บทที่ 2 แมตช์ซ้อม

บทที่ 2 แมตช์ซ้อม

【มหาวิทยาลัยมิยางิ 15 – 10 อาโอบะโจไซ】

หลังความเงียบสั้นๆ ผู้เล่นฝั่งอาโอบะโจไซก็ระเบิดเสียงเฮดังลั่น

“สุดยอด! ไทอิจิ ทำดีมาก” โออิคาวะตบหลังมากิโนะ ไทอิจิเสียงดังสนั่น ถึงจะเป็นแค่หนึ่งแต้ม แต่มันหยุดโมเมนตัมคู่แข่งได้ บรรยากาศหม่นๆ ที่กดทีมอยู่ก่อนหน้าแตกกระจายทันที

มากิโนะ ไทอิจิยกมองมือของตัวเอง ภาพวินาทีนั้นยังติดอยู่ อะดรีนาลีนพุ่งพล่าน…ไม่สิ เจ็บชะมัด!

“ต่อไป ก็ให้เขาได้เห็นเสิร์ฟของเราบ้างละกัน” โออิคาวะเดินไปยังเส้นเสิร์ฟอย่างเชื่องช้าแล้วผ่อนลมหายใจออก

“เอาหัวลงไว้” อิวาอิซุมิหันบอกมากิโนะ ไทอิจิที่ยังเหม่ออยู่

มากิโนะ ไทอิจิรู้สึกได้ถึงแรงกดดันทั่วคอร์ต จึงหันหน้าเข้าหาเน็ต แล้วก้มตัวตามรุ่นพี่พร้อมยกแขนคลุมท้ายทอยแน่น

“ปั้ง!” ลูกวอลเลย์บอลพุ่งชนกำแพงฝั่งตรงข้ามแบบเน้นๆ…

พรวด โฮมรันตามสไตล์รุ่นพี่โออิคาวะแท้ๆ

【มหาวิทยาลัยมิยางิ 16 – 10 อาโอบะโจไซ】

“โทษๆๆ…”

“บื้อเอ๊ย มือยังไม่อุ่น อย่าเสิร์ฟลูกแบบนั้นสิ” อิวาอิซุมิเดินไปฟาดโออิคาวะหนึ่งที

เป็นรอบเสิร์ฟของฝั่งมหาวิทยาลัยอีกครั้ง คนเสิร์ฟเปลี่ยน แต่คราวนี้ วาตาริ ชินจิ รีซีฟแรกขึ้นได้สบาย ตาถัดมาโออิคาวะหันมาเหลือบมองมากิโนะ ไทอิจิหนึ่งที มากิโนะ ไทอิจิก็รีบเร่งสปีดเข้าหน้าเน็ต กระโดดขึ้นเตรียมสไปก์

แต่คู่แข่งอ่านเกมไวแบบเหลือเชื่อ บล็อกสองตัวยกขึ้นขวางเต็มหน้า กำแพงแน่นๆ อยู่ตรงหน้าเขาแล้ว

แต่บอล…ไม่มานี่!

โออิคาวะใช้แค่ “หางตา” ล่อบล็อกคู่แข่งให้ลอยไปทางมากิโนะ ไทอิจิ แต่บอลจริงโยนไปทางอิวาอิซุมิ

อิวาอิซุมิตบทำแต้มเนียนกริบ

【มหาวิทยาลัยมิยางิ 16 – 11 อาโอบะโจไซ】

“ล่อบล็อกดีมาก” โออิคาวะยกนิ้วโป้งให้มากิโนะ ไทอิจิ

มากิโนะ ไทอิจิยิ้มตอบ แต่ในใจสบถเบาๆ “แย่ล่ะ โยนหลอกแม้แต่เพื่อนร่วมทีม…”

อาโอบะโจไซได้เสิร์ฟ ผู้เล่นในสนามตอนนี้คือ

โออิคาวะ โทรุ, อิวาอิซุมิ ฮาจิเมะ, ฮานามากิ ทาคาฮิโระ, วาตาริ ชินจิ, คินดะอิจิ ยูทาโร และมากิโนะ ไทอิจิ

ทรงผม ‘หอมใหญ่’ ของคินดะอิจินั้นโดดเด่นเกินไป มากิโนะ ไทอิจิอดเหลือบมองหลายทีไม่ได้ หรือเขาทำผมแบบนั้นเพื่อให้ดูสูงใกล้ๆ 1.9 เมตรกันนะ?

“มองอะไร?” คินดะอิจิหันมาถาม เด็กปีหนึ่งตัวใหม่มองเขาซะจนรู้สึกได้

“อะ…เปล่า” มากิโนะ ไทอิจิดึงสายตาคืน รีบเมิน ไม่คิดว่าจะจ้องขนาดนั้น

“คินดะอิจิ ไทอิจิเขาอยากเห็นผลงานสุดเจ๋งของนายด้วยน่ะ” โออิคาวะพูดแค่ประโยคเดียว ทำเอาคินดะอิจิตัวสั่นด้วยไฟลุก

“ครับ รุ่นพี่โออิคาวะ!”

ตาขึ้นรุกถัดมา โออิคาวะจงใจโยนให้คินดะอิจิลองหลายครั้ง แต่ถูกบล็อกทุกครั้ง

“คินดะอิจิ นายกระโดดได้สูงกว่านี้อีก” โออิคาวะดันหลังเขาเบาๆ

“ครับ รุ่นพี่โออิคาวะ!”

แล้วก็เป็นจริง ตาถัดมา มากิโนะ ไทอิจิรู้สึกทันทีว่า ไม่ใช่แค่คินดะอิจิกระโดดสูงขึ้น แต่ บอลที่โออิคาวะโยนสูงขึ้นกว่าเดิม ภายใต้แรงเสริมกำลังใจและการคุมจังหวะของโออิคาวะ คินดะอิจิดูนิ่งขึ้น ไทม์มิ่งสวยขึ้น จุดตบสูงขึ้น…จนสามารถตบข้ามบล็อกไปได้!

คินดะอิจิเก็บแต้มสำเร็จ!

【มหาวิทยาลัยมิยางิ 16 – 12 อาโอบะโจไซ】

ได้เห็นลูกโยนของโออิคาวะใกล้ๆ แบบนี้ สุดยอดจริงๆ เซตเตอร์ที่ชี้ทางให้เพื่อนแข็งแกร่งขึ้นได้แบบนี้…อยากลองเหมือนกัน!

ผ่านไปไม่กี่จังหวะ มากิโนะ ไทอิจิเริ่มจับจังหวะเกมได้ เขามองโออิคาวะด้วยแววตาจริงจัง

“รุ่นพี่โออิคาวะ ผมอยากตบ!”

โออิคาวะยิ้ม ปีนี้เด็กปีหนึ่งไฟแรงดีจริงๆ

แต่ความจริงมันไม่ง่ายแบบนั้น คู่แข่งคือทีมมหาวิทยาลัย ปรับเกมไวมาก การแลกแต้มต่อเนื่องทำให้มากิโนะ ไทอิจิไม่ได้โอกาสตบสักที

สกอร์ขึ้นเป็น

【มหาวิทยาลัยมิยางิ 19 – 15 อาโอบะโจไซ】

บ้าชะมัด ผมยังไม่ได้ตบแต้มเลย อีกแต้มเดียวโดนสลับออกแน่ ต้องทำอะไรสักอย่าง! สมองของมากิโนะ ไทอิจิทำงานเต็มสปีด

“เกมรับๆ!” อิวาอิซุมิรองบอลแรก แล้วแทรกตัวเข้าแนวรุก การขึ้นพร้อมหลายตำแหน่งเริ่มขึ้น ซิงโครไนซ์แอตแท็ก!

คู่แข่งอ่านทางไม่ได้ จึงต้องประกบตัวต่อตัวทุกตำแหน่ง

“มาแล้ว มาแล้ว!” มากิโนะ ไทอิจิตื่นเต้นจนควบไม่อยู่ เขาเห็นมาเอดะ บล็อกเกอร์ตัวหลักของคู่แข่ง ฉายมุมตาเข้ามาในภาพ

เขาย่อตัวเก็บแรงทันทีที่ร่างขยับขึ้น มาเอดะก็รีบกระโดดตามเหมือนกัน

แต่แล้วมากิโนะ ไทอิจิกลับ…ชะงักหนึ่งจังหวะ ก่อนดีดตัวขึ้นอีกครั้ง

ท่าหน่วงเวลาเดี่ยว!

พอเขากระโดด มาเอดะกำลังเริ่มตกตัวพอดี

โออิคาวะแววตาไหววาบหนึ่งครั้ง ก่อนโยนบอลลอยขึ้นตรงจุดที่มากิโนะ ไทอิจิขึ้นมือพอดี

เขาฟาดลงอย่างสบายข้ามหัวมาเอดะ

แต้ม!

【มหาวิทยาลัยมิยางิ 19 – 16 อาโอบะโจไซ】

“ไอ้เด็กนี่…” มาเอดะกัดฟัน เขาโดนเด็กปีหนึ่งเก็บไปสองแต้มแล้ว ในฐานะเอซ มันรับไม่ได้เลย เขาหันไปบอกเซตเตอร์

“มิยามุระ ตาถัดไปโยนให้ฉัน!”

อาโอบะโจไซได้เสิร์ฟ

หลังแลกบอลไป–มาไม่กี่จังหวะ การรับแรกของมหาวิทยาลัยดีมาก บอลลอยสูง มิยามุระโยนให้มาเอดะ แล้วมาเอดะเห็น เด็กนั่นตามขึ้นมาบล็อกอีกแล้ว

“มาสิ ไอ้เด็ก!” มาเอดะกระโดดขึ้นสุดกำลัง มากิโนะ ไทอิจิและฮานามากิก็กระโดดประกบขึ้นไป แขนเหยียดเต็มที่เพื่อบล็อกเส้นการยิง แค่ขวางให้ลิเบอโรอ่านทางง่ายขึ้น

มาเอดะยิ้ม เหนืออากาศนี่คือถิ่นของเอซ เขาเห็นช่องว่างก่อนฟาดแขนลงอย่างเร็ว

แต่ความรู้สึกประหลาดนั่นกลับมาอีกครั้งสำหรับมากิโนะ ไทอิจิ

สายตาของมาเอดะ…ทิศที่เขาจะฟาด…

ทุกอย่างช้าลงเหมือนภาพสโลว์โมชั่น

มากิโนะ ไทอิจิหักปลายแขนจากแนวตรง สไลด์ออกซ้ายกลางอากาศ

ปิดไลน์ตีของมาเอดะเต็มๆ!

“เพียะ!”

บอลชนแขนของเขา ก่อนตกกลับแดนมหาวิทยาลัย

บล็อกแต้ม!

【มหาวิทยาลัยมิยางิ 19 – 17 อาโอบะโจไซ】

“ไอ้เด็กนี่!” มาเอดะหน้าแดงด้วยความเดือด

“มาเอดะ จะไปจริงจังใส่เด็กมัธยมทำไม! ตั้งสมาธิอ่านเกมสิ!” โค้ชฝั่งมหาวิทยาลัยตะโกนตำหนิ ถึงอีกฝ่ายจะเป็นทีมแข็งแกร่งระดับจังหวัด แต่ยังไงอาโอบะโจไซก็เป็นเด็กม.ปลาย การโดนบล็อกสองแต้มติดมันน่าอายมาก

“…ครับ” มาเอดะก้มหน้า ใจเย็นลงทีละนิด

ครั้งเดียวเรียกว่าโชค

แต่สองครั้ง? แถมเป็น บล็อกเชิงเทคนิค อีกต่างหาก!

หัวหน้าทีมอาโอบะโจไซ มิโซกุจิ ซาดะยุกิ ถึงกับตื่นเต้นถือไวต์บอร์ดวิ่งไปหาโค้ชอิริฮาตะ

“โค้ช! ตัวไฟแรงเลยครับ ตัวไฟแรงแน่ๆ ไทอิจิต้องพาเกมรับเราไปอีกระดับได้แน่!”

โค้ชอิริฮาตะยกมือห้ามไม่ให้ตื่นเต้นเกินไป เขาเคาะรายชื่อในตาราง ชื่อที่ถูกขีดเส้นไว้ชัดเจน

คินดะอิจิ ยูทาโร: มิดเดิลบล็อกเกอร์ พละกำลังดี สแตมินาใช้ได้

คุนิมิ อาคิระ: หัวเสา อ่านเกมเฉียบ ความสามารถนิ่ง

มากิโนะ ไทอิจิ: มิดเดิลบล็อกเกอร์ เร็ว บล็อกดีมาก

นี่อาจเป็นโอกาสสุดท้าย ก่อนรุ่นพี่ปีสามจะจบการศึกษา

ต้องไปให้ถึงระดับประเทศให้ได้

โปรดติดตามตอนต่อไป