บทที่ 725: ความผิดปกติของนีล (ฟรี)

ยังมีจุดหนึ่งที่จอร์จรู้จากความทรงจำของฆาตกรตัวตลก

ในเส้นทางพยากรณ์ ลำดับสูงจะมีความสามารถในการ "สิงร่าง" ส่วนเส้นทางโชคชะตา ลำดับระดับสูงจะมีความสามารถ "กลับชาติมาเกิด" ซึ่งทั้งสองแบบนี้ต่างก็สามารถอธิบายสถานการณ์ของเขาในตอนนี้ได้

แม้ว่าตอนนี้เขาจะไม่ได้อยู่ในเส้นทางพยากรณ์หรือโชคชะตาก็ตาม

แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ เพราะยังสามารถอธิบายได้ว่า "บังเอิญ" เขากินตะกอนพลังของผู้วิเศษเข้าไป แล้วรอดมาได้ด้วยโชคดีล้วนๆ

จริงๆ แล้ว เขารู้สึกว่าตัวเองไม่ต้องอธิบายอะไรเลยด้วยซ้ำ แค่ปล่อยให้พวกคริสตจักรเป็นฝ่ายสันนิษฐานต่อเอง พวกเขาจะ "เติมช่องว่าง" กันเอง และหาเหตุผลที่ฟังขึ้นได้เสมอ

ตราบใดที่เขา "มีประโยชน์" กับคริสตจักร

ตราบใดที่เขา "ไม่ก่อปัญหา" โดยไม่มีเหตุ และ "ไม่เผยแพร่ความเชื่อเทพชั่วร้าย"

คริสตจักรจะไม่มีวันเข้ามาขุดคุ้ยเรื่องของเขาให้มากความแน่นอน

"คุณจอร์จ... ผมขอถามอะไรหน่อยได้ไหม?"

ในตอนนั้นเอง นีล นักท่องราตรีสูงวัยที่เงียบมาตลอดเอ่ยถามขึ้น ด้วยแววตาเต็มไปด้วยความหวัง

"คุณคิดว่า... มีโอกาสที่คนที่ตายไปแล้ว จะกลับมามีชีวิตอีกได้ไหม?"

สำหรับนีลแล้ว จอร์จคือผู้วิเศษที่แข็งแกร่งที่สุดที่เขาเคยเห็นตลอดชีวิต เป็นคนที่อยู่ในลำดับสูงอย่างไม่ต้องสงสัย

และการที่เขาสามารถฟื้นฟูผู้ที่สูญเสียการควบคุมให้กลับมาเป็นคนธรรมดาได้ เป็นสิ่งที่เกินความเข้าใจของสามัญสำนึกทั่วไป

เพราะแบบนั้น เขาจึงแอบมีความหวัง...

ช่วงหลังๆ นี้ เขาเริ่มได้ยินเสียงกระซิบในหูบ่อยครั้ง เสียงที่บอกเขาว่า... เขาสามารถ "พาคู่หมั้นในวัยหนุ่มกลับมาได้"

เขาเริ่มสงสัยว่า... บางที มันอาจจะเป็นไปได้จริงๆ

"นีล... คุณพูดอะไรออกมาน่ะ?"

ก่อนที่จอร์จจะตอบ สเวนก็หันมาทำหน้าจริงจังทันที

คำว่า "ฟื้นคืนชีพคนตาย" มักจะปรากฏในบริบทที่น่ากลัว เช่น การที่ลัทธิเทพชั่วร้ายใช้หลอกล่อผู้คนให้หลงเชื่อ ซึ่งผลลัพธ์ก็ไม่เคยดี และมักจะจบลงอย่างน่าเวทนา

แค่มีคนธรรมดาคิดแบบนี้ มันก็อันตรายแล้ว

แต่ถ้าผู้วิเศษคิดแบบนี้ มันจะยิ่งอันตรายกว่าหลายเท่า

"ผมก็แค่สงสัยน่ะ ไม่ได้คิดจะทำอะไรแน่นอน... แล้วอย่าลืมชดใช้ค่าวัสดุของเครื่องรางสองชิ้นนั้นด้วยล่ะ" เมื่อรู้ตัวว่ายังไม่ใช่โอกาสดีที่จะถามคำถามแบบนี้ นีลรีบเปลี่ยนเรื่องพร้อมยิ้มกลบเกลื่อน

สเวนก็ไม่ได้ถือสาอะไรนัก แค่ตอบด้วยน้ำเสียงไม่พอใจนักว่า "ไม่ต้องห่วง ผมจะจ่ายให้เป็นสองเท่าเลย"

"อย่าไปเชื่อเรื่องการฟื้นคืนชีพจะดีกว่า" จอร์จพูดขึ้นในตอนนั้นด้วยน้ำเสียงเรียบๆ

สำหรับเขาแล้ว... การชุบชีวิตคนตายไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ และจริงๆ แล้ว เขาก็รู้วิธีมากกว่าหนึ่งแบบในการทำเช่นนั้น

แต่ปัญหาคือ การจะชุบชีวิตใครได้ จำเป็นต้อง "มีวิญญาณของคนๆ นั้นเหลืออยู่" และ "วิญญาณยังไม่กลับชาติมาเกิด"

อย่างไรก็ตาม โดยทั่วไปแล้ว เขาไม่ค่อยอยากทำเรื่องแบบนี้ โดยเฉพาะในโลกที่เขายังไม่เข้าใจระบบของมันชัดเจน

เพราะเขาไม่รู้ว่าในโลกนี้ "วิญญาณ" จะไปที่ไหนหลังความตาย

ถ้าเผลอไปรบกวนเทพที่ควบคุม "ความตาย" หรือ "โลกหลังความตาย" โดยไม่ตั้งใจ

อาจกลายเป็นปัญหาใหญ่ขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

เว้นแต่ว่า...

เว้นแต่ว่าจะมี "ผลประโยชน์มหาศาล" ที่ดึงดูดเขาได้จริงๆ และต้องมากพอจะเสี่ยง

แต่สำหรับนีล นักท่องราตรีลำดับ 9 แบบนี้ มันชัดเจนว่า... ไม่มีอะไรที่สามารถดึงดูดเขาได้เลย

และในโลกที่เต็มไปด้วยเทพชั่วร้ายซ่อนตัวอยู่ การทำพิธีชุบชีวิตคนตาย ก็คือการ "เปิดช่องเชิญอันตราย" อย่างชัดเจน

คำพูดของจอร์จทำให้นีลเงียบไปทันที แต่ในใจของเขากลับแน่วแน่ขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

"คนคนนี้... หรือว่าเริ่มมีปัญหาทางจิต?" จอร์จเลิกคิ้วเล็กน้อยเมื่อมองไปทางนีล

เมื่อครู่ เขารู้สึกได้ว่าจิตใจของอีกฝ่ายมีบางอย่างผิดปกติ

"ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของร่างกายหรือจิตใจ ผู้วิเศษของโลกนี้ดูจะลำบากกันจริงๆ..."

"ไม่รู้ว่าเทพทั้งเจ็ดเองจะมีอาการคล้ายๆ กันบ้างไหม..."

ระหว่างที่เขาคิดอยู่ ประตูห้องก็ถูกผลักเปิดออก

ชายวัยกลางคนสองคนในเสื้อกันลมเดินเข้ามา หนึ่งในนั้นคือหัวหน้าหน่วยนักท่องราตรีที่เขาเคยพบมาก่อน

ส่วนอีกคนเขาไม่รู้จัก แต่ดูจากสีหน้าและบุคลิกแล้ว น่าจะเป็นหัวหน้าหน่วยผู้ลงทัณฑ์คนปัจจุบัน

ด้านหลังพวกเขามีชายหนุ่มอีกสองคน คนหนึ่งคือไคลน์ นักท่องราตรีที่จอร์จคุ้นหน้า

อีกคนคือลูกเรือที่สเวนส่งไปรายงาน

เมื่อทั้งสี่เดินเข้ามาในห้อง และเห็นจอร์จนั่งอยู่บนโซฟาพร้อมไวน์แดงในมือ พวกเขาก็ถึงกับชะงักไปทั้งหมด

ไม่มีใครรู้มาก่อนว่าจอร์จเป็นทารก

ทุกคนเข้าใจมาตลอดว่าเขาน่าจะเป็นผู้วิเศษที่รูปร่างเตี้ยเป็นพิเศษ หรือมีความผิดปกติทางกายภาพบางอย่าง

แต่หลังจากประมวลผลกันเล็กน้อย พวกเขาก็ปรับตัวได้อย่างรวดเร็ว และกล่าวทักทายพร้อมกัน

"หัวหน้าหน่วยนักท่องราตรี ดันน์ สมิธ"

"หัวหน้าหน่วยผู้ลงทัณฑ์ เจน เออร์วิน"

จอร์จวางแก้วไวน์ แล้วลุกขึ้นยืนบนโซฟา แนะนำตัวอย่างเป็นทางการ "จอร์จ บาร์ตัน ลำดับ 7 ผู้วิเศษอิสระ ไม่สังกัดองค์กร"

"ลำดับ 7?"

ทุกคนที่ได้ยินคำตอบต่างแสดงสีหน้าสงสัย

พวกเขาคิดมาตลอดว่าจอร์จต้องเป็นผู้วิเศษลำดับสูงอย่างน้อยก็ลำดับ 5

แต่กลับเป็นเพียงลำดับ 7?

ความสามารถในการฟื้นฟูผู้ที่สูญเสียการควบคุมกลับมาได้อย่างสมบูรณ์... มันเป็นไปไม่ได้เลยสำหรับแค่ลำดับ 7

พวกเขาเริ่มสงสัยว่าอีกฝ่ายอาจพูดไม่หมด หรือโกหกบางอย่าง

เมื่อเห็นท่าทางแบบนั้น จอร์จก็อธิบายทันที "มีความสามารถของผู้วิเศษลำดับเจ็ด เรียกว่า ‘การถ่ายโอนความเสียหาย’"

"ผมปรับแต่งความสามารถนี้ให้สามารถ ‘ถ่ายโอนตะกอนพลังออกจากร่างกาย’ ได้โดยตรง"

"นั่นทำให้สามารถฟื้นฟูผู้วิเศษที่สูญเสียการควบคุมกลับมาเป็นปกติได้"

เขาไม่ได้โกหก

ในระบบผู้วิเศษของโลกนี้ เขาคือลำดับ 7 จริงๆ

แต่ถ้าใช้พลังเต็มที่ เขามีพลังในการต่อสู้ที่ไม่ด้อยกว่าลำดับ 1 หรือ 2 ด้วยซ้ำ

และในบางสถานการณ์ ยังสามารถต่อกรกับเทพลำดับ 0 ได้เลย

ดันน์กับเจนมองหน้ากัน ราวกับกำลังถามความเห็นกันเงียบๆ

แม้จะไม่ได้เชื่อทั้งหมด แต่พวกเขาก็เลือกที่จะไม่ขัด และยังคงสนทนาอย่างสุภาพกับจอร์จ

เพราะจุดประสงค์หลักของพวกเขาในตอนนี้ ไม่ใช่จับกุมหรือควบคุมตัวเขา แต่เป็นการ "ติดต่อครั้งแรก" กับผู้วิเศษที่มีพลังระดับสูง เพื่อเก็บข้อมูลและวิเคราะห์ ก่อนจะส่งรายงานโดยละเอียดไปยังสำนักงานใหญ่

และเมื่อถึงตอนนั้น หน่วยงานระดับสูงของคริสตจักรจะเป็นผู้ตัดสินใจว่าจะจัดการยังไงต่อไป

"ขอบคุณที่ช่วยเหลือหน่วยผู้ลงทัณฑ์ในครั้งนี้นะครับ หากคุณต้องการอะไรในเมืองทิงเกน ติดต่อผ่านสเวนได้เลย" ดันน์พูดด้วยน้ำเสียงจริงใจ

"ที่อยู่ของคุณอยู่ในระยะการดูแลของนักท่องราตรี หากต้องการพบผม สามารถไปที่ชั้น 2 บริษัทรักษาความปลอดภัยแบล็กธอร์น เลขที่ 36 ถนนซูเตลันด์" เจนพูดต่อ

หลังจากสนทนาและรับข้อมูลที่อยู่ของจอร์จจากสเวนเสร็จเรียบร้อย ทั้งสองก็ออกจากบาร์มังกรชั่วร้ายทันที

สิ่งต่อไปที่พวกเขาต้องทำคือ ตรวจสอบประวัติของจอร์จอย่างละเอียด และส่งรายงานไปยังสำนักงานใหญ่ เพื่อรอคำสั่งอย่างเป็นทางการในการจัดการกับผู้วิเศษลึกลับคนนี้

หลังจากพวกเขาออกไป จอร์จก็หยิบหมวกเสื้อคลุมมาสวม และใช้ผ้าพันคอสีดำคลุมหน้าอีกครั้ง

"ข้างในนี่คือ ‘ตลาดผู้วิเศษ’ ใช่ไหม? ผมไม่เคยเข้ามามาก่อนเลย ไหนๆ ก็มาแล้ว ไปเดินดูเล่นสักหน่อยดีกว่า"

แม้ในรายการก่อนหน้านี้จะไม่มีวัตถุดิบที่เขาต้องการ แต่ในเมื่อมาแล้ว ก็ไม่เสียหายที่จะเดินชมสักหน่อย

"คุณจอร์จ ถ้าคุณเห็นอะไรที่ถูกใจ หยิบไปได้เลยนะครับ ให้เจ้าของร้านเอาใบเสร็จมาหาผมทีหลัง เดี๋ยวผมจัดการจ่ายให้เอง"

สเวนพูดพลางยื่น ‘ป้ายโลหะ’ ที่มีสลักสัญลักษณ์ของบาร์มังกรชั่วร้ายให้กับจอร์จ

จอร์จไม่ปฏิเสธ เขารับไว้และพยักหน้าเบาๆ

ไคลน์ที่ยืนเงียบมาตลอด เหลือบตามอง แล้วพูดขึ้นทันที "คุณจอร์จ ผมเองก็เพิ่งมาครั้งแรกเหมือนกัน

ว่าแต่... สนใจเดินดูด้วยกันไหมครับ?"

"แน่นอน" จอร์จยิ้มบางๆ และตอบตกลงอย่างเป็นกันเอง

"ดูเหมือนคุณเอง... ก็เพิ่งเป็นผู้วิเศษได้ไม่นานสินะ"

……….

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….