ตอนที่ 13 ไปเที่ยว

ฮารุกะก็ครุ่นคิดอยู่สักพักและตอบไปว่า “ฉันเขียนนิยายหน่ะ”

กินโทกิ “จริงหรอ?”

ฮารุกะก็ตอบ “พ่อแม่ของฉันทั้งสองเสียไปแล้ว ฉันไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากหาเงินด้วยตัวเอง โชคดีที่ฉันเขียนนิยายได้ค่อนข้างดีทีเดียว”

ทันทีคนในกลุ่มแชททั้งกลุ่มก็ก็รู้สึกหนักอึ้งเมื่อพวกเขาได้ยินว่าพ่อแม่ของฮารุกะเสียไปแล้ว

กินโทกิ “ฉันขอโทษที่ถามแล้วกัน”

ฮารุก็ยิ้มและคิดถึงพ่อแม่ของเขา แม้ว่าเขาจะคิดถึงพวกท่านมากแค่ใหนแต่เขาก็รู้ว่าเขาไม่สามารถพบพวกท่านได้แล้ว

สึนาเดะ “@ฮารุกะ นายน่าจะมาที่โลกของฉันนะ เดี๋ยวฉันจะปลอบนาย”

ยาจิมะ “@ฮารุกะ ข้าจะสอนเข้าเรื่องทำอาหารแล้วกันบางทีเจ้าอาจจะสามารถเปิดร้านอาหารของตัวเองก็ได้”

กินโทกิและคุโรเนโกะที่กำลังอ่านข้อความแชทนั้นที่ตกใจอยู่นั้นก็ได้ครุ่นคิดหาวิธีปลอบใจเขา

กินโทกิ “@ฮารุกุ งั้นฉันจะสอนโอจิกิสเปเชียลให้นายเอง”

(จากผู้แปล :Ojiki-Special คืออะไรไม่แน่ใจเหมือนกันนะพอดีไม่ค่อยได้ตามอ่านกินทามะ)

คุโรเนโกะก็ตัดสินใจเปลี่ยนชื่อเธอเป็นชื่อปกติที่เธอใช้ในอินเทอร์เน็ต “@ฮารุกะ นายจะมาโลกของฉันก็ได้นะ ฉันจะพานายไปเที่ยวอากิบะและร้านเมดคาเฟ่เอง”

ฮารุกะก็ตอบไปว่า “ไม่เป็นไร นายไม่ต้องทำแบบนั้นก็ได้ ฉันจะส่งต้นฉบับนิยายของฉันให้แล้วกัน แล้วนายค่อยเอาไปตีพิมพ์ในโลกของนาย พอถึงตอนนั้นนายก็ไม่ต้องทำอะไรนอกจากนั่งอยู่ในออฟฟิศไปวันๆ @กินโทกิ”

กินโทกิรู้สึกปวดใจเมื่อฮารุกะจะส่งต้นฉบับนิยายให้เขา เขาจึงคิดถึงสิ่งที่เขามีขึ้นมา และเขาก็ถอนหายใจและคิดขึ้นได้ว่าเขาใช้เวลาเกือบทั้งชีวิตไปกับสงครามกับชาวสวรรค์ เขาทำได้เพียงแบ่งปันความรู้เกี่ยวกับดาบที่เขามีอยู่แค่นั้นเอง

กินโทกิ “อึก นายให้ฉันเยอะมากเลย บางทีฉันควรจะแบ่งปันประสบการณ์เกี่ยวกับดาบให้นาย”

ทุกคนๆก็สนใจขึ้นมาเมื่อพวกเขาได้ยินว่ากินโทกิจะแบ่งปันความรู้เกี่ยวกับดาบให้ พวกเขาได้เห็นชีวิตของเขาผ่านมังงะมาแล้ว และพวกเขาคิดว่า ชีวิตของเขานั้นช่างเป็นตำนานเสียจริง พวกเขาอยากจะเห็นกินโทกิใช้ดาบสู้กับคนมากมาย

ฮารุกะก็ไม่คาดคิ้ว่ากินโทกิจะแบ่งปันความรู้เกี่ยวกับดาบให้เขาเพราะเขารู้ว่ามันสำคัญกับกินโทกิมากขนาดไหน “@กินโทกิ นายไม่จำเป็นต้องทำถึงขนาดนั้นนายก็รู้หนิ?”

กินโทกิก็รีบตอบ “ไม่ ไม่งั้นจิตใจของฉันคงแบกรับมันไม่ไหวแน่!! ได้โปรดเถอะให้ฉันแบ่งปันประสบการณ์เกี่ยวกับดาบให้นายเถอะ!!”

[ติ้ง!กินโทกิได้ส่งความรู้เรื่อง วิถีดาบ!]

กินโทกิ “@ฮารุกะ นายช่วยแบ่งปันวิธีการจีบหญิงหน่อยได้ใหม ฉันอยากได้เค็ทสึโนะ แอนนา(Ketsuno Ana)มาเป็นภรรยาของฉัน”

ฮารุกะตอบกลับไป “ฉันไม่แน่ใจว่าฉันช่วยหนายได้หรือไม่แต่นายบอกฉันได้ใหมว่าเค็ทสึโนะ แอนนาเป็นใคร? ชื่อของเธอช่างฟังดูแปลกหูจริงๆ”

กินโทกิ “@ฮารุกะ ไอ้โง่เอ้ย! นี่นายไม่รู้จักเค็ทสึโนะ แอนนางั้นหรอ? นี่นายเป็นพวกยุคหิน?? นายใช้โทรศัพท์เป็นใหมเนี่ย? หรือนายยังใช้Nokia 3310อยู่? ที่บ้านนายมีโทรทัศน์หรือป่าวหะ?”

ฮารุกะถึงกับพูดไม่ออกเมื่อมองเห็นกินโทกิตอบมา

ยาจิมะ “@กินโทกิ นายก็รู้ไม่ใช่หรอว่าเขาอยู่คนละโลกกับนาย”

กินโทกิก็นึกขึ้นมาได้ทันทีและตอบมาว่า “@ฮารุกะ ฉันขอโทษ ฉันตื่นเต้นเกินไปหน่อยเมื่อพูดถึงเรื่องของเธอ”

ฮารุกะก็ตอบ “@กินโทกิ ไม่เป็นไร นายไม่ต้องกังวล ฉันได้ยินว่าเธอแต่งงานแล้ว ซึ่งนายต้องรอจนกว่าทั้งสองจะเลิกกันแล้วนายค่อยเริ่มตามจีบเธอ พอถึงตอนนั้นนายควรเริ่มจากการเป็นเพื่อนก่อน”และเขาก็ได้ส่งนิยายของเขาลงไปในกลุ่มแล้วด้วย

กินโทกิ “@ฮารุกะ นั่นก็ถูก ขอบใจมากสำหรับคำสั่งสอนของอาจารย์”

คุโรเนโกะ “เป็นอย่างคิดไว้เลยสำหรับชายผู้กินน้องสาวตัวเอง”

สึนาเดะ “เป็นอย่างคิดไว้เลยสำหรับชายผู้กินน้องสาวตัวเอง+1”

ยาจิมะ “...”

ยาจิมะ “ฉันจะไม่แกล้งเจ้าตามพวกเขาแล้วกัน”

ฮารุกะถึงกับพูดไม่ออกเมื่อมองเห็นปฎิกิริยาของทุกคน

“หืม ฮารุ?”โซระก็ตื่นขึ้นมาซึ่งเธอยังคงดูง่วงนอน”

“เไปล้างหน้ากินข้าวซะก่อน พอพร้อมแล้วเราจะไปเที่ยวกัน”ฮารุกะก็พูด

ฮารุกะได้หลายสิ่งหลายอย่างมาจากกลุ่มแชท เขาควรจะเรียนรู้ทั้งหมดก่อนที่กลุ่มแชทจะส่งเควสมาให้พวกเขาทำ เขารู้ว่าเควสคงไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่คิด ดังนั้นเขาก็ควรจะเพิ่มความแข็งแกร่งของตัวเอง

ฮารุกะ “ฉันไปก่อนแล้วกัน พอดีฉันมีธุระไปเที่ยวกับน้องสาว”

คุโรเนโกะ “ซิสค่อน”

สึนาเดะ “ซิสค่อน+1”

กินโทกิ “ซิสค่อน+1”

ยาจิมะ “ซิสค่อน+1”

ฮารุกะก็ถอนหายใจและปิดกลุ่มแชทไป จากนั้นเขาก็เลิกสนใจกลุ่มแชทและคิดถึงที่ที่เขาควรจะพาน้องสาวของเขาไปเที่ยว จากนั้นเขาก็มองดูรอบๆและสังเกตเห็นว่าตุ๊กตาสีดำของเธอนั้นยังอยู่บนโต๊ะแล้วนึกถึงที่ดีๆออกซึ่งรู้สึกการพาเธอไปที่แห่งนั้นคงจะดีไม่น้อย

โซระก็เดินออกมาจากห้องน้ำหลังจากที่เธอล้างหน้าแล้ว

ทั้งสองคนก็เริ่มกินข้าวไปในขณะที่คุยกัน

“มีที่อยากจะไปไหม?”ฮารุกะถามออกมา

โซระก็ครุ่นคิดสักพักแล้วพูดออกมาว่า “ฉันอยากไปดูหนัง”

ฮารุกุก็พยักหน้า “ได้สิ งั้นไปดูหนังกัน”

โซระยิ้มออกมาแล้วมองเขา “แล้วนายมีที่ที่อยากไปบ้างไหม?”

“หืม งั้นสวนสัตว์เป็นไง?”ฮารุกะถามออกมา

“สวนสัตว์?”โซระก็ประหลาดใจ เธอไม่คิดว่าเขาอยากจะดูสัตว์

“เธอไม่อยากไปหรอ?”ฮารุกะก็ถาม

“ไม่ใช่ งั้นไปสวนสัตว์กันเถอะ ฉันอยากดูพวกลูกเสือ?”โซระก็พูดออกมา

ฮารุกะก็พยักหน้า “ดี งั้นรีบกินกันเถอะ เราจะได้ไปเที่ยวกัน”

โซระก็พยักหน้าแล้วรีบกินข้าวเช้า

ฮารุกะก็คิดว่าเขาจะเปิดร้านเมดคาเฟ่และเขาก็ต้องการจะซื้อบ้านด้วย เมื่อเขาจะซื้อบ้าน เขาจะต้องโทรเรียกน้าของเขามาเพื่อเป็นผู้ค้ำประกัน พอเขาครุ่นคิดถึงน้าของเขา เขาก็ถอนหายใจออกมา  เขาสงสัยว่าเธอจะแต่งงานหรือยังนะ เขาได้แต่หวังว่าน้าของเขาจะไม่รู้ว่าเขาพูดร้ายๆลับหลังเธอ