ้นได้อย่างไร

สิ่งนี้ทำให้ ถึงชิง รู้สึกพึงพอใจเป็นอย่างมาก

หลิงเซียวหัวเราะเยาะและพูดว่า "เคารพผู้หญิงเหรอ? ฉันพูดคำเชิญอย่างเปิดเผย ถ้าไม่ก็แค่ปฏิเสธ ฉันไม่เคารพผู้หญิงตรงไหน?"

"นอกจากนี้ใครกันแน่ที่ไม่เคารพผู้หญิง โปรดบอกฉันที ว่าทำไมผู้หญิงสามคนในชั้นเรียนของเราถึงได้ย้ายออกไป?"

ตูม!

คำพูดของหลิงเซียวเป็นเหมือนกับการทิ้งระเบิดลงในโรงอาหาร

เขาไม่ได้พูดอย่างชัดเจน แต่มันก็เพียงพอแล้วสำหรับฝูงชนที่จะสร้างซีรีส์ 60 ตอน

"เหี้ย! ถังชิง ทำเรื่องน่าอับอายอะไรกับเด็กผู้หญิงพวกนั้น"

"ฟังนะ เรื่องมันเป็นแบบนี้…."

"ฉันไม่คิดเลยว่าใครบางคนที่ดูน่านับถือ เบื้องหลังจะเป็นคนแบบนั้น"

"เมื่อเทียบกับความสถุลของหลิงเซียวที่เปิดเผยแล้ว ถังชิงมันยังจะชั่วยิ่งกว่าสะอีก"

เสียงพูดคุยฮือฮาดังขึ้นรอบๆ เช่นเดียวกับการเปลี่ยนแปลงในดวงตาถังชิงที่แปรเปลี่ยนไปเป็นความโกรธ

ถังชิงมองไปที่หลิงเซียวด้วยความเกลียดชังและตะโกนออกมาเสียงดัง "หุบปาก! ถ้าไม่มีหลักฐาน แกจะต้องจ่ายราคา!"

"ราคาหรือราคาอะไร?" หลิงเซียวพูดด้วยความรังเกียจ

ถังชิงยิ้ม "ขยะอย่างแกที่มีพลังชีวิตและพลังวิญญาณน้อยกว่า 40 จุด กล้าที่จะพูดกับฉันหรือ!"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ผู้คนในปัจจุบันต่างก็พากันมองไปที่หลิงเซียวด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย

เดิมทีพวกเขาคิดว่าถ้าหลิงเซียวกล้าที่จะทำเช่นนี้ ความแข็งแกร่งของเขาก็คงจะไม่อ่อนแออย่างแน่นอน

แต่พวกเขาไม่คิดเลยว่าหลิงเซียวจะอ่อนแอได้ขนาดนี้

ทันใดนั้นทุกคนก็มองไปที่หลิงเซียวเปลี่ยนไปเป็นสายตาที่ถากถางและดูถูก

“ถ้าคนอ่อนแอ ต้องการยั่วยุผู้แข็งแกร่งเขาก็ต้องเตรียมพร้อมที่จะถูกซัดลงไปกองกับพื้น” ถังชิง พูดอย่างเย็นชา

หลิงเซียวไม่กลัว "ผู้แข็งแกร่ง แกคู่ควรหรือ?"

"เทียบกับแก แน่นอนว่าฉันคู่ควร!" ถังชิงกล่าว

หลิงเซียวหัวเราะและพูดว่า "อย่างแก?"

"มองหาความตาย!" ถังชิงตะโกนอย่างโกรธเกรี้ยว

เมื่อขยับตัวถังชิงก็เป็นราวกับมังกรที่กำลังแหวกว่าย พุ่งตรงเข้าไปหาหลิงเซียวอย่างดุเดือด

ด้วยคุณสมบัติทั้งคู่ของเขาที่เข้าใกล้ 70 จุด เขาจึงรวดเร็วมาก

เพียงพริบตาถังชิงก็มาปรากฏตัวต่อหน้าหลิงเซียวแล้ว

"ไปคุยกับรากมะม่วง!!!" ถังชิงใช้กำปั้นขวาโจมตีไปที่หลิงเซียวด้วยหมัดตรง

เสียงราวกับแหวกอากาศหมัดของถังชิงพุ่งตรงเข้าหาใบหน้าของหลิงเซียว!

หลิงเซียวยังคงไม่เคลื่อนไหวใดๆการแสดงออกของเขาไม่เปลี่ยนแปลงราวกับว่าเขากำลังหวาดกลัวและได้แต่ยืนนิ่งอย่างโง่เขลา

นักเรียนในโรงอาหารต่างพากันส่ายหัว และรอยยิ้มบนใบหน้าของถังชิงก็ค่อยๆขยายใหญ่ขึ้น ราวกับว่าเขาได้เห็นจุดจบที่น่าสังเวชของหลิงเซียวแล้ว

ทันใดนั้นรอยยิ้มบนใบหน้าของถังชิงพลันแข็งค้าง

ถังชิงรวดเร็วแล้วแต่หลิงเซียวกลับรวดเร็วยิ่งกว่าเขา!

หลิงเซียวยกมือขวาขึ้นราวกับสายฟ้าความเร็วนั้นรวดเร็วมาก

ถังชิงรู้สึกเพียงว่ามีบางอย่างแว็บผ่านหน้า จากนั้นกำปั้นของเขาก็กระแทกเข้ากับบางสิ่ง

แต่มันไม่ใช่ใบหน้าของหลิงเซียว มันกลับเป็นหมัดของหลิงเซียว!

แกรก!

เสียงของความเจ็บปวดรวดร้าวดังขึ้น

ร่างของถังชิงสั่นสะท้านและถอยหลังกลับไปสามก้าว ตามมาด้วยเสียงกรีดร้องที่น่าสังเวช

หลิงเซียวไม่นิ่งเฉย เขาขยับมือซ้ายคว้าผมของถังชิงและกระชากมันอย่างรุนแรง

ถังชิงไม่สามารถยืนได้อย่างมั่นคงและได้แต่ล้มลงกับพื้น

ปัง

ใบหน้าของถังชิงแนบสนิทชิดกับพื้น พร้อมกับมีเลือดไหลออกมาจากจมูกของเขา

"ลูกรัก! พ่อผิดหวังในตัวลูกมาก! ลูกล้มลงก่อนที่พ่อจะพยายามอย่างเต็มที่สะอีก" หลิงเซียวพูดอย่างเก๊กเท่

เมื่อถังชิงได้ยินคำพูดนั้นหน้าอกของเขาก็รู้สึกแน่นราวกับจะระเบิด

อัก!

ถังชิงกระอักเลือดออกมาคำหนึ่งและหมดสติไปพร้อมกับความมืดมน

นักเรียนรอบๆที่มองดูอยู่ การพลิกกลับที่น่าทึ่งนี้ มันทำให้พวกเขาได้แต่อ้าปากค้างด้วยความตกใจ

นี่คือขยะที่มีคุณสมบัติทั้งคู่ ไม่ถึง 40 จุด?

แล้วเหตุใดถังชิงซึ่งมีคุณสมบัติทั้งคู่เข้าใกล้ 70 จุด ถึงล้มลง?

ดอกไม้ทองคำทั้งสี่ สีหน้าของพวกเธอก็เปลี่ยนไปเช่นกัน เพราะพวกเธอสัมผัสได้ถึงความแข็งแกร่งของหลิงเซียว

เมื่อพิจารณาจากพลังของหลิงเซียวที่แสดงออกมาในตอนนี้ ดูเหมือนว่าเขาจะตามหลังพวกเธออยู่ไม่ไกล และอาจจะเหนือกว่าพวกเธอไปแล้วด้วยซ้ำ!

มีความเงียบเกิดขึ้นในโรงอาหาร จากนั้นหลิงเซียวก็เดินไปที่เคาน์เตอร์สั่งอาหารราวกับทุกอย่างไม่มีอะไรเกิดขึ้น

"ป้า ผมต้องการอันนี้แล้วก็นี่! นี่!"

หลังจากที่หลิงเซียวสั่งอาหารเสร็จ เขาก็ถือจานและฮัมเพลงในขณะที่เขาเดินไป "การอยู่ยงคงกระพัน มันช่างแสนว้าแหว่จริงๆ ... "