บทที่ 865: กองทัพปีศาจหนีกลับอันเดอร์เวิลด์ (2) (ฟรี)

"มนุษย์ทั้งหลาย และมังกรทั้งสาม ฉันคือลูซิเฟอร์ ราชาปีศาจแห่งอันเดอร์เวิลด์ ปีศาจผู้ยิ่งใหญ่ที่สุด"

"จงคุกเข่าต่อหน้าฉันแล้วยอมแพ้ซะ!"

ลูซิเฟอร์ และเหล่าปีศาจทั้งหมดบินขึ้นฟ้า จ้องมองจูเลียสในร่างมังกร พร้อมกับพันธมิตรมนุษย์เบื้องหลัง และกล่าวด้วยเสียงเย็นชา

สำหรับเขา มังกรยักษ์มีพลังไม่เกินปีศาจระดับสูงสุดเท่านั้น ไม่ใช่ภัยคุกคามอะไรเลย

ถ้ามีเป็นพัน เขาอาจจะกลัว แต่แค่สามตัว...

หึๆ

ส่วนมนุษย์? ก็แค่มดปลวก

เมื่อเห็นลูซิเฟอร์และกองทัพปีศาจแผ่พลังออกมา จูเลียส ยามิ ลูมิแอร์ และจอมเวทมนุษย์ทั้งหมด ก็สีหน้าเปลี่ยนไป

แต่นั่นไม่ได้แปลว่าพวกเขาจะยอมจำนน

ถึงจุดนี้แล้ว พวกเขามีแค่สู้ตายเท่านั้น ฆ่าปีศาจให้หมด หรือไม่ก็ไล่กลับอันเดอร์เวิลด์

แต่แล้ว…

ลูซิเฟอร์ที่กำลังโอ้อวดอำนาจ ก็มองผ่านกองทัพพันธมิตรมนุษย์ แล้วจู่ๆ ดวงตาของเขาก็เบิกโพลง

"ถอยทัพ! กลับอันเดอร์เวิลด์เดี๋ยวนี้!"

เขาหันหลังกลับพร้อมออกคำสั่งในทันที

เบลเซบับกับเมกิคูล่าที่กำลังงงๆ ก็รีบหันไปมองตามสายตาของลูซิเฟอร์ แล้วหน้าก็ซีดเผือดในทันที…

พวกเขาหันหลังหนี

ปีศาจตนอื่นๆ ก็หันไปเห็น "จอร์จ" ที่ยืนยิ้มอยู่ท้ายกองทัพพันธมิตรมนุษย์ แล้วก็หน้าซีด

พวกมันวิ่งหนี! หนีลงไปในวงเวทกลับอันเดอร์เวิลด์!

"เอ่อ…"

จูเลียส ยามิ ลูมิแอร์ ยืนมองด้วยความตกใจ

จอมเวทมนุษย์ทุกคนที่เตรียมใจจะสู้ตายกับปีศาจก็ตกใจเหมือนกัน

"พวกมันหนีเพราะอะไร?"

"เหมือนจะเห็นอะไรบางอย่างแล้วตกใจมาก..."

ทุกสายตาหันไปยังจอร์จ ที่ยืนอยู่ด้านหลังพร้อมรอยยิ้ม

ทุกคนก็เริ่มเข้าใจทันที

"อ๋อ… มันเป็นแบบนี้นี่เอง…"

เมื่อทุกสายตาหันไปมองตามทิศทางที่เหล่าปีศาจมองก่อนหนี ก็เห็นชายคนหนึ่งยืนอยู่ตรงแนวหลัง

ชายคนนั้นไม่ใช่ใครอื่น — จอร์จ

เขายืนอยู่ตรงนั้นอย่างสงบนิ่ง พร้อมรอยยิ้มบางเบา ไม่มีท่าทีตื่นเต้น ไม่มีพลังปะทุ ไม่มีท่าทางจะสู้รบอะไรทั้งสิ้น

แต่นั่นก็คือสิ่งที่ทำให้ปีศาจทั้งอันเดอร์เวิลด์ถึงกับถอยทัพกลับไปทันทีโดยไม่คิดที่จะสู้เลย!

"ให้ตายสิ… ฉันลืมเปลี่ยนรูปลักษณ์ตอนลงไปในอันเดอร์เวิลด์…" จอร์จพูดกับตัวเองเบาๆ

ใช่แล้ว…

ตอนที่เขาลงไปสำรวจอันเดอร์เวิลด์ เขาลืมอำพรางรูปลักษณ์ของตัวเองไว้ ทำให้ลูซิเฟอร์และปีศาจระดับสูงจำเขาได้ทันที

และพวกนั้นก็กลัวจนขวัญกระเจิง

แต่จอร์จเองก็ไม่คิดเหมือนกัน ว่าพวกมันจะตัดสินใจถอยโดยไม่แม้แต่จะลองหยั่งเชิง

ในมุมของลูซิเฟอร์ ตอนนี้พวกเขาเปิดประตูนรกได้แล้ว จะเข้ามาตอนไหนก็ได้

แล้วจะเสี่ยงมาสู้กับ "ตัวตนลึกลับที่พวกตนยังไม่เข้าใจ" ไปทำไม?

"แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน" จอร์จพึมพำ

ถ้าหากเปิดศึกชี้ขาดกันตอนนี้จริงๆ มนุษย์ก็ยังไม่มีทางชนะ

เพราะในตอนนี้ มีแค่จอร์จ, จูเลียส, ยามิ และลูมิแอร์ เท่านั้นที่สามารถแปลงร่างเป็นมังกรได้

สมาชิกหน่วยมังกรดำคนอื่นๆ ยังต้องใช้เวลาในการฝึกฝนอีกมาก

ดังนั้น ถ้าจะสู้กับกองทัพปีศาจเต็มรูปแบบในตอนนี้ โอกาสชนะของฝั่งมนุษย์ยังไม่ถึง 30%

ดังนั้น การที่ลูซิเฟอร์และปีศาจตนอื่นๆ ถอยกลับไป ถือเป็นโอกาสให้มนุษย์ได้มีเวลาฝึกฝน เตรียมตัว และเติบโต

ในอนาคต จอร์จเชื่อว่ามนุษย์จะเข้มแข็งมากพอที่จะสู้กับปีศาจได้แน่นอน และอาจถึงขั้น "บุกอันเดอร์เวิลด์" เพื่อแก้แค้นด้วยซ้ำ

แบบนั้น เขาก็ไม่ต้องกังวลอีก และสามารถกลับไปสรุปข้อมูลทั้งหมดจากการสำรวจอันเดอร์เวิลด์ครั้งนี้ได้อย่างเต็มที่

หลังจากกองทัพปีศาจล่าถอย จูเลียสจึงนำจอมเวทมนุษย์สร้างวงเวทผนึกขึ้นอย่างแข็งแกร่ง ณ จุดประตูนรก

แม้จะไม่สามารถปิดผนึกได้ถาวร แต่วงเวทนี้สามารถถ่วงเวลาได้อย่างน้อย 2–3 วัน

ซึ่งก็เพียงพอแล้วที่ฝ่ายมนุษย์จะรวมตัวกันใหม่ เพื่อเตรียมพร้อมสู้ศึกครั้งใหญ่

ไม่กี่วันต่อมา...

เมื่อจอร์จประมวลผลกฎทั้งหมดของอันเดอร์เวิลด์ได้สำเร็จ และสามารถจำลองเทมเพลตของโลกนี้ได้ครบถ้วนแล้ว เขาก็หยุดปิดบังตัวตน และเริ่มปลดปล่อยพลังของตัวเองออกมาอย่างชัดเจน

เพราะตอนนี้ ถ้าผู้สร้างโลกนี้ไม่ต้อนรับเขา ก็ไม่เป็นไรเลย

แม้จะถูกกำจัด หรือถูกย้ายโลกหนีไปที่ไหนก็ตาม เขาก็ไม่เดือดร้อน

เพราะเขาได้แบบจำลองโลกนี้ครบหมดแล้ว

เขาสามารถสร้างโลกใหม่ที่เหมือนกับโลกนี้ได้ในมัลติเวิร์สของตัวเอง

แต่ถ้าผู้สร้างโลกยอมต้อนรับ และเปิดใจพูดคุย ผลลัพธ์ก็จะยิ่งดีกว่าเดิม

เพราะการสื่อสารโดยตรงกับผู้สร้าง ย่อมทำให้การเรียนรู้รวดเร็วและลึกซึ้งกว่าการศึกษาเองหลายเท่า

จอร์จปลดปล่อยพลังของตนเองออกมา แล้วตามออร่าของผู้สร้างที่เขาสัมผัสได้ตั้งแต่พบโลกนี้ครั้งแรก

เขาตามสัญญาณนั้นไปเรื่อยๆ จนกระทั่งมาถึง "วังของผู้สร้าง" กลางแม่น้ำแห่งกาลเวลา

เมื่อก้าวเข้าไป เขาเห็นชายหนุ่มในชุดหรูหรานั่งรอเขาอยู่ด้วยรอยยิ้ม

"สหายของข้า เจ้าช่างเก่งกาจจริงๆ มาอยู่ในโลกของข้าตั้งนานแล้ว ถ้าเจ้าไม่เผยตัวเอง ข้าก็ยังไม่รู้เลยว่าเจ้ามาอยู่ที่นี่" ผู้สร้างหนุ่มกล่าวด้วยน้ำเสียงใจเย็น

จอร์จยกมือขึ้นโค้งคำนับ "ผมต้องขออภัยด้วยจริงๆ"

"ผมไม่มีเจตนาร้าย เพียงแค่ต้องการรวบรวมเทมเพลตโลกต่างๆ เพื่อสร้างโลกใหม่ในมัลติเวิร์สของผมเท่านั้น"

เมื่อเห็นว่าผู้สร้างมีท่าทีเป็นมิตร จอร์จจึงเปิดเผยความตั้งใจอย่างตรงไปตรงมา

และในระหว่างพูดคุย เขายังแบ่งปันข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับกฎของโลกนี้ที่เขาศึกษามา

รวมถึงยังมอบประสบการณ์ระดับสูงเกี่ยวกับการเลื่อนจากระดับจักรวาลไปสู่ระดับมัลติเวิร์ส

รวมถึงเทคนิคการแตกแขนงโลกใหม่ให้กับผู้สร้างหนุ่มด้วย

สิ่งเหล่านี้ ทำให้ผู้สร้างโลกหนุ่มดีใจอย่างมาก และลดการป้องกันตัวลง

การเจรจาระหว่างสองผู้สร้างจึงเริ่มต้นขึ้นอย่างราบรื่น

และในการพูดคุยนี้ จอร์จก็ได้สิ่งตอบแทนอีกอย่างหนึ่ง: พิกัดของโลกใหม่ที่อยู่ในความวุ่นวาย

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

………