บทที่ 43 น้ำพุเทวดา
บทที่ 43 น้ำพุเทวดา
ความจริงแล้วหลินซานหวยก็ไม่ได้ทำอะไรหลินปิ่งเต๋อหรอก พอไล่ตามไปถึงบ้านของหลินปิ่งเต๋อแล้วเห็นว่าบ้านใส่กลอนประตูไว้ หลินซานหวยก็ได้แต่สบถด่าทอแล้วเดินกลับบ้านไป
ปู่ซานหวยครับ เรื่องอนุมัติที่ดินนั่นผมไม่รู้เรื่องด้วยเลยนะ ถ้าปู่จะตีก็ตีปู่ของผมเถอะ เดี๋ยวผมส่งไม้ให้เอง ปู่ผมแกไม่รักดีเอาเสียเลย!
เมื่อเห็นหลินปิ่งเต๋อเดินกลับมาด้วยสีหน้าโกรธเกรี้ยว หลินเถี่ยตั้นกลัวจะโดนหางเลขไปด้วย จึงรีบทิ้งท้ายคำพูดแล้วเผ่นแน่บไปทันที
หลินเจิ้งจวินตะโกนไล่หลัง อย่าเพิ่งไปสิ เดี๋ยวมีซาลาเปาไส้เนื้อให้กินนะ!
ไม่กินแล้ว พี่กินเองเถอะ!
เว่ยหงปิง จ้าวไล่ผี และอู๋ซวนจู้ ก็พากันโกยอ้าวหนีไปเหมือนกัน เพราะกลัวจะโดนลูกหลงไปด้วย
พ่อครับ อย่าโกรธเลยนะ หลินเจิ้งจวินรีบยกน้ำชามะลิมาส่งให้
ถังเสี่ยวฟูเองก็ช่วยปลอบ คุณอาคะ อย่าเพิ่งใจร้อนไปเลยค่ะ เจิ้งจวินทำแบบนี้ต้องมีเหตุผลของเขาแน่นอน!
จากนั้นหล่อนก็หันไปเอ็ดหลินเจิ้งจวิน เจิ้งจวิน คุณก็นะ ทำไมถึงมุทะลุแบบนี้ เรื่องใหญ่ขนาดนี้ทำไมไม่ปรึกษาคุณอาเสียก่อน
สิ่งที่ทำให้ทั้งสองคนประหลาดใจก็คือ หลินซานหวยกลับยิ้มออกมาอย่างสงบ เจิ้งจวิน แกคิดจริงๆ เหรอว่าพ่อโกรธน่ะ
พ่อเคยเป็นทหารมาหลายปี เคยผ่านการอบรมทางความคิดมา พ่อเชื่อมั่นในลัทธิ... อะไรนะ วัตถุนิยม ไอ้เรื่องผีสางเทวดาใครจะเคยเห็น พ่อไม่เคยเชื่อหรอก!
พ่อครับ ความคิดของพ่อก้าวหน้าจริงๆ เลย! หลินเจิ้งจวินยกนิ้วโป้งให้
ไม่ต้องมาเยินยอข้า!
หลินซานหวยดื่มน้ำชาอึกใหญ่แล้วจ้องมองเขาอีกครั้ง ทำไมแกถึงอยากได้ที่ดินผีไฟนั่น คงไม่ใช่แค่อยากได้ที่ดินเพิ่มอีกไม่กี่เฟินหรอกมั้ง คิดยังไงก็พูดออกมาเถอะ อย่ามาทำลับลมคมในอยู่เลย!
พ่อครับ ตรงนั้นเขาเรียกว่า บ่อน้ำพุร้อน ครับ แถมยังเป็นน้ำพุร้อนกำมะถันที่หาได้ยากมากด้วย ถ้าได้แช่จะช่วยรักษาโรคและทำให้ร่างกายแข็งแรงครับ!
หลินเจิ้งจวินพยายามอธิบายด้วยคำพูดที่เข้าใจง่าย ต่อไปพอมนุษย์เราใช้ชีวิตดีขึ้น พวกเราก็สามารถพัฒนาที่ตรงนั้นให้เป็น... โรงอาบน้ำขนาดใหญ่ แล้วทำเงินมหาศาลได้เลยครับ!
ถังเสี่ยวฟูเสริมว่า ใช่ค่ะ น้ำพุร้อน ฉันรู้จัก ตอนเด็กๆ เคยไปแช่ที่จินหลิงมาแล้วค่ะ
แกอย่ามาฝันกลางวันหน่อยเลย!
หลินซานหวยจ้องหน้าหลินเจิ้งจวินพลางแค่นเสียงเหอะ อยากจะอาบน้ำ ก็แค่ต้มน้ำที่บ้านอาบเองก็ได้ ทำไมต้องลำบากถ่อไปแช่น้ำป่าที่นั่นให้เสียเงินด้วย ใครทำแบบนั้นก็แสดงว่าสมองมีปัญหาแล้ว!
หลินเจิ้งจวินเกาหัวแกรกๆ ไม่รู้จะอธิบายอย่างไรดี
ตอนนี้มาตรฐานความเป็นอยู่ของประชาชนยังต่ำอยู่ แค่มีกินมีใช้ยังลำบาก จึงเป็นการยากที่จะไปอธิบายเรื่องอุตสาหกรรมการพักผ่อนด้วยน้ำพุร้อนให้พ่อฟังได้
บรรยากาศเริ่มตกอยู่ในความกระอักกระอ่วน
อ้อ พ่อครับ ที่ตรงนั้นยังเอามาทำฟาร์มน้ำพุร้อนได้ด้วยนะ
หลินเจิ้งจวินนึกอะไรขึ้นมาได้จึงเปลี่ยนมุมมองใหม่ พ่อจำได้ไหมครับว่าช่วงก่อนหน้านี้ผมไปเก็บเห็ดป่าขายให้ภัตตาคารรัฐบาลจนได้เงินมาไม่น้อยเลย
ก็ได้มาเยอะอยู่นะ!
พอถึงฤดูหนาว อากาศหนาวเหน็บ บนเขาก็จะไม่มีเห็ดแล้ว เห็ดสดๆ จะยิ่งมีราคาแพงขึ้นไปอีก!
หลินเจิ้งจวินเอ่ยต่อ ผมสามารถสร้างโรงเรือนพลาสติกคร่อมบ่อน้ำพุร้อนเอาไว้ แล้วเพาะเห็ดในนั้น เพราะอุณหภูมิที่สูงและความชื้นที่เหมาะสม จะทำให้เห็ดเติบโตเร็วมาก...
ความจริงนี่คือวิธีการเกษตรพลังงานความร้อนใต้พิภพอย่างหนึ่งที่เรียกว่า โรงเรือนความร้อนใต้พิภพ ซึ่งในยุคหลังถือเป็นเรื่องปกติมาก
นอกจากการเพาะเชื้อเห็ดแล้ว ยังสามารถใช้เพาะต้นกล้า ปลูกผัก ปลูกดอกไม้ หรือทำฟาร์มสัตว์น้ำ เช่น ปลาไหล ปลาถิลลาเปีย หรือกุ้งก้ามกรามได้อีกด้วย
เจิ้งจวิน คุณฉลาดจริงๆ เลยค่ะ!
ถังเสี่ยวฟูเอ่ยด้วยสายตาชื่นชม ความคิดนี้ดีมากเลยนะคะ ถ้าทำสำเร็จ ที่ดินผีไฟตรงนั้นก็จะกลายเป็นขุมทรัพย์ที่สร้างความร่ำรวยให้บ้านเราได้จริงๆ ค่ะ!
หลินซานหวยยังกึ่งเชื่อกึ่งไม่เชื่อในสิ่งที่หลินเจิ้งจวินวาดฝันไว้
แต่มีสิ่งหนึ่งที่เขามั่นใจ คือลูกชายของเขาไม่อยากเป็นชาวนาที่ก้มหน้าจมกองดินไปตลอดชีวิต เขาเป็นคนมีความรู้ความสามารถ กล้าคิดกล้าทำ และพร้อมจะทดลองสิ่งใหม่ๆ
อีกอย่าง ดูจากธุรกิจม่ายหยาถังก็รู้แล้วว่าลูกชายคนนี้มีความคิดเป็นของตัวเอง เมื่อตัดสินใจอะไรแล้ว ต่อให้เอาวัวสิบตัวมาลากก็ไม่ยอมเปลี่ยนใจ
หลินซานหวยพลันรู้สึกว่าตัวเองแก่แล้วตามยุคสมัยใหม่ไม่ทัน จึงได้แต่ถอนหายใจแล้วเอ่ยว่า แกอยากจะดิ้นรนยังไงก็เอาเถอะ เรื่องธุรกิจจะขาดทุนหรือไม่นั่นก็เรื่องหนึ่ง แต่อย่างน้อยถ้าพูดถึงเรื่องที่ดินสร้างบ้าน บ้านเราก็ได้พื้นที่กว้างขวางมา ก็นับว่าไม่เสียเปรียบหรอก!
พ่อครับ ผมรู้ว่าพ่อเป็นคนใจกว้างและต้องสนับสนุนผมแน่นอน! หลินเจิ้งจวินรีบประจบประแจงทันที
หลินซานหวยวางถ้วยน้ำชาแล้วหยิบบุหรี่ต้าเซิงฉ่านขึ้นมาจุดสูบ แล้วแกตั้งใจจะเริ่มลงมือก่อสร้างเมื่อไหร่ล่ะ
พ่อครับ ผมว่ายิ่งเร็วยิ่งดีครับ ช่วงนี้พืชพรรณฤดูใบไม้ร่วงยังไม่สุก นับว่าเป็นช่วงเกษตรกรว่างงาน หาคนมาช่วยงานได้ง่ายครับ!
หลินเจิ้งจวินเอ่ยต่อ ถ้ารอไปอีกเดือนหนึ่ง ก็ต้องถึงเวลาเก็บเกี่ยวแล้ว ถ้าช้าไปจะเสียเรื่องเอานะครับ!
จางซูฉินแทรกขึ้นว่า ไม่ไปหาคนมาดูฤกษ์งามยามดีหน่อยเหรอ
หลินเจิ้งจวินโบกมือ ผมไม่เชื่อเรื่องพวกนั้นหรอกครับ พวกเราทำตัวเป็นคนดี ไม่ทำเรื่องผิดศีลธรรม ก็ไม่ต้องกลัวผีสางที่ไหนมาเคาะประตูบ้านหรอก!
จางซูฉินเอ่ย แม่แค่กังวลน่ะ เพราะที่ตรงนั้นเขาลือกันว่าเฮี้ยนนัก การสร้างบ้านใหม่มันคือการกระทบกระเทือนผืนดิน ถ้าไม่หาฤกษ์ดีๆ แม่กลัวว่าจะไม่มีใครกล้ามาช่วยงานน่ะสิ!
หลินซานหวยเริ่มขมวดคิ้วตามไปด้วย
ชาวบ้านต่างพากันหวาดกลัวที่ดินผีไฟจากใจจริง จะมีใครยอมมาช่วยสร้างบ้านให้ได้บ้างนั่นก็ยังไม่แน่
พ่อครับแม่ครับ ตอนนี้พวกชาวบ้านเขาก็ฉลาดกันทั้งนั้นแหละครับ
หลินเจิ้งจวินหัวเราะอย่างมั่นใจ พวกเขาเห็นผมหาเงินได้ แถมยังพาเว่ยหงปิงกับคนอื่นๆ ไปรวยด้วย ใครบ้างจะไม่มาประจบเอาใจ อย่าว่าแต่สร้างบ้านเลย ต่อให้ผมบอกให้ไปขุดฮวงซุ้ยบรรพบุรุษตระกูลเว่ยซานหู่ พวกเขาก็คงไม่ลังเลเลยสักนิด!
หางโผล่อีกแล้วนะแก!
หลินซานหวยถลึงตาใส่เขาพลางเอ่ย พอดีบ่ายนี้ไม่มีภารกิจการผลิต ทุกคนไม่ต้องเข้าไร่เข้าสวน เดี๋ยวพ่อจะออกไปหาคนดูสิว่าจะมีใครยอมมาช่วยบ้างไหม!
ได้ครับ ผมยังต้องยุ่งกับธุรกิจม่ายหยาถัง เรื่องสร้างบ้านผมขอยกหน้าที่ให้พ่อจัดการเต็มที่เลยครับ! หลินเจิ้งจวินหยิบเงินแปดร้อยหยวนออกมามอบให้หลินซานหวยทันที
ตกลง!
หลินซานหวยมีกำลังใจเต็มเปี่ยม
ความจริงในใจเขาก็ภูมิใจอยู่ลึกๆ เพราะลูกชายเก่งกาจ หาเงินได้ และกำลังจะได้สร้างบ้านหลังใหญ่ ซึ่งในหน่วยการผลิตเหอวานนี้ยังไม่มีใครทำได้มาก่อน
หลังจากทานมื้อเที่ยงเสร็จ หลินซานหวยและหลินเจิ้งจวินก็เดินออกไปหาคนมาช่วยสร้างบ้าน ขณะนั้นเว่ยซานหู่และชาวบ้านอีกไม่กี่คนกำลังนั่งพักผ่อนอยู่ใต้ร่มไม้
เว่ยซานหู่เอ่ยยิ้มๆ ด้วยสีหน้าดูแคลน ถ้าบ้านตระกูลหลินสร้างเสร็จขึ้นมาได้ พระอาทิตย์คงขึ้นทางทิศตะวันตกแล้วล่ะ
หลินซานหวยรู้สึกไม่พอใจขึ้นมาทันที เขาหน้าถอดสีแล้วถามกลับว่า เว่ยซานหู่ แกพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง!
ก็หมายความตามที่พูดนั่นแหละ!
เว่ยซานหู่แค่นหัวเราะ คิดดูสิ ใครจะกล้าไปลงจอบลงเสียมบนหัวท่านปู่ผีไฟกันเล่า! คอยดูเถอะ ถ้าไปทำให้ท่านปู่โกรธเข้า ต้องมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นแน่ เผลอๆ อาจจะมีคนตายด้วยซ้ำ!
เว่ยซานหู่ แกเป็นถึงรองหัวหน้าหน่วยผลิต เป็นผู้อำนวยการฝ่ายรักษาความสงบแท้ๆ แต่กลับมีความคิดแบบนี้ ไม่เชื่อมั่นในประชาชนแต่ไปเชื่อเรื่องผีสางเทวดาซะงั้น!
หลินเจิ้งจวินเอ่ยเสียงเย็น อีกอย่าง ท่านปู่ผีไฟอยู่ที่ไหนล่ะ แกไปเรียกท่านออกมาเดินให้ดูหน่อยสิ! ข้าอยากจะเห็นนักว่าท่านจะมีกี่ตา!
เหอะ รอให้มีเรื่องเกิดขึ้นก่อนเถอะ แล้วพวกแกจะต้องเสียใจ... เว่ยซานหู่กำลังจะเถียงกลับ
แต่ทว่า เว่ยซวงสี่หัวหน้าหน่วยผลิตที่สองที่อยู่ข้างๆ กลับเอ่ยแทรกขึ้นมาว่า เจิ้งจวินพูดถูกแล้ว! ซานหู่ แกดูแกพูดจาสิ! เดี๋ยวจะมีเรื่องมั่งล่ะ จะมีคนตายมั่งล่ะ นี่มันเป็นการแช่งชาวบ้านในหน่วยผลิตเราชัดๆ แกทนเห็นคนอื่นได้ดีไม่ได้หรือยังไงกัน!
อ้าว ไม่ใช่นะซวงสี่ เรื่องนี้มันเกี่ยวอะไรกับแกด้วย! เว่ยซานหู่ถึงกับอึ้งไปเลย
เว่ยซวงสี่กับเขานั้นนับว่าเป็นญาติห่างๆ กัน แถมยังมีตำแหน่งหน้าที่การงานเหมือนกัน ปกติก็ให้ความเคารพเขาดี แต่วันนี้ไปกินรังแตนที่ไหนมาเนี่ย!
เว่ยซวงสี่ไม่สนใจเขา แต่หันไปยิ้มให้หลินซานหวยอย่างจริงใจ ซานหวย เจิ้งจวินจะปลูกบ้านใหม่ แถมยังเป็นเรือนหอด้วย นี่มันเป็นสิริมงคลสองชั้น เป็นเรื่องน่ายินดีอย่างยิ่ง ต่อให้มีผีสางที่ไหนก็ต้องหลีกทางให้ ข้าไม่เชื่อเรื่องงมงายพวกนั้น ข้ายินดีจะไปช่วยงาน พ่อจะลงเสาเอกเมื่อไหร่ก็เรียกข้าได้เลยนะ!
ดีๆๆ ขอบใจมากนะซวงสี่! เรื่องอื่นข้าไม่กล้ารับปาก แต่เหล้าบุหรี่กับเนื้อหมูมันๆ มีให้กินกันจนอิ่มแน่นอน!
หลินซานหวยเอ่ยด้วยความดีใจพลางส่งบุหรี่ให้เว่ยซวงสี่
อืม คราวนี้เฒ่าหลินไม่ขี้เหนียวแล้วแฮะ ส่งบุหรี่ตระกูลต้าเฉียนเหมินให้เลย
เว่ยซวงสี่เคยออกไปรับจ้างทำงานก่อสร้างมาก่อน เคยสร้างตึกสูงๆ มาแล้ว เวลาสมาชิกในหน่วยผลิตจะปลูกบ้าน ทุกคนต่างอยากจะเชิญเขามาเป็นหัวหน้าช่าง คอยควบคุมดูแลการก่อสร้าง
ขอเพียงมีเขาอยู่ การก่อสร้างบ้านก็จะออกมาเรียบร้อย มั่นคงแข็งแรง แถมยังช่วยประหยัดเวลาและวัสดุ ไม่ต้องเสียเงินไปโดยเปล่าประโยชน์
เว่ยซวงสี่ แกหมายความว่ายังไง นี่แกกำลังตบหน้าข้าต่อหน้าคนอื่นรึ! เว่ยซานหู่อ้าปากค้าง ก่อนที่ใบหน้าจะแดงก่ำด้วยความโกรธ!
การที่เว่ยซวงสี่ประกาศตัวสนับสนุนครอบครัวหลินอย่างเปิดเผยแบบนี้ ไม่ต่างอะไรกับการตบหน้าเขาที่เป็นถึงรองหัวหน้าหน่วยผลิตและผู้อำนวยการฝ่ายรักษาความสงบต่อหน้าธารกำนัล ทำให้เขาอับอายขายหน้าจนแทบแทรกแผ่นดินหนี
(จบบท)