บทที่ 805: เซฟิรอธ (ฟรี)

เส้นทางแห่งข้อผิดพลาด นอกจากจะครองอำนาจ "การขโมย" และ "เวลา" แล้ว ยังมีความสามารถที่น่ารำคาญอีกอย่างคือ "ร่างแยก"

อามุนด์สามารถแบ่งตัวเองออกเป็นร่างแยกได้ไม่จำกัด โดยใช้หนอนกาลเวลาเป็นตัวแบ่ง จะเป็นคน, ดอกไม้, นก, ปลา, แมลง ก็แปลงเป็นร่างแยกได้ทั้งหมด

เขายังสามารถ "ขโมยโชคชะตา" ของผู้อื่น แล้วเปลี่ยนคนนั้นให้กลายเป็นร่างแยกของตัวเองได้ด้วย

อามุนด์เคยก่อตั้งตระกูลเทวทูตในยุคที่สี่ด้วย แต่สมาชิกทุกคนในตระกูลนั้น จริงๆ แล้วเป็นเพียงร่างแยกของเขาทั้งหมด

ด้วยความสามารถในการแยกร่าง อามุนด์จึงไม่จำเป็นต้องมีผู้ศรัทธาเป็นจุดยึดเหมือนเทพองค์อื่นๆ

เพราะร่างแยกมากมายของเขาเหล่านั้น ก็คือจุดยึดของเขานั่นเอง

ยิ่งไปกว่านั้น ร่างแยกแต่ละร่างยังมีจิตสำนึกของตัวเอง ร่างหลักสามารถเลือกได้ว่าจะเชื่อมต่อความทรงจำหรือไม่

"คิดว่าแค่ทิ้งร่างแยกแล้วฉันจะหาไม่เจองั้นเหรอ?"

จอร์จก้มลงหยิบหนอนกาลเวลาจากพื้นขึ้นมา แล้วโยนใส่เข้าไปในโลกของเขา

จริงๆ แล้วเขาสามารถใช้หนอนกาลเวลาเป็นสื่อ ติดตามหาตัวต้นของอามุนด์ได้ทันที

แต่ตอนนี้เขามีเรื่องสำคัญกว่าที่ต้องจัดการ จึงยังไม่คิดจะเสียแรงตามหา

พริบตาต่อมา เขาก็กลับไปที่หอผู้อาวุโสอีกครั้ง ตอนนี้ชาวเมืองซิลเวอร์อพยพออกไปแล้วถึง 80%

เมื่อเหล่าผู้อาวุโสเห็นจอร์จปรากฏตัว ก็ล้วนแสดงสีหน้าเคารพยำเกรง

นี่คือบุรุษผู้สังหารราชาเทวทูต และขับไล่เทพผู้สร้างที่แท้จริงได้ด้วยตัวคนเดียว

"คุณสเตรงธ์ ขออนุญาตมอบสมบัติปิดผนึกที่ทรงพลังที่สุดของเมืองซิลเวอร์ —ของขวัญแห่งแผ่นดิน— ให้แด่เดอะฟูลอันยิ่งใหญ่"

หลังจากที่ชาวเมืองซิลเวอร์ทั้งหมดอพยพไปยังเกาะเล็กๆ ในทะเลของทวีปเหนือเรียบร้อยแล้ว โคลินก็พาจอร์จไปยังตอไม้ขนาดมหึมาที่แห้งเหี่ยวต้นหนึ่ง

"นี่คือร่างของราชินียักษ์โอมีเบล่าที่กลายเป็นแบบนี้หลังจากล่มสลาย"

ของขวัญแห่งแผ่นดินเป็นเหตุผลหลักที่ทำให้เมืองซิลเวอร์ยังมีชีวิตรอดอยู่ได้ในดินแดนที่ถูกเทพทอดทิ้งแห่งนี้ และก็เป็นฝันร้ายของชาวเมืองเช่นกัน

มันสามารถสร้างพืชที่กินได้ขึ้นเองในทุกสภาพแวดล้อม และเร่งให้พืชเหล่านั้นเติบโต แพร่พันธุ์ และเก็บเกี่ยวได้ในระยะรัศมี 50 กิโลเมตร

อาหารเพียงชนิดเดียวของเมืองซิลเวอร์ —หญ้าหน้าดำ ก็ปลูกขึ้นได้ด้วยของขวัญแห่งแผ่นดิน

แต่ในทางกลับกัน มันก็ทำให้ศพมนุษย์ทุกคนที่ตายภายในรัศมี 50 กิโลเมตร กลายเป็นวิญญาณชั่วร้าย เว้นแต่ผู้นั้นจะถูกฆ่าโดยญาติสายตรงของตนเอง

และผู้ที่กินพืชจากของขวัญแห่งแผ่นดิน และมีสายสัมพันธ์ลึกซึ้งกับมัน จะกลายเป็นวิญญาณชั่วร้ายได้หากอยู่ภายในระยะ 300 กิโลเมตร

"ไม่เลวเลย เอาเมืองซิลเวอร์ไปตั้งอยู่บนเกาะให้ดีๆ เถอะ ของนี่พวกคุณไม่ต้องใช้แล้ว" จอร์จยื่นมือออกไปรับของขวัญแห่งแผ่นดินไว้ แล้วโยนใส่เข้าไปในโลกของตัวเอง

เขาจะใช้โลกของตัวเองดูดซับกฎที่ฝังอยู่ในของขวัญแห่งแผ่นดิน แล้วนำไปเติมเต็มกฎของโลก เพื่อให้ชีวิตในโลกของเขารุ่งเรืองยิ่งขึ้น

หลังจากโคลินกับเหล่าผู้อาวุโสทั้งหมดออกไปแล้ว จอร์จก็ปิดประตูมิติ แล้วเริ่มดื่มโอสถ

เพียงไม่กี่นาทีต่อมา เขาก็เลื่อนขั้นจากลำดับ 3 ปราชญ์โบราณ เป็นลำดับ 3 ผู้ชี้นำปาฏิหาริย์ ได้สำเร็จ

หนอนวิญญาณของผู้ชี้นำปาฏิหาริย์ สามารถเข้าไปในห้วงประวัติศาสตร์ได้แล้ว ดังนั้นแม้ร่างจะตาย ก็ยังสามารถฟื้นคืนชีพได้

พร้อมกันนั้น เขายังได้รับอำนาจบางส่วน สามารถแทรกแซงโชคชะตาของเป้าหมายได้ในระดับหนึ่ง

หากสะสม "คำอธิษฐาน" ได้มากพอ ก็สามารถรวบรวมพลังปาฏิหาริย์ สร้าง "ปาฏิหาริย์" ขึ้นจริงได้

พิธีกรรมเลื่อนลำดับของเขาเกี่ยวข้องกับการสร้างเมืองหนึ่งที่ประกอบด้วยหุ่นเชิดทั้งหมด ออกแบบเส้นทางชะตาของหุ่นเชิดแต่ละตัวให้มีปฏิสัมพันธ์ซึ่งกันและกัน เชื่อมโยงกัน สร้างภาพชีวิตที่สมจริงมากพอ จนทำให้ปรากฏในพื้นที่หนึ่งของโลกวิญญาณ

ยิ่งเมืองใหญ่ มีหุ่นเชิดเยอะ ชีวิตประจำวันสมจริง และหลากหลายเท่าไหร่ ผลลัพธ์ของพิธีกรรมก็จะยิ่งดีเท่านั้น

"ได้เวลาเอาตะกอนพลังก้อนสุดท้ายของบริวารเร้นลับคืนมาแล้วสิ"

หลังจากเลื่อนลำดับเป็นผู้ชี้นำปาฏิหาริย์ จอร์จก็ยังไม่รีบออกจากดินแดนที่ถูกเทพทอดทิ้ง แต่กลับนั่งขัดสมาธิ แล้วกระจายพลังจิตออกไปทั่วแผ่นดิน ก่อนจะร่ายคาถาเรียกของ

"แอ๊กคีโอ ม่าน!"

ม่าน คือสมบัติปิดผนึกที่เกิดจากตะกอนพลังก้อนสุดท้ายของบริวารเร้นลับ ที่ราชันเร้นลับเตรียมไว้ให้ไคลน์ใช้เลื่อนลำดับตรงสู่บริวารเร้นลับ และฟื้นคืนชีพจากมัน

แต่ต่อมาเทพีรัตติกาลก็แยกมันออก แล้วโยนลงมาในดินแดนที่ถูกเทพทอดทิ้งแห่งนี้

ณ ถ้ำแห่งหนึ่งใกล้กับหมอกชายแดนทางตะวันออกของดินแดนที่ถูกเทพทอดทิ้ง

หมาปีศาจยักษ์ตัวหนึ่งกำลังหลับตา พยายามดึงตะกอนพลังจากม่านอยู่ จู่ๆ ม่านก็เริ่มสั่นอย่างรุนแรง ราวกับจะพุ่งออกจากใต้อุ้งเท้า มันตกใจทันที

มันรีบปล่อยพลังออกมา กดแรงสั่นของม่านลงอย่างรวดเร็ว

"เกิดอะไรขึ้น?"

หมาป่าตัวนี้ชื่อว่า "โคทาร์" เป็นหมาปีศาจแห่งความมืด ลำดับ 2 ผู้ชี้นำปาฏิหาริย์ เส้นทางแห่งเดอะฟูล (นักทำนาย) และเป็นเทพแห่งความปราถนาในยุคที่สอง

มันหลบซ่อนอยู่ในดินแดนที่ถูกเทพทอดทิ้งเพื่อหนีอามุนด์และเทพทั้งเจ็ด และโชคดีที่พบ "ม่าน" ซึ่งมีตะกอนพลังของบริวารเร้นลับลำดับ 1

ตลอดเวลาที่ผ่านมา มันพยายามดึงตะกอนพลังจากม่านเพื่อดูดซับ และเลื่อนขั้นเป็นลำดับ 1 ให้ได้

แต่ไม่คิดเลยว่า ขณะใกล้สำเร็จกลับเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น

"เจอแล้ว!" จอร์จที่อยู่ในเมืองซิลเวอร์ลืมตาขึ้น แล้วหายวับไปจากที่นั่งในพริบตา

แม้คาถาเรียกของจะไม่ได้ดึงม่านมาโดยตรง แต่ก็มีผลตอบสนอง ซึ่งเพียงพอให้เขาย้อนรอยกลับไปได้แล้ว

"ส่งม่านมา ไม่งั้นก็ตายซะ" จอร์จปรากฏตัวต่อหน้าโคทาร์ แล้วยื่นคำขาดทันที

โคทาร์ย่อมไม่ยอมสละตะกอนพลังบริวารเร้นลับไปง่ายๆ โดยเฉพาะเมื่ออีกฝ่ายก็อยู่ในลำดับเดียวกัน

ดังนั้นมันจึงคำราม แล้วกระโจนเข้าใส่จอร์จทันที

ไม่กี่อึดใจต่อมา จอร์จก็เก็บม่านใส่เข้าไปในโลกของตัวเอง มองหมาปีศาจที่นอนหอบอยู่กับกองเลือดบนพื้นด้วยสายตาเย็นชา

"อุตส่าห์เก็บม่านไว้อย่างดี งั้นฉันจะไว้ชีวิตก็แล้วกัน"

การเลื่อนขั้นเป็นเทพแท้จริง จำเป็นต้องใช้เอกลักษณ์ และตะกอนพลังของลำดับ 1 ส่วนตะกอนพลังของลำดับ 2 ไม่มีความจำเป็นนัก

อีกอย่าง ม่านก็ไม่ได้เป็นของโคทาร์ตั้งแต่แรก การที่เขามาเอาคืนก็ไม่ถือว่าเกินเลย ถ้าไปฆ่ามันอีกก็อาจจะดูเกินเหตุไปหน่อย

ดังนั้นเขาจึงไม่คิดจะแย่งเอาตะกอนพลังลำดับ 2 ที่อยู่ในตัวหมาปีศาจตัวนี้

ยังไงเขาก็มีตะกอนพลังลำดับ 2 สำรองไว้อยู่แล้ว ก้อนที่เก็บไว้นั่นก็เพียงพอให้ไคลน์เลื่อนขั้นได้ในอนาคต

สีหน้าของหมาปีศาจแสดงความตกใจทันที แล้วมันก็รีบตะกุยพื้น พุ่งตัวออกจากถ้ำหายวับไปในพริบตา

ตอนแรกมันคิดว่าครั้งนี้ต้องตายแน่ เพราะอีกฝ่ายอยู่เส้นทางเดียวกัน และยังเป็นลำดับเดียวกัน ไม่มีทางปล่อยตะกอนพลังในร่างมันไปแน่ๆ

แต่ไม่คิดเลยว่า อีกฝ่ายจะไม่สนใจตะกอนพลังในตัวมันเลย ความแค้นที่ถูกแย่งม่านไปก็จางลงมากกว่าครึ่งทันที

หลังได้ตะกอนพลังของบริวารเร้นลับก้อนสุดท้ายมาแล้ว จอร์จก็ไปยังขอบเขตของหมอกสีเทา มองทะเลหมอกตรงหน้าแล้วหัวเราะ

"พอฉันเลื่อนขั้นเป็นเดอะฟูล ฉันจะกลับมาเอาเซฟิรอธข้างในให้หมดเลย"

หมอกสีเทานี้ คือสิ่งที่ราชันเร้นลับทิ้งไว้ก่อนตาย มันไม่เพียงแค่ผนึกทวีปตะวันตกทั้งแผ่นดิน แต่ยังรวมถึง "เซฟิรอธทั้งเจ็ด" ด้วย

แผนของราชันเร้นลับก็คือ ใครอยากได้เซฟิรอธเหล่านั้น ก็ต้องปลุกเขาขึ้นมาเพื่อเปิดหมอกนี้

แต่จอร์จมั่นใจว่า ถ้าเขาเลื่อนขั้นเป็นเดอะฟูลได้ เมื่อใช้ปราสาทเซฟิราห์รวมกับพลังของตนเอง ก็สามารถเจาะผ่านผนึกของหมอกได้โดยไม่ต้องปลุกราชันเร้นลับขึ้นมา

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….