บทที่ 5 เปิดใช้งานการจัดอันดับสมรภูมิ

บทที่ 5 เปิดใช้งานการจัดอันดับสมรภูมิ

ความรู้สึกยามระเบิดหัวคนอื่นนั้นแปลกพิกล

หลินฉวินรู้สึกราวกับว่ามีบางอย่างถูกดึงกระชากออกจากสมองของเขาในทันที

ตามมาด้วยอาการวิงเวียนและตาพร่ามัวชั่วขณะ

แต่อานุภาพของมันนั้นน่าสยดสยองยิ่งนัก

สิ่งมีชีวิตจากอารยธรรมบากาตันตนนั้น วินาทีก่อนหน้ายังคงแสยะยิ้มอำมหิต แต่พริบตาถัดมา หัวของมันก็ระเบิดกระจายออกเป็นเสี่ยงๆราวกับลูกแตงโมที่ถูกทิ้งไว้ในไมโครเวฟนานเกินไป

เสียง "ปัง" ดังต่อหน้าต่อตาผู้คนนับสิบ

เลือดและเนื้อสมองสาดกระจายไปทั่วบริเวณ

ร่างกำยำของมันโงนเงนอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะล้มตึงลงกระแทกพื้นเสียงดังสนั่น

มันล้มลงตรงหน้าพวกฟ่านเหวินฉวนพอดี

เนื่องจากระยะที่ใกล้มาก เลือดที่พุ่งฉีดออกมาจึงกระเซ็นไปโดนใบหน้าของชายหนุ่มชุดดำคนนั้นเข้าเต็มๆ

วินาทีนั้น ทั่วทั้งบริเวณตกอยู่ในความเงียบงันราวกับป่าช้า

ก่อนที่เสียงอุทานและความดีใจอย่างบ้าคลั่งจะระเบิดตามมา

ฟ่านเหวินฉวนตะโกนลั่น "มันตายแล้ว? ตายแล้ว! สมกับเป็นระดับ B จริงๆ เทพขิงๆ! สุดยอดไปเลยพี่ชาย!"

คนอื่นๆ ต่างพากันโห่ร้องยินดี

เห็นชัดว่าในสายตาของพวกเขา การตายของเจ้าสัตว์ประหลาดบากาตันตนนี้ ต้องเป็นผลงานของผู้ตื่นรู้ระดับ B อย่างแน่นอน

เพราะนั่นคือคำอธิบายเพียงหนึ่งเดียว

ในวินาทีวิกฤตเมื่อครู่ มีเพียงผู้ตื่นรู้ระดับ B คนนี้เท่านั้นที่ยืนหยัดอยู่แถวหน้าสุด!

ทว่าสิ่งที่พวกเขาไม่รู้เลยก็คือ...

ชายหนุ่มชุดดำคนนั้นเองก็กำลังมึนตึ้บไม่แพ้กัน

ตอนที่เจ้าบากาตันเดินเข้ามาใกล้

เขาหวาดกลัวจนขวัญหนีดีฝ่อ ขาแข็งจนขยับหนีไม่ได้ แล้วจะเอาปัญญาที่ไหนไปลงมือฆ่ามัน?

จริงอยู่ที่เขาเป็นระดับ B แต่ความสามารถที่แท้จริงของเขานั้น ฟ่านเหวินฉวนและคนอื่นๆ ไม่รู้เลย พรสวรรค์ที่เขาตื่นรู้คือสายสนับสนุนที่ชื่อว่า "อัญเชิญแสงศักดิ์สิทธิ์" ซึ่งทำได้เพียงให้แสงสว่างและรักษาบาดแผลเท่านั้น

ในเลเวลต่ำๆ แบบนี้ พลังของเขาไม่มีอานุภาพในการสังหารเลยแม้แต่นิดเดียว

ทำไมพลังกระจอกๆ แบบนี้ถึงถูกจัดอยู่อันดับ B เขายังไม่เข้าใจตัวเองด้วยซ้ำ

เขาจึงทำได้แค่ใช้ชื่อระดับ B มาแอบอ้างหลอกลวง เพื่อหาทางรวมกลุ่มเอาตัวรอดไปก่อน

ตอนที่ฟ่านเหวินฉวนมาตามหาเขา เขาก็ไม่ได้คิดอะไรมาก

ใครจะไปนึกว่า จะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นทันตาเห็น?

ดังนั้น ชายหนุ่มชุดดำจึงมั่นใจล้านเปอร์เซ็นต์

สัตว์ประหลาดตัวนี้ไม่ได้ถูกเขาฆ่าแน่นอน

แต่ว่า...

มันเป็นฝีมือใครกันแน่?

ใครกันที่เทพขนาดนี้?

ขนาดเขาที่มีพรสวรรค์ระดับ B ยังมืดแปดด้านต่อหน้าชาวบากาตัน แล้วใครล่ะที่ทำได้?

ชายหนุ่มชุดดำกลืนน้ำลายอึกใหญ่ เขาถูกฟ่านเหวินฉวนดึงตัวให้หันกลับมา เขาจึงกวาดสายตามองไปยังกลุ่มคนเบื้องหลัง จ้องมองสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความเคารพยกย่องราวกับมองผู้วิเศษ

ในใจเขาคิดว่า...

ยอดฝีมือตัวจริง อาจจะซ่อนตัวอยู่ในกลุ่มคนพวกนี้นี่แหละ!

ใครกัน? เป็นใครกันแน่?

เขาเริ่มรู้สึกเสียใจขึ้นมานิดๆ แล้ว

ใครจะไปรู้ว่าสงครามอารยธรรมระดับโลกจะเกิดขึ้นจริง ใครจะไปรู้ว่าสัตว์ประหลาดจะปรากฏตัวเร็วและน่ากลัวขนาดนี้?

จะทำยังไงดี?

ตอนนี้ทุกคนมองว่าเขาเป็นเทพเจ้าไปแล้ว ครั้งหน้าพวกเขาก็ต้องดันเขาออกไปข้างหน้าอีกแน่ๆ!

"ผม..." ชายหนุ่มชุดดำอยากจะปฏิเสธว่าไม่ใช่เขา

แต่ฟ่านเหวินฉวนกลับพุ่งเข้ามาอย่างตื่นเต้น คว้ามือของเขาชูขึ้นเหนือหัวแล้วประกาศก้อง "ผมบอกแล้วไงว่าผมหาผู้ตื่นรู้ระดับ B มาคุ้มครองทุกคนได้! เร็วเข้า ทุกคนอย่าเบียดกัน เข้าตึกกันอย่างเป็นระเบียบ มีคุณชายอยู่ตรงนี้ พวกเราไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้น!"

เหตุการณ์เมื่อครู่บวกกับคำพูดของฟ่านเหวินฉวนช่วยสร้างความเชื่อมั่นให้ทุกคนได้มาก

แม้ความตื่นตระหนกจะยังคงแผ่กระจายไปทั่ว แต่ผู้คนก็เริ่มสงบสติอารมณ์ลงได้บ้าง และเริ่มทยอยเดินเข้าตึกเพื่อหาที่หลบภัย

ฟ่านเหวินฉวนกระซิบเสียงเบา "น้องชาย ฉันไม่ให้นายปกป้องพวกเราฟรีๆ หรอกนะ ค่าคุ้มครองที่เป็นเสบียงตามที่ตกลงกันไว้ ฉันจะเพิ่มให้เป็นสองเท่า! ฉันเชื่อว่าไม่มีใครกล้าคัดค้านแน่นอน!"

เมื่อได้ยินเรื่องผลประโยชน์ ชายหนุ่มชุดดำก็กลืนคำปฏิเสธลงคอไปทันที เขาเพียงกัดฟันพูดว่า "เร็วเข้า รีบเข้าไปหลบข้างในก่อน พวกสัตว์ประหลาดมากันห้าตัว พวกเราฆ่าไปตัวหนึ่ง ที่เหลือต้องรีบตามมาแน่!"

ในความเป็นจริง...

ณ วินาทีนี้ หลินฉวินเองก็คิดแบบเดียวกัน

เขากำลังยืนขึ้นจากหลังพุ่มไม้ เพ่งมองไปยังที่ไกลๆ ด้วยความวิตก

สัตว์ประหลาดตัวอื่นน่าจะตามมาในไม่ช้า

เขาต้องรีบเข้าไปหลบในตึกก่อน

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เขาสงบใจลงได้มากกว่าเดิมมาก

ทักษะของเขามันใช้งานได้จริง

เขาสามารถสังหารสิ่งมีชีวิตจากอารยธรรมบากาตันเหล่านี้ได้!

สิ่งที่เขาต้องทำคือซ่อนตัวให้ลึกที่สุด มีเพียงวิธีนี้เท่านั้นที่เขาจะสามารถลอบสังหารจากเงามืดและลดความเสี่ยงของตัวเองให้เหลือน้อยที่สุด

ภาพการเข่นฆ่าอย่างบ้าคลั่งเมื่อครู่ทำให้หลินฉวินรู้สึกเย็นวาบไปถึงขั้วหัวใจ ตอนนี้เขาไม่มีความคิดอื่นใดนอกจากซ่อนตัวและเอาชีวิตรอดให้ได้

ทว่าเขาค้นพบว่า หลังจากที่เขาใช้งานทักษะไปหนึ่งครั้ง

ค่าในช่องพลังจิตของเขาก็เกิดการเปลี่ยนแปลง

【พลังจิต: 10/12】

ใช้งานทักษะระเบิดหัวหนึ่งครั้ง ต้องสูญเสียพลังจิตถึง 2 แต้มงั้นหรือ?

มิน่าล่ะ เขาถึงรู้สึกหน้ามืดและหูอื้อ

ที่แท้เป็นเพราะพลังจิตลดลงนี่เอง

และไม่เพียงเท่านั้น หลินฉวินยังพบว่าข้อความในดวงตาเปลี่ยนไปอีกครั้ง

มีข้อความใหม่เลื่อนขึ้นมา

【คุณสังหารสิ่งมีชีวิตจากอารยธรรมต่างดาวสำเร็จ ได้รับแต้มผลงานอารยธรรม +1, ค่าประสบการณ์ +50】

【คุณได้ปลดล็อกแต้มผลงานอารยธรรมแล้ว】

【คุณได้ปลดล็อกระบบอัปเกรดแล้ว】

【แต้มผลงานอารยธรรม 10 แต้ม สามารถสุ่มการ์ดทักษะได้ 1 ครั้ง】

【แต้มผลงานอารยธรรม 100 แต้ม สามารถอัปเกรดพรสวรรค์ปัจจุบันเป็นเลเวล 2 ได้!】

【สะสมแต้มผลงานอารยธรรมให้เพียงพอ เพื่อปลดล็อกเทคโนโลยีอารยธรรม หรือแลกเปลี่ยนสิทธิ์พิเศษของอารยธรรม】

【หมายเหตุ: ทุกการสังหารสิ่งมีชีวิตต่างดาวในสมรภูมิระดับโลก จะได้รับแต้มผลงานอารยธรรม 1 แต้มทันที】

ที่แท้วิธีการอัปเกรดมันเป็นแบบนี้เองหรือ?

ฆ่าชาวบากาตันหนึ่งตน ได้รับค่าประสบการณ์ 50 แต้ม

งั้นถ้าฆ่าอีกตัว เลเวลส่วนตัวของหลินฉวินก็จะเพิ่มเป็นเลเวล 2 ทันที

หากเลเวลส่วนตัวเพิ่มขึ้น จะมีความเปลี่ยนแปลงอะไรเกิดขึ้นบ้างนะ?

ส่วนแต้มผลงานอารยธรรมนั้นมีประโยชน์มหาศาล แต่มันกลับหาได้จากการเข่นฆ่าสิ่งมีชีวิตต่างดาวเท่านั้น!

มิน่าล่ะ... มิน่าล่ะอารยธรรมพวกนี้ถึงต้องแย่งกันเข้าสู่สนามก่อนกำหนด พวกบากาตันพวกนั้นถึงลงจอดปุ๊บก็เปิดฉากฆ่าทันทีโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง!

สำหรับพวกมัน มนุษย์บนโลกนี้ก็เป็นเพียงแค่แต้มผลงานอารยธรรมเท่านั้นเอง!

และในตอนนั้นเอง จากอีกสองทิศทาง ก็มีชาวบากาตันปรากฏตัวขึ้นมาอีก!

ครั้งนี้มาพร้อมกันสองตน

พวกมันรู้เรื่องการตายของเพื่อนร่วมเผ่าพันธุ์แล้ว และกำลังมุ่งหน้ามาที่นี่อย่างรวดเร็ว

ทว่าครั้งนี้พวกมันไม่ได้ประมาทอีกต่อไป พวกมันเริ่มสาดกระสุนจากระยะไกลอย่างบ้าคลั่ง ระหว่างซอกตึก ใครก็ตามที่กล้าโผล่หัวออกมาจะโดนกระสุนสาดเข้าใส่ทันที!

โชคดีที่ในช่วงเวลาสั้นๆ เมื่อครู่ ทั้งฟ่านเหวินฉวนและชายหนุ่มชุดดำต่างเข้าไปหลบข้างในแล้ว ทุกคนจึงถูกตรึงไว้ให้อยู่แต่ในอาคาร!

ชาวบากาตันทั้งสองตนกำลังมุ่งหน้ามายังซากศพของเพื่อนมันอย่างรวดเร็ว

เห็นได้ชัดว่าพวกมันระแวดระวังขึ้นมาก

ค่อยๆ ก้าวเข้ามาทีละนิด

เมื่อตรวจสอบศพ พวกมันต่างตกตะลึงอย่างยิ่ง

พวกมันไม่คาดคิดว่ามนุษย์ที่ถูกพวกมันไล่ล่าราวกับสัตว์ จะมีใครที่สามารถสังหารนักรบของพวกมันได้!

ระดับเทคโนโลยีของพวกมันจริงๆ แล้วสูงกว่ามนุษย์เพียงเล็กน้อย แต่รูปแบบสิ่งมีชีวิตของพวกมันนั้นสูงกว่า และทุกคนได้รับการฝึกฝนเป็นนักรบ การมาไล่ฆ่าพลเรือนแต่กลับถูกพลเรือนฆ่าสวนกลับ เป็นเรื่องที่ยอมรับได้ยาก!

ฟ่านเหวินฉวนและชายหนุ่มชุดดำถูกกระสุนกดดันอย่างหนัก

ขณะที่หลินฉวินยังคงซ่อนตัวอยู่หลังพุ่มไม้ เขาเคลื่อนที่อย่างเงียบเชียบและเชื่องช้า คอยเดินวนเวียนอยู่ในมุมอับสายตาเพื่อหาจังหวะ

เมื่อได้เห็นประสิทธิภาพของแต้มผลงานอารยธรรม เขาก็เข้าใจทันทีว่า ระหว่างพวกเขากับอารยธรรมต่างดาว มันคือการต่อสู้ที่มีเพียงฝ่ายเดียวที่จะรอดชีวิต

ชาวบากาตันสองตนนี้ก็ต้องจัดการให้เรียบ

อาศัยจังหวะที่พวกมันยังไม่พบตัวเขา และความสนใจทั้งหมดพุ่งไปที่พวกฟ่านเหวินฉวน เขาต้องหามุมซุ่มให้ได้!

ภายในโถงทางเดินตึก เศษปูนจากกำแพงกระเด็นว่อนจากการถูกกระสุนยิงถล่ม มีคนโชคร้ายบางคนถูกกระสุนทะลุกำแพงเข้ามาปลิดชีพไปแล้ว

พวกฟ่านเหวินฉวนสั่นเทาด้วยความกลัว สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่ชายหนุ่มชุดดำ

"พี่ชาย ช่วยด้วย!"

"ท่านยอดฝีมือ ออกไปจัดการพวกมันทีเถอะ เร็วเข้า ไม่อย่างนั้นถ้ามันบุกเข้ามาพวกเราตายกันหมดแน่!"

ทุกคนขวัญเสียถึงขีดสุด ชายหนุ่มชุดดำคือความหวังสุดท้ายของพวกเขา

แต่ตอนนี้เหงื่อไหลซึมเต็มแผ่นหลังของชายหนุ่มชุดดำไปหมดแล้ว

ออกไปงั้นเหรอ ออกไปให้โดนยิงตายน่ะสิ!

เขาไม่มีความสามารถแบบนั้นเสียหน่อย

ถ้าโผล่ออกไปคงโดนส่องหัวกระจุยแน่ๆ

ท่ามกลางสายตาที่กดดัน เขาพยายามกวาดมองไปรอบๆ ตัวผู้คนเหล่านั้นด้วยความหวัง

ท่านยอดฝีมือคนเมื่อกี้ รีบออกมาเถอะ!

ถ้าท่านยังไม่ยอมออกมา พอสัตว์ประหลาดสองตัวนั้นมาถึง พวกเราตายกันหมดแน่!

เขาไม่มีทางรู้เลยว่า ยอดฝีมือตัวจริงที่เขากำลังตามหานั้นไม่ได้อยู่ที่นี่ แต่กำลังซุ่มอยู่ในมุมมืดด้านนอก

ในขณะที่ชายหนุ่มชุดดำกำลังตระหนกจนทำอะไรไม่ถูก เขาตัดสินใจชะโงกหน้าออกไปดูแวบหนึ่งโดยสัญชาตญาณ แล้วหน้าก็ซีดเผือดทันที

เพราะชาวบากาตันทั้งสองตนก็กำลังมองมาทางนี้พอดี

พวกมันยกกระบอกปืนขึ้นเล็ง

ทว่า...

มันก็ทำได้เพียงแค่นั้น

เพียงวินาทีถัดมา หัวของชาวบากาตันที่อยู่หน้าสุดก็ระเบิดออกเหมือนเมื่อครู่ไม่มีผิดเพี้ยน!

ชายหนุ่มชุดดำกะพริบตาปริบๆ

ชาวบากาตันอีกตนตกใจสุดขีด มันมองไม่เห็นเลยว่าเพื่อนของมันตายได้อย่างไร มันถอยหลังตามสัญชาตญาณพลางสาดกระสุนสะเปะสะปะไปทั่ว

แต่มันก็ยังเล็งผิดทิศทางอยู่ดี

และแล้ว...

วินาทีต่อมา

หัวของมันก็ระเบิดกระจายตามไป

เลือดสาดกระเซ็นนองพื้น

พลังจิตของหลินฉวินลดฮวบลงเหลือ 6 แต้ม ซึ่งถือว่าต่ำกว่าระดับปกติมากแล้ว

เขารู้สึกหน้ามืดไปหมด จนต้องทรุดตัวลงนั่งพิงหลังพุ่มไม้

โลกภายนอกในตอนนี้ดูเหมือนจะห่างไกลออกไปทุกที

เขารู้สึกว่างเปล่าและอ่อนแรงอย่างบอกไม่ถูก ราวกับคนที่หักโหมทำกิจกรรมบางอย่างติดต่อกันสิบครั้ง

แม้เขาจะมีพลังจิต 12 แต้ม

แต่เขาจะใช้จนถึง 0 ไม่ได้เด็ดขาด

ไม่อย่างนั้น เขาต้องตายแน่นอน

พลังจิต 12 แต้ม

ใช้ทักษะได้อย่างมากที่สุดเพียง 5 ครั้งเท่านั้น!

หลินฉวินหอบหายใจอย่างแรง ทว่าเขาก็เหลือบไปเห็นข้อความชุดใหม่ปรากฏขึ้นบนแผงหน้าต่างตรงหน้า

【การจัดอันดับสมรภูมิได้เปิดใช้งานแล้ว】

【โปรดตั้งชื่อรหัสสมรภูมิของคุณ หลังจากตั้งค่าเสร็จสิ้น คุณจะสามารถตรวจสอบและเข้าสู่การจัดอันดับได้ทันที】