บทที่ 785: ลำดับ 5 จริงๆ นะ (ฟรี)

"คุณรู้เรื่องการข้ามโลกด้วยเหรอ?"

บนสนามหญ้าหน้าสุสาน โรเซลล์หันไปมองจอร์จกับไคลน์

ทั้งสองพยักหน้าพร้อมกัน

"รู้สิ"

"แล้วรู้ด้วยใช่ไหมว่านี่คือ ‘โลกเดิม’ เราไม่ได้ข้ามโลกมา และไม่สามารถกลับไปได้อีกแล้ว?" โรเซลล์ย้ำอีกครั้ง

จอร์จกับไคลน์ก็พยักหน้าอีกรอบ

ขณะเดียวกัน เบอร์นาเดตยืนฟังอยู่ด้วยสีหน้ามึนงง "ข้ามโลก? โลกเดิม? กลับไปไม่ได้? นี่มันเรื่องอะไรเนี่ย?"

จากบทสนทนาระหว่างพ่อกับอีกสองคน เธอพอจับใจความได้ว่าทั้งสามคนต้องมีความสัมพันธ์บางอย่างที่พิเศษแน่ๆ

แต่เธอกลับฟังไม่เข้าใจเลยว่าอีกฝ่ายกำลังคุยเรื่องอะไรกันแน่

"ตอนนี้ก็ไม่จำเป็นต้องปิดบังแล้วล่ะ... ที่จริง พ่อ... มาจาก ‘ก่อนยุคแรก’ เมื่อนานมากแล้ว..." โรเซลล์เริ่มเล่าความจริงเกี่ยวกับตัวเองอย่างช้าๆ

"ตอนแรก พ่อคิดว่าตัวเองข้ามโลกมายังโลกอื่น คิดว่าวันหนึ่งจะได้กลับบ้านเกิด"

"แต่พอได้ขึ้นไปบนดวงจันทร์สำเร็จ และได้เห็นรูปร่างที่แท้จริงของดาวเคราะห์นี้จากบนฟ้า พ่อถึงได้รู้ว่า... การข้ามโลกมันไม่มีอยู่จริง"

พูดจบ เขาก็ถอนหายใจยาว

"ตอนที่เหยียบดวงจันทร์ พ่อรู้สึกถึงภัยคุกคามอย่างรุนแรง แต่ก็ไม่คิดว่าจะถูกปนเปื้อนขนาดนี้เลย"

"โชคยังดีที่พ่อเริ่มรู้ตัวจากแววตาแปลกๆ ของคนรอบข้าง จึงตัดสินใจเปลี่ยนไปเส้นทางแห่งจักรพรรดิมืด ใช้วิธี ‘ฟื้นคืนจากความตาย’ เพื่อสลัดการปนเปื้อนนั้นให้หลุด"

"แต่สุดท้าย เทพภายนอกที่ปนเปื้อนพ่อ ได้ก้าวข้ามเทพแท้จริงไปแล้ว พ่อเลยไม่มีทางรอด"

"แม้ฟื้นขึ้นมาก็จะโดนปนเปื้อนอีก พ่อจึงต้องหยุดกระบวนการฟื้นคืนชีพ แล้วเก็บตัวอยู่แบบนี้เรื่อยมา"

"เทพภายนอกที่ปนเปื้อนคุณ เรียกว่ามารดาเสื่อมทราม แยกตัวมาจากปฐมต้นกำเนิด แล้วก็ให้กำเนิด..." จอร์จอธิบายสั้นๆ ถึงข้อมูลของมารดาเสื่อมทราม

โรเซลล์ก็พยักหน้าอย่างเข้าใจทันที "ว่าแล้วเชียว ทำไมถึงน่ากลัวขนาดนั้น ที่แท้พอค้นพบเกาะนี้ ผมก็ถูกปนเปื้อนไปแล้ว"

"จากนั้นเลยติดต่อกับมิสเตอร์ประตู แล้วก็โดนหลอกให้ขึ้นไปบนดวงจันทร์สินะ..."

"ว่าแต่ หมอนั่นตอนนี้คงสภาพแย่กว่าผมด้วยซ้ำ เป็นเหยื่ออีกคนเหมือนกันแน่ๆ"

"ผมเคยติดต่อมิสเตอร์ประตูแล้ว เขาถูกปนเปื้อนจนแทบไม่เหลือสติเลย" จอร์จพยักหน้า

โรเซลล์ยังพอรักษาสติไว้ได้บ้าง และสามารถต่อสู้กับมารดาเสื่อมทรามได้บ้าง แต่มิสเตอร์ประตูนั้น ถูกควบคุมแทบไม่เหลือสติแล้ว มีแค่ช่วงเวลาสั้นๆ ที่พอมีสติหลุดลอดออกมา

"ยังไงก็เถอะ ขอบใจพวกคุณมาก ที่ยอมมาช่วยผม ขอบคุณจริงๆ..."

"อยากได้อะไรบอกมาเลย ถ้าทำให้ได้ ผมจะทำให้" โรเซลล์โค้งหัวให้จอร์จกับไคลน์อีกครั้ง

แม้พวกเขาจะมาจาก "โลกเดียวกัน" แต่ก็ไม่ได้รู้จักกันเป็นการส่วนตัว

ดังนั้น การที่อีกฝ่ายยอมเสี่ยงชีวิตมาช่วยเขาจากอันตรายระดับเทพภายนอกแบบนี้ เขาก็รู้ซึ้งถึงบุญคุณนั้นดี

"อย่าเพิ่งขอบใจผมเลย เขาเป็นคนทำทั้งหมด ผมเป็นแค่ผู้ชมเท่านั้น" ไคลน์ยักไหล่

จอร์จหัวเราะเบาๆ "ไม่เป็นไรหรอก พวกเรา ‘บ้านเดียวกัน’ ทั้งนั้น แล้วเบอร์นาเดตก็จ่ายค่าจ้างผมแล้วด้วย"

"ผมรู้แล้ว ไอ้ตะเกียงวิเศษประทานพรนั่นน่ะ ใช้ได้ก็จริง แต่เทียบกับความเสี่ยงที่คุณแบกรับตอนช่วยผม มันยังถือว่าน้อยไป" โรเซลล์พยักหน้า

เมื่อครู่ในสุสาน เบอร์นาเดตเล่าให้ฟังหมดแล้วว่าเธอได้เจอจอร์จยังไง และมอบอะไรเป็นของตอบแทนบ้าง

แต่ถ้าเทียบกับความเสี่ยงที่ต้องเผชิญหน้ามารดาเสื่อมทรามแล้ว มูลค่าของตะเกียงวิเศษประทานพรนั้นยังเล็กน้อยนัก

"ผมได้ยินเบเบ้ (เบอร์นาเดต) บอกว่าคุณกำลังรวบรวมไพ่เย้ยเทพอยู่ งั้นผมจะมอบ ‘ความรู้ของทั้ง 22 เส้นทาง’ ให้"

"ว่าแต่คุณอยู่ลำดับไหนแล้วล่ะ?"

ในสายตาโรเซลล์ การตอบแทนที่เหมาะสมที่สุดสำหรับบุญคุณระดับนี้ ก็คือข้อมูลผู้วิเศษครบทุกเส้นทาง

หลังจากใช้ชีวิตมานานขนาดนี้ ประสบการณ์ก็เปลี่ยนให้เขากลายเป็นคนที่สุขุมและมีวิจารณญาณจริงๆ

เขารู้ว่าความผูกพันในบ้านเกิดคืออีกเรื่อง แต่ถ้าจะเป็นพันธมิตรกับจอร์จที่เป็นถึงเทพแท้จริง ก็ต้องมีความสัมพันธ์ที่มั่นคงบนพื้นฐานผลประโยชน์ร่วมเท่านั้น

แม้ตอนนี้ปัญหาการปนเปื้อนจะคลี่คลายแล้ว แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเขาจะคืนชีพในฐานะจักรพรรดิมืดได้ง่ายๆ

ในอดีต สุริยเทพนิรันดร์กับเทพแห่งจักรกลและไอน้ำร่วมมือกันขัดขวางพิธีกรรมเลื่อนลำดับของเขา

เมื่อรู้ว่าเขาฟื้นคืนชีพ จะไม่มาขัดขวางอีกครั้งได้ยังไง?

เพราะฉะนั้น ถ้าเขาจะกลับมาอย่างปลอดภัย เขาก็ยังต้องให้จอร์จคุ้มกันอยู่ดี

"งั้นบอกผมเรื่องของเส้นทางแห่งนักทำนายก่อนเลย ผมกำลังจะเลื่อนเป็นลำดับ 4 อยู่พอดี"

จอร์จไม่ได้แปลกใจกับสิ่งที่โรเซลล์เสนอ เพราะจริงๆ แล้ว เหตุผลหลักที่เขามาช่วย ก็เพื่อข้อมูลพวกนี้นั่นแหละ

ข้อมูลจากคริสตจักรเทพีรัตติกาลเป็นแค่เบาะแส เขาต้องเอาเบาะแสไปตามหาสูตรโอสถและวัตถุดิบเองอยู่ดี

ถ้าได้สูตรโอสถโดยตรงจากโรเซลล์เลย เขาก็สามารถเอาเวลาไปโฟกัสที่การตามหาวัตถุดิบได้เต็มที่

ยิ่งไปกว่านั้น เขาได้วัตถุดิบของลำดับ 2 แล้ว ตะเกียงวิเศษประทานพรมีตะกอนพลังของลำดับ 2 ในเส้นทางเดียวกันอยู่ด้วย

ดังนั้น ที่เหลือเขาแค่หาวัตถุดิบของลำดับ 3 ลำดับ 1 และเอกลักษณ์ของลำดับ 0 เท่านั้น

"เดี๋ยวๆๆๆ อย่าบอกนะ... ว่าตอนนี้คุณอยู่ลำดับ 5 นักเชิดหุ่น?"

เมื่อได้ยินคำพูดของจอร์จ โรเซลล์กับเบอร์นาเดตก็ทำหน้าเหวอพร้อมกัน

ล้อกันเล่นเหรอ?

นักเชิดหุ่น ลำดับ 5 จะสามารถปล่อยพลังเทพแท้จริงออกมาได้ยังไง? สู้กับมารดาเสื่อมทรามได้? ขับไล่การปนเปื้อนได้?

โรเซลล์เป็นถึงลำดับ 0 ของเส้นทางแห่งจักรพรรดิมืด และเคยผ่านเส้นทางอื่นมา

เบอร์นาเดตเองก็เป็นลำดับ 3 ของเส้นทางแห่งผู้ส่องความลับ

ทั้งคู่เข้าใจ "ความรู้ศาสตร์เร้นลับ" มากกว่าคนทั่วไปหลายเท่า

ผู้วิเศษลำดับ 5 ต่อให้ใช้สมบัติปิดผนึกก็ไม่มีทางรับมือกับมารดาเสื่อมทรามได้

พ่อกับลูกได้แต่คิดว่า จอร์จคงล้อเล่นมากกว่า

ส่วนไคลน์ไม่แปลกใจเลย

เพราะเขาโดนจอร์จ "เซอร์ไพรส์" จนชินแล้ว

จริงอยู่ ที่ใจเขาก็แอบสงสัยเหมือนกัน

เพราะสิ่งที่จอร์จเคยบอกไว้ มันมีช่องโหว่หลายจุด ถ้าเอาไปเทียบกับความสามารถที่เขาแสดงออกมา

แต่เขาเลือกไม่พูด เพราะไม่จำเป็น

ทุกคนต่างก็มีความลับที่ไม่อยากให้ใครรู้ การไปยุ่งเรื่องคนอื่นมากไป ไม่ใช่เรื่องที่ "คนฉลาด" จะทำ

ขอแค่มั่นใจว่าจอร์จไม่มีเจตนาร้าย และให้ความช่วยเหลือจริง แค่นั้นก็พอแล้ว

"ผมเป็นแค่ลำดับ 5 จริงๆ นะ" จอร์จถอนพลังอำพรางออก เผยให้เห็นตะกอนพลังลำดับ 5 ของตัวเอง

เมื่อไปถึงลำดับ 4 ลำดับ 3 เขาก็ไม่จำเป็นต้องแกล้งหรือปิดบังอีกแล้ว

"แค่ผมมีพลังบางอย่าง... ที่อยู่นอกเส้นทาง จะมองว่ามันเป็น ‘สูตรโกง’ ก็ได้นะ"

"สูตรโกงเหรอ... ตอนผมเพิ่งตื่นใหม่ๆ ก็หวังให้ตัวเองมีสูตรโกงแทบทุกวัน แต่ก็ไม่ได้ซักที"

โรเซลล์ยิ้มเจื่อนๆ และก็ฉลาดพอจะไม่ถามต่อว่าพลังนั้นคืออะไร

เขาเพียงแค่ถอนหายใจแล้วมองด้วยความอิจฉา

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….