เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ผู้กล้าอาคมดำ ตอนที่ 19

ผู้กล้าอาคมดำ ตอนที่ 19

ผู้กล้าอาคมดำ ตอนที่ 19


ติดตามผู้แปลได้ที่ Lazy Meow นิยายแปล


++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ผู้กล้าอาคมดำ ตอนที่ 19

ในฐานะผู้นำของหมาป่าฝูงนี้ ร่างกายของตัวจ่าฝูงย่อมแข็งแกร่งกว่าหมาป่าทั่วไป การเลื่อนขั้นทำให้มันแตกต่างจากหมาป่าธรรมดา มันสามารถร่ายเวทและใช้สกิลผู้นำควบคุมฝูงหมาป่า

นอกจากสิ่งเหล่านี้แล้ว การเลื่อนขั้นของมันยังเพิ่มสติปัญญาจนแตกต่างจากเดรัจฉาน

เมื่อพบเจอศัตรูที่แข็งแกร่ง มันก็ควรจะโจมตีอยู่ด้านหน้าสุดของฝูง จ่าฝูงหมาป่านั้นมีร่างกายที่แข็งแกร่งที่สุด ทว่าหลังจากเกิดปัญญาแล้วก็บอกได้ยากว่ามันจะยังหลงเหลือความกล้าอยู่สักเท่าใด ดูเหมือนว่ามันจะกลายเป็นรักตัวกลัวตายกว่าเดิม

บางทีอาจจะเป็นเพราะลักษณ์นิสัยเช่นนี้เอง เมื่อพบเจอกับเหยื่อที่อ่อนแอ มันจะโจมตีเป็นตัวแรกสุด แต่เมื่อมาเจอกับของแข็งเข้า จ่าฝูงหมาป่าก็เพียงคอยสั่งการพวกหมาป่าและหาจังหวะลอบโจมตีศัตรู

ไม่อยากบาดเจ็บ ไม่อยากพุ่งเข้าไปที่แนวหน้า เพียงต้องการสั่งการให้ลูกฝูงเข้าไปโจมตี แนวทางของจ่าฝูงหมาป่าทำให้ร็อดถอนหายใจ นี่มันนิสัยของมนุษย์ชัดๆ!

ด้วยเหตุนี้เอง หมาป่าฝูงนี้จึงประสบกับความล้มเหลว หากว่าจ่าฝูงพึ่งพาร่างกายอันแข็งแกร่งบุกโจมตีอยู่ข้างหน้าควบคู่ไปกับการใช้เวทมนตร์แล้ว ร็อดก็คงไม่อาจจัดการหมาป่าฝูงนี้ได้โดยง่าย

มองดูจ่าฝูงหมาป่ากำลังหลบการโจมตีจากพวกซอมบี้ สำหรับร็อดแล้วจ่าฝูงตัวนี้ก็มีดีเพียงแค่ตัวใหญ่กว่าตัวอื่นๆ ไม่น่ากลัวอะไร

เมื่อจ่าฝูงหมาป่าคิดจะหลบหนี มันก็ไม่สนใจการโจมตีจากพวกซอมบี้อีก มันพยายามจะรอดตัวผ่านช่องว่างระหว่างพวกซอมบี้ แต่เพราะว่าพวกซอมบี้ล้อมเข้ามาทั้งหมด มันจึงไม่อาจตีฝ่าไปได้ในเวลาอันสั้น

ร็อดมองเห็นโอกาส เขาใช้ตราประทับจิตวิญญาณควบคุมซอมบี้ตัวหนึ่งให้จับขาข้างหนึ่งของจ่าฝูงหมาป่าเอาไว้ จ่าฝูงหมาป่าหลบไม่ทัน ขาหลังข้างหนึ่งของมันจึงถูกยกดึงขึ้น....

จ่าฝูงหมาป่าหันหัวกลับไปและกัดไปยังแขนเน่าเปื่อยที่จับขาของมันเอาไว้ก่อนจะสะบัดอย่างรุนแรงจนแขนข้างนั้นเหวอหวะ

แขนข้างนั้นของซอมบี้ถูกกัดจนเหลือเพียงกระดูกขาวที่ยึดแขนข้างนั้นเอาไว้

แต่ถึงจะเป็นแบบนั้นซอมบี้ก็ไม่ได้ปล่อยมือ มันกลับใช้โอกาสนี้ใช้อีกมือหนึ่งมาช่วยจับ คุณลักษณะของอันเดดกลับถูกใช้ออกมาเต็มเปี่ยมในตอนนี้เอง

ที่ขาหลังของจ่าฝูงหมาป่าถูกจับเอาไว้ได้แบบนี้ เป็นฝีมือการควบคุมของร็อด หากว่าร็อดไม่ควบคุมด้วยตนเอง พวกซอมบี้ก็จะรู้จักแต่ใช้กรงเล็บโจมตีศัตรู ไม่มีทางชาญฉลาดเช่นนี้

หากปล่อยให้จ่าฝูงหมาป่าหลบหลีกได้ พวกซอมบี้ก็จะสร้างความเสียหายใส่จ่าฝูงหมาป่าได้ไม่มากนัก แต่เมื่อถูกจับขาเอาไว้แบบนี้ก็ไม่เดิมกันแล้ว

ส่วนใหญ่พวกอันเดดเพียงพึ่งพาสัญชาตญาณในการฆ่าฟัน ต่อให้พวกมันรู้จักใช้เล่หืเหลี่ยม พวกมันก็จะไม่ใช้ หากต้องการให้พวกมันเปล่งประสิทธิภาพออกมาได้สูงสุด เนโครแมนเซอร์ก็จะต้องควบคุมด้วยตนเอง

จ่าฝูงหมาป่าบังเอิญถูกจับขาเอาไว้ได้ มันหันกลับไปกัดแล้วแต่ก็ไม่ได้ผล ก่อนที่มันจะทันได้ทำอะไรต่อ พวกซอมบี้ก็กลุ้มรุมเข้ามา

ภายใต้การควบคุมของร็อด พวกซอมบี้ต่างเข้ามาจับจ่าฝูงหมาป่าเอาไว้

เมื่อถูกจับขาหลังเอาไว้ จ่าฝูงหมาป่าก็ไม่อาจเคลื่อนไหวได้สะดวก เมื่อหลบหลีกไม่ได้ มันก็ถูกพวกซอมบี้จับตัวเอาไว้ ขณะที่กำลังดิ้นรน จ่าฝูงหมาป่าก็เสียการทรงตัวและร่วงลงกับพื้น

หลังจากที่ร่วงลงกองบนพื้น พวกซอมบี้ก็เข้ามาจับกดร่างกายของจ่าฝูงหมาป่าเอาไว้ ด้วยจำนวนที่มากกว่า ไม่ว่าจ่าฝูงหมาป่าจะพยายามดิ้นรนเพียงไร มันก็ยังไม่อาจสลัดหลุด เมื่อพวกซอมบี้ทั้งหมดลงแรงพร้อมกัน จ่าฝูงหมาป่าก็ถูกจับกดราบไปกับพื้น

หากเปลี่ยนพวกซอมบี้เป็นมนุษย์กลุ่มหนึ่ง ต่อให้ร็อดคอยออกคำสั่ง การประสานงานก็คงจะไม่สมบูรณ์ถึงเพียงนี้ และพวกเขาก็คงไม่อาจก้าวผ่านความหวาดกลัวที่เกิดขึ้นโดยสัญชาตญาณได้ จ่าฝูงหมาป่าจะมีโอกาสดิ้นหลุดไม่น้อย

ดังนั้นจึงมีแต่เหล่าเนโครแมนเซอร์เท่านั้นที่สามารถใช้กลยุทธ์ให้ประสานงานกันได้อย่างไร้ที่ติ

จ่าฝูงหมาป่ายังคงดิ้นรนขัดขืน แต่พวกซอมบี้บ้างก็กดขา บ้างก็กดตัวเอาไว้ ทำให้การดิ้นรนของจ่าฝูงหมาป่ากลายเป็นเปล่าประโยชน์

ทันใดนั้นจ่าฝูงหมาป่าก็รู้สึกว่าแรงกดลดลงเล็กน้อย ขณะที่มันกำลังจะพลิกตัวนั้นเอง ประกายสายสีเงินก็ปรากฏขึ้นจากด้านบน จ่าฝูงหมาป่ารู้สึกถึงความเจ็บปวดอย่างรุนแรง จากนั้นก็ไม่อาจรู้สึกได้ถึงสิ่งใดอีก.....

.....................

"คุณได้รับรางวัลความสำเร็จแบบต่อเนื่อง [ควบคุมความตาย]"

-----------------------------------------

[ควบคุมความตาย]: ควบคุมอันเดดกำจัดสิ่งมีชีวิต

โบนัสพื้นฐาน: ควบคุมจิตวิญญาณ+1

-----------------------------------------

"......"

"ชัยชนะอันยอดเยี่ยม! คุณได้รับค่าประสบการณ์จำนวน 210 หน่วย!"

..............

ร็อดเก็บดาบ และเนื่องจากจ่าฝูงหมาป่าตายแล้ว เขาจึงให้พวกซอมบี้ปล่อยมือจากซากศพของจ่าฝูงหมาป่า

ร็อดเปิดข้อความระบบขึ้นมาดู ในการต่อสู้กับหมาป่าฝูงนี้ เขาได้รับค่าประสบการณ์จำนวน 210 หน่วย

ในค่าประสบการณ์จำนวน 210 หน่วยนี้ 60 มาจากจ่าฝูงหมาป่า ขณะที่ค่าประสบการณ์ที่เหลือจากหมาป่านั้นได้เท่ากับพวกซอมบี้ นั่นคือ 15

ร็อดจำได้ว่าตอนที่เขาสังหารเนโครแมนเซอร์ฝึกหัดเอลล็อต เขาได้รับค่าประสบการณ์ถึง 400 หน่วย แต่การฆ่าหมาป่าฝูงนี้ทั้งฝูงกลับได้ค่าประสบการณ์เพียงครึ่งหนึ่งของการฆ่าเอลล็อตเท่านั้น

ร้อดอดถอนหายใจออกมาไม่ได้ แต่การประสบการณ์จากการสังหารผู้กล้าย่อมได้มากกว่าอยู่แล้ว เทียบกับสิ่งมีชีวิตในนระดับชั้นเดียวกัน ค่าประสบการณ์ที่ได้จากผู้กล้านั้นมากกว่าเกือบ 5 เท่า ยิ่งผู้กล้าคนนั้นแข็งแกร่งมากเท่าไร ค่าประสบการณ์ที่ได้ก็จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น

นี่ก็คือวิธีกระตุ้นให้เหล่าผู้เล่นเข้าไปท้าทายตัวตนที่แข็งแกร่งอย่างผู้กล้า

ในหมู่สิ่งมีชีวิตระดับชั้นเดียวกัน นักเวทจะให้ค่าประสบการณ์สูงที่สุดแบบครึ่งต่อครึ่ง นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมเอลล็อตถึงให้ค่าประสบการณ์สูงถึง 400 หน่วย

"คุณใช้ค่าประสบการณ์จำนวน 200 หน่วย ค่าประสบการณ์ที่เหลืออยู่คือ 145 ระดับของตัวละครได้เลื่อนระดับเป็น ขั้นที่ 2 นักดาบ เลเวล 3...."

"ได้รับแต้มคุณสมบัติจำนวน 1 แต้ม ได้รับแต้มสกิลจำนวน 1 แต้ม...."

ระดับของตัวละครเพิ่มขึ้น เนื่องเพราะตอนนี้เขาขาดแคลนมานาให้ใช้งาน ร็อดจึงลงแต้มคุณสมบัติ 1 แต้มไปที่สติปัญญา

ขณะที่ตรวจสอบข้อความจากระบบ ร็อดก็มองเห็นรางวัลความสำเร็จที่ได้รับ

ร็อดเปิดหน้าต่างคุณสมบัติขึ้นมาและพบว่ามีค่าความสามารถอีกหนึ่งอย่างมาต่อท้ายค่าความสามารถที่เดิมมีอยู่ 5 ประเภท มันคือควบคุมจิตวิญญาณที่ตอนนี้มีค่าอยู่ 1

ควบคุมจิตวิญญาณนั้นเป็นค่าสเตตัสพิเศษสำหรับเนโครแมนเซอร์ ซึ่งสามารถหาได้จากการทำสมาธิหรือหรือผ่านรางวัลความสำเร็จแบบต่อเนื่องของ [เนโครแมนเซอร์]

หากอาศัยการทำสมาธิเพียงอย่างเดียว เว้นเสียแต่คุณจะทำสมาธิระยะปลาย ไม่อย่างนั้นก็ยากจะได้รับความสามารถนี้มา ผู้เล่นโดยทั่วไปก็เลือกพึ่งพาการปลดล็อคจากรางวัลความสำเร็จของเนโครแมนเซอร์กันอยู่แล้ว

ตอนนี้ร็อดควบคุมซอมบี้อยู่สิบตัว แต่ละตัวนั้นใช้ค่าจิตวิญญาณ 0.15 ต่อให้บางตัวจะขาขาดหรือบาดเจ็บสาหัส ค่าจิตวิญญาณที่ต้องใช้ก็ไม่ได้ลดลงแต่อย่างใด

หลังจากได้ค่าควบคุมจิตวิญญาณมา 1 แต้ม แต้มจิตวิญญาณที่ถูกแบ่งไปใช้ควบคุมพวกอันเดดก็จะได้กลับคืนมา 1 แต้ม

.....................

หลังจากกวาดล้างพวกหมาป่าได้ ร็อดก็ไม่ได้หยุดพักแต่อย่างใด กลับกัน เขาควบคุมพวกซอมบี้ที่อยู่รอบๆให้ลากศพของพวกหมาป่าไปที่โถงกว้างที่เคยมีศพจำนวนมากก่อนหน้านี้ พวกซอมบี้เริ่มปฏิบัติตามคำสั่ง

ร็อดตรวจสอบศพของหมาป่าที่อยู่บนพื้น ศพของหมาป่าส่วนใหญ่มีบาดแผลเหวอะหวะด้วยคมดาบของเขา ขณะที่ส่วนน้อยถูกตัดศีรษะโดยตรง

ซากศพที่ถูกตัดหัวนั้นไม่อาจเปลี่ยนให้เป็นอันเดดเพราะขาดส่วนที่จะใช้สร้างไฟวิญญาณ

ในหมู่ซากศพของหมาป่าที่กองอยู่บนพื้น ศพของจ่าฝูงหมาป่ามีบาดแผลน้อยที่สุด มีบาดแผลเดียวเท่านั้นที่หนักหน่อย ร็อดตั้งใจให้ศพของมันเสียหายให้น้อยที่สุด มีเพียงตำแหน่งหัวใจซึ่งถูกแทงที่เสียหายมากที่สุด

ร็อดเปลี่ยนไปสวมใส่รางวัลความสำเร็จ [เนโครแมนเซอร์] หลังจากที่ได้รับผล [ปลุกชีพ]+1 แล้ว เขาก็ใช้มันกับศพของจ่าฝูงหมาป่าที่อยู่บนพื้น มีข้อความเด้งขึ้นมาแจ้งเตือนว่าต้องใช้มานา 30 หน่วยเพื่อเปลี่ยนให้กลายเป็นอันเดดในทันที แน่นอนว่าร็อดย่อมมีมานาไม่พอ

มองดูซากศพของเหล่าหมาป่าที่กระจัดกระจายบนพื้น ร็อดก็ทิ้งพวกมันไว้ในโถงนี้เพื่อให้มันค่อยๆกลายสภาพเองด้วยพลังความตายที่อยู่ในสุสานแห่งนี้ การทำเช่นนี้ช่วยให้ประหยัดมานาไปได้อีกมาก

ตอนนี้ร็อดก็แค่ต้องรอให้สุสานช่วยเปลี่ยนสภาพพวกมัน

อากาศในสุสานเต็มไปด้วยกลิ่นเหม็น พลังความตายดูเหมือนจะถูกกระตุ้นขึ้นมาจนยิ่งเข้มข้น ไอพลังงานปรากฏขึ้นห่อหุ้มซากศพของหมาป่าตามพื้น ร็อดก็ไม่รู้เหมือนกันว่านี่เป็นเรื่องดีหรือไม่ดี....

ร็อดเดินออกจากสุสาน หลังเสร็จสิ้นการต่อสู้ที่ด้านใน ที่ด้านนอกสุสานก็เป็นผ่านไปครึ่งคืนแล้ว

เนื่องเพราะกลิ่นเลือดและเหตุผลอื่นๆในสุสาน ร็อดจึงไม่ได้ทำสมาธิอยู่ในนั้น เขากลับมาที่ต้นไม้ต้นเดิมก่อนจะเริ่มนั่งขัดสมาธิ

แสงจันทร์ยังสงบนิ่งอยู่เช่นเคย หากไม่ใช่เพราะตามพื้นมีซากศพที่ถูกกัดกินไปครึ่งหนึ่งก็คงไม่มีผู้ใดรู้ว่าหมาป่าฝูงหนึ่งเคยมาที่นี่.....

จบบทที่ ผู้กล้าอาคมดำ ตอนที่ 19

คัดลอกลิงก์แล้ว