บทที่ 13 - ยันต์อวตารสกิล

บทที่ 13 - ยันต์อวตารสกิล

[ยันต์อวตารสกิล

ประเภท: ไอเทมถาวร (หยดเลือดผูกมัด)

ระดับ: พิเศษ

คุณภาพ: สมบูรณ์แบบ!

เอฟเฟกต์ 1 (กดใช้): เมื่อใช้ จะสามารถเปลี่ยน 1 สกิลของตัวเองให้กลายเป็น 'ร่างอวตาร' ได้ ร่างอวตารจะสืบทอดค่าสถานะ 80% ของผู้เล่น และคุณสมบัติของสกิลนั้นๆ โดยมีความทรงจำเชื่อมโยงกับผู้เล่นแบบเรียลไทม์

เอฟเฟกต์ 2 (ติดตัว): ตราบเท่าที่ร่างอวตารดำรงอยู่ ความชำนาญของสกิลนั้นจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนกว่าจะถึงขั้นสมบูรณ์

หมายเหตุ: หลังกดใช้ ยันต์จะติดคูลดาวน์ 24 ชั่วโมง หากร่างอวตารตาย ผู้เล่นและสกิลจะไม่ได้รับผลกระทบใดๆ แต่มีร่างอวตารได้ทีละ 1 ร่างเท่านั้น

คำอธิบาย: ความสูงของน้ำพุ ไม่มีวันสูงเกินต้นกำเนิด พลังของร่างอวตารก็เช่นกัน]

"ทำไมหน้าตามันดูเหมือน 'ยันต์หนู' (Rat Talisman) จังฟะ?"

หลินอันอดแซวไม่ได้ เพราะรูปร่างมันคล้ายยันต์ในหนังการ์ตูนเรื่องหนึ่งจริงๆ ต่างกันแค่ลายข้างบนไม่ใช่รูปหนู แต่เป็นรูปดาวห้าแฉกสีทอง

แต่ถึงปากจะแซว ในใจกลับตื่นเต้นสุดขีด!

เพราะค่าสถานะของร่างอวตารฟิกซ์ไว้ที่ 80% ของตัวเขา นั่นหมายความว่า ยิ่งเขาเก่งขึ้น ร่างอวตารก็ยิ่งเก่งตาม!

พูดง่ายๆ คือ ไม่ว่าเขาจะเวลสูงแค่ไหน ร่างอวตารตัวนี้ก็ไม่มีวันตกยุค!

อาจจะไม่เก่งเท่าตัวจริง แต่ก็เป็นตัวช่วยชั้นดีแน่นอน

เหตุผลน่ะเหรอ? ก็เพราะถ้าร่างอวตารตาย ก็แค่เรียกใหม่ ไม่ส่งผลเสียอะไรกับตัวจริง นี่มันเหมือนมีลูกน้องผู้ซื่อสัตย์ที่อมตะฆ่าไม่ตายเพิ่มมาอีกคน!

แถมแค่ปล่อยมันออกมาเดินเล่น ความชำนาญสกิลก็เพิ่มเองจนเต็ม นี่มันบอทเก็บเวลชัดๆ!

ความเทพ ไม่ต้องพูดเยอะ!

ไอเทมระดับสมบูรณ์แบบ มันน่ากลัวอย่างนี้นี่เอง~

คิดได้ดังนั้น หลินอันไม่รอช้า เอาดมีดกรีดนิ้วตัวเอง

"ติ๋ง"

เลือดสีแดงสดหยดลงบนยันต์สีเทา ยันต์ดูดซับเลือดหายวูบไปทันที

วินาทีต่อมา ยันต์เปล่งแสงเจิดจ้า แล้วพุ่งแสกหน้าเจาะเข้าที่กลางหว่างคิ้วของเขาอย่างรวดเร็ว!

แต่ไม่มีความเจ็บปวดใดๆ ยันต์ค่อยๆ หลอมรวมเข้าไป แล้วหายไปอย่างไร้ร่องรอย

ในขณะเดียวกัน หลินอันกลับมองเห็นชัดเจนว่า ยันต์แผ่นนั้นกำลังลอยนิ่งอยู่ใน 'โลกแห่งจิต' ของเขา และเขาสามารถสั่งการมันได้แค่เพียงนึกคิด

"ไม่ต้องเปลืองช่องเก็บของด้วยแฮะ ชักจะแฟนตาซีขึ้นเรื่อยๆ แล้วสิ"

"สมกับที่เป็นไอเทมระดับสมบูรณ์แบบจริงๆ"

หลินอันชื่นชม ก่อนจะเปิดดูหน้าต่างสถานะตัวเอง

[ผู้เล่น: หลินอัน

เลเวล: 2

พรสวรรค์: สมดุลสามมิติ

ค่าประสบการณ์: 80% (ฆ่ามนุษย์ปลอมเวล 3 ข้ามระดับ +50%, ฆ่ามนุษย์ปลอมเวล 2 สองตัว + กระต่ายเวล 2 หนึ่งตัว +30%)

จิง (กาย): 8 (+2, กำลังเพิ่มขึ้น)

ชี่ (พลังงาน): 3 (+2, กำลังเพิ่มขึ้น)

เสิน (จิต): 10

สกิล: วิชาพยัคฆ์วิหค

ไอเทม: ยันต์อวตารสกิล, คัมภีร์ยันต์แทนตัว, หน้ากากหน้าแมว...

สถานะปัจจุบัน: ง่วงนอน]

"จากปืนแก๊ปกลายเป็นปืนใหญ่เลยวุ้ย"

หลินอันอุทาน เทียบกับเมื่อวานตอนเพิ่งเข้าเกม สเตตัสตอนนี้หรูหราหมาเห่าสุดๆ!

และถ้าสังเกตดีๆ จะเห็นว่าทั้งยันต์และคัมภีร์ที่ได้มา ล้วนสัมพันธ์กับค่า จิง-ชี่-เสิน ของผู้เล่นทั้งนั้น

ยันต์แทนตัว ระยะวาร์ปขึ้นอยู่กับผลรวมค่าสถานะสามอย่าง ส่วนร่างอวตารก็คิดตาม 80% ของค่าสถานะ

ประจวบเหมาะกับที่เขาปลุกพรสวรรค์ 'สมดุลสามมิติ' มาพอดี ซึ่งจะทำให้เขากลายเป็นพวกบ้าพลังที่มีค่าสถานะสูงปรี๊ดทุกด้าน

มันเกื้อหนุนกันสุดๆ

"นี่สินะที่เรียกว่า 'รางวัลที่เหมาะสมที่สุด' แพ็กเกจระดับท็อป ของเขาดีจริงๆ!"

หลินอันหุบยิ้มไม่ได้เลยคืนนี้ แต่เขาก็ไม่ลืมธุระสำคัญ สายตามองไปที่สกิล 'วิชาพยัคฆ์วิหค'

เนื่องจากยันต์แทนตัวเงื่อนไขยังไม่ครบ ตอนนี้เขาเลยมีแค่สกิลเดียวให้เลือก

ก็ไม่ต้องลังเลอะไร อีกอย่างยันต์นี้คูลดาวน์แค่ 24 ชั่วโมง หลินอันเลยสั่งกระตุ้นยันต์ในโลกแห่งจิตทันที

ดาวห้าแฉกสีทองปรากฏขึ้นที่กลางหว่างคิ้ว แสงสว่างวาบขึ้น วินาทีต่อมา ร่างที่คุ้นเคยก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

ร่างนั้น... คือตัวเขาเอง!

พูดให้ถูกคือ ตัวเขาในเวอร์ชันที่มีลักษณะของเสือผสมอยู่

ร่างอวตารตรงหน้าเหมือนเขา 7-8 ส่วน แต่โครงหน้าเหลี่ยมกว่า โหนกแก้มสูง และดวงตาสีเหลืองทองมีม่านตาขีดตั้งเหมือนสัตว์ร้าย แค่สบตาก็รู้สึกใจสั่นเหมือนโดนเสือจ้อง

แม้จะยังหัวทองเหมือนกัน แต่ดูไม่เหมือนนักเลงกระจอก กลับดูน่าเกรงขามและทรงอำนาจแปลกๆ

แน่นอน หลินอันไม่รู้สึกกลัว เพราะความทรงจำเชื่อมถึงกัน ร่างอวตารก็เหมือนอีกร่างของเขา ตัวเองจะขู่ตัวเองทำไม

การเคลื่อนไหวของมันอยู่ภายใต้การควบคุมของเขาหมด และแค่คิด เขาก็สั่งให้มันหายตัวไปได้ทันที

เปิดดูข้อมูลร่างอวตาร

[ร่างอวตารวิชาพยัคฆ์วิหค

เลเวล: 2

จิง (กาย): 6.4

ชี่ (พลังงาน): 2.4

เสิน (จิต): 8

คุณลักษณะ: พยัคฆ์]

หน้าต่างข้อมูลเรียบง่าย ร่างอวตารเรียนสกิลอื่นเพิ่มไม่ได้

แต่ในขณะเดียวกัน ความเข้าใจในสกิลต้นกำเนิดของมันจะอยู่ในระดับสูงสุด แม้แต่คนคิดค้นวิชาก็อาจจะสู้ร่างอวตารไม่ได้!

ว่าเป็นตามนั้น แค่หลินอันนึกคิด ร่างอวตารตรงหน้าก็แปลงร่างในพริบตา กลายเป็นเสือโคร่งตัวมหึมา สูง 1.1 เมตร ยาว 2.5 เมตร ดูดุดันน่าเกรงขาม!

"หยุดๆๆ ร่างนี้เกะกะแถมกินพลังงาน ย่อส่วนลงหน่อย"

"โฮก~ (โอเค)"

สิ้นเสียงสั่ง เจ้าแมวยักษ์ก็หดตัวลงอย่างรวดเร็วจนเหลือขนาดเท่าลูกเสือ มองผ่านๆ นึกว่าแมวอ้วนตัวใหญ่ๆ

"แจ๋วๆ"

หลินอันพยักหน้าพอใจ

เพราะคนปกติที่ฝึกวิชานี้จนสมบูรณ์ อย่างมากก็แปลงร่างเป็นเสือตัวเต็มวัยได้ชั่วคราว แต่จะให้แปลงเป็นลูกเสือแบบนี้ แทบเป็นไปไม่ได้

แต่สำหรับร่างอวตาร เรื่องแค่นี้จิ๊บๆ

"อืม... ต่อไปนี้เรียกแก 'ฮาจิไทเกอร์' แล้วกัน"

หลินอันตั้งชื่อให้

เนื่องจากความจำเชื่อมกัน แค่คิดเขาก็สั่งงานได้ แต่มีชื่อเรียกไว้หน่อยน่าจะถนัดปากกว่า

ติดที่ว่าเป็นคนตั้งชื่อห่วย เลยคิดชื่อเท่ๆ ไม่ออก เอาชื่อฮาๆ จากมีมแมว (Hajimi) มาผสมกับเสือไปแล้วกัน

ร่างอวตารในโหมด 'ฮาจิมิ' พยักหน้าเบาๆ สีหน้ายังคงเย็นชา

ถึงความจำจะเหมือนกัน แต่ร่างอวตารได้รับอิทธิพลจากสกิล นิสัยเลยดูหยิ่งๆ ดุๆ เหมือนเสือ

หลินอันไม่ใส่ใจ เขาหาวหวอดใหญ่ สั่งให้ฮาจิไทเกอร์เฝ้ายามคืนนี้

ไม่ได้นอนมาสองวันหนึ่งคืน สภาพเขาตอนนี้ง่วงเต็มที

พอมีผู้ช่วยที่ไว้ใจได้แบบนี้ ในที่สุดก็จะได้นอนหลับเต็มตาสักที