ตอนพิเศษ บทที่: 694 (ฟรี)

ที่เมืองเฉินถังกวน

เซินกงเป่าใช้กรงเล็บของอ้าวหรุนแหวกมิติออกเป็นรอยแยกรอบเมืองทั้งหมด พลังจากรอยแยกนั้นเชื่อมต่อถึงนรกใต้ทะเลทันที ทำให้ลาวาเดือดพุ่งทะลักขึ้นสู่ผิวน้ำ และจากรอยแยกนั้น เหล่าอสูรทะเลที่ถูกโซ่น้ำตื้นล่ามไว้ก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้น ถืออาวุธครบมือ พร้อมด้วยสามราชามังกรและราชินีมังกร อ้าวฉิน, อ้าวซุน, และอ้าวหรุน ผู้ที่ถูกจองจำมานานนับพันปี ตอนนี้ได้กลับมาพร้อมรังสีมังกรอันน่าหวาดหวั่น

เสียงรายงานดังขึ้นทั่วค่ายทหารเมืองเฉินถังกวน แต่ทุกคนต่างเห็นภาพอสูรทะเลและลาวาที่ไหลทะลักราวกับน้ำตก ทำให้เกิดความตื่นตระหนกทั่วทั้งเมือง

ไท่อี่เจินเหรินเห็นเซินกงเป่าอยู่กลางอากาศก็รู้ทันทีว่าต้องเป็นฝีมือของอีกฝ่าย

ส่วนอ้าวปิ่งรีบเหาะขึ้นไปหาอาจารย์ด้วยความตกใจ ขณะที่นาจาตามติดไปด้วย

หลี่จิ้งกับภรรยาก็รีบบินตามไป เพราะเป็นทั้งผู้บัญชาการเมืองและพ่อแม่ของนาจา ต้องไปดูสถานการณ์ด้วยตนเอง

แม้หลี่จิ้งจะเป็นมนุษย์ แต่ก็เป็นศิษย์ของตู้อีเจินเหริน จากภูเขาคุนหลุน มีพื้นฐานการฝึกเต๋า เพียงแต่ฝีมือไม่สูงนัก จึงถนัดการรบด้วยอาวุธมากกว่า

เมื่อทุกคนขึ้นไปบนฟ้า จอร์จและไท่อี่เจินเหรินก็บินตามไป

อ้าวปิ่งบินเข้าหาอาจารย์ด้วยความร้อนใจและถามว่าทำไมต้องล้อมเมืองเฉินถังกวน

เซินกงเป่ายังไม่ทันตอบ เสียงอันทรงอำนาจของอ้าวกวงก็แผ่กระจายออกมาจากรอยแยก

"เพราะข้าต้องระวังไว้ก่อน เพื่อไม่ให้ความลับของเผ่ามังกรรั่วไหล ข้าจึงจะล้อมเฉินถังกวนไว้เพียงไม่กี่วัน จนกว่าอ้าวปิ่งจะสอบเลื่อนขั้นเป็นเซียนเสร็จสิ้น"

อ้าวปิ่งพยายามทัดทานแต่ถูกพ่อขัดขึ้นทันที "เรื่องนี้เกี่ยวพันทั้งเผ่ามังกร เราจำเป็นต้องระมัดระวัง จะไม่มีการฆ่ามนุษย์ นี่เพียงแค่ป้องกันข่าวรั่วไหลเท่านั้น"

แต่หลี่จิ้งกลับโต้กลับว่าการกระทำเช่นนี้ไม่ถูกต้อง การปิดบังเรื่องนี้จากสวรรค์ ย่อมมีภัยใหญ่ตามมา ทางที่ดีควรรายงานต่อหยวนสือเทียนจุน และขอความเมตตา

คำพูดนั้นทำให้จอร์จแอบชื่นชมในใจ ความตรงไปตรงมาของหลี่จิ้งคือสิ่งที่ทำให้อีกฝ่ายได้รับความไว้วางใจจากสวรรค์

แต่คำพูดนั้นกลับทำให้อ้าวกวงไม่พอใจอย่างมาก เขาพยักหน้าให้อ้าวฉิน ราชามังกรแห่งทะเลใต้ ใช้กรงเล็บยักษ์คว้าเอาหลี่จิ้งขึ้นมาในกำมือ

"เจ้ามีทางเลือกแค่สองทาง จะยอมรับ หรือจะให้ข้าทำลายเฉินถังกวนเดี๋ยวนี้?"

นาจาโกรธมาก หยิบหอกปลายไฟพุ่งเข้าใส่ทันที ส่วนอ้าวปิ่งพยายามยับยั้งผู้เป็นพ่อ ทำให้สถานการณ์ตึงเครียดอย่างยิ่ง

ขณะนั้น จอร์จยื่นมือออกไปใช้เวทมนตร์มิติดึงตัวหลี่จิ้งออกจากกรงเล็บมังกร และมาปรากฏข้างตัวเขาอย่างปลอดภัย เขาได้ฝากสัญลักษณ์มิติไว้กับหลี่จิ้งตั้งแต่ก่อนหน้า ทำให้สามารถเคลื่อนย้ายได้ทันที

จากนั้นเขาพูดด้วยน้ำเสียงสงบ "ขอให้ท่านราชามังกรฟังข้าพูดสักคำได้หรือไม่?"

อ้าวกวงเหลียวมองก็เห็นว่าเป็นจอร์จ เขาจึงใจเย็นลง เพราะเขาไม่เคยคิดจะฆ่ามนุษย์จริงๆ ที่พูดเมื่อครู่ก็เพื่อข่มขู่ อีกทั้งยังติดหนี้บุญคุณจอร์จที่ช่วยลูกชายพ้นภัยจากคำสาปฟ้าพิพากษา

จอร์จอธิบายด้วยเหตุผลว่าหากโกหกทั้งหมด เรื่องคงดูไม่น่าเชื่อ และยิ่งเสี่ยงจะถูกจับได้ หากรอให้อ้าวปิ่งสอบผ่านเป็นเซียน สุดท้ายก็ไม่อาจปิดบังชาติกำเนิดมังกรได้อยู่ดี

หากตอนนั้นอ้าวปิ่งถูกมองว่าเป็นสายลับของมังกร ความเข้าใจผิดจะยิ่งร้ายแรงกว่าเดิม ดังนั้น คำพูดของหลี่จิ้งก็มีส่วนถูก แต่ก็ไม่ควรเปิดเผยทั้งหมด เพราะหยวนสือเทียนจุนยังบำเพ็ญเพียรอยู่ ไม่รู้ว่าจะออกมาเมื่อไหร่

ส่วนอู๋เหลียงเซียนอ๋งที่คุมสำนักฉั่นเจี้ยวอยู่ตอนนี้เกลียดเผ่าพันธุ์อื่นเข้าไส้ หากอีกฝ่ายรู้ทุกอย่าง เผ่ามังกรอาจถูกล้างบางในทันที

ไท่อี่เจินเหรินยกมือตบหัวอย่างกลัดกลุ้ม "แล้วเราควรทำยังไง?"

จอร์จจึงเสนอว่าให้ใช้วิธี ‘เก้าจริงหนึ่งเท็จ’ คือบอกความจริงส่วนใหญ่ แต่ปกปิดบางเรื่องที่อันตรายไว้ให้คลุมเครือ จนกว่าอ้าวปิ่งจะได้เป็นเซียนและสร้างความดีความชอบในศึกหงศึกหงสือปัง แล้วค่อยเปิดเผยความจริงทั้งหมดต่อหยวนสือเทียนจุน แล้วขออภัยในภายหลัง

ทุกคนต่างเห็นด้วย โดยเฉพาะเซินกงเป่าที่รู้ดีว่า อู๋เหลียงเซียนอ๋ง เป็นคนโหดเหี้ยม หากปล่อยให้รู้ความจริงทั้งหมด เผ่ามังกรและอสูรทะเลคงถูกจับไปหลอมเป็นยาเซียนในพริบตา