บทที่ 930: โกลด์เซนต์ฟื้นคืนชีพ! (ฟรี)

"ถ้าเราจบสงครามศักดิ์สิทธิ์นี้ได้อย่างสมบูรณ์ มันคงจะดีมากเลยล่ะ" คิโดะ ซาโอริเผยรอยยิ้มอ่อนโยน พลางถอนหายใจเบาๆ ด้วยความรู้สึกโล่งใจ

ถ้าจอร์จสามารถช่วยเธอจบสงครามศักดิ์สิทธิ์ได้จริง ต่อให้จอร์จจะมีความลับอะไรอยู่เบื้องหลังก็ไม่สำคัญ ตราบใดที่เขาไม่คิดจะทำลายโลก

"ซากะ ไปคุยกับคาน่อนทีนะ ผมเห็นว่าเขาเริ่มรู้สึกสำนึกผิดแล้ว แถมก็ไม่ได้สร้างความเสียหายอะไรมากมาย"

"ถ้าเป็นไปได้ พยายามโน้มน้าวให้เขากลับมาที่แซงค์ทัวรี่เถอะ"

"ถ้าเราอยากจะจบศึกนี้อย่างสมบูรณ์ เราต้องรวมพลังทั้งหมดให้เป็นหนึ่งเดียว แล้วปล่อยหมัดสุดท้ายที่รุนแรงที่สุด"

เมื่อเห็นคิโดะ ซาโอริแสดงจุดยืนอย่างชัดเจน จอร์จก็หันไปมองซากะ

ซากะพยักหน้าด้วยสีหน้ารู้สึกผิด "ครับ ท่านเคียวโก เรื่องนี้มันเกิดขึ้นเพราะผมเอง ผมจะพยายามเกลี้ยกล่อมคาน่อนให้ได้"

สิ่งแรกที่เขาทำหลังจากเรียกสติกลับมาได้ ก็คือรีบไปหาคาน่อนที่คุกใต้ดิน แต่น่าเสียดายที่คาน่อนได้หายตัวไปแล้ว

"โอเค งั้นวันนี้พอแค่นี้ก่อนนะ ส่วนการติดต่อกับแอสการ์ดกับแอตแลนติส ปล่อยให้มูจัดการต่อ"

จอร์จพูดอีกสองสามคำแล้วก็สรุปประชุม

ตอนนี้เขาต้องแค่รอให้ฮาเดสกับเหล่าสเปกเตอร์บุกเข้ามา

ฮาเดส เทพแห่งยมโลก ให้ความสำคัญกับร่างกายที่ได้รับจากพ่อแม่มาก จึงไม่เคยปรากฏตัวด้วยร่างจริงในสงครามศักดิ์สิทธิ์เลย

ทุกครั้ง เขาจะเลือกเด็กหนุ่มบริสุทธิ์ที่สุดคนหนึ่งแล้วเข้าสิงเพื่อเข้าร่วมสงคราม

ถ้าแพ้ วิญญาณเขาก็จะกลับไปยังร่างจริงในเอลิเซียม

ในสงครามนี้ ฮาเดสเลือกชุน หนึ่งในบรอนซ์เซนต์ทั้งห้า เป็นร่างที่จะสิง

แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าวิญญาณของฮาเดสอยู่ในร่างชุนตอนนี้

เพราะจอร์จตรวจสอบร่างของชุนมาแล้ว ไม่พบพลังวิญญาณของฮาเดสเลย

แต่เขากลับพบร่องรอยพิเศษที่ฮาเดสทิ้งไว้ในร่างของชุน

ถ้าฮาเดสต้องการ วิญญาณของเขาสามารถปรากฏในร่างของชุนเมื่อไหร่ก็ได้ผ่านร่องรอยพิเศษนี้ และเข้ายึดร่างได้ทันที

ดังนั้น เขาจึงไม่สามารถผนึกวิญญาณฮาเดสเหมือนตอนที่ผนึกโพไซดอนได้

แน่นอนว่าเขาเองก็ไม่ได้คิดจะไปสู้กับร่างจริงของฮาเดสในยมโลกตรงๆ ด้วย

ยมโลกถูกสร้างขึ้นโดยฮาเดส เปรียบเสมือนโลกของฮาเดส ถ้าไปสู้ที่นั่น เขาจะสามารถใช้พลังได้แค่ครึ่งเดียว

ถึงแม้ตอนนี้เขาจะแข็งแกร่งมาก แต่ถ้าต้องสู้กันตรงๆ ก็ไม่แน่ใจว่าจะชนะแน่นอน

แต่มันก็ไม่จำเป็นต้องสู้ตรงๆ เลยนี่นา

มีทางง่ายกว่าทำไมจะไม่เลือก?

ที่สำคัญ เป้าหมายสุดท้ายของเขาคือกลืนกินโลกนี้ ดังนั้นสิ่งที่ต้องทำก่อนคือรอให้ร่างแยกหลักจากโลกราชันเร้นลับมาถึง

ก่อนหน้านั้น เขาต้องมั่นใจว่าไม่มีอะไรผิดพลาด และร่างแยกย่อยนี้ไม่โดนทำลายไปก่อน

ไม่อย่างนั้น ถ้าแซทเทิร์นหรือโครนอสจับได้ว่าเขาเป็นคนนอกแล้วย้ายทั้งโลกเซนต์เซย์ย่าหนีไป ทุกอย่างก็จะกลายเป็นเสียเปล่า

…

หนึ่งเดือนต่อมา ในตอนกลางคืน

จอร์จที่นั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียง ค่อยๆ ลืมตาขึ้น มุมปากเผยรอยยิ้ม

"ในที่สุดก็มาถึงแล้วสินะ"

แน่นอนว่า ตอนนี้ร่างแยกหลักจากโลกราชันเร้นลับที่มีพลังระดับมัลติเวิร์ส ได้มาถึงนอกโลกเซนต์เซย์ย่าแล้ว

แต่เพื่อไม่ให้ถูกจับได้ จึงแอบซ่อนอยู่ในระยะไกล

ตอนนี้ยังเข้ามาในโลกเซนต์ไม่ได้

ร่างแยกย่อยเข้ามาได้เพราะสละพลังทั้งหมดไป แล้วใช้อำนาจของเส้นทางแห่งข้อผิดพลาดแทรกแซงนิดหน่อย

แต่ร่างแยกหลักไม่มีทางสละพลังระดับมัลติเวิร์สได้แน่นอน จะให้แค่เศษเสี้ยววิญญาณแทรกซึมเข้ามาก็ไม่ได้

ถ้าเข้ามาโดยตรง ต่อให้ใช้อำนาจของเส้นทางแห่งข้อผิดพลาด ก็ยังเสี่ยงโดนแซทเทิร์นกับโครนอสจับได้อยู่ดี

แม้ว่าทั้งคู่จะไม่ใช่ผู้สร้าง แต่พวกเขาก็ควบคุมอวกาศและเวลาในโลกนี้แทบทั้งหมด

ดังนั้น ต้องรอจังหวะเหมาะจริงๆ ถึงจะเข้ามาได้

ทางเลือกที่ดีที่สุดคือทำให้เทพคนหนึ่งให้เติบโตขึ้นเรื่อยๆ จนสามารถยึดของพลังของแซทเทิร์นกับโครนอสได้บางส่วน

แบบนี้พอถึงเวลาปะทะกับแซทเทิร์นกับโครนอส ก็จะง่ายขึ้นเยอะ แล้วการกลืนกินโลกนี้ก็จะไม่ยากอีกต่อไป

แล้วเทพที่ควรเลือกคือใครกันล่ะ?

ไม่ต้องเดาเลย ในฐานะเคียวโกแห่งแซงค์ทัวรี่ เขาก็ต้องเลือกอาเธน่าอยู่แล้ว

เทพีแห่งความเฉลียวฉลาดผู้นี้ ทั้งกล้าหาญและมีไหวพริบ

ที่สำคัญที่สุด เธอแตกต่างจากเทพคนอื่นโดยสิ้นเชิง

เทพคนอื่นมองว่ามนุษย์เป็นแค่สิ่งมีชีวิตชั้นต่ำ เป็นแค่มดปลวก ฆ่าทิ้งให้หมดก็ไม่สะทกสะท้าน

แต่ทัศนคติของอาเธน่าต่อมนุษย์นั้นต่างออกไปโดยสิ้นเชิง

ทุกครั้งที่เธอเกิดใหม่ เธอจะตกหลุมรักมนุษย์เสมอ

และก็เพราะเธออยากปกป้องมนุษย์นี่แหละ เธอจึงยอมกลับชาติมาเกิดซ้ำๆ เพื่อเข้าร่วมสงครามศักดิ์สิทธิ์

ถ้าใช้จุดนี้ให้ดี ก็มีโอกาสควบคุมได้ในภายหลัง

"พอดีเลย พวกสเปกเตอร์ก็มาถึงแล้วเหมือนกัน"

ขณะเดียวกันกับที่สัมผัสได้ว่าร่างแยกหลักจากโลกราชันเร้นลับมาถึงนอกโลกเซนต์เซย์ย่า จอร์จเองก็สัมผัสได้ถึงคอสโม่ที่ปรากฏขึ้นบริเวณเชิงเขาของแซงค์ทัวรี่

พวกสเปกเตอร์คือสมุนของฮาเดส และคอสโม่ของพวกเขาก็เป็นพลังแห่งความตายกับความมืดโดยธรรมชาติ

ถ้าซ่อนดีๆ เซนต์คนอื่นอาจไม่ทันสังเกตเห็น

แต่ไม่ใช่สำหรับจอร์จ

เพราะในฐานะผู้สร้าง เขาเข้าใจในกฎและอำนาจแห่งความตายอย่างลึกซึ้ง อาจจะมากยิ่งกว่าฮาเดสซะอีก

ในหลายๆ โลกที่เขาสร้าง เขาก็สร้างสถานที่คล้ายยมโลกไว้มากมาย เพื่ออำนวยความสะดวกให้กับระบบเวียนว่ายตายเกิดของสิ่งมีชีวิตในโลกนั้นๆ

"หยุดเดี๋ยวนี้! ถ้าเดินต่ออีกก้าวเดียว แกต้องตาย"

มู โกลด์เซนต์ราศีเมษ ซึ่งเป็นผู้ดูแลปราสาทแกะขาว ซึ่งเป็นปราสาทแรกในบรรดาปราสาท 12 ราศี ขมวดคิ้วแน่นเมื่อเห็นร่างในผ้าคลุมดำปรากฏตัวขึ้นหน้าประตู

แม้ใบหน้าจะถูกปิดไว้ด้วยฮู้ด แต่ฝ่ายตรงข้ามกลับให้ความรู้สึกคุ้นเคยบางอย่างกับเขา

"มู เจ้าไม่สามารถโจมตีข้าได้หรอก" ร่างดำเดินมาตรงหน้ามู เผยใบหน้าที่แท้จริงออกมา

"ลืมหน้าข้าไปแล้วเหรอ?"

"อะไรกัน?"

เมื่อมูเห็นใบหน้าของร่างในชุดดำ ใบหน้าก็เต็มไปด้วยความตกตะลึง

เพราะคนตรงหน้านั้นไม่ใช่ใครอื่น นั่นคือชิออน อดีตเคียวโก เป็นอาจารย์ของเขา และอดีตโกลด์เซนต์ราศีเมษที่ตายไปเมื่อ 13 ปีก่อน

"เป็นไปไม่ได้…"

"กล้าดียังไงมาทำตัวอวดดีต่อหน้าข้า? คุกเข่า!" ชิออนออกคำสั่งกับมู

มูคุกเข่าลงโดยสัญชาตญาณทันที

"ใช่แล้ว เจ้าไม่มีทางขัดคำสั่งข้าได้" ชิออนมองมูที่คุกเข่าแล้วถอนหายใจ ก่อนเปลี่ยนน้ำเสียงเป็นเย็นชา

"มู ข้าขอสั่งให้เจ้าเอาหัวของอาเธน่ามาให้ข้าภายใน 12 ชั่วโมง"

"ข้าเชื่อว่าเจ้าทำได้"

"อะไรกัน?" มูเงยหน้าขึ้น เขามองอาจารย์ของตัวเอง ไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เพิ่งได้ยิน

"ถึงจะเป็นคุณ แต่คำสั่งแบบนี้… ผมรับไม่ได้…"

ในฐานะเซนต์ที่จงรักภักดีต่ออาเธน่า เขาไม่มีทางโจมตีเธอได้ และตอนนี้ยังมีจอร์จอยู่ โอกาสสำเร็จก็แทบเป็นศูนย์

เขารู้สึกว่าอาจารย์ของเขาน่าจะเข้าใจผิดเกี่ยวกับพลังของเขา

"รู้ไหมว่าการขัดคำสั่งเป็นความผิดร้ายแรงแค่ไหน?"

ทันใดนั้น กลีบกุหลาบก็ปลิวลงมาจากท้องฟ้า อะโฟรดิเทในชุดเซอร์พลิสสีดำของสเปกเตอร์ก็เดินออกมา

และข้างๆ เขาคือเดธมาสก์ ซึ่งก็ใส่เซอร์พลิสดำเช่นกัน

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

…………