บทที่ 605: โลกใหม่: Fate/Stay Night (ฟรี)

ในเมืองฟุยูกิ ภายในคฤหาสน์สไตล์ยุโรปย้อนยุค

เอมิยะ ชิโร่ วัยสิบเจ็ดปี กำลังยืนมองต้นเมเปิ้ลแดงในสนามที่แห้งเหี่ยวไร้ชีวิต ผ่านกระจกหน้าต่าง ก่อนถอนหายใจเบาๆ

"น่าเสียดาย… ถ้าเป็นเครื่องใช้ไฟฟ้า ก็คงซ่อมได้ด้วยพลังของฉัน"

ต้นเมเปิ้ลต้นนั้น เขาปลูกไว้เมื่อสิบปีก่อนพร้อมกับเอมิยะ คิริซึงุ พ่อบุญธรรมผู้ช่วยเขาจากทะเลเพลิงในคืนนั้น

แต่หลังจากคิริซึงุเสียชีวิตเมื่อห้าปีก่อน ต้นเมเปิ้ลก็ค่อยๆ โรยราอย่างไร้สาเหตุ

ไม่ว่าเขาจะพยายามกี่วิธีก็ไม่ช่วยอะไร จนถึงตอนนี้ต้นไม้เหลือเพียงกิ่งเปล่าเปลือยเหมือนตายสนิทไปแล้ว

ชิโร่ยืดเส้นยืดสาย ทำตามกิจวัตรยามเช้า ก่อนแต่งตัวแล้วเดินไปห้องนั่งเล่น

"ขอโทษนะ ซากุระ ต้องรบกวนเธออีกแล้ว"

ในครัว หญิงสาวผมยาวสีน้ำเงินที่สวมผ้ากันเปื้อนยกถ้วยซุปมิโสะใบสุดท้ายมาวางบนโต๊ะ เธอยิ้มอ่อนโยน

"ไม่เป็นไรเลยค่ะ ฉันดีใจที่ได้ช่วย"

เธอชื่อมาโต้ ซากุระ เด็กสาวปีหนึ่งจากโรงเรียนโฮมุระฮาระ และเป็นน้องสาวของมาโต้ ชินจิ เพื่อนเก่าของชิโร่

ตั้งแต่เขาทะเลาะกับชินจิจนถูกไล่ออกจากชมรมยิงธนู ซากุระก็มักมาช่วยงานบ้านที่นี่อยู่เสมอ เพราะรู้สึกผิดแทนพี่ชาย และเพราะนิสัยอ่อนโยนของเธอเอง

"อรุณสวัสดิ์ พี่ฟูจิ" ชิโร่นั่งลงพร้อมทักทายหญิงสาวผมสั้นที่กำลังนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ตรงข้าม

เธอคือไทกะ ฟูจิมูระ อาจารย์สอนภาษาอังกฤษที่โรงเรียนของเขา และยังเป็นผู้ปกครองที่คอยดูแลเขาหลังคิริซึงุเสียชีวิต

ถึงจะทำอาหารไม่เป็น แต่ก็แวะมากินข้าวที่นี่ทุกวันเพราะสนิทกับบ้านนี้

"อรุณสวัสดิ์"

ไทกะ ฟูจิมูระตอบแบบส่งๆ ทั้งที่ยังอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ แต่พอชิโร่ตักคำแรกเข้าปาก สีหน้าเธอก็เปลี่ยนทันที

เธอรีบลุกขึ้นหัวเราะเสียงดังเหมือนประกาศชัยชนะ

"ฮ่าๆๆ! ติดกับแล้วใช่ไหม! เช้านี้ฉันสลับป้ายเกลือกับโชยุ! ถือเป็นการแก้แค้นเรื่องเมื่อวาน!"

ชิโร่เอามือกุมหน้าผาก ถอนหายใจอย่างหมดแรง "เอาแต่เช้าเลยนะ… เธออายุยี่สิบห้าแล้วจริงๆ ใช่ไหมเนี่ย?"

สำหรับชิโร่ การที่เขาโตเป็นผู้ใหญ่ได้ขนาดนี้ คงต้องขอบคุณเหล่าผู้ใหญ่ที่ไม่น่าไว้ใจอย่างเธอนี่แหละ

บรรยากาศในบ้านเต็มไปด้วยการเถียง เสียงหัวเราะ และการหยอกล้อ จนกระทั่งพวกเขากินอาหารเช้าเสร็จแล้วแยกย้ายออกไปโรงเรียน

ไทกะ ฟูจิมูระขี่สกู๊ตเตอร์ไฟฟ้าออกไปก่อน ส่วนชิโร่กับซากุระช่วยกันเก็บครัวเสร็จแล้วถึงได้ออกจากบ้าน

แต่ในจังหวะที่เขากำลังล็อกประตู ชิโร่ก็หยุดชะงัก หันไปมองสนามอีกครั้ง

"มีอะไรหรือเปล่าคะ รุ่นพี่?" ซากุระถามด้วยสีหน้าเป็นห่วง

ชิโร่ส่ายหน้าแล้วฝืนยิ้ม "ไม่มีอะไรหรอก คงแค่ตาฝาดไป"

เมื่อครู่ เขาเหมือนเห็นต้นเมเปิ้ลแดงที่แห้งเหี่ยวโยกไปมาอย่างมีชีวิต

แต่เขารีบสลัดความคิดทิ้ง คิดว่าน่าจะเป็นแค่ลมพัด

แต่ไม่นานหลังจากเอมิยะ ชิโร่กับมาโต้ ซากุระเดินจากไปด้วยกัน ต้นเมเปิ้ลแดงที่ตายไปแล้วกลับเริ่มฟื้นคืนชีพขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

เพียงไม่กี่วินาที มันกลับกลายเป็นต้นไม้ที่อุดมสมบูรณ์และแข็งแรงที่สุดอีกครั้ง

ถ้ามองใกล้ๆ จะเห็นว่าต้นเมเปิ้ลแดงสูงไม่ถึงห้าเมตรนี้ อัดแน่นไปด้วยพลังชีวิตและเวทมนตร์มหาศาล

"เฮ้ยๆ! อะไรกันเนี่ย? ครั้งนี้ฉันกลายเป็นต้นไม้งั้นเหรอ?"

ใบหน้ามนุษย์ปรากฏขึ้นบนลำต้นของต้นเมเปิ้ลแดง พูดด้วยน้ำเสียงแปลกใจเล็กน้อย

ใช่แล้ว ต้นเมเปิ้ลแดงต้นนี้ก็คือจอร์จ นี่เป็นร่างแยกในโลกใหม่ของเขา

"ช่างเถอะ จะเป็นอะไรสำหรับฉันตอนนี้ไม่ต่างกันหรอก" แม้เขาจะแปลกใจอยู่บ้างที่ร่างแยกของโลกใหม่เป็นต้นไม้ แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจนัก

ด้วยระดับเวทมนตร์ที่เขามี ไม่ว่าร่างแยกจะมีรูปร่างแบบไหน เขาก็สามารถใช้เวทมนตร์แปลงร่างเปลี่ยนเป็นมนุษย์ได้

ยิ่งไปกว่านั้น การเสริมพลังกายที่ร่างแยกโลกใหม่มอบให้ก็ถือว่าเล็กน้อยสำหรับเขาในตอนนี้

ก่อนหน้านี้ แค่ร่างแยกมนุษย์ธรรมดา ก็ช่วยเพิ่มสมรรถภาพร่างกายของเขาขึ้นสองเท่าแล้ว

แต่ตอนนี้ ความแข็งแกร่งทางกายภาพจากร่างมนุษย์แทบไม่มีค่าอะไรเลย

สิ่งที่เขาให้ความสำคัญคือระบบพลังของโลกใหม่นี้

จะดีมากหากเวทมนตร์ที่นี่สามารถเสริมทั้งจุดแข็งและจุดอ่อนของเขาได้อย่างยอดเยี่ยม ทำให้เวทมนตร์ของเขาพัฒนาไปอีกขั้น

แบบนั้นก็จะช่วยให้เขาสร้างโลกเล็กของตัวเองให้สมบูรณ์ได้เร็วขึ้นด้วย

ที่จริงแล้ว ถ้าเขาได้ร่างแยกเป็นต้นไม้มาตั้งแต่แรก มันอาจจะเหนือกว่าร่างแยกมนุษย์ธรรมดามาก

เพราะถ้ามนุษย์มีความสามารถของต้นไม้ อย่างการสังเคราะห์แสง แค่หยั่งรากลงดินก็ไม่จำเป็นต้องกินอาหารอีกต่อไป

ต้นไม้มักมีอายุยืนยาว และกิ่งก้านที่หักไปก็สามารถงอกขึ้นใหม่ได้ในอีกไม่นาน

"นี่มันโลกอะไร? ดูเหมือนญี่ปุ่น? แต่ญี่ปุ่นน่าจะไม่มีเมืองที่ชื่อฟุยูกินี่นา..."

จอร์จใช้เวทมนตร์แปลงร่างเปลี่ยนจากต้นไม้กลับเป็นมนุษย์ทันที

เมื่อมองรอบๆ เขาก็รู้ตัวว่ามาอยู่ในโลกใบใหม่ที่ไม่รู้จักอีกแล้ว

หลังจากสร้างร่างแยกใหม่หลายครั้ง เขาเริ่มจับแนวทางบางอย่างได้

ทุกโลกที่เขามีร่างแยก ล้วนเป็นเรื่องราวที่มาจากภาพยนตร์ ซีรีส์ คอมิกส์ อนิเมะ หรือแม้แต่นิยาย

และพวกมันสามารถแบ่งได้เป็นสามหมวดใหญ่

หมวดแรกคือโลกตะวันตก เช่น มาร์เวล, มิดเดิลเอิร์ธ, แฮร์รี่ พอตเตอร์, ศึกอภินิหารพ่อมดถล่มโลก หรือ Arcane (LOL)

เพราะเขาชอบเรื่องพวกนี้มาตั้งแต่ชาติที่แล้ว เคยดูแทบทุกเรื่องและเข้าใจเนื้อหา จึงไม่ค่อยมีปัญหาเท่าไหร่

หมวดที่สองคือโลกฝั่งญี่ปุ่น เช่น อินเดกซ์ คัมภีร์คาถาต้องห้าม, แฟรี่เทล, หรือการ์ดแคปเตอร์ซากุระ

บางเรื่องเขาเคยดูสมัยเด็ก บางเรื่องดูแค่ช่วงแรกเท่านั้น หลังจากนั้นก็ห่างหายไป

แต่แค่ดูจากบรรยากาศ ระบบพลัง และเนื้อหาหลัก ก็พอจะรู้ว่ามักอ้างอิงจากญี่ปุ่น เพียงแต่ตั้งชื่อใหม่เป็นชื่อสมมติขึ้นมา

โลกที่เขาอยู่ตอนนี้ก็ดูจะเป็นแบบนั้นเหมือนกัน

ส่วนหมวดที่สามคือโลกฝั่งจีน ปัจจุบันเขาเจอแค่โลก Under One Person เท่านั้น

แต่ไม่ว่าจะโลกไหนก็ตาม ทั้งหมดล้วนไม่ใช่โลกธรรมดาแน่นอน

เพราะทุกที่ล้วนมีสิ่งที่เหนือธรรมชาติ ไม่ว่าจะเป็นเวทมนตร์ สัตว์วิเศษ ศิลปะการต่อสู้ เทคโนโลยีเหนือจินตนาการ หรือไอเทมวิเศษต่างๆ

"ในเมื่อไม่รู้ว่าเป็นโลกแบบไหน ฉันก็ไม่ควรรีบร้อน คอยสังเกตสถานการณ์ก่อนดีกว่า"

เขาแปลงร่างเป็นมนุษย์ ซ่อนกลิ่นอายทั้งหมด แล้วปลอมตัวเป็นคนธรรมดา ก่อนจะปีนกำแพงวิ่งตามเอมิยะ ชิโร่กับมาโต้ ซากุระไป

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….