RMLP ตอนที่ 6: การเลือกอาวุธ

RMLP ตอนที่ 6: การเลือกอาวุธ

[รางวัลสำหรับการจัดอันดับ รำดับที่หนึ่งในพื้นที่นี้: “ตั๋วเลือกอาวุธแรร์ระดับต่ำสุด”!]

[รางวัลสำหรับการจัดอันดับ รำดับที่หนึ่งในภูมิภาคทั้งหมด: “กล่องเลือกรางวัลพิเศษ”!]

หลังจากอ่านข้อความแล้ว รยูมินก็เปิดช่องเก็บของและพบไอเท็มใหม่สองชิ้น ได้แก่ ตั๋วเลือกอาวุธและกล่องเลือกรางวัล

โดยไม่ลังเล เขาเลือกตั๋วอาวุธและหน้าต่างโปร่งแสงก็เด้งขึ้นมา

[ตอนนี้คุณสามารถเลือกหนึ่งในอาวุธแรร์ต่อไปนี้]

[กรุณาสัมผัสรางวัลที่ต้องการ]

└ 1. ดาบยาวหยักม่วง

└ 2. มีดสั้น

└ 3. ทวน

ดาบ มีดสั้น และหอก แม้ว่าจะมีอาวุธหลายประเภทให้เลือกใช้ แต่สิ่งเหล่านี้เป็นเพียงตัวเลือกเดียวที่นำเสนอในช่วงแรกของเกม

“แค่นี้ก็คุ้มแล้ว มันเป็นของแรร์” รยูมินคิดกับตัวเอง

ไอเท็มมีหกระดับ – ปกติ, หายาก, ยิ่งใหญ่, ไม่ซ้ำใคร, เป็นตำนาน และเหมือนเทพเจ้า แม้ว่าของหายากจะเป็นเพียงอันดับสองในรายการ แต่เมื่อพิจารณาว่าการได้รับด้วยวิธีทั่วไปนั้นยากเพียงใด มันก็ยังคงเป็นรางวัลที่ดีทีเดียว

“มือใหม่อาจจะเลือกดาบหรือหอกยาว แต่…” รยูมินไม่ลังเลเลยและขยับมือของเขา

[“คุณได้เลือก 'มีดสั้น'”]

รางวัลปรากฏในช่องเก็บของของเขาและหน้าต่างข้อมูลก็เด้งขึ้นมาโดยอัตโนมัติ

[มีดสั้น]

-ประเภท: อาวุธ

-เกรด: แรร์

-พลังโจมตี: 15

-เอฟเฟค: ความว่องไว +1

-ความทนทาน: 150/150

-ข้อจำกัดการใช้งาน: ระดับมือใหม่หรือสูงกว่า

-คำอธิบาย: นี่คือมีดสั้นที่ดีที่สุดที่มือใหม่สามารถใช้ได้

หลังจากดูข้อมูลแล้ว รยูมินก็ทิ้งมีดของก็อบลินที่เขาถืออยู่ มันเป็นไอเทมขยะที่มีพลังโจมตีเพียง 3 และไม่มีค่าสถานะ

“การเก็บมันไว้ก็ไม่มีประโยชน์ ฉันไม่สามารถขายมันได้” รยูมินคิดในขณะที่เขาตระหนักว่ามันจะกินพื้นที่ในคลังของเขา

จากนั้นรยูมินก็จ้องมองไปยังรางวัลอื่น – กล่องเลือกรางวัลพิเศษที่จะได้รับจากการเป็นที่หนึ่งในภูมิภาคทั้งหมดเท่านั้น

แน่นอนว่ามันเป็นรางวัลที่ดีกว่าตั๋วเลือกอาวุธหายากระดับต่ำสุดที่เขาเพิ่งได้รับ อย่างไรก็ตาม…

“สำหรับตอนนี้ ฉันจะยังไม่ใช้มัน” รยูมินตัดสินใจและปิดหน้าต่างช่องเก็บของโดยไม่แตะต้องรางวัล

ดูเหมือนว่าเขาจะไม่สนใจไอเท็มเลย แต่เขากลับเปิดหน้าต่างสถานะและจัดสรรแต้มสถานะให้กับความคล่องตัวของเขาก่อนที่จะหันความสนใจไปที่สิ่งอื่น

ขณะที่รยูมินมองไปรอบๆ สนามรบ เต็มไปด้วยเสียงกรีดร้องของมนุษย์และก็อบลิน เขาก็สงสัยว่ายงมินกำลังถือของเขาเองหรือเปล่า

เนื่องจากผู้สัญจรไปมาไม่สามารถเคลื่อนที่เกินเสาได้ จึงมีข้อจำกัดในการเคลื่อนไหวของเขา

“เขาอยู่นั่น”

ในระยะไกล ร่างใหญ่ของยงมินก็ปรากฏตัวขึ้น

การได้เห็นเขาต่อสู้อย่างดุเดือดจากด้านหลังคนอื่นๆ ทำให้จิตใจของรยูมินสบายใจ

“เขาก็ผ่านด่านนี้ไปได้เหมือนกัน”

ในขณะที่เขารู้ว่ายงมินจะรอดไม่เพียงแค่รอบแรกเท่านั้น แต่ยังรวมถึงรอบที่ห้าด้วย ความเป็นไปได้ของตัวแปรที่ไม่คาดคิดทำให้เขาไม่สบายใจ

“แกอย่ารีบด่วยตายซะล่ะ แกต้องถูกใช้ก่อนแล้วฉันจะฆ่าแกเองเมื่อแกไม่มีประโยชน์อีกต่อไป”

แม้ว่าเขาจะไม่ได้เก็บงำความขุ่นเคืองหรือความปรารถนาที่จะแก้แค้นอีกต่อไป แต่เขาก็ไม่ปรารถนาที่จะให้ยงมินมีชีวิตอยู่

“ดูเหมือนว่านี่จะใช้เวลาอีกนาน” เขาถอนหายใจ

เขาไม่ได้รับอนุญาตให้กลับบ้านเร็วเพียงเพราะเขาทำภารกิจสำเร็จอย่างรวดเร็ว

เขาต้องรอจนกว่ารอบจะสิ้นสุด

“มันเป็นเกมที่ยุติธรรมอย่างน่าประหลาดใจใช่ไหม?” เขาอดไม่ได้ที่จะยิ้ม

หากเขากลับบ้านหลังจากเลิกงานเร็ว ผู้เข้าร่วมคนอื่นๆ จะตกอยู่ในอันตรายโดยสิ้นเชิง

พวกเขายังคงนอนอยู่บนเตียง

“ไม่มีอะไรอันตรายไปกว่าการตกเป็นเป้าหมายในขณะที่ถ่ายโอนวิญญาณ”

หากร่างกายบนโลกตายในขณะที่วิญญาณอยู่ในอีกมิติหนึ่ง วิญญาณก็จะตายเช่นกัน

ถึงจุดนั้นไม่ว่าผู้เล่นจะแข็งแกร่งแค่ไหนก็ไร้ประโยชน์

พวกเขาไม่มีที่พึ่งและทำอะไรไม่ถูก

ไม่ว่าพวกเขาจะต้องการความเสี่ยงดังกล่าวหรือไม่ก็ตาม ระบบจะส่งคืนผู้สัญจรไปมาสู่โลกของพวกเขาหลังจากรอบสิ้นสุดลงเท่านั้น

นั่นเป็นเหตุผลที่รยูมินรออย่างเกียจคร้าน

“การรอคอยแบบนี้มันน่าเบื่อ”

นั่นเป็นปัญหาเดียวที่ต้องเจอเมื่อเคลียร์ภารกิจเสร็จ

"ช่วยฉัน! อ๊ากกก!”

"หยุดนะ! โปรด!"

แม้จะอยู่ท่ามกลางเสียงกรีดร้องอันสิ้นหวังของผู้คน รยูมินก็ยังรู้สึกเบื่อ

เขาเคยเห็นมันมาหลายครั้งแล้ว

ผู้อ่อนแอจะพินาศ ส่วนผู้แข็งแกร่งเท่านั้นที่จะอยู่รอด

“ไม่มีทางเลือก เพื่อหลีกหนีจากเกมแห่งความตายนี้ เราต้องแข่งขันและเอาชีวิตรอด

มันเป็นความจริงที่รยูมินซึ่งเป็นเพียงมนุษย์ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้

รยูมินส่ายหัวและท่องคำพูดเพื่อฆ่าเวลา

“หน้าต่างความคืบหน้า”

[โลก]

ผู้เข้าร่วม: 1,801,029,290

ผู้ประสบความสำเร็จ: 3/900,514,645

[พื้นที่ปัจจุบัน ESKS45-5]

ผู้เข้าร่วม: 10,286

ผู้ประสบความสำเร็จ: 1/5,143

ขณะที่เขาตรวจสอบหน้าต่างความคืบหน้าของภารกิจ เขาพบว่ามีเพียงสามคนเท่านั้นที่ทำภารกิจสำเร็จ รวมทั้งตัวเขาเองด้วย

“ฉันเป็นคนแรก และมีคนที่ผ่นเป็นคนที่สองและสามแล้ว”

อย่างไรก็ตาม ในพื้นที่นี้ มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่ทำภารกิจสำเร็จ – ตัวเขาเอง

“ดูเหมือนว่าผู้คนในพื้นที่อื่นจะยึดอันดับที่สองและสามไปแล้ว” เขากล่าวพร้อมปลอบใจตัวเอง

อย่างไรก็ตาม ถ้าเขาไม่สามารถติดสามอันดับแรกของโลกได้ ไม่ว่าจะในพื้นที่ก่อนหน้าหรือพื้นที่ปัจจุบัน มันก็ไม่มีความหมายที่จะพยายามอย่างหนัก เนื่องจากไม่มีรางวัลใดมอบให้ผู้ที่อันดับต่ำอันดับสาม

“ถึงแม้ว่าเราทุกคนจะได้รับทองเป็นรางวัลภารกิจจากการบรรลุภารกิจ แต่มันก็ไม่ได้พิเศษขนาดนั้น” เขาพึมพำกับตัวเอง

ทันใดนั้น จำนวนผู้ประสบความสำเร็จในพื้นที่ของเขาเพิ่มขึ้นจาก 1 เป็น 2

เมื่อมองไปรอบๆ เขาเห็นชายคนหนึ่งติดอยู่ในเสาโปร่งแสงในระยะไกล ซึ่งเพิ่งเอาชนะก็อบลิน 100 ตัวและทำภารกิจสำเร็จ

“ตอนนี้ผู้คนจะเริ่มปรากฏตัวมากขึ้นเรื่อยๆ” เขาคิด

ตามที่เขาคาดไว้ ผู้ที่ประสบความสำเร็จในภารกิจเริ่มปรากฏตัวที่นี่และที่นั่น

“แม้แต่อันดับสามก็ดผล่มาแล้ว” เขาตั้งข้อสังเกต

ความก้าวหน้าที่ช้าๆ ค่อยๆ เร่งขึ้น และผลก็คือ จำนวนก็อบลินก็ลดลงอย่างมากเช่นกัน

“อันดับไม่ใช่สิ่งที่สำคัญ สิ่งสำคัญคือการหาวิธีที่จะทำให้ตัวเองเป็นคนในกลุ่มครึ่งบน” เขาคิด

เขาหันศีรษะไปเห็นชายร่างยักษ์ที่อยู่ในเสา มันคือฮวัง ยงมิน

เขาดูเหมือนเขากำลังดิ้นรนและหายใจไม่ออก ไม่เหมือนคนอื่นๆ ที่เอนหลังและผ่อนคลาย

ในขณะเดียวกัน การต่อสู้อันดุเดือดก็เกิดขึ้นรอบตัวเขา

“ย้ากกก!”

“อ๊ากกก!”

แม้ว่าจะมีเสียงกรีดร้องทุกประเภท แต่ก็ไม่มีความวุ่นวายเหมือนเมื่อก่อน

“บางทีพวกเขาอาจจะปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมที่พวกเขาต้องฆ่าเพื่อเอาชีวิตรอดแล้ว” เขาคิด

เป็นผลให้จำนวนก็อบลินลดลงอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเวลาผ่านไป แม้ว่าจำนวนจะยังคงสูงกว่าจำนวนมนุษย์ก็ตาม

ยิ่งไปกว่านั้น มนุษย์ยังมีสถานะที่ดีกว่าก็อบลิน และพวกเขาสามารถเพิ่มสถานะได้โดยการฆ่าพวกมัน ดังนั้นจึงเป็นเรื่องธรรมดาที่ผู้เล่นจะมีความได้เปรียบ

“จำนวนก็อบลินกำลังลดลง ถึงเวลาที่ทูตสวรรค์จะเข้ามาแทรกแซง” เขาคิด

เมื่อจำนวนผู้ทำภารกิจสำเร็จเกิน 400 คน และจำนวนก็อบลินซึ่งเดิมมี 50,000 ตัว ลดลงเหลือ 10,000 ตัว ทูตสวรรค์ที่เฝ้าดูจากข้างสนามก็เข้ามาแทรกแซงด้วยรอยยิ้มชั่วร้ายในที่สุด

“คิฮิ นี่มันสนุกดี พวกเขากำลังตามล่าพวกมัน ข้าควรเพิ่มก็อบลินเพิ่มไหมนะ?”

พั่บ!

การกระพือปีกของเธอดูเหมือนจะเป็นสัญญาณ ในขณะที่ศพที่กระจัดกระจายไปทั่วทุ่งหญ้าก็หายไปในทันที

มันเป็นเรื่องธรรมดาที่ผู้คนจะสับสน

“อะไร เกิดอะไรขึ้น?”

“ศพก็อบลินหายไป?”

“มันไม่ใช่แค่ก็อบลินเท่านั้น ศพอื่นๆ ก็หายไปเช่นกัน!”

แม้ว่าผู้คนจะผงะ แต่มันก็เพียงชั่วคราวเท่านั้น

เมื่อก็อบลินเริ่มปรากฏตัว พวกเขาก็แสดงท่าทีรังเกียจ

“เคียวโฮโฮโฮโฮ ข้าเติมพวกมันเพิ่มไปแล้ว 50,000 ตัว จะไม่มีการขาดแคลนดังนั้นมั่นใจได้ คิกคิกคิก!”

“…!”

แม้ว่าเธอจะไม่รู้ แต่ผู้คนก็สาปแช่งนางฟ้าในตอนนี้

"ฆ่าพวกมัน!"

“อ๊าาา!”

ผู้คนต้องแกว่งอาวุธอีกครั้งเพื่ออยู่หรือตาย

พวกเขายังเด็กเกินไปที่จะกรีดร้องถึงชีวิตของพวกเขาแบบนี้ในสถานที่ที่เปื้อนเลือดแบบนี้

└ ผู้สำเร็จ: 1,021/5,143

…

└ ผู้สำเร็จ: 2,129/5,143

…

└ ผู้สำเร็จ: 3,533/5,143

เมื่อจำนวนผู้ทำภารกิจสำเร็จเพิ่มขึ้น ก็อบลินก็ลดลงอย่างมาก

แต่ละครั้ง นางฟ้าจะเคลียร์ศพและเพิ่มก็อบลินเพิ่ม

นี่มันผ่านมาห้าชั่วโมงแล้วเหรอ?

รยูมินซึ่งนั่งอยู่บนพื้นมองไปที่หน้าต่างความคืบหน้า จู่ๆ ก็ลุกขึ้นยืนราวกับว่าถึงเวลาแล้ว

“อีกไม่นานก็จะจบลง”

ถึงเวลาสรุปเรื่องนี้แล้วกลับบ้าน

แต่มีบางอย่างที่เขาต้องทำก่อนหน้านั้น

└ ผู้ผ่านด่าน: 5,143/5,143

ในที่สุด ช่วงเวลานั้นก็มาถึงเมื่อจำนวนผู้สำเร็จภารกิจครบตามจำนวน

"ฮะ?"

"เกิดอะไรขึ้น?"

ก็อบลินที่อยู่เต็มทุ่งหญ้าก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย

ดูเหมือนมันเป็นความฝัน

[ผู้ท้าชิงครึ่งหนึ่งได้ผ่านเข้ารอบไปแล้ว]

นางฟ้าพูดราวกับว่าเธอเสียใจ

[น่าเสียดาย คนที่เหลือจะต้องถูกทำลายล้าง]

"อะไร? การทำลายล้าง?”

"เดี้ยวก่อน! ได้โปรดนางฟ้า! ฉันแค่ต้องฆ่าอีกหนึ่งตัว! ได้โปรด…!"

นั่นคือตอนที่มันเกิดขึ้น

ผู้ที่ล้มเหลวในการทำภารกิจให้สำเร็จก็กสลายไปเหมือนฝุ่น

มีประมาณ 3,000 คน… 3,000 คนหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย

ส่วนที่เหลืออีก 2,000 คนถูกพวกก็อบลินจัดการ

ฟุ้บ-

ผู้คนไม่สามารถแม้แต่จะกรีดร้องเมื่อความตายมาถึงอย่างกะทันหัน

ผู้ประสบความสำเร็จที่เฝ้าดูจากเสาแสงกลืนน้ำลายที่แห้งผากของพวกเขา

หากพวกเขาทำภารกิจไม่สำเร็จเร็ว พวกเขาอาจจะถูกทำลายล้างแบบนั้นเช่นกัน

“ถ้าพวกเจ้าไม่เป็นคนที่ผ่านเป็นครึ่งแรก พวกเจ้าจะหายไปอย่างไร้ร่องรอย”

กลุ่มที่เคยมีจำนวน 10,000 คน ปัจจุบันลดน้อยลงเหลือเพียง 5,000 คน

น่าเศร้า ไม่มีทางที่รยูมินจะช่วยพวกเขาได้ เนื่องจากมันเป็นกฎของเกมต้องสาปนี้ เหมือนกับที่นางฟ้าชี้ให้เห็น

“ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ? พวกเจ้ารอดชีวิตมาได้ ดังนั้นพวกเจ้าควรมีความสุขไม่ใช่เหรอ?” ทูตสวรรค์เอียงศีรษะและยักไหล่ในเวลาต่อมา “อย่างไรก็ตามมันไม่สำคัญ พวกเจ้าเคลียร์ภารกิจสำเร็จแล้ว ขอแสดงความยินดีด้วย พวกเจ้าสามารถกลับบ้านได้แล้ว”

เมื่อพูดถึงการ "กลับบ้าน" ความตึงเครียดในอากาศก็หายไป แทนที่ด้วยการถอนหายใจด้วยความโล่งอกและเสียงหัวเราะร่วมกัน

อย่างไรก็ตาม นางฟ้ายังคงยิ้มแย้มบนริมฝีปากของเธอ พวกเขายังไม่ออกจากป่า

“ข้าควรเตือนเจ้านะว่ารอบ 2 จะยากกว่ามาก ดังนั้นพวกเจ้าควรทำดีกว่าในครั้งต่อไป ทีฮี”

“….”

พวกเขาเพิ่งเคลียร์รอบที่ 1 ได้ แต่พวกเขายังต้องเผชิญกับรอบที่ 2 ในอีกหนึ่งเดือน และไม่มีใครสามารถหนีจากความเป็นจริงนี้ได้

ท้ายที่สุด พวกเขาต้องทนทุกข์ทรมาน พวกเขาซื้อเวลาให้ตัวเองได้เพียงเดือนเดียวเท่านั้น

เมื่อการตระหนักรู้นี้เกิดขึ้นกับพวกเขา ใบหน้าของพวกเขาก็กลายเป็นซีดเผือก

นางฟ้าแทบจะไม่สามารถซ่อนรอยยิ้มอันชั่วร้ายของเธอได้

“เอาล่ะ ก่อนที่เจ้าจะกลับบ้าน เรามาดูอันดับกันก่อนดีไหม?” นางฟ้าสยายปีกอย่างสุภาพ และกล่องข้อความก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตาของรยูมิน

★ ผลการแข่งขันรอบที่ 1 ★

[อันดับโดยรวม]

└อันดับที่ 1: เคียวทมิฬ (Lv5 ไม่มีอาชีพ) 00:10:21

└อันดับที่ 2: ไอ้โง่เง่า (Lv5 ไม่มีอาชีพ) 00:16:15

└อันดับที่ 3: มารสวรรค์ (Lv5 ไม่มีอาชีพ) 00:17:07

[พื้นที่ ESKS45-5]

└อันดับที่ 1: เคียวทมิฬ (Lv5 ไม่มีอาชีพ) 00:10:21

└อันดับที่ 2: ชีวิตเปรียบดั่งสารคดี (Lv5 ไม่มีอาชีพ) 00:23:55

└อันดับที่ 3: มังกรเปลวไฟสีดำในมือขวา (Lv5 ไม่มีอาชีพ) 00:24:43

[ขณะนี้ เคียวทมิฬอยู่ในอันดับที่ 1 ทั้งในการจัดอันดับโดยรวมและพื้นที่ ESKS45-5]

[รางวัลอันดับ:

ตั๋วเลือกอาวุธแรร์ระดับต่ำสุด (แจกแล้ว)

กล่องเลือกรางวัลพิเศษ (แจกแล้ว)]

[รางวัลเคลียร์: 1,000 โกลด์ (ยังไม่ได้แจกจ่าย)]

[รางวัลเคลียร์: คุณได้รับ 1,000 โกลด์เป็นรางวัลเคลียร์! ยินดีด้วย!]

[คุณสามารถซื้อไอเท็มจากร้านค้าด้วยโกลด์ที่คุณได้รับ]

[ฟังก์ชั่นร้านค้าจะถูกปลดล็อคเมื่อคุณถึงเลเวล 10]

ทุกคน ไม่ใช่แค่รยูมิน ที่จ้องมองไปยังอากาศที่ว่างเปล่า

พวกเขาทั้งหมดกำลังดูผลลัพธ์ด้วยกัน

“คนอื่นๆ อาจจะได้รับเพียง 1,000 โกลด์งเท่านั้น”

รยูมินได้คะแนนสูงสุดซึ่งมาพร้อมกับรางวัล แต่คนอื่นๆ ได้รับเพียงโกลด์เท่านั้น

“ตอนนี้คงไม่มีใครไม่รู้ว่าฉันได้อันดับที่ 1 ใช่ไหม?”

แน่นอนว่าผู้คนมองรยูมินด้วยความอิจฉาและความริษยา

อย่างไรก็ตาม พวกเขาส่วนใหญ่แสดงความเคารพต่อความสำเร็จของเขา

ช่องว่างระหว่างความสำเร็จของรยูมินกับอันดับที่ 2 มีมากเกินไป ดังนั้นมันจึงน่าประทับใจมากยิ่งขึ้น

ไม่ใช่แค่มนุษย์เท่านั้นที่ประหลาดใจ

“การคิดว่าอันดับที่แรกในพื้นที่ทั้งหมดมาจากโซนของข้า… มันน่าทึ่งมาก”

ความสนใจของนางฟ้ามุ่งความสนใจไปที่รยูมิน

“เคียวทมิฬ? ตอบข้ามา”

"ครับ"

“เจ้าแข็งแกร่งขนาดนี้ได้ยังไง? คุณได้รับรูนพิเศษบ้างไหม…?”

นางฟ้าหยุดพูดกลางประโยค

“ช่างเป็นคำถามที่โง่เขลาจริงๆ… ฉันเกือบจะเปิดเผยสิ่งที่ไม่จำเป็นออกไปแล้ว”

มันเป็นความผิดพลาดอย่างชัดเจน

มันเหมือนกับการโฆษณาว่าเธอไม่เห็นหน้าต่างสถานะของผู้เล่น

แน่นอนว่ารยูมินรู้ความจริงนั้นผ่านชีวิตซ้ำแล้วซ้ำเล่า

นางฟ้าแอบกระสับกระส่าย

นั่นเป็นเหตุผลที่รยูมินตัดสินใจแกล้งเธอเล็กน้อย

“ถ้าคุณดูที่หน้าต่างสถานะของผม คุณจะรู้ว่าผมมีรูนอะไรใช่ไหม?”

มันเป็นคำถามธรรมดา แต่ทูตสวรรค์ก็ไม่สับสน

“ถ้าอย่างนั้นเจ้าก็รู้อยู่แล้ว เจ้าคิดว่าข้าที่เป็นนางฟ้าจะไม่รู้ข้อมูลของเจ้าเหรอ? ข้าแค่ถามทั้งที่ข้ารู้”

“เธอกำลังโกหก”

รยูมินรู้ว่านางฟ้าไม่มีสิทธิ์เห็นหน้าต่างสถานะของผู้เล่น

“เธอมีอำนาจเพียงชี้นำและดำเนินการแข่งขัน เธอไม่สามารถรู้ข้อมูลส่วนตัวของผู้เล่นได้”

ในขณะที่เขาก้าวหน้าด้วยการถดถอย เขาได้เรียนรู้มากมายเกี่ยวกับทูตสวรรค์อย่างน่าประหลาดใจ

นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไม?

"นางฟ้า"

“อะไรมนุษย์?”

“ผมขอคำขออย่างหนึ่งได้ไหม”

“คำขอ?”

รยูมินสามารถพูดได้อย่างกล้าหาญ

“ผมรู้สึกว่ารางวัลสำหรับการจัดอันดับอันดับแรกนั้นน้อยเกินไป”

"เจ้าพูดอะไร?"

“ผมหวังว่าคุณจะมอบรางวัลที่ดีกว่านี้”

พยายามเจรจากับนางฟ้า ทำไมถึงช่างกล้าขนาดนี้

ผู้คนที่ดูต่างประหลาดใจกับคำพูดอันกล้าหาญของรยูมิน