บทที่ 6 วิชาเซียน: การสร้างยันต์!

บทที่ 6 วิชาเซียน: การสร้างยันต์!

"หลานซู่ เจ้าลำบากแล้ว"

หลู่ฉางเซินอุ้มลูก เดินเข้าไปในห้อง มองหลานซู่ที่นอนอยู่บนเตียง นั่งลงข้างๆ จับมือนางเบาๆ

พวกเขาทั้งสองแต่งงานกันเพราะผลประโยชน์ ไม่มีความรู้สึกต่อกัน

แต่ก็มีคำกล่าวที่ว่า คบกันนานๆ ก็จะเกิดเป็นความรัก หลังจากอยู่ด้วยกันมานาน ตอนนี้มีลูกด้วยกันแล้ว ย่อมมีความรู้สึกผูกพันธ์กันบ้าง

"ฟูจวิน"

หลานซู่มีรอยยิ้มจางๆ บนใบหน้าซีดๆ เรียกสามีอย่างแผ่วเบา

"เจ้าอย่าขยับ พักผ่อนให้มากๆ"

หลู่ฉางเซินพูดอย่างอ่อนโยน

อุ้มลูก มองภรรยา ตอนนี้ ในใจเขามีแต่ความสุข

เขารู้สึกว่า ถ้าเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ ก็คงดี

แต่นึกถึงตอนที่มาเขาชิงจู๋ และโดนดักซุ่มโจมตีจากตระกูลเฉิน

รวมทั้งกฎที่โหดร้ายของโลกใบนี้

หลู่ฉางเซินรู้ว่า ความสุขต้องอาศัยพลังในการปกป้อง

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น แค่ไม่มีพลัง ในอนาคตหากเขาต้องออกจากตระกูลหลู่ ลูกก็ไม่ใช่ของเขาอีกต่อไป

ยิ่งทะลุมิติมาโลกแบบนี้ ได้โอกาสบำเพ็ญเพียร มีระบบช่วยเหลือ เขาจะยอมใช้ชีวิตแบบธรรมดาได้อย่างไร ใช่ไหม?

เห็นหลานซู่อ่อนเพลีย ต้องการพักผ่อน หลู่ฉางเซินก็ไม่ได้คุยมาก ให้นางพักผ่อนอย่างเต็มที่ และมอบลูกให้หญิงวัยกลางคน

ไม่ใช่ว่าลูกเกิดมาแล้วต้องให้ตระกูลหลู่เลี้ยง แต่เขาไม่รู้วิธีดูแลเด็กทารก จึงให้หญิงวัยกลางคนดูแลไปก่อน

ส่วนเรื่องรากจิตวิญญาณ ต้องรอห้าหรือหกขวบมันถึงจะปรากฏ ตอนนี้ยังตรวจสอบไม่ได้

หลังจากออกจากห้องคลอด หลู่ฉางเซินก็กลับไปที่ห้องตัวเอง และพูดเบาๆ

"ระบบ ข้าจะสุ่มรางวัล"

ทันใดนั้น ก็มีวงล้อสุ่มสีแดงจางๆ ปรากฏขึ้นตรงหน้า

วงล้อแบ่งเป็น เคล็ดวิชา, ทักษะ, สัตว์เลี้ยง, โอสถ, อาวุธวิเศษ, สมบัติ, และอื่นๆ แบ่งเป็นเจ็ดส่วน

"ครบถ้วนจริงๆ"

หลู่ฉางเซินมองสิ่งที่สุ่มได้ เขาก็รู้สึกดีใจ

แต่ข้อเสียอย่างเดียวคือ วงล้อสุ่มนี้ เหมือนวงล้อสุ่มในเกมเติมเงินของบริษัทเพนกวินในชาติก่อน!

ทำให้เขารู้สึกไม่น่าเชื่อถือ และกังวล

มันจะสุ่มได้ของดีจริงๆ หรือ?

ยิ่งไปกว่านั้น ชาติก่อนสุ่มต้องเติมเงิน ชาตินี้สุ่มต้องมีลูก?

เขารู้สึกแปลกๆ

ช่างเถอะ ถือว่าเป็นของขวัญที่ระบบให้แล้วกัน

หลู่ฉางเซินไม่ได้คิดมาก พูดเบาๆ อีกครั้ง

"เริ่มสุ่ม"

ทันใดนั้น แสงสีทองก็หมุนวนบนวงล้อสีแดงจางๆ

ห้าวินาทีต่อมา วงล้อก็ช้าลง ใต้สายตาที่คาดหวังของหลู่ฉางเซิน แสงสีทองก็หยุดที่ทักษะ

[ติ๊ง ยินดีด้วย ท่านได้รับทักษะการสร้างยันต์ระดับสอง!]

[รางวัลถูกส่งไปยังช่องเก็บของแล้ว ท่านสามารถตรวจสอบได้ทุกเมื่อ]

กลุ่มแสงรูปยันต์ลอยออกมาจากวงล้อสุ่ม พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนของระบบ

หลู่ฉางเซินคิดในใจ เขาก็เห็นกลุ่มแสงรูปยันต์ในช่องเก็บของ ข้อมูลลอยขึ้นมา

[ทักษะการสร้างยันต์ระดับสอง: หลังจากใช้งาน ท่านจะเข้าใจทักษะการสร้างยันต์ระดับสองขั้นสูงสุด รวมทั้งยันต์ต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง]

"ได้รับทักษะการสร้างยันต์ระดับสองขั้นสูงสุดโดยตรง!?"

"ระบบ ขอโทษนะ ข้าคิดว่าตัวเองใจแคบเกินไป และมีอคติกับเจ้า"

เห็นข้อมูล หลู่ฉางเซินก็ดีใจจนเนื้อเต้น

เขาคิดไม่ถึงว่าการสุ่มครั้งแรก จะได้ของดีแบบนี้

เขามาอยู่ตระกูลหลู่นานแล้ว ไม่ได้เอาแต่ปั้มลูกกับฝึกวิชา

เขาก็ได้เรียนรู้สิ่งต่างๆ ในโลกบ่มเพาะเซียนมากมาย

เขารู้ว่าทักษะการสร้างยันต์ระดับสองมีค่ามากแค่ไหน!

เหมือนกับโลกมนุษย์ ผู้ฝึกตนเซียนก็มีอาชีพ มีทักษะต่างๆ

เช่น การกลั่นโอสถ, การสร้างอาวุธ, การสร้างยันต์, การสร้างค่ายกล, การฝึกสัตว์, การเพาะปลูก, อาหารบำรุงสุขภาพ, การประเมินสมบัติ, การสำรวจแร่...

ชาติก่อนมีคำกล่าวที่ว่า มีฝีมือไปที่ไหนก็ไม่อดตาย

สำหรับผู้ฝึกตนเซียนก็เช่นกัน

ยิ่งไปกว่านั้น ไม่เพียงแต่อิ่มท้อง ยังเป็นที่ต้องการตัวอีกด้วย ไปที่ไหนก็เป็นที่ต้อนรับ

เพราะทักษะของผู้ฝึกตนเซียนมีขั้นตอนที่ยากกว่า ไม่ใช่ว่าอยากเรียนก็เรียนได้ อยากสำเร็จก็สำเร็จ

ต้องอาศัยพรสวรรค์และเงินทอง

ในบรรดาทักษะทั้งหมด การลั่นโอสถ, การสร้างอาวุธ, การสร้างค่ายกล, และการสร้างยันต์ เป็นที่ต้องการตัวมากที่สุด

ทักษะการสร้างยันต์ระดับสอง มันคือยันต์ที่ใช้ในขอบเขตหลอมปราณและขอบเขตสร้างรากฐาน

ด้วยทักษะนี้ เขาสามารถไปตระกูลหรือสำนักต่างๆ เป็นอาวุโสรับเชิญ หรือเป็นที่ปรึกษาได้!

ไม่คิดมาก หลู่ฉางเซินก็ใช้ทักษะการสร้างยันต์ระดับสองในช่องเก็บของทันที

ในพริบตา ความรู้มากมายเกี่ยวกับการสร้างยันต์ก็ไหลเข้ามาในหัวของเขา

《ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับยันต์》

《รวมยันต์พื้นฐาน》

《รวมยันต์ระดับหนึ่ง》

《รวมยันต์ระดับสอง》

《การสร้างยันต์อันน่าทึ่ง》

《ยันต์สร้างขึ้นได้อย่างไร》

《การสร้างยันต์: ตั้งแต่เริ่มต้นจนดินกลบหน้า》

......

ไม่นานนัก ในหัวหลู่ฉางเซินก็มีความรู้มากมายเกี่ยวกับยันต์

และเขารู้สึกว่า ตัวเองได้สร้างยันต์มาหลายสิบปีแล้ว

เขารีบไปที่โต๊ะเขียนหนังสือ หยิบพู่กันขึ้นมา เขียนอักขระที่ซับซ้อนลงบนกระดาษอย่างคล่องแคล่ว

"ความรู้สึกนี้ ช่างมหัศจรรย์จริงๆ!"

"ดูอย่างการใช้พู่กัน ราวกับว่าข้าฝึกฝนมาหลายสิบปี มันไม่มีติดขัดเลย"

"ระบบนี่สุดยอดจริงๆ!"

หลู่ฉางเซินมองอักขระบนกระดาษขาว สีหน้าเต็มไปด้วยความยินดี

เขาไม่ได้เขียนมั่วๆ นี่คืออักขระของยันต์ลูกไฟระดับหนึ่งขั้นต่ำ

แค่ไม่ได้ใช้พู่กันยันต์ กระดาษยันต์ หมึกจิตวิญญาณ และปราณวิญญาณ มันจึงยังไม่กลายเป็นยันต์

ขั้นตอนการวาด เขาก็ไม่รู้จะอธิบายอย่างไร

เหมือนกับการกินข้าว ดื่มน้ำ เพราะทำมาหลายครั้ง จนกลายเป็นความเคยชินไปแล้ว

"มีทักษะการสร้างยันต์ระดับสอง ถึงออกจากตระกูลหลู่ ข้าก็อยู่รอดได้!"

"ไม่ต้องกลัวหาภรรยาไม่ได้ หรือเลี้ยงลูกเลี้ยงเมียไม่ไหวอีกต่อไป!"

หลู่ฉางเซินสูดหายใจลึกๆ ในใจตื่นเต้นดีใจ

แต่ไม่นาน เขาก็ขมวดคิ้ว

"แต่ตอนนี้ ข้าไม่สามารถเปิดเผยทักษะการสร้างยันต์ระดับสอง ไม่อย่างนั้นจะอธิบายไม่ได้ แถมยังอาจนำหายนะมาให้"

มีคำกล่าวที่ว่า หยกไม่ผิด ผิดที่ครอบครองหยก!

เขาเป็นแค่คนทั่วไปที่ถูกนิกายเซียนคัดออก เพิ่งเริ่มบำเพ็ญเพียร ทันใดนั้นกลับสร้างยันต์เป็น ใครจะไม่สงสัย มันอาจชักนำหายนะมาให้ก็เป็นได้

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้เขาเป็นแค่บุตรเขยตระกูลหลู่ เป็นเหมือนเป็นกาฝาก

ถ้าเปิดเผยทักษะการสร้างยันต์ ใครจะรู้ว่าตระกูลหลู่จะคิดอย่างไร?

จาก 'พ่อพันธุ์' อาจกลายเป็น 'เครื่องมือสร้างยันต์' ก็ได้

"ใจเย็นๆ ต้องค่อยเป็นค่อยไป ซื้ออุปกรณ์การสร้างยันต์มาฝึกฝนก่อน จากนั้นก็ค่อยๆ เปิดเผยพรสวรรค์การสร้างยันต์ในตระกูลหลู่ สุดท้ายก็เปิดเผยทักษะการสร้างยันต์ระดับหนึ่งและระดับสองออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ"

"แบบนี้จะไม่ทำให้คนสงสัย แถมยังอาจทำให้ตระกูลหลู่เห็นคุณค่า ฐานะของข้าก็น่าจะสูงขึ้น"

หลู่ฉางเซินสูดหายใจลึกๆ คิดอย่างรอบคอบ และตัดสินใจ

ตอนนี้เห็นประโยชน์ของระบบแล้ว มีทักษะการสร้างยันต์ระดับสอง เขาก็เริ่มมั่นใจกับโลกใบนี้ มั่นใจกับอนาคตมากขึ้น

เขารู้ว่าแค่ทำทุกอย่างอย่างรอบคอบ มีลูกเยอะๆ อย่าหาเรื่อง อนาคตถึงจะไม่ได้เป็นเซียน แต่ก็คงไม่เลวร้ายมากนัก

......

เช้าวันรุ่งขึ้น หลู่ฉางเซินออกจากบ้าน หยิบกระบี่วิเศษที่หลู่หยวนติ่งให้เป็นรางวัลออกมา เดินไปยังศาลาร้อยสมบัติในคฤหาสน์ชิงจู๋

ศาลาร้อยสมบัติเหมือนห้างสรรพสินค้า

กระบี่วิเศษ, โอสถ, ยันต์, ข้าวจิตวิญญาณ, ผักจิตวิญญาณ, เนื้อสัตว์อสูร, ของใช้ในชีวิตประจำวัน มีขายทุกอย่าง

หินวิญญาณที่หลู่ฉางเซิงได้ทุกเดือน เขาจะเอามาซื้อเนื้อสัตว์อสูรกับผักจิตวิญญาณที่ศาลาร้อยสมบัติ

ถึงโอสถจะดี แต่มันแพงเกินไป

สำหรับคนจนอย่างเขา กินผักจิตวิญญาณกับเนื้อสัตว์อสูร ย่อมคุ้มค่ากว่า

วันนี้เขามาศาลาร้อยสมบัติ เพื่อซื้ออุปกรณ์การสร้างยันต์

ส่วนที่พกกระบี่วิเศษมาด้วย เพราะเขาไม่มีเงิน เขาจึงคิดนำกระบี่วิเศษมาขายแลกเงิน

"เถ้าแก่ ที่นี่ขายพู่กันยันต์ กระดาษยันต์ และหมึกจิตวิญญาณหรือไม่?"

มาถึงศาลาร้อยสมบัติ หลู่ฉางเซินก็ถามเถ้าแก่ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้โยก

"เจ้าจะเอาไปทำอะไร?"

เถ้าแก่เป็นชายชราผมขาว เขาเองก็เป็นผู้ฝึกตนเซียนคนหนึ่ง

"ข้าอยากเรียนการสร้างยันต์ จึงอยากซื้ออุปกรณ์มาฝึกฝน"

หลู่ฉางเซินตอบ

"เรียนการสร้างยันต์?"

ชายชราเหมือนได้ยินเรื่องตลก หัวเราะออกมา

มองหลู่ฉางเซิน พูดว่า "เจ้ารู้หรือไม่ว่า การเรียนการสร้างยันต์มันยากแค่ไหน?"

ผู้ฝึกตนในคฤหาสน์ชิงจู๋มีไม่มาก แค่เจ็ดสิบถึงแปดสิบคน เขาแทบจะรู้จักทุกคน

ส่วนหลู่ฉางเซิน เพราะเป็นบุตรเขย แถมยังปั้มลูกเก่ง ได้ถึงปีละห้าคน ในคฤหาสน์ชิงจู๋เขาก็มีชื่อเสียงพอตัว ทำให้เถ้าแก่จำเขาได้

"ไม่รู้ แต่พรสวรรค์ข้าไม่ดี ฝึกแบบนี้ไป อนาคตก็คงไม่มีอะไรก้าวหน้า ไม่สู้ลองเรียนวิชาชีพดู"

หลู่ฉางเซินส่ายหน้า ยิ้มแห้งๆ

เมื่อคืนเขาคิดคำพูดเหล่านี้ไว้แล้ว

"ฮ่าๆๆ เจ้าคิดได้แบบนี้ก็ดี แต่ข้าแนะนำว่าอย่าเสียเงินเลย"

"มือใหม่ที่อยากเรียนการสร้างยันต์ ตอนแรกต้องล้มเหลวเป็นร้อยครั้ง ถือว่าปกติ ถ้าพรสวรรค์ไม่ดี ล้มเหลวเป็นร้อยๆ ครั้งย่อมไม่แปลก!"

"นี่แค่ยันต์แบบเดียว ถ้าเจ้าวาดยันต์แบบอื่น ถึงจะง่ายกว่าตอนแรก แต่โอกาสล้มเหลวก็ยังสูงมาก"

"มือใหม่ที่อยากเป็นนักสร้างยันต์ ต้องฝึกฝนเป็นพันเป็นหมื่นครั้ง ค่าใช้จ่ายเท่าไหร่ เจ้าคิดเอาเองเถอะ"

เถ้าแก่เห็นหลู่ฉางเซินขยันขันแข็งในตระกูลหลู่ ปีเดียวทำให้หญิงตั้งครรภ์ห้าคน จึงเตือนเขาด้วยความหวังดี