บทที่ 635: การมาถึงของอิลูวาทาร์ (ฟรี)

"เอ็กซ์คาลิเบอร์ x10,000"

ทันทีที่มอร์กอธถูกพลังจิตโต้กลับจนร่างเริ่มอ่อนแรง ดาบเอ็กซ์คาลิเบอร์นับหมื่นก็ปรากฏขึ้นเต็มท้องฟ้า

จริงๆ แล้ว ตั้งแต่ก้าวเข้าสู่โลกเล็ก จอร์จก็ได้แอบใช้กฎของโลกนี้ทำซ้ำเอ็กซ์คาลิเบอร์อย่างรวดเร็ว และซ่อนไว้

จนถึงตอนนี้ เขาสะสมเอ็กซ์คาลิเบอร์ได้ครบหนึ่งหมื่นเล่มแล้ว

โดยปกติ โนเบิล แฟนทาสม์เดียวกัน อันลิมิเต็ดเบลดเวิร์กจะคัดลอกได้ทีละหนึ่งเท่านั้น และต้องรอให้เล่มก่อนถูกทำลายก่อนถึงจะสร้างใหม่ได้

แต่ที่นี่คือโลกของเขาเอง ทุกอย่างจึงต้องเดินตามกฎที่เขากำหนด

และด้วยกฎนี้ เขาสามารถใช้เอ็กซ์คาลิเบอร์หมื่นเล่มพร้อมกันได้อย่างอิสระ

นี่คือข้อได้เปรียบของการมีโลกของตัวเอง

และนี่แค่โลกที่ยังไม่สมบูรณ์ ถ้าเป็นโลกสมบูรณ์ จำนวนดาบคงเพิ่มได้มากกว่านี้หลายเท่าแน่นอน

"ไม่…!"

มอร์กอธเพิ่งจะสลัดพลังจิตที่บุกรุกออกไปได้ แต่ยังไม่ทันตั้งตัว ดาบแสงนับหมื่นก็ฟันลงมาพร้อมกัน

แสงศักดิ์สิทธิ์ทำลายร่างกายมอร์กอธจนเริ่มพังทลาย พลังที่เคยยิ่งใหญ่เริ่มสลายหายไป

เขาไม่เคยคิดเลยว่า แผนที่เขาวางมาหลายพันปีจะถูกทำลายลงด้วยมือของมนุษย์…

ไม่สิ… มังกรต่างหาก

ทันทีที่เห็นร่างมอร์กอธใกล้พังทลาย จอร์จก็พุ่งเข้าไปคว้าซิลมาริลทั้งสามจากศีรษะของอีกฝ่าย ก่อนจะใช้วิชาหกคลังเซียนโจรกลืนกินร่างกายของมอร์กอธทันที

พลังมหาศาลหลั่งไหลเข้าสู่ร่างจอร์จอย่างต่อเนื่อง ทำให้ความแข็งแกร่งของเขาพุ่งทะยานขึ้นเรื่อยๆ

จนกระทั่งเมื่อร่างกายของมอร์กอธถูกกลืนกินจนหมด จอร์จก็รู้สึกได้ว่าตัวเองใกล้ถึงขีดสูงสุดแล้ว และหากกลืนกินวิญญาณของมอร์กอธต่อ เขาอาจทะลวงไปอีกขั้นได้

แต่แล้วเหตุการณ์ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น

"ลูกเอ๋ย…ช่วยไว้ชีวิตวิญญาณของเขาให้ข้าได้ไหม?"

เสียงอ่อนโยนดังขึ้นข้างหูจอร์จทันที

ก่อนที่จอร์จจะตอบสนอง เงาร่างเลือนรางใบหน้าไม่ชัดเจนได้ปรากฏขึ้นข้างวิญญาณของมอร์กอธ

"สามารถเข้ามาในโลกของฉันโดยไม่มีใครรู้…เป็นไปได้ว่า…"

แค่เห็นเงานั้น จอร์จคิดในใจ ดวงตาหรี่ลง เขาแทบจะเดาได้ทันที

ถึงโลกเล็กของเขายังไม่สมบูรณ์ แต่ก็ไม่ใช่สิ่งที่ใครจะบุกรุกเข้ามาง่ายๆ ต่อให้เป็นวาลาร์ระดับเดียวกับมอร์กอธ ก็ไม่มีทางเข้ามาได้โดยตรง เว้นแต่จะร่วมมือกัน

ที่สำคัญ เขาไม่รู้สึกการบุกรุกเลยแม้แต่น้อย

ในมิดเดิลเอิร์ธนี้ มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่ทำได้ นั่นคืออิลูวาทาร์ ผู้สร้างสูงสุดของโลกใบนี้

อิลูวาทาร์ ผู้รู้ทุกสิ่ง ผู้ทรงพลังสูงสุด และคือบิดาแห่งสรรพชีวิตทั้งมวล

แม้แต่วาลาร์และไมอาก็เป็นเพียงเศษเสี้ยวแห่งเจตจำนงของพระองค์เท่านั้น

"ในเมื่อเป็นคำขอจากท่าน ข้าก็ไม่มีปัญหา" จอร์จกลับคืนสู่ร่างมนุษย์ทันที และตอบตกลงโดยไม่ลังเล

เขาไม่อาจปฏิเสธได้

เมื่ออยู่ใต้หลังคาของใคร ก็ต้องก้มหัว หากแข็งแกร่งไม่มากพอ ก็ไร้สิทธิ์ต่อรอง

เขาไม่ใช่คนสิ้นคิด และเขารู้ดีว่าควรใช้เหตุผลเมื่อไหร่

จากการประเมินของเขา ถ้าแค่ "ความคิดเดียว" ก็สามารถสร้างเทพเจ้าหรือสร้างโลกขนาดใหญ่แบบมิดเดิลเอิร์ธได้ ถ้าเป็นแบบนั้น ถึงแม้อิลูวาทาร์จะไม่ใช่การมีอยู่ในระดับมัลติเวิร์ส แต่ก็อยู่ในจุดสูงสุดของระดับจักรวาลแน่นอน

ส่วนตัวเขาตอนนี้ เพิ่งอยู่แค่ระดับเทพบิดาขั้นสูงสุดเท่านั้น ถึงจะรวมโลกเล็กที่ยังไม่สมบูรณ์กับความสามารถในการต่อสู้จริงแล้วก็ตาม เขาอาจพอสู้กับผู้ที่เพิ่งก้าวเข้าสู่ระดับจักรวาลได้ แต่ก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของอิลูวาทาร์อยู่ดี

ที่สำคัญ อิลูวาทาร์เข้ามาในโลกเล็กของเขาโดยที่เขาไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ ช่องว่างของพลังจึงเห็นได้ชัดยิ่งขึ้น

ต่อให้เขากลืนวิญญาณของมอร์กอธตอนนี้จนเลื่อนสู่ระดับจักรวาล แต่ก็ยังห่างไกลจากอิลูวาทาร์อยู่ดี เพราะ "ต้น" กับ "ปลาย" ของระดับนี้ต่างกันลิบลับ

ยิ่งพลังแข็งแกร่ง ความแตกต่างในระดับเดียวกันก็ยิ่งชัดเจน เช่น เทพบิดาขั้นต้นกับเทพบิดาขั้นสูงสุด ยังไม่ห่างเท่าจักรวาลขั้นต้นกับขั้นสูงสุด และแน่นอนว่าน้อยกว่าช่องว่างระหว่างมัลติเวิร์สขั้นต้นกับขั้นสูงสุดอีก

โดยเฉพาะถ้าผู้ที่แข็งแกร่งนั้นมี "โลกของตัวเอง" ความต่างจะยิ่งมากขึ้นไปอีก

โลกมีหลายแบบ บางแห่งอาจมีแค่ดาวเคราะห์เดียวหรือทวีปเดียว พร้อมสิ่งมีชีวิตมีสติปัญญาบนดาวหนึ่งดวงเท่านั้น ในขณะที่บางโลกครอบคลุมทั้งกาแลคซี่ มีดาวเคราะห์นับไม่ถ้วนและเผ่าพันธุ์มากมาย

ยกตัวอย่างง่ายๆ โลกที่เล็กที่สุดแบบดาวดวงเดียว เทียบได้กับระดับจักรวาลขั้นต้น ส่วนโลกที่ยิ่งใหญ่แบบจักรวาลมาร์เวล มีกาแลคซี่มากมาย ดาวเคราะห์นับไม่ถ้วน ดวงอาทิตย์นับไม่ถ้วน และสิ่งมีชีวิตที่ไม่มีวันนับหมด เทียบได้กับระดับจักรวาลขั้นสูงสุด ซึ่งไม่มีทางเปรียบเทียบกันได้

แน่นอน โลกที่มีเพียงทวีปเดียวก็ใช่ว่าจะอ่อนแอเสมอไป หากมีการพัฒนาเต็มที่ ไม่ว่าจะขนาดทวีป กฎของโลก หรือคุณภาพของชีวิตภายใน ก็อาจแข็งแกร่งยิ่งกว่าดาวทั้งดวงด้วยซ้ำ

เหมือนมิดเดิลเอิร์ธ ที่ขนาดทวีปใหญ่เกินดาวธรรมดา ความแข็งแกร่งของชีวิตภายในก็สูงมาก และเต็มไปด้วยพลังงานที่โลกปกติไม่อาจเทียบได้

ระบบพลังที่เขาศึกษาอยู่ตอนนี้ดัดแปลงมาจากมุมมองของจักรวาลมาร์เวล แต่มันใช้ได้แค่เป็นข้อมูลอ้างอิง เพราะสุดท้ายความแข็งแกร่งจริงต่างหากที่เป็นตัวตัดสิน

แต่ไม่ว่ายังไง เขาก็ยังไม่อยู่ในระดับเดียวกับอิลูวาทาร์แน่นอน

"ข้ารู้ว่าในใจเจ้าไม่พอใจ แต่ลูกของข้า… ข้าภูมิใจที่เจ้าผู้เป็นมนุษย์มาได้ไกลถึงขนาดนี้"

"สำหรับเมลคอร์ เขาทำผิดมหันต์ ข้าจะขังเขาในความว่างเปล่านิรันดร์ตลอดไป"

"ส่วนสิ่งที่เจ้าเสียไป ข้าจะชดเชยให้ และอนุญาตให้เจ้ามาเยือนห้องโถงนิรันดร์ได้ทุกเมื่อ ที่นั่นข้าจะสอนเจ้าด้วยตัวเอง ว่าจะทำให้โลกของเจ้าสมบูรณ์ได้ยังไง"

เงาร่างพยักหน้าหลังพูดจบ ก่อนจะหายไปจากโลกเล็กพร้อมวิญญาณของมอร์กอธ

ใบหน้าของจอร์จเผยรอยยิ้มพึงพอใจ เพราะเขารู้ว่าครั้งนี้ไม่เพียงไม่ขาดทุน แต่ยังได้กำไรยิ่งใหญ่

ความจริงแล้ว การเลื่อนเป็นระดับจักรวาลด้วยตัวเองไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเขา

ต่อให้ไม่มีมอร์กอธ ตราบใดที่เขากลืนเคออสเมจิกและฟีนิกซ์ฟอร์ซต่อไป การก้าวหน้าก็เป็นเพียงเรื่องเวลา

แม้ไม่มีสองพลังนั้น เขายังสามารถไปยังจักรวาลอื่นๆ เพื่อตามหาอีโก้ และหากกลืนกินอีโก้ในหลายๆจักรวาล เขาก็พอจะเลื่อนระดับได้เหมือนกัน

ในจักรวาลมาร์เวลยังเต็มไปด้วยวายร้ายระดับเทพบิดามากมาย ตราบใดที่เขามีเวลา สุดท้ายเขาก็จะทำได้แน่นอน

นี่ยังไม่รวมถึงความสัมพันธ์ที่เขามีกับ TVA อีกด้วย

สิ่งที่ยากจริงๆ ไม่ใช่การเลื่อนระดับ แต่คือการทำให้โลกเล็กของเขาสมบูรณ์ และพัฒนาให้กลายเป็นโลกที่แท้จริง

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….