บทที่ 15 สะบัดยิงกลางอากาศ

บทที่ 15 สะบัดยิงกลางอากาศ!

ไม่กี่นาทีก่อน ณ บริเวณที่ห่างออกไปสองช่วงตึกจากหมู่บ้านหลงเฉิงตี้จิ่ง

"บ้าเอ๊ย ทำไมจู่ๆ พวกมันถึงเคลื่อนที่ล่ะ?"

กำลังพลหนึ่งหมู่จากกองทัพซุ่มรอในเงามืด ปลายกระบอกปืนต่อต้านรถถังล็อคเป้าไปที่ยานบินบากาตัน เหลือเพียงแค่รอเวลาที่เหมาะสมเท่านั้น

ทว่าในตอนนั้นเอง ยานบินของพวกบากาตันกลับเร่งความเร็วขึ้น พร้อมกับแผดเสียงคำรามราวกับคนเถื่อนก่อนจะบินจากไปอย่างรวดเร็ว

เจียงปิน ชายหนุ่มหน้าเหลี่ยมหัวหน้าหมู่ดีดตัวลุกขึ้นยืน กัดฟันแน่นด้วยความเสียดาย

หวังเต๋อเซิ่ง รองหัวหน้าหมู่เอ่ยถามเสียงเบา "หัวหน้า เอาไงต่อดีครับ?"

"ขึ้นรถ ตามไป! พวกบากาตันกลุ่มนี้มียานบินติดอาวุธ เป็นอันตรายอย่างยิ่งต่อผู้รอดชีวิตและหน่วยพี่น้องในบริเวณรอบๆ วันนี้เราต้องสอยพวกมันลงมาให้ได้!"

เจียงปินออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

หวังเต๋อเซิ่งเอ่ยท้วงเสียงค่อย "แต่หัวหน้าครับ ที่เรายังไม่เป็นอะไรกันตอนนี้เพราะว่าพวกมันยังไม่เห็นเรานะครับ"

"ถ้าไล่ตามพวกมันซึ่งๆหน้า แล้วเกิดพวกบากาตันรู้ตัว เกรงว่าพวกเราจะ…"

เจียงปินได้ยินดังนั้นจึงเหลือบมองไปด้านหลังของตน

กำลังพลของพวกเขาไม่ได้อยู่กับครบเหมือนตอนออกมาจากค่าย จากการปะทะตลอดทั้งวันทำให้กำลังพลเหลือกันเพียง 9 นายเท่านั้น

แม้จะมีอาวุธอยู่บ้าง แต่อาวุธหนักแทบไม่เหลือเลย

ส่วนยานพาหนะ ก็เหลือเพียงรถออฟโรดของกองทัพเพียงคันเดียวที่ติดตั้งปืนกลขนาด 12.7 มม. อีกคันเป็นรถตู้พลเรือนที่หามาใช้ชั่วคราวเท่านั้น

"ส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือไปยังหน่วยที่อยู่ใกล้ที่สุด..." เจียงปินกล่าว

"ทิ้งระยะห่างให้มากกว่าเดิม อย่าเผยตัวให้พวกมันเห็น ถ้าพวกมันคุกคามชีวิตพลเรือนเมื่อไหร่ ค่อยเข้าปะทะ ห้ามให้พลเรือนเป็นอะไรเด็ดขาด"

อีกด้านหนึ่ง หลินฉวินกำลังวิ่งหนีหางจุกตูดเพราะถูกยานบินบากาตันไล่ล่า

สภาพของเขาดูไม่จืดนัก แต่โชคดีที่ทักษะการกระโดดของมาริโอ้สามารถฝ่าฝืนกฎฟิสิกส์ได้ในระดับหนึ่ง

การกระโดดหนึ่งครั้งทำให้หลินฉวินสามารถพุ่งไปได้ไกลกว่าสิบเมตร

เขากระโดดสลับไปมาทั้งใกล้และไกลอย่างไร้รูปแบบ ทำให้พวกบากาตันต้องคอยปรับปากกระบอกปืนตลอดเวลา

และพวกบากาตันที่กำลังไล่ตามหลินฉวินมีอุปกรณ์แปลกๆ บางอย่างที่ช่วยแปลภาษาด้วย ซึ่งคอยส่งเสียงด่าทอภาษามนุษย์ที่แข็งกระด้างมาจากด้านหลัง

"ไอ้พวกพันธุ์ทาง สิ่งมีชีวิตชั้นต่ำ ดีแต่หนีหรือไง?"

"แม่แกสอนมาแต่เด็กหรือไงว่าให้เลียนแบบหมาที่รู้จักแต่หนี?"

การถูกไล่ล่าพร้อมกับคำด่าทอเช่นนี้ ทำให้หลินฉวินเดือดดาลจนอยากจะหันกลับไปสู้ตายกับพวกบากาตันกลุ่มนี้ให้รู้แล้วรู้รอด

แต่เขารู้ดีว่าความมุทะลุไม่ใช่ทางเลือกที่ฉลาด

จากตำแหน่งของเขาไม่สามารถมองเห็นพวกบากาตันที่อยู่บนยานบินซึ่งสูงกว่าสิบเมตรเลย แล้วจะโต้กลับพวกมันได้อย่างไร?

สมองของหลินฉวินกำลังประมวลผลอย่างรวดเร็ว

ร่างกายเนื้อหนังของเขาคือจุดอ่อน และความสามารถของเขาก็ค่อนไปทางสายลอบสังหาร

นี่คือเหตุผลที่เขาซ่อนตัวและเลือกใช้กลยุทธ์สายซุ่มมาตลอด

แต่เขาก็เข้าใจดี

ต่อให้วันนี้ไม่เจอเหตุการณ์แบบนี้ ไม่ช้าก็เร็วเขาก็ต้องเจออยู่ดี

การเผชิญหน้ากับชาวบากาตันตรงๆ คือสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้!

หลินฉวินรีบหลบเข้าที่หัวมุมถนนแห่งหนึ่ง แต่พวกบากาตันยังคงยิงกดดันอย่างต่อเนื่อง กำแพงที่อยู่ใกล้ตัวหลินฉวินแตกกระจาย ทำให้เศษอิฐเศษหินพุ่งบาดทั้งเสื้อผ้าและผิวหนังของเขา

หากไม่มีความสามารถในการกระโดดของมาริโอ้ที่ย้ายตำแหน่งไปมาได้อย่างรวดเร็วซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขาคงถูกระดมยิงจนพรุนไปนานแล้ว!

และในวินาทีนั้นเอง หลินฉวินก็หยุดฝีเท้าลงในซอยแคบๆ

เขานึกวิธีต่อสู้กับพวกมันได้แล้ว...

ถึงจะเสี่ยงมาก แต่บางทีอาจจะได้ผล...

ไม่สิ...ตอนนี้ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว

ถ้าขืนถูกไล่ล่าแบบนี้ต่อไป ต่อให้มีความสามารถของมาริโอ้ สุดท้ายเขาก็จะหมดแรงและถูกยิงตายอยู่ดี!

หลินฉวินอาศัยจังหวะที่ยังมีแรงเหลือเฟืออยู่ตอนนี้ ทุ่มสุดตัวเพื่อเสี่ยงดวงดูสักตั้ง

เมื่อคิดได้เขาก็ฮึดสู้และหันหลังกลับทันที

หลินฉวินเงยหน้าขึ้นและพบกับดวงตามนุษย์ที่เปี่ยมไปด้วยความหวาดกลัวคู่หนึ่งจ้องมองมาจากในตัวอาคาร

บนถนนสองสายนี้มีผู้รอดชีวิตอยู่ แต่ไม่มีใครกล้าเสนอหน้าออกมา

ใครโผล่ออกมาก็มีแต่ตายกับตาย

ปืนใหญ่ของพวกบากาตันเพียงนัดเดียวสามารถฉีกคนให้ขาดกระจุยได้ง่ายๆ

เสียงคำรามกระหึ่มที่ทำให้หูอื้อพุ่งเข้ามาใกล้ทุกขณะ ไม่นานยานบินก็พ้นหัวโค้งที่หลินฉวินหยุดพัก

ชาวบากาตันทั้งสี่เผยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นออกมา พวกมันไม่ใช่ทหารประจำการของบากาตัน ดังนั้นพวกมันจึงสนุกสนานกับการไล่ล่าเหยื่อที่ไม่มีทางสู้

การล่าเช่นนี้ทำให้เลือดของพวกมันสูบฉีดจนถึงขีดสุด

ทว่าทันทีที่เลี้ยวโค้งมา พวกมันต่างพากันชะงักไปเล็กน้อย เพราะเป้าหมายกลับไม่หนีต่อ แต่กลับยืนเผชิญหน้ากับพวกมันตรงๆ

และในวินาทีถัดมา...

ทักษะมาริโอ้ถูกใช้งาน!

หลินฉวินกระโดดขึ้นสูง สูงเกินกว่าระดับที่มนุษย์จะทำได้ พุ่งเป็นเส้นโค้งเข้าหายานบินของพวกบากาตัน!

วิธีการโต้กลับที่เขานึกออกนั้นง่ายมาก นั่นคือการสะบัดยิงกลางอากาศ!

การมองจากที่ต่ำขึ้นที่สูง ทำให้หลินฉวินไม่สามารถเห็นชาวบากาตันทั้งสี่ตนบนยานบิน ทักษะระเบิดหัวจึงไม่สามารถใช้งานได้

ประกอบกับตอนวิ่งหนีเขาหันหลังให้ฝ่ายตรงข้ามตลอดเวลา เขาจึงตกอยู่ในสภาพที่ถูกไล่อยู่ฝ่ายเดียวโดยไม่สามารถตอบโต้อะไรได้

แต่ตอนนี้ หลินฉวินกำลังจะประสานการกระโดดของมาริโอ้เข้ากับการระเบิดหัวของนิวแมน

ด้วยการกระโดดที่สูงถึง 7 เมตร หากเขาเลือกกระโดดไปทางยานบินของพวกบากาตันตรงๆ เขาก็จะสามารถมองเห็นพวกมันที่อยู่บนยานบินได้

จากนั้นก็ใช้ทักษะระเบิดหัวขณะที่อยู่บนอากาศ!

เหมือนกับการเล่นเกมแนว FPS ที่มีการกระโดดสะบัดยิงกลางอากาศ เพียงแต่เขากระโดดได้สูงมาก และปืนซุ่มยิงที่เขาสะบัดยิงก็คือสายตาของเขานั่นเอง!

หลินฉวินไม่หวังผลว่าจะต้องฆ่าพวกมันให้ตาย แค่เห็นอะไรก็ระเบิดไอ้นั่นทิ้งพอ!

ทักษะของนักระเบิดหัวไม่ใช่แค่ระเบิดได้เฉพาะหัวเท่านั้น สิ่งใดก็ตามที่ตาเนื้อของเขามองเห็น ตราบเท่าที่เป็นสิ่งมีชีวิตพื้นฐานคาร์บอน อยากระเบิดตรงไหนก็ได้ทั้งนั้น แค่การระเบิดหัวเป็นวิธีที่ประหยัดพลังงานและปลอดภัยที่สุด

ฝ่ายตรงข้ามเองก็มีเนื้อหนังเหมือนมนุษย์ ด้วยความสามารถจากทักษะนักระเบิดหัว การระเบิดส่วนไหนก็ตามย่อมสร้างบาดแผลฉกรรจ์ไม่น้อย

แนวคิดเรื่องการประสานความคล่องตัวของมาริโอ้เข้ากับการซุ่มยิงของนักระเบิดหัว หลินฉวินเคยคิดไว้ตั้งแต่ตอนที่สุ่มได้การ์ดทักษะนี้มาแล้ว

แม้เขาจะยังไม่เคยฝึกฝนเป็นการส่วนตัว แต่ตอนนี้เขาต้องนำมันมาใช้งานจริงในสนามรบทันที

และจากการที่วิ่งหนีมาตลอดทาง เขาก็พอจะเข้าใจสมรรถนะของยานบินลำนี้

มันดูคล่องตัวก็จริง แต่กลับบินได้สูงเพียง 11-12 เมตรเท่านั้น และเมื่อเคลื่อนที่อยู่ในบริเวณตึก ยิ่งทำความสูงไม่ได้นัก

การกระโดดที่สูงกว่า ย่อมสร้างโอกาสไม่มากก็น้อย

การพยายามครั้งแรกของหลินฉวินประสบความสำเร็จอย่างงดงาม

เขาพุ่งตัวกระโดดขึ้นสูง สวนทางกับยานบินลำนั้นในระยะประชิด พุ่งผ่านไปยังด้านหลังของพวกมัน!

ในระหว่างการกระโดดสูงนั้น สายตาของเขากวาดมองแวบหนึ่งและเปิดใช้งานความสามารถทันที

มือข้างที่ถือปืนของชาวบากาตันตนหน้าสุดที่กำลังยกปืนขึ้นเล็งมาทางเขา ระเบิดจนแหลกละเอียด!

พวกบากาตันเห็นหลินฉวินไม่หนีแต่กลับพุ่งเข้าหา จึงตั้งใจจะยกปืนขึ้นยิงหลินฉวินให้ตายคามือ ทว่านึกไม่ถึงว่าก่อนที่จะทันได้ลั่นไก มันกลับไม่รู้สึกถึงแขนของตัวเองอีกต่อไป

ท่ามกลางเสียงร้องโหยหวนและเลือดสีแดงสดที่พุ่งกระฉูด

ชาวบากาตันที่เหลือต่างแสดงสีหน้าตื่นตระหนก แต่พวกมันก็ยังไม่ลดละความพยายาม พวกมันรีบบังคับยานบินให้หันกลับมาอย่างรวดเร็วเพื่อไล่ล่าต่อทันที

พวกที่เหลืออยู่ก็รีบหันปากกระบอกปืน ไล่ระดมยิงใส่หลินฉวินอย่างบ้าคลั่ง!

แต่ทว่าหลินฉวินกำลังร่วงลงสู่พื้นด้วยเส้นโค้งที่ผิดหลักวิทยาศาสตร์!

เขาไม่มีความสามารถในการลอยตัวหรือกระโดดสองชั้น หลังจากที่ใช้ทักษะกระโดดแล้วเขาก็ต้องร่วงลงสู่พื้นตามแรงโน้มถ่วง!

แต่ความสำเร็จในครั้งนี้ทำให้เขาเห็นความหวัง ความหวังที่จะสังหารพวกบากาตันเหล่านี้คืน!

กลยุทธ์สะบัดยิงกลางอากาศได้ผล!