บทที่ 252 เปิดใช้งานผนึก

ในชั่วพริบตาที่ถูกคลื่นพลังซัดจนล้มลงกับพื้น ผมเห็นปีศาจจิ้งจอกหกหางถูกลำแสงสีแดงลากเข้าไปในน้ำเต้าทองคำอย่างรวดเร็ว

ปีศาจจิ้งจอกหกหางที่เดิมทีสูงใหญ่เท่าคน พอเข้าใกล้ปากน้ำเต้าทองคำมากขึ้นเรื่อย ๆ ร่างกายก็ค่อย ๆ เล็กลง ในที่สุดจึงถูกลากเข้าไปผนึกไว้ในน้ำเต้าทองคำโดยสมบูรณ์

โจวเฮ่อเองก็ถูกคลื่นพลังซัดจนหงายหลัง ล้มลงไปนอนกองบนพื้นพลางกระอักเลือดออกมาไม่หยุด จากนั้นก็นิ่งไป น้ำเต้าทองคำเองก็กลิ้งหลุดจากมือของเขาลงไปกองบนพื้น

หลังจากใช้อสนีแดงออกไป พลังวัตรของผมถูกใช้ไปไม่น้อย ประกอบกับแรงกระแทกจากคลื่นพลัง ตอนนี้ผมรู้สึกทรมานอย่างยิ่ง เลือดซึมออกมาจากมุมปากแล้ว

โชคยังดีที่หลิวเฉิงกับอู๋หรงอยู่ห่างจากตรงนี้พอสมควร ไม่เช่นนั้นหากโดนคลื่นพลังนี้ซัดเข้าคงจะได้รับบาดเจ็บสาหัสอย่างแน่นอน

ในตอนนี้ พื้นที่เหมืองกลับสู่ความเงียบสงบ ประหนึ่งว่าเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้เป็นเพียงความฝัน

ผมค่อย ๆ ลุกขึ้นจากพื้น เช็ดเลือดที่มุมปาก แล้วมองไปยังน้ำเต้าทองคำที่กลิ้งอยู่บนพื้น

โจวเฮ่อยังคงนอนนิ่งอยู่บนพื้น ไม่รู้ว่าเป็นหรือตาย

โชคดีที่ปีศาจจิ้งจอกหกหางถูกผนึกไว้ในน้ำเต้าทองคำได้สำเร็จ อสนีแดงของผมครั้งนั้นจึงไม่ถือว่าสูญเปล่า

“หลงหยวน นายเป็นยังไงบ้าง ไม่เป็นอะไรใช่ไหม?” ตอนนั้นเองหลิวเฉิงกับอู๋หรงก็วิ่งเข้ามาหาผม เป็นห่วงอาการของผม

อู๋หรงมองผมด้วยอาการขวัญเสีย พูดอย่างประหม่าว่า “คุณชายหลี่ คุณอาเจียนเป็นเลือด เป็นอะไรร้ายแรงหรือเปล่าครับ?”

“ไม่เป็นไร ไม่ตายหรอก” ผมโบกมือแล้วตอบกลับไป

หลิวเฉิงสงสัยจึงถามผมว่าปีศาจจิ้งจอกหกหางไปไหนแล้ว ถูกอสนีแดงของผมกำจัดไปแล้วใช่หรือไม่

ผมยิ้มอย่างจนใจ บอกว่าเขาฝันไปแล้ว ด้วยพลังของผมในตอนนี้การจะกำจัดปีศาจจิ้งจอกหกหางได้นั้นเป็นเรื่องเพ้อฝัน ถ้าไม่ใช่เพราะปีศาจจิ้งจอกหกหางยังไม่ฟื้นฟูพลังกลับคืนมา พวกเราคงตายไปกี่ครั้งแล้วก็ไม่รู้

“งั้นมันก็หนีไปแล้วเหรอครับ?” อู๋หรงถามขึ้นมาอีกอย่างระมัดระวัง

เมื่อครู่สถานการณ์วุ่นวาย ประกอบกับคลื่นพลังที่ซัดสาด พวกเขาสองคนอยู่ไกลจึงอาจจะมองไม่เห็นฉากที่ปีศาจจิ้งจอกหกหางถูกลากเข้าไปผนึกในน้ำเต้าทองคำ

ผมส่ายหน้า แล้วชี้ไปยังน้ำเต้าทองคำบนพื้นที่อยู่ไม่ไกล “ปีศาจจิ้งจอกหกหางถูกผนึกไว้ในน้ำเต้าทองคำแล้ว”

สายตาของคนทั้งสองมองไปยังน้ำเต้าทองคำบนพื้น รู้สึกตกตะลึงอย่างยิ่ง

“น้ำเต้านั่นร้ายกาจขนาดนั้นเลยเหรอ ถึงกับผนึกปีศาจจิ้งจอกหกหางได้ด้วย?” หลิวเฉิงพูดอย่างประหลาดใจ

“หลัก ๆ เป็นเพราะพลังของปีศาจจิ้งจอกหกหางลดลงไปมาก คาดว่าพลังของมันในตอนนี้ยังไม่ถึงครึ่งหนึ่งของช่วงที่รุ่งเรืองที่สุดด้วยซ้ำ อีกอย่างนั่นไม่ใช่น้ำเต้าทองคำธรรมดา แต่เป็นศาสตราวุธวิเศษชิ้นหนึ่ง” ผมอธิบายให้หลิวเฉิงกับพวกเขาสองคนฟัง

พอได้ยินว่าน้ำเต้าทองคำคือศาสตราวุธวิเศษ ดวงตาทั้งสองข้างของหลิวเฉิงพลันเปล่งประกาย “เป็นศาสตราวุธวิเศษจริง ๆ ด้วย เจ๋งเป้ง!”

พูดจบ เขาก็รีบร้อนวิ่งเข้าไปหยิบน้ำเต้าทองคำมาทันที

“ฮ่า ๆ ไอ้โจวเฮ่อนั่นทำพวกเราเดือดร้อนซะขนาดนี้ พวกเรายึดศาสตราวุธวิเศษน้ำเต้าทองคำชิ้นนี้ไว้ก็ถือว่าปรานีมันแล้ว” หลิวเฉิงยิ้มร่า ลูบไล้น้ำเต้าทองคำอย่างทะนุถนอม

โจวเฮ่อที่สลบไปแล้ว หากได้ยินคำพูดนี้ของเขา เกรงว่าคงจะโกรธจนตายไปเลย

ผู้ใช้วิชาคนหนึ่งอยากจะหลอมศาสตราวุธวิเศษที่เข้ามือสักชิ้น ไม่รู้ว่าต้องทุ่มเทแรงกายแรงใจไปมากแค่ไหน แถมยังไม่แน่ว่าจะสำเร็จอีกด้วย

ดังนั้นในวงการผู้ใช้วิชา ศาสตราวุธวิเศษที่ทรงพลังสักชิ้นจึงมีมูลค่ามหาศาล ถึงขนาดที่ว่ามีเงินก็หาซื้อไม่ได้

ไอพลังบนศาสตราวุธวิเศษน้ำเต้าทองคำของโจวเฮ่อชิ้นนี้ไม่ธรรมดา แถมยังดูเก่าแก่ ไม่น่าจะเป็นสิ่งที่เขาหลอมขึ้นมาเองได้อย่างแน่นอน เป็นไปได้มากว่าเขาอาจจะไปได้มาจากที่อื่น หรือไม่ก็ได้รับสืบทอดมาจากคนรุ่นก่อน

“นายนี่นะ ไม่กลัวตายจริง ๆ ข้างในผนึกปีศาจจิ้งจอกหกหางไว้นะ เกิดมีปัญหาอะไรขึ้นมา ชีวิตนายไม่เหลือแน่” ผมพูด นี่ไม่ใช่การพูดขู่ให้เขากลัว แต่เป็นเรื่องจริง

ถึงแม้น้ำเต้าทองคำจะเป็นศาสตราวุธวิเศษที่ไม่เลว แต่ผมเกรงว่าจะผนึกปีศาจจิ้งจอกหกหางไว้ได้ไม่นาน ดังนั้นผมจึงยังต้องอาศัยภูเขาทั้งสี่ด้านของพื้นที่โรงงาน รวมถึงยันต์สองแผ่นที่ผมเพิ่งวาดเสร็จมาตั้งค่ายกลผนึก

หลิวเฉิงยังคงเล่นน้ำเต้าทองคำในมือต่อไปอย่างไม่ใส่ใจ “มันถูกขังอยู่ในน้ำเต้าศาสตราวุธวิเศษนี่แล้ว จะยังพลิกฟ้าได้อีกหรือไง?”

ผมเพิ่งจะอ้าปากพูด น้ำเต้าทองคำในมือของเขาก็สั่นสะท้านขึ้นมาอย่างรุนแรง เกือบจะหลุดออกจากมือของเขา

“เชี่ย เกิดอะไรขึ้นวะ?” หลิวเฉิงตกใจจนสะดุ้ง รีบใช้สองมือจับน้ำเต้าทองคำในมือไว้แน่น

ถึงแม้เขาจะใช้สองมือจับไว้แน่น แต่น้ำเต้าทองคำก็ยังคงสั่นไม่หยุด แถมยังสั่นรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ

เสียงดังแคร็ก ๆ สองสามครั้ง ผมพบว่าบนเปลือกของน้ำเต้าทองคำที่สลักไว้ด้วยอักขระยันต์เต็มไปหมดเริ่มปรากฏรอยร้าวเล็ก ๆ ขึ้นมาหลายสาย

ผมเบิกตากว้าง ตกตะลึงอย่างยิ่ง “นี่มัน...”

ไม่คิดว่าเพียงเวลาสั้น ๆ เท่านี้ น้ำเต้าทองคำก็ใกล้จะทนไม่ไหวแล้ว หากเป็นเช่นนี้ต่อไป อีกไม่นานปีศาจจิ้งจอกหกหางคงจะทำลายน้ำเต้าทองคำแล้วหนีออกมาได้แน่

“จิ้งจอกนี่ไม่สงบเสงี่ยมเอาซะเลย หลงหยวนรีบคิดหาวิธีเร็วเข้า!” หลิวเฉิงใช้สองมือกดน้ำเต้าทองคำไว้ เริ่มร้อนใจขึ้นมา

ผมรู้ว่าช้ากว่านี้ไม่ได้แล้ว จึงออกตัวแล้วให้คนทั้งสองตามมา “เร็วเข้า ตามมา”

“หลงหยวน นี่นายจะพาพวกเราไปไหน?” หลิวเฉิงกับอู๋หรงตามติดอยู่ข้างหลังผม เอ่ยปากถาม

“พวกเราจะไปตำแหน่งคุนธาตุดินทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของพื้นที่เหมือง” ผมเร่งฝีเท้า พูดโดยไม่หันกลับไปมอง

อู๋หรงถามผมว่าจะไปที่นั่นทำไม

“ดินข่มน้ำ ผมจะไปเปิดใช้งานผนึกของภูมิฮวงจุ้ยห้าปราณบรรจบธาตุอีกครั้งที่ตำแหน่งคุนธาตุดินทางทิศตะวันตกเฉียงใต้” ผมตอบกลับไป

ขณะที่พูด พวกเราก็มาถึงทิศตะวันตกเฉียงใต้ของพื้นที่เหมืองแล้ว ผมหาสถานที่ที่ค่อนข้างโล่ง แล้วให้หลิวเฉิงวางน้ำเต้าทองคำลงบนพื้น

หลิวเฉิงวางน้ำเต้าทองคำในมือลงบนพื้นโดยไม่ลังเล แล้ววิ่งกลับมา เห็นเพียงน้ำเต้าทองคำบนพื้นสั่นรุนแรงยิ่งขึ้น รอยร้าวบนเปลือกก็เพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ

“หลงหยวน ก่อนหน้านี้นายไม่ได้บอกเหรอว่าภูมิฮวงจุ้ยห้าปราณบรรจบธาตุฟื้นฟูไม่ได้ แล้วทำไมตอนนี้ถึงได้บอกว่าจะเปิดใช้งานผนึกอีกครั้งล่ะ?” หลังจากวิ่งกลับมาอยู่ข้าง ๆ ผม หลิวเฉิงก็พูดอย่างสงสัย

ผมบอกเขาว่า การที่จะฟื้นฟูภูมิฮวงจุ้ยห้าปราณบรรจบธาตุตามธรรมชาติให้มีผลเหมือนเดิมนั้นเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว ตอนนี้ผมเพียงแค่จะใช้ยันต์สร้างผนึกภูมิฮวงจุ้ยห้าปราณบรรจบธาตุปลอม ๆ ขึ้นมาเป็นการชั่วคราว เพื่อใช้สะกดปีศาจจิ้งจอกหกหางที่กำลังคลุ้มคลั่ง เป็นการซื้อเวลา

พูดจบ ผมรีบประสานมุทรา ท่องคาถาในปาก ก่อนอื่นโยนยันต์รวมวิญญาณนำชี่ห้าธาตุขึ้นไปบนฟ้าเหนือน้ำเต้าทองคำ

ยันต์รวมวิญญาณนำชี่ห้าธาตุลอยนิ่งอยู่กลางอากาศ ส่องแสงสีทองออกมา ผมกางมือออก หลับตาสัมผัสถึงการเปลี่ยนแปลงของพลังวิญญาณรอบทิศ

ในตอนนี้ ผมรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่ามีพลังวิญญาณจากภูเขาทั้งสี่ลูกรอบพื้นที่เหมืองกำลังไหลมารวมตัวกันที่นี่อย่างไม่ขาดสาย นี่คืออานุภาพของยันต์รวมวิญญาณนำชี่ห้าธาตุ สามารถระดมพลังวิญญาณจากรอบทิศได้

ในขณะเดียวกัน ผมก็ซัดยันต์ห้าธาตุดินเทียนกังในมือออกไปที่ยันต์รวมวิญญาณนำชี่ห้าธาตุที่ลอยอยู่กลางอากาศ

ยันต์ห้าธาตุดินเทียนกังส่องแสงสีเหลืองอ่อน ซ้อนทับกับยันต์รวมวิญญาณนำชี่ห้าธาตุที่ส่องแสงสีทองอยู่กลางอากาศ

ทันใดนั้น พลังวิญญาณฟ้าดินในพื้นที่เหมืองแห่งนี้ก็ยิ่งเข้มข้นขึ้น ยันต์ทั้งสองแผ่นพลันจำแลงกายเป็นค่ายกลแผนผังไท่จี๋ หมุนวนพลางค่อย ๆ ลอยต่ำลง ในที่สุดก็หยุดลงตรงตำแหน่งที่ห่างจากน้ำเต้าทองคำเพียงไม่กี่เซนติเมตร แล้วหมุนวนอยู่ไม่หยุด

น้ำเต้าทองคำที่สั่นไม่หยุดอยู่บนพื้นก็หยุดสั่นในตอนนั้น เปลือกนอกก็ไม่ปรากฏรอยร้าวขึ้นมาอีก

คิ้วที่ขมวดแน่นของผมจึงค่อย ๆ คลายออก ผนึกของภูมิฮวงจุ้ยห้าปราณบรรจบธาตุถูกผมฟื้นฟูขึ้นมาได้สำเร็จแล้ว