ตอนที่ 13 พิธีมอบเข็มกลัดในชั้นเรียน

ตอนที่ 13 พิธีมอบเข็มกลัดในชั้นเรียน

เมื่อมาถึงห้องฝึกฝนของชั้นมัธยมปลายปีสามห้องแปด หยางลี่หรูกำลังสอนทุกคนเรื่องวิธีการใช้เคล็ดลับที่เธอถ่ายทอดให้ เพื่อใช้วิชากำหนดลมหายใจคลื่นวารีปลุกสัมผัสแห่งปราณจากภายในร่างกาย

บอกทุกคนว่าอู๋เวยเวยได้ปลุกสัมผัสแห่งปราณได้สำเร็จแล้ว และได้เป็นจอมยุทธ์ขั้นแรกเริ่มที่สมบูรณ์คนหนึ่ง

ทุกคนต่างกำลังแสดงความยินดีกับอู๋เวยเวย ในใจของจางหลิงเฟิงก็รู้สึกยินดีกับอู๋เวยเวยเช่นกัน แต่เขาก็พบเรื่องน่าเศร้าว่ากลับหาที่นั่งของตัวเองในห้องฝึกฝนไม่เจอ

คนก็ยังเป็นคนกลุ่มเดิมแต่ที่นั่งเกิดการเปลี่ยนแปลง ตำแหน่งที่ควรจะเป็นของเขากลับเต็มไปด้วยข้าวของวางกองอยู่

เขาอดไม่ได้ที่จะมองไปทางหยางลี่หรู

"สำหรับเธอแล้ว การฝึกฝนก็เหมือนกับการติดคุกที่น่าทรมาน อาจารย์ทนดูเธอเป็นแบบนั้นไม่ไหว ดังนั้นต่อไปนี้ถ้าเธอสามารถฝึกฝนที่บ้านได้ก็ฝึกที่บ้าน ถ้าไม่มีธุระอะไรก็ไม่ต้องมาที่สำนักศึกษาบ่อย ๆ แบบนี้ก็จะไม่รบกวนเพื่อนร่วมชั้นคนอื่น แล้วก็ไม่เป็นการเสียเวลาของเธอด้วย เธอว่าจริงไหม" หยางลี่หรูอธิบาย

คำพูดนี้เธออัดอั้นมาทั้งวันแล้ว ถ้าจางหลิงเฟิงยอมรับผิดกับเธอที่ห้องทดสอบ และสัญญาว่าจะตั้งใจฝึกฝนเรียนหนังสือต่อไป เธอยังสามารถปล่อยผ่านเรื่องที่แล้วมาได้ แต่ครึ่งวันผ่านไปก็ไม่เห็นเงาของจางหลิงเฟิง ทำเหมือนกับว่าเขาก็กำลังเข้ารับการตรวจสอบในห้องทดสอบเหมือนกัน ในที่สุดหยางลี่หรูก็ทนไม่ไหว ใช้ข้าวของมากองขวางตำแหน่งของจางหลิงเฟิงไว้

เธอรู้ว่าขอเพียงจางหลิงเฟิงมีทัศนคติที่อยากจะฝึกฝนเรียนหนังสือแม้เพียงเล็กน้อย เขาจะต้องก้มหัวยอมรับผิดและกลับตัวกลับใจอย่างแน่นอน หลังจากอธิบายจบจึงรอการตอบสนองจากจางหลิงเฟิง

"โอ้!"

ทว่าจางหลิงเฟิงเพียงแค่พยักหน้าเบา ๆ แล้วเดินออกจากห้องฝึกฝนไปอย่างสบายใจ ราวกับว่าการมาฝึกฝนที่สำนักศึกษานั้นทรมานเหมือนติดคุกเหมือนที่หยางลี่หรูพูด ในที่สุดเมื่อได้รับการปลดปล่อย เขาก็ไม่คิดอะไรเลย หันหลังกลับแล้วหนีไปทันที

"จางหลิงเฟิง นายจะไปไหน"

อู๋เวยเวยรู้ว่าที่หยางลี่หรูทำเช่นนั้นก็เพื่อตัวของจางหลิงเฟิงเองทั้งสิ้น เธอจึงรีบเรียกเขาไว้

"อาจารย์หยางให้ฉันกลับบ้าน เดี๋ยวตอนเย็นค่อยกลับมารับอาหารสวัสดิการยังชีพ" จางหลิงเฟิงกล่าวด้วยใบหน้าที่สงบนิ่ง

เพื่อให้แน่ใจว่าคำพูด การกระทำ และความผันผวนทางอารมณ์ของตนเองสอดคล้องกับข้อกำหนดของการนอนราบ อันที่จริงเขาก็เข้าใจความหวังดีของหยางลี่หรู แต่ตามข้อกำหนดของชะตาลิขิตนอนราบ หากไม่รีบไปจากตรงนี้ ค่านอนราบก็จะสูญเปล่า ไม่แน่อาจจะมีผลสะท้อนกลับอื่น ๆ ตามมาด้วย

"คนอย่างเธอมีสิทธิ์รับทรัพยากรอาหารสวัสดิการยังชีพด้วยเหรอ ทรัพยากรอาหารสวัสดิการยังชีพทุกส่วนล้วนเตรียมไว้สำหรับวีรบุรุษที่สามารถเป็นจอมยุทธ์ขั้นแรกเริ่มได้ สามารถต่อสู้กับเผ่าพันธุ์ต่างมิติเพื่อมนุษยชาติได้ และสามารถต้านทานสิ่งมีชีวิตต่างดาวได้ แต่เธอไม่มีสิทธิ์นั้นเลยแม้แต่น้อย คนอย่างเธอ ต่อให้ถูกส่งไปแนวหน้าก็จะเป็นได้แค่ตัวถ่วงของทุกคน เข้าใจไหม"

หยางลี่หรูกล่าวอย่างโกรธจัด สอนมาหลายปี เธอไม่เคยเห็นใครที่ไร้ยางอายและไร้ซึ่งความมุ่งมั่นทะเยอทะยานเหมือนจางหลิงเฟิงมาก่อน

อันที่จริงในฐานะจอมยุทธ์ดั้งเดิมที่มีค่าพลังต่อสู้เกิน 30.0 หยางลี่หรูสามารถอยู่ในเมืองวงแหวนในและเพลิดเพลินกับทรัพยากรวัตถุที่เหนือกว่าได้

แต่เพื่อมวลมนุษย์ เธออาสามาสอนหนังสือที่เมืองวงแหวนนอก หวังว่าจะสามารถใช้ความสามารถของตนเองบ่มเพาะจอมยุทธ์ขั้นแรกเริ่มให้มากขึ้น เพื่อเปลี่ยนแปลงสภาพแวดล้อมการดำรงชีวิตของมนุษย์

เธอหวังว่าชีวิตของมนุษย์ในวันข้างหน้าจะไม่มีการแบ่งแยกระหว่างเมืองวงแหวนนอกและเมืองวงแหวนในอีกต่อไป ทุกคนสามารถเพลิดเพลินกับทรัพยากรวัตถุที่อุดมสมบูรณ์ และไม่มีแรงกดดันในการเอาชีวิตรอดอีก เผ่าพันธุ์ต่างมิติและสิ่งมีชีวิตต่างดาวทั้งหมดจะหายไปจากสหพันธ์เจ็ดดาราจักรจนหมดสิ้น

แต่หากมีคนอย่างจางหลิงเฟิงเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ เธอรู้สึกว่ามนุษย์จะไม่มีวันเอาชนะเผ่าพันธุ์ต่างมิติ ขับไล่สิ่งมีชีวิตต่างดาวได้ และอาจจะค่อย ๆ สูญสิ้นไปในที่สุด ด้วยเหตุนี้เธอจึงอดไม่ได้ที่จะตะโกนออกมา อยากจะเตะจางหลิงเฟิงออกไปให้พ้น ๆ

"อาจารย์หยางครับ ขอโทษที่รบกวนการฝึกฝนของพวกคุณ ผมมาส่งเข็มกลัดจอมยุทธ์ขั้นแรกเริ่มครับ"

แต่ในขณะนั้นเอง อาจารย์ผู้สอนจากห้องทดสอบสกุลอู๋คนหนึ่งก็นำเข็มกลัดจอมยุทธ์ขั้นแรกเริ่มมาที่ห้องฝึกฝนของชั้นมัธยมปลายปีสามห้องแปด

"ไม่เป็นไร เวยเวยรีบมารับเข็มกลัดจอมยุทธ์ของเธอเร็ว มีเข็มกลัดนี้แล้ว ต่อไปนี้เธอก็เป็นจอมยุทธ์ขั้นแรกเริ่มที่สมบูรณ์คนหนึ่งแล้วนะ" หยางลี่หรูรีบเปลี่ยนท่าทีแล้วกล่าว

"ค่ะ ขอบคุณค่ะอาจารย์อู๋" อู๋เวยเวยคาดหวังมานานแล้ว เธอรีบวิ่งเข้ามา

"ทุกคนปรบมือให้นักเรียนอู๋เวยเวย แสดงความยินดีที่เธอได้เป็นจอมยุทธ์ขั้นแรกเริ่ม และอุทิศกำลังเพื่อความอยู่รอดของมวลมนุษย์" หยางลี่หรูกล่าวนำ

"แปะ แปะ แปะ!"

"ยินดีด้วยนะนักเรียนอู๋เวยเวย!"

"ขอแสดงความยินดีกับนักเรียนอู๋เวยเวยที่ได้เป็นจอมยุทธ์ขั้นแรกเริ่ม เธอคือแบบอย่างของพวกเราทุกคน"

"ทุกคนต้องเรียนรู้จากนักเรียนอู๋เวยเวยนะ!"

ทุกคนต่างปรบมือให้อู๋เวยเวยอีกครั้ง การได้เป็นจอมยุทธ์ขั้นแรกเริ่มหมายถึงสามารถต่อสู้เพื่อความอยู่รอดของมวลมนุษย์ได้ นักเรียนทุกคนต่างรู้สึกยินดีกับอู๋เวยเวยจากใจจริง

"ขอบคุณกำลังใจจากเพื่อน ๆ ทุกคน ฉันจะไม่ทำให้เพื่อน ๆ ผิดหวังแน่นอน พวกเรามาสู้ไปด้วยกันนะ!"

อู๋เวยเวยมีสีหน้าซาบซึ้ง เธอรู้ดีถึงความสำคัญของเข็มกลัดนี้ การได้ครอบครองมันหมายถึงอาหารสวัสดิการที่มากขึ้น และหมายถึงความรับผิดชอบและแรงกดดันที่มากขึ้นด้วย

เพื่อความอยู่รอดของมวลมนุษย์ เธอยินดีที่จะแบกรับแรงกดดันนี้ และปฏิบัติหน้าที่ความรับผิดชอบนี้

"ยินดีด้วย นักเรียนอู๋เวยเวย ขอแสดงความยินดีที่คุณได้เป็นจอมยุทธ์ขั้นแรกเริ่มคนที่ 8921378654 ของสหพันธ์เจ็ดดาราจักร"

อาจารย์อู๋พูดจบก็ติดเข็มกลัดจอมยุทธ์ขั้นแรกเริ่มให้อู๋เวยเวยด้วยสีหน้าที่จริงจัง ทุกคนต่างก็รู้สึกยินดีกับอู๋เวยเวย มองดูเธอที่ได้เป็นจอมยุทธ์ขั้นแรกเริ่มด้วยความอิจฉาอย่างยิ่ง

"ขอบคุณค่ะอาจารย์อู๋ ขอบคุณค่ะอาจารย์หยาง ขอบคุณเพื่อน ๆ ทุกคน"

ขอบตาของอู๋เวยเวยแดงก่ำ เพื่อวันนี้เธอได้พยายามไปมากเท่าไหร่มีเพียงเธอเท่านั้นที่รู้

"สู้ ๆ"

หยางลี่หรูให้กำลังใจ จากนั้นก็มองไปที่จางหลิงเฟิง ในใจเยาะเย้ยว่าจางหลิงเฟิงไม่มีทางที่จะได้สัมผัสกับความภาคภูมิใจของการเป็นจอมยุทธ์ขั้นแรกเริ่ม และความสุขของการต่อสู้เพื่อความอยู่รอดของมวลมนุษย์ได้อย่างแน่นอน

"ต่อไปขอเชิญนักเรียนจางหลิงเฟิงขึ้นมารับเข็มกลัดจอมยุทธ์ขั้นแรกเริ่ม"

ทว่าอาจารย์อู๋กลับหยิบกล่องไม้ออกมาจากกระเป๋าอีกใบหนึ่ง และหยิบเข็มกลัดขั้นแรกเริ่มที่มีหมายเลขต่างกันออกมา เขามองไปที่ทุกคนในห้องฝึกฝนด้วยความงุนงง

"อาจารย์อู๋คะ เมื่อครู่นี้คุณบอกว่าเข็มกลัดนี้เป็นของใครนะคะ" หยางลี่หรูยังคิดว่าตัวเองหูแว่วไป

"อาจารย์หยางครับ เข็มกลัดนี้เป็นของผม" จางหลิงเฟิงอธิบาย

เขาไม่ได้มีความสุขกับการตบหน้าหรือรู้สึกว่าพฤติกรรมของหยางลี่หรูน่าขบขันเพียงใด ในใจรู้ว่าหยางลี่หรูมีเจตนาดี แบกรับภาระหนักหน่วง ทุกสิ่งที่ทำไปก็เพื่อตัวเขาเอง และยิ่งกว่านั้นคือเพื่ออนาคตของมวลมนุษย์

ด้วยเหตุนี้ในใจของจางหลิงเฟิงจึงเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดอย่างสุดซึ้ง รู้สึกเสียใจอย่างมากที่ไม่ได้บอกหยางลี่หรูโดยตรงที่ห้องทดสอบว่าตนเองมารับการตรวจสอบการเป็นจอมยุทธ์ขั้นแรกเริ่ม

"เธอว่าอะไรนะ"

หยางลี่หรูมีสีหน้าว่างเปล่า ในขณะที่เพื่อนร่วมชั้นก็เงียบกริบ ส่วนไล่จื้อจวินอดไม่ได้ที่จะขยี้ตา

"ที่แท้คุณคือนักเรียนจางหลิงเฟิง ยินดีด้วยที่คุณได้เป็นจอมยุทธ์ขั้นแรกเริ่มคนที่ 8921378679 ของสหพันธ์เจ็ดดาราจักร"

อาจารย์อู๋มีสีหน้าประหลาดใจอย่างยิ่ง ไม่คิดว่าจางหลิงเฟิงจะยืนอยู่ที่ประตู

เขาติดเข็มกลัดจอมยุทธ์ให้จางหลิงเฟิงด้วยสีหน้าที่จริงจัง และกล่าวกับหยางลี่หรู "อาจารย์หยางครับ ขอแสดงความยินดีด้วยที่ชั้นเรียนของคุณมีจอมยุทธ์ขั้นแรกเริ่มเกิดขึ้นถึงสองคนในวันเดียว โดยเฉพาะจางหลิงเฟิงคนนี้ ค่าพลังต่อสู้ของเขาสูงถึง 10.7 กว่าเลยทีเดียว"