บทที่ 110 - โลกกระจกจิ๋ว

บทที่ 110 - โลกกระจกจิ๋ว

โลกจริง, ถนนฟานโต่ว

ภายในห้องพัก เมื่อกล่องสมบัติระดับเงินถูกเปิดออก กระจกทรงกลมบานเล็กที่ดูธรรมดาๆ บานหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในมือของหลินอัน

ไอเทมระดับคลาส 1 เกรดชั้นเลิศ!

นอกจากยันต์แทนตัวที่เขาวาดเองแล้ว หลินอันเพิ่งเคยเห็นไอเทมระดับชั้นเลิศแค่สองอย่างเท่านั้น

อย่างแรกคือ 'ผลไม้สุ่มสถานะ' และอีกอย่างคือ 'กระจกส่องหายนะ' ที่ผู้อำนวยการเซี่ยหลินยืมมาจากสำนักงานใหญ่ ตอนที่ค้นหาต้นตอภัยพิบัติ ฮาจิไทเกอร์เป็นคนเห็นเหตุการณ์ ก็เลยถือว่าเขาได้เห็นด้วยเหมือนกัน

สรรพคุณความเทพของของพวกนี้ คงไม่ต้องบรรยายให้มากความ

ตอนนี้พอได้ไอเทมระดับชั้นเลิศมาครอบครองเอง หลินอันที่กำลังตื่นเต้นก็ไม่รอช้า รีบเปิดหน้าต่างสถานะขึ้นมาดูทันที

[โลกกระจกจิ๋ว (Miniature Mirror World) ระดับ: คลาส 1 คุณภาพ: ชั้นเลิศ! ผลลัพธ์ 1 (ติดตัว): ภายในกระจกมีพื้นที่มิติขนาด 10 ลูกบาศก์เมตร สามารถใช้เก็บสิ่งมีชีวิตได้ชั่วคราว ผลลัพธ์ 2 (กดใช้): สามารถเปิดช่องทางกระจก เชื่อมต่อกับพื้นผิวกระจกอื่นๆ ในรัศมี 300 กิโลเมตรรอบตัว ผ่านช่องทางกระจกนี้ ผู้ใช้จะสามารถรับรู้สถานการณ์ภายนอกกระจกปลายทางได้อย่างเลือนราง และสามารถส่งตัวเองหรือสิ่งของข้ามผ่านโลกกระจกไปยังตำแหน่งนั้นได้อย่างรวดเร็ว หมายเหตุ: ช่องทางกระจกเปิดได้เพียงวันละ 2 ครั้ง และยากที่จะรองรับสิ่งมีชีวิตหรือวัตถุระดับยอดมนุษย์ที่แข็งแกร่งหรือมีจำนวนมากเกินไป มิฉะนั้นช่องทางอาจเสี่ยงต่อการแตกสลาย หากช่องทางแตกสลาย มีโอกาสที่จะหลงทางอยู่ในโลกกระจกได้ PS: แม้จะเป็นเพียงระดับคลาส 1 ขั้นต่ำสุด แต่ศักยภาพของสมบัติชิ้นนี้ยังไปได้ไกลกว่านี้มาก]

"แจ่มแมว! สมกับเป็นไอเทมระดับชั้นเลิศจริงๆ!"

หลังจากเห็นฟังก์ชันของโลกกระจกจิ๋ว ดวงตาของหลินอันก็สั่นไหวด้วยความตื่นเต้น

แค่สกิลติดตัวที่เป็นช่องเก็บของ ก็มีขนาดใหญ่กว่าแหวนมิติระดับต้นถึง 10 เท่าแล้ว ที่สำคัญคือมันเก็บสิ่งมีชีวิตได้ด้วย!

นั่นหมายความว่า ในที่สุดเขาก็มีที่ซ่อนพวกไอเทมกลายพันธุ์สักที!

ส่วนผลลัพธ์แบบกดใช้นี่ยิ่งโกงเข้าไปใหญ่ ไม่ใช่แค่เทเลพอร์ตไปหากระจกในรัศมี 300 กิโลเมตรได้ แต่ยังแอบส่องสถานการณ์ปลายทางได้อีกต่างหาก!

ไม่ว่าจะใช้เคลื่อนย้ายพริบตาหรือหาข่าว ก็ถือว่าทรงพลังสุดๆ!

ข้อเสียมีแค่อย่างเดียวคือใช้ได้วันละ 2 ครั้ง ซึ่งถือว่าห่างชั้นกับการมุดไปมาได้อย่างอิสระของพวก 'คนในกระจก' พอสมควร

แต่ข้อดีก็ชัดเจน คือเขาเลือกเวลาใช้งานได้อิสระ ไม่ต้องติดเงื่อนไขแปลกๆ หรือข้อห้ามพิลึกๆ เหมือนพวกคนในกระจก

เช่น ต้องลงมือตอนเที่ยงคืน หรือต้องปอกแอปเปิ้ลเรียกตีน อะไรเทือกนั้น ของชิ้นนี้ถือว่าสะดวกกว่าเยอะ

แต่หลินอันเดาว่าข้อจำกัดพวกนั้นน่าจะเป็นสิ่งที่ติดตัวคนในกระจกมาแต่กำเนิด ไม่ได้เกี่ยวกับสกิลโลกในกระจกโดยตรง คิดไปคิดมาก็สมเหตุสมผลอยู่

"ความสามารถของโลกกระจกจิ๋วดูเหมือนจะทับซ้อนกับยันต์แทนตัว แต่จริงๆ แล้วต่างกันเยอะ"

หลินอันวิเคราะห์ในใจ แม้ทั้งคู่จะใช้เคลื่อนย้ายได้เหมือนกัน แต่ยันต์แทนตัวจำกัดให้มีได้แค่ 2 ใบในเวลาเดียวกัน

พูดง่ายๆ คือยันต์แทนตัววาร์ปไปได้แค่ 2 จุดที่กำหนดไว้

แต่กระจกในรัศมี 300 กิโลเมตรนี่มีนับไม่ถ้วน จุดที่หลินอันจะวาร์ปไปได้แทบจะเรียกว่าไร้ขีดจำกัด

แน่นอนว่าจุดเด่นที่สุดของยันต์แทนตัวคือการ 'ช่วยชีวิต'

และความสำคัญของการเอาชีวิตรอด ก็น่าจะเหนือกว่าช่องเก็บของหรือการหาข่าวของโลกกระจกจิ๋วอยู่หน่อยๆ

อีกอย่าง พอค่าสถานะเขาสูงขึ้น ระยะวาร์ปของยันต์แทนตัวในอนาคตก็จะไกลกว่า 300 กิโลเมตรแน่นอน เพราะงั้นจะฟันธงว่าอันไหนเจ๋งกว่าก็พูดยาก

แต่ถ้ามองในแง่ที่ว่าโลกกระจกจิ๋วเป็นไอเทมถาวร ส่วนยันต์แทนตัวเป็นของใช้แล้วทิ้ง ในแง่ความหายากก็ต้องยกให้กระจกชนะไป

ทว่า นั่นคือการเทียบกับ 'ยันต์แทนตัวระดับคลาส 1' สองใบเท่านั้น

ถ้าเอาสกิล 'การสร้างยันต์แทนตัว' มาเทียบ ไอเทมระดับชั้นเลิศคลาส 1 ชิ้นนี้เทียบสกิลระดับชั้นเลิศไม่ได้เลย

เพราะถึงยันต์จะมีระดับขั้น และที่ผ่านมาหลินอันก็วาดได้แค่ยันต์คลาส 1 ต่ำสุด

แต่พอมีสกิล เขาจะเติมของพวกนี้เมื่อไหร่ก็ได้ แค่เสียเลือดบริสุทธิ์ (Jing Xue) นิดหน่อย

ดังนั้นแม้ยันต์จะเป็นของใช้แล้วทิ้ง แต่สำหรับหลินอันมันก็แทบจะเหมือนของถาวร พักฟื้นเลือดเสร็จก็วาดใหม่ได้

ในมุมมองหนึ่ง มันพึ่งพาได้มากกว่าไอเทมถาวรซะอีก เพราะไอเทมพังแล้วพังเลย แต่ยันต์พังก็วาดใหม่

แถมสกิลสายอาชีพอย่างการเขียนยันต์ ส่วนใหญ่เอาไว้ทำมาหากินได้ด้วย

ส่วนไอเทมเทพๆ อย่างโลกกระจกจิ๋ว อย่าว่าแต่เอาไปหาเงินเลย ทางที่ดีอย่าให้ผู้ฝึกตนคนอื่นรู้จะดีกว่า ไม่งั้นนอกจากจะเสียไพ่ตายแล้ว อาจจะโดนพวกไม่หวังดีเพ่งเล็งเอาได้

กฎที่ว่า 'คนไม่ผิด ผิดที่ครอบครองหยก' ใช้ได้เสมอในโลกกุยซู

แต่เหตุผลทั้งหมดที่ว่ามาเป็นแค่เรื่องรอง

เหตุผลสำคัญที่สุดคือ พอหลินอันทะลวงสู่ระดับยอดมนุษย์ เขาจะวาด 'ยันต์แทนตัวระดับคลาส 2' ได้สบายๆ ดังนั้นต่อให้ยันต์คลาส 1 ที่มีอยู่จะใช้ไม่ได้แล้วก็ไม่เป็นไร

ความจริงแล้ว ที่เขาไม่เติมยันต์แทนตัวใหม่หลังจากใช้หนีตอนฆ่ายอดมนุษย์ปลอม 'ลู่เว่ย' ก็เพราะเหตุผลนี้แหละ

อีกก้าวเดียวก็จะถึงระดับยอดมนุษย์แล้ว ถ้าขึ้นไปแล้วยันต์คลาส 1 ใช้ไม่ได้ ก็ป่วยการที่จะวาดตุนไว้

แถมการรักษาสภาพร่างกายให้สมบูรณ์ก่อนเลื่อนขั้นเป็นเรื่องสำคัญมาก

ถ้ามัวแต่เสียเลือดวาดสารพันธุกรรมจนโอกาสสำเร็จลดลง มันจะไม่คุ้มเสีย

ในทางกลับกัน ประโยชน์ของโลกกระจกจิ๋วจะลดฮวบหลังจากเขาเป็นยอดมนุษย์

เหตุผลก็อยู่ในหมายเหตุที่บอกว่า 'ยากที่จะรองรับสิ่งมีชีวิตหรือวัตถุระดับยอดมนุษย์' ถ้าฝืนใช้ช่องทางอาจแตก

และถ้าช่องทางแตก ก็เสี่ยงจะหลงในมิติกระจก ดังนั้นการใช้ไอเทมนี้มีความเสี่ยง

ถ้าฟังก์ชันเทเลพอร์ตใช้ไม่ได้ โลกกระจกจิ๋วก็จะเป็นแค่กระเป๋าใส่สิ่งมีชีวิตธรรมดาๆ

ประโยชน์ลดลงไปเยอะ

"เป็นสมบัติที่มีศักยภาพสูง... ดูเหมือนระบบจะบอกใบ้ว่ามันยังอัปเกรดได้อีก"

"งั้น การกลายพันธุ์ (Alienation) คงเป็นสิ่งที่เลี่ยงไม่ได้แล้วสินะ"

หลินอันพึมพำ เขาคิดแผนสำหรับการกลายพันธุ์ไอเทมชิ้นนี้ไว้แล้ว

ทิศทางหลักคือทำให้มัน 'อัปเกรดตัวเองได้รวดเร็ว'

เช่น กลายพันธุ์ให้มีสกิลดูดกลืนหายนะเหมือน 'ฮาจิพฤกษา' ที่กินภัยพิบัติระดับสูงเพื่ออัปเลเวลตัวเอง

ซึ่งฮาจิพฤกษาโตไวมาก จากการขุนของหลินอัน แค่ 1-2 วันก็พุ่งไปเลเวล 7 แล้ว และอีกไม่นานคงแตะเลเวล 8

เผลอๆ เข้าเกมรอบหน้า ฮาจิพฤกษาอาจจะเลเวล 9 หรือ 10 ซึ่งตบภัยพิบัติและผู้เล่นในเมืองหลินเจียงได้สบาย!

ส่วนอีกทิศทาง หลินอันกะว่าจะทำให้โลกกระจกจิ๋วเป็นเหมือน 'ยันต์อวตารสกิล' คือเก็บเข้าไปในโลกแห่งจิตได้ เพื่อพกพาติดตัวและซ่อนอำพรางได้อย่างสมบูรณ์แบบ

เพราะตอนนี้พวก 'วัตถุกลายพันธุ์' (Alienated Items) ยังใส่ในกระเป๋าระบบหรือแหวนมิติไม่ได้ การพกของที่มีกลิ่นอายหายนะไปไหนมาไหนแล้วต้องคอยซ่อนนี่เป็นปัญหาจริงๆ

คิดไปคิดมา เก็บไว้กับยันต์อวตารสกิลน่าจะปลอดภัยสุด