ตอนพิเศษ บทที่: 712 (ฟรี)

อีกด้านหนึ่ง นาจาและอ้าวปิ่งกำลังรุมโจมตีซือจีตามคำสั่งของลู่ถง เพื่อผ่านการทดสอบด่านที่สาม ขณะใกล้ชนะอยู่แล้ว ทันใดนั้นกลับมีเงาร่างหกร่างปรากฏบนท้องฟ้าเหนือพวกเขา พร้อมเสียงตะโกนดัง "นาจา! อ้าวปิ่ง! หยุดก่อน!"

ผู้มาใหม่คือจอร์จ เซินกงเป่า ราชาและราชินีมังกรทั้งสี่

นาจาและอ้าวปิ่งตกตะลึงทันที โดยเฉพาะอ้าวปิ่งที่ไม่อยากเชื่อว่าพ่อของตนจะมาที่นี่ได้ เพราะอ้าวกวงควรจะอยู่คุมค่ายผนึกอสูรที่ทะเลตะวันออก ส่วนเหล่าลุงและป้าที่ถูกจองจำไว้ในค่ายนั้นก็ยิ่งไม่มีทางมาปรากฏตัว

เมื่อทั้งสองหยุดมือ ซือจีซึ่งใกล้สิ้นแรงก็รีบถอยหนี กลับคืนร่างเดิม ส่วนลู่ถงที่คอยสอดส่องการทดสอบอยู่ไกลๆ เห็นจอร์จปรากฏตัวพร้อมพรรคพวกมากมายก็หน้าซีด รีบหนีไปพร้อมหน่วยล่าปีศาจทันที ทิ้งไว้เพียงไท่อี่เจินเหรินที่ยืนงงกลางลม

ไท่อี่เจินเหรินถาม "นี่มันเกิดอะไรขึ้น?"

จอร์จจึงก้าวมาข้างหน้า เล่าทุกอย่างทั้งหมดอย่างรวดเร็ว

เมื่อได้ฟัง ไท่อี่เจินเหรินถึงกับอึ้ง แม้ไม่อยากจะเชื่อ แต่ก็รู้ว่าเรื่องนี้โกหกไม่ได้

นาจาฟังแล้วก็โกรธมาก หากจอร์จไม่มาช่วย เมืองเฉินถังกวานรวมถึงพ่อแม่ของเขาคงสิ้นชีวิตไปแล้ว

อ้าวปิ่งจึงหันไปพูดคุยกับพ่อ

อ้าวกวงอธิบายแผนที่ได้ปรึกษากับจอร์จและเซินกงเป่าว่า "เผ่ามังกรทั้งหมดจะย้ายไปซ่อนตัวในส่วนลึกของทะเลตะวันออก ที่นั่นมีเพื่อนของอาจารย์เจ้า เป็นยอดฝีมือจากสำนักเจี้ยวเจี้ยว ที่จะให้ที่พักพิงแก่เรา"

แม้แผนของอู๋เหลียงเซียนอ๋งถูกเปิดโปง แต่เพราะร่างจริงยังคงปลีกวิเวกอยู่ จึงไม่มีผู้ใดมีสิทธิ์ลงโทษเขา เขายังคงเป็นผู้ดูแลสำนักฉั่นเจียวและวังอี้ชิง เขาอาจใช้ทุกวิธีโจมตีเผ่ามังกร ดังนั้นจึงต้องหลบภัยในเขตอิทธิพลของสำนักเจี้ยวเจี้ยวก่อน แล้วค่อยว่ากันอีกที

อ้าวกวงยังหันไปพูดกับนาจา "เจ้าหนูน้อย หากอยากมากับเรา ข้าจะให้ที่พักพิงแก่เจ้าและพ่อแม่ในทะเลตะวันออก"

นาจาส่ายหน้าเศร้าๆ "ท่านพ่อและท่านแม่คงจะไม่ยอมทิ้งเมืองเฉินถังกวาน ข้าก็จะอยู่ดูแลพวกท่านที่นั่น"

ไท่อี่เจินเหรินจึงปลอบใจและรับปากว่าจะหาทางช่วย

ระหว่างที่คุยกันนั้น จอร์จได้เดินไปหาซือจีที่ยังไม่กล้าขยับหนี "เมื่อครู่เจ้าก็ได้ยินแล้ว เรื่องนี้ไม่ใช่เพราะนาจากับอ้าวปิ่งเกลียดเจ้า แต่เพราะเจ้าโดนจับให้เป็นเป้าทดสอบ หากยังอยู่ที่นี่ เจ้าจะถูกล่าอีกแน่นอน"

ซือจีโกรธจนเสียงสั่น "ข้าฝึกฝนมาโดยไม่เคยทำร้ายใคร อยู่แต่ในถ้ำของข้าเอง เหตุใดพวกนั้นถึงได้ใจร้ายกับข้าเช่นนี้?"

จอร์จยักไหล่ "แม้แต่เซินกงเป่าที่เป็นศิษย์ฝ่ายธรรมะ พ่อของเขายังถูกจับไปหลอมเป็นยา เจ้าเป็นปีศาจธรรมดาจะรอดได้ยังไง? มาเข้าร่วมกับเราสิ ไปยังทะเลตะวันออก ที่นั่นสำนักเจี้ยวเจี้ยวเต็มไปด้วยผู้ฝึกปราณเผ่าปีศาจเช่นเรา"

ซือจีลังเลไม่นานก็ตอบ "ตกลง ข้าจะไปด้วย!" เพราะเธอเคยได้ยินว่าสำนักเจี้ยวเจี้ยวสอนทุกสรรพชีวิตโดยไม่แบ่งแยก เธอเคยอยากไปฝากตัวแต่ขี้เกียจออกจากถ้ำ คิดว่าปลีกวิเวกไม่ยุ่งกับใครคงปลอดภัย แต่ครั้งนี้เกือบถูกจับไปหลอมเป็นยา จึงเข้าใจว่าการมีพรรคพวกและสำนักคือสิ่งจำเป็น

หลังรับซือจีเข้าร่วมแล้ว จอร์จกับพรรคพวกก็จัดการแผนการเดินทางเรียบร้อย ไท่อี่เจินเหรินพานาจากลับเฉินถังกวาน ส่วนจอร์จ, ราชาและราชินีมังกรทั้งสี่, เซินกงเป่า, อ้าวปิ่ง และซือจี พร้อมกองทัพอสูรทะเล ออกเดินทางสู่ส่วนลึกของทะเลตะวันออก

ทั้งนาจากับอ้าวปิ่งจากกันด้วยความเศร้า ทั้งสองสัญญาว่าจะกลับมาพบกันอีกเมื่อเหตุการณ์สงบ

สามวันต่อมา

พวกเขามาถึง "เกาะสามเซียน" ที่นี่เป็นที่พักของ "สามเซียนหญิง" จอร์จรู้ชื่อแล้วถึงกับอุทานในใจ เพราะสามคนนี้คือยอดศิษย์แห่งสำนักเจี้ยวเจี้ยว

"พวกเราจะเข้าไปพบสามเซียนหญิง ขอให้พวกสูรทะเลรออยู่ที่นี่ก่อน" อ้าวกวงสั่งการ แล้วพาเหล่าผู้ติดตามสำคัญ — จอร์จ, เซินกงเป่า, ซือจี และบรรดาพี่น้องขึ้นเกาะไปด้วยกัน

เพียงก้าวเข้าไปไม่นาน แสงสีฟ้าพุ่งลงตรงหน้า พร้อมเสียงหัวเราะใสกังวานดังขึ้น "อุ๊ย~ ข้าคิดว่าใครมา ที่แท้ก็เจ้านี่เอง~"

ทุกคนมองไปก็เห็นเด็กหญิงน่ารักในชุดฟ้าสดยืนอยู่ตรงหน้า