บทที่ 15 ยันต์สมบัติ: อิฐแสงทอง!
บทที่ 15 ยันต์สมบัติ: อิฐแสงทอง!
บทที่ 15 ยันต์สมบัติ: อิฐแสงทอง!
สามเดือนผ่านไป
ลูกคนที่เจ็ดของหลู่ฉางเซิงก็ถือกำเนิด
เขาที่ยืนอยู่หน้าห้องคลอด ได้ยินเสียงเด็กร้อง เขาก็รู้สึกมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที ใบหน้าเต็มไปด้วยความยินดี
แต่ในพริบตาต่อมา ในแววตาเขาก็มีความรู้สึกซับซ้อน
ในตอนที่เด็กคนนี้เกิด หลู่ฉางเซินรู้สึกถึงบางสิ่งบางอย่างที่แปลกประหลาด
รากจิตวิญญาณ!
รากจิตวิญญาณของเขากำลังสั่นสะเทือน!
และในตอนนี้เอง เสียงแจ้งเตือนของระบบ ทำให้เขารู้ว่าเมื่อกี้ไม่ใช่ความคิดไปเอง
[ยินดีด้วย ท่านได้ให้กำเนิดลูกที่มีรากจิตวิญญาณเป็นครั้งแรก ได้รับโอกาสสุ่มรางวัลหนึ่งครั้ง!]
"ที่ข้าคาดเดาไว้ มันถูกต้องแล้ว"
"ถ้าเด็กมีรากจิตวิญญาณ มันจะมีมาตั้งแต่เกิด แค่มันยังไม่เสถียร ต้องรอให้มันพัฒนา จนถึงห้าหรือหกขวบ มันถึงจะเสถียรและปรากฏออกมา จนสามารถตรวจสอบได้"
"เพราะข้ามีระบบ รากจิตวิญญาณของลูกจะถูกถ่ายทอดมาที่ข้า เพราะฉะนั้น ตอนที่ลูกคนนี้เกิด ข้าถึงรู้สึกได้"
"นี่ก็แสดงว่า ลูกหกคนก่อนหน้านี้ของข้า...ไม่มีรากจิตวิญญาณสินะ?"
หลู่ฉางเซิงรู้ว่าลูกคนนี้มีรากจิตวิญญาณ เขาก็รู้สึกตื่นเต้นและดีใจมาก
เพราะถ้าลูกมีรากจิตวิญญาณ ถึงจะบำเพ็ญเพียรได้
พรสวรรค์ของลูกจะถูกถ่ายทอดมาที่เขา ทำให้การบำเพ็ญเพียรของเขารวดเร็วขึ้น
แต่ในเวลาเดียวกัน มันก็ได้รับการยืนยันแล้วว่า ลูกหกคนก่อนหน้านี้ของเขาไม่มีรากจิตวิญญาณ หลู่ฉางเซินก็รู้สึกซับซ้อน และไม่สบายใจ
ถึงจะเตรียมใจไว้แล้ว แต่พอเจอกับความจริง เขาก็ยังรู้สึกแย่อยู่ดี
เพราะไม่มีรากจิตวิญญาณ หมายความว่าลูกๆ ของเขาจะเป็นแค่คนธรรมดา เขาต้องเห็นลูกๆ ของเขาแก่เฒ่า เจ็บป่วย และล้มหายตายจาก
นี่คือความโหดร้ายอย่างหนึ่งของโลกบ่มเพาะเซียน
"ฟูจวิน ท่านเป็นอะไรไป?"
หลานซู่ที่อยู่ข้างๆ เห็นหลู่ฉางเซินเหม่อลอย ก็ถามด้วยความเป็นห่วง
"ข้าไม่เป็นไร แค่นึกถึงบางเรื่อง"
หลู่ฉางเซินส่ายหน้า และไล่ความคิดในหัวออกไป
การเกิด แก่ เจ็บ ตาย มันเป็นเรื่องธรรมดาของมนุษย์
ไม่ต้องพูดถึงลูกที่ไม่มีรากจิตวิญญาณ
ภรรยาของเขาก็ไม่มีรากจิตวิญญาณ
ในอนาคตพวกนางก็ต้องแก่เฒ่า เจ็บป่วย และล้มตายไปต่อหน้าต่อตาเขา
ถึงเขาจะมีระบบ และสามารถบำเพ็ญเพียรได้ แต่มันไม่ได้หมายความว่าเขาจะเป็นอมตะ หรือบำเพ็ญเพียรจนเป็นเซียน และมีชีวิตยืนยาว
เพราะฉะนั้น ตอนนี้จะคิดมากไปทำไม?
มีระบบอยู่ ถ้าในอนาคตเขาสามารถทำให้ลูกๆ ก้าวสู่วิถีเซียนได้ มันก็ย่อมดีที่สุด
ถ้าไม่ได้ มีเขาที่เป็นพ่อคอยดูแล พวกเขาก็คงไม่ลำบาก มีสภาพแวดล้อมที่ดีในการเติบโต และใช้ชีวิตอย่างมีความสุข
"ยินดีด้วยคุณชาย เป็นบุตรชาย!"
ตอนนี้เอง สตรีทำคลอดวัยกลางคนก็อุ้มเด็กทารกที่ถูกห่อด้วยผ้าห่มออกมา
"บุตรชาย?"
"ดียิ่งนัก ในฐานะลูกคนแรกที่มีรากจิตวิญญาณของข้า ในอนาคตเจ้าต้องร่วมเดินทางบนวิถีเซียนกับข้า เจ้าคงต้องลำบากมิใช่น้อย"
หลู่ฉางเซินรับลูกมา มองเด็กทารกตัวแดงๆ ย่นๆ ในอ้อมแขน ใบหน้าก็มีรอยยิ้ม
"เด็กคนนี้ ข้าขอตั้งชื่อว่าเซียนจือแล้วกัน"
หลู่ฉางเซินอุ้มลูกขึ้นสูงๆ และพูดเบาๆ
นี่คือลูกคนแรกที่มีรากจิตวิญญาณของเขา
เขาหวังว่าลูกคนนี้ จะร่วมเดินทางบนวิถีเซียนกับเขา จนกระทั่งเป็นเซียน
"เซียนจือ?"
หลานซู่ หลู่จื่อเอ๋อร์ และคนอื่นๆ ได้ยินชื่อนี้ ก็รู้สึกประหลาดใจ
ก่อนหน้านี้ หลู่ฉางเซินตั้งชื่อลูกว่า ผิงอัน ซีเล่อ อู๋อวี้ อู๋โหยว ซึ่งมีความหมายว่าปลอดภัย หรือสงบสุข
ทำไมถึงลูกคนนี้ ถึงได้เปลี่ยนไป?
เห็นสีหน้าของเหล่าภรรยา หลู่ฉางเซินก็คิดในใจ ยิ้ม และพูดว่า "เดิมทีข้าจะบอกพวกเจ้าทีหลัง วันนี้ข้าสามารถวาดยันต์ระดับหนึ่งได้แล้ว และกลายเป็นนักสร้างยันต์ขั้นต้นเต็มตัว"
"เวลานี้ ถือว่าข้าได้ก้าวเข้าสู่วิถีเซียนขั้นแรก"
"และวันนี้ ลูกคนนี้ก็เกิดพอดี เพราะฉะนั้น ข้าจึงตั้งชื่อเขาว่าเซียนจือ ก็หวังว่าในอนาคตเขาจะก้าวเข้าสู่วิถีเซียนเช่นกัน"
หลู่ฉางเซินหาเหตุผลมาอธิบาย
ไม่เพียงแต่อธิบายให้ภรรยาฟัง ยังอธิบายให้ตระกูลหลู่ฟังด้วย
เผื่อในอนาคต ในบรรดาลูกๆ ของเขา มีแค่ลูกคนนี้ที่มีรากจิตวิญญาณ มันจะทำให้คนอื่นสงสัย
"ยินดีด้วยฟูจวิน!"
"ยินดีด้วยฟูจวิน!"
"วันนี้เป็นวันมงคลจริงๆ!"
"ฟูจวินเพิ่งจะเป็นนักสร้างยันต์ เด็กคนนี้ก็เกิดมาพอดี นี่คือลางดีจริงๆ"
เหล่าภรรยาได้ยิน ก็มีสีหน้าดีใจ และแสดงความยินดีกับหลู่ฉางเซิง
พวกนางได้ยินได้ฟังมาบ้าง
พอรู้ว่าสามีตัวเองกลายเป็นนักสร้างยันต์ขั้นต้นแล้ว ต่อไปในตระกูลหลู่ ฐานะของเขาก็จะต่างออกไป
พวกนางที่เป็นภรรยา ฐานะก็จะสูงขึ้นตามไปด้วย
ทุกคนในครอบครัวต่างก็ดีใจ และเข้าไปในห้องคลอด เพื่อเยี่ยมอนุภรรยาที่เพิ่งคลอดลูก
อนุภรรยาคนนี้ชื่อหลู่อวี้จู้
พอได้ยินว่าหลู่ฉางเซิงกลายเป็นนักสร้างยันต์ และชื่อของลูกชายก็มีความหมายถึงวิถีเซียน นางก็รู้สึกดีใจมาก
หลังจากพูดคุยกันเล็กน้อย ทุกคนก็ออกจากห้องคลอด หลู่ฉางเซินมอบลูกให้หลานซู่ และไปที่ห้องหนังสือ เพื่อเริ่มการสุ่มรางวัลครั้งที่สาม
"ระบบ ข้าจะสุ่มรางวัล"
วงล้อสุ่มอันคุ้นเคยก็ปรากฏขึ้น
ผ่านการสุ่มมาสองครั้งแล้ว หลู่ฉางเซินมองวงล้อสุ่ม เขาก็ยังรู้สึกประหม่าและคาดหวัง
"ขออย่าให้ข้าสุ่มได้เคล็ดวิชาเซียนจื่อ ขอสุ่มได้อะไรที่มีประโยชน์หน่อยเถอะ!"
หลู่ฉางเซินภาวนาในใจ จากนั้นก็พูดเบาๆ ว่า "เริ่มสุ่ม!"
ทันใดนั้น
แสงสีทองก็หมุนวนบนวงล้อสีแดงจางๆ
ใต้สายตาที่คาดหวังของหลู่ฉางเซิง แสงสีทองก็ช้าลง และหยุดที่ช่องสมบัติ
[ติ๊ง! ยินดีด้วย ท่านได้รับยันต์สมบัติ 'อิฐแสงทอง'! ]
[รางวัลถูกส่งไปยังช่องเก็บของแล้ว ท่านสามารถตรวจสอบได้ทุกเมื่อ]
ยันต์ที่วาดรูปอิฐสีทองเปล่งประกายสีทอง พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนของระบบก็ปรากฏขึ้น
"ยันต์สมบัติ!?"
หลู่ฉางเซินได้ยินเสียงแจ้งเตือน เขาก็ดีใจจนเนื้อเต้น
เขาเคยอ่านเจอข้อมูลเกี่ยวกับยันต์สมบัติในตำราตระกูลหลู่เล่มหนึ่ง
มันคือสมบัติที่อยู่ระหว่างยันต์กับอาวุธวิเศษ
มันผนึกพลังบางส่วนของอาวุธวิเศษ ไว้ในยันต์แบบพิเศษ
ทำให้ผู้ฝึกตนระดับต่ำ ก็สามารถใช้พลังของอาวุธวิเศษได้ชั่วคราว
แต่มันจะมีแค่พลังสองสามส่วนของอาวุธวิเศษต้นแบบเท่านั้น
ทว่าสองสามส่วน มันก็ถือว่าเยอะแล้ว
เพราะนี่คืออาวุธวิเศษ!
อาวุธวิเศษที่ผู้ฝึกตนขอบเขตแก่นทองคำถึงจะใช้ได้!
สำหรับผู้ฝึกตนขอบเขตสร้างรากฐานทั่วไป มันมีพลังทำลายล้างที่เหนือกว่ามาก
และยันต์สมบัติหายากยิ่งนัก พวกมันหาซื้อไม่ได้ หลู่ฉางเซินเคยเห็นแค่ในตำราบันทึก เขาคิดไม่ถึงเลยว่า ตัวเองจะสุ่มได้ยันต์สมบัติจริงๆ
หลู่ฉางเซินรีบตรวจสอบยันต์สมบัติในช่องเก็บของทันที
[ยันต์สมบัติ: อิฐแสงทอง]
[คำอธิบาย: จินกวงเจิ้นเหรินสร้างยันต์สมบัตินี้ขึ้นมาจากอาวุธวิเศษขั้นสูง 'อิฐแสงทอง' ของเขา เมื่อใช้งาน จะมีอิฐแสงทองปรากฏขึ้น และโจมตีศัตรู มีพลังทำลายล้างสามส่วนของ 'อิฐแสงทอง' ของจริง]
[หมายเหตุ: สามารถใช้พลังทำลายล้างสูงสุดได้สามครั้ง ผู้ฝึกตนขอบเขตสร้างรากฐานถึงจะใช้พลังทำลายล้างได้ทั้งหมด ผู้ฝึกตนขอบเขตหลอมปราณจะใช้ได้แค่บางส่วน]
"สร้างจากอาวุธวิเศษขั้นสูง นี่แสดงว่ายันต์สมบัติชิ้นนี้ พลังทำลายล้างมากกว่ายันต์สมบัติทั่วไป!"
หลู่ฉางเซินมองคำอธิบายยันต์สมบัติ เขาก็ดีใจมาก
ยันต์สมบัติสร้างขึ้นโดยจินตันเจิ้นเหริน(ผู้เชี่ยวชาญแก่นทองคำ) ที่ใช้อาวุธวิเศษของตัวเองเป็นต้นแบบ พลังทำลายล้างย่อมต่างกันตามระดับและคุณภาพของอาวุธวิเศษ
ยันต์สมบัติอิฐแสงทองนี้ สร้างขึ้นจากอาวุธวิเศษขั้นสูง แสดงว่าพลังทำลายล้างของมันอยู่ในระดับสูงมากในบรรดายันต์สมบัติ
"ใช้พลังทำลายล้างสูงสุดได้สามครั้ง หลังจากนั้นยันต์สมบัติก็จะพัง"
"ด้วยขอบเขตหลอมปราณของข้า ถ้าใช้มัน คงใช้ได้แค่หนึ่งในสิบของพลังทำลายล้าง น่าจะใช้ได้สักสิบกว่าครั้งสินะ?"
หลู่ฉางเซินคิดในใจ
ยันต์สมบัติทุกครั้งที่ใช้ มันจะสิ้นเปลืองพลังของอาวุธวิเศษที่ผนึกไว้
ถ้าพลังของอาวุธวิเศษหมดเกลี้ยง ยันต์สมบัติก็จะพัง
เว้นแต่จะหาอาวุธวิเศษต้นแบบมาหล่อเลี้ยง และเติมเต็มพลัง ไม่อย่างนั้นก็ซ่อมไม่ได้
ยันต์สมบัติที่สุ่มได้จากระบบ ย่อมไม่มีใครซ่อมได้
ยิ่งไม่มีจินตันเจิ้นเหรินคนไหน จะยอมเสียพลังอาวุธวิเศษของตัวเอง เพื่อสร้างยันต์สมบัติ
ส่วนใหญ่เป็นจินตันเจิ้นเหรินที่ใกล้หมดอายุขัย หรือใกล้จะตาย พวกเขาถึงจะทำแบบนี้ เพื่อมอบสมบัติให้ลูกหลานป้องกันตัว