บทที่ 600: ต่อสู้กับมังกรดำ แอคโนโลเกีย (ฟรี)

ปัจจุบันแฟรี่เทลกลายเป็นกิลด์จอมเวทที่แข็งแกร่งที่สุดในทวีปอิชการ์

ทั้งยังรวบรวมจอมเวทระดับสูงจำนวนมาก และสร้างความสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นกับจักรวรรดิอัลวาเรส แห่งทวีปตะวันตก

ด้วยเหตุนี้ แม้แต่สภาเวทมนตร์ก็ไม่กล้าสั่งการลงโทษโดยตรงต่อกิลด์แห่งนี้อีกแล้ว อย่างมากก็เพียงส่งเอกสารร้องเรียนเชิงวาจามาเท่านั้น

หากจอร์จเมินเฉย สภาก็ไม่มีทางส่งกำลังมาลงโทษด้วยการบังคับเหมือนสมัยก่อน

แต่เพราะความผิดที่เกิดจากจอมเวทของกิลด์ จอร์จไม่ใช่คนไร้เหตุผล เขาจึงสั่งให้ผู้ที่เรียนคาถาซ่อมแซมหรือที่เรียกกันว่าเวทซ่อมแซม จัดการโดยเร็วที่สุด

เดิมที จอร์จคิดว่าหลังจากนำแฟรี่เทลขึ้นเป็นกิลด์อันดับหนึ่งแล้ว หน้าที่ของเขาในฐานะมาสเตอร์ก็คงมีแค่ดูแลกิลด์ รวบรวมและศึกษาหนังสือเวทมนตร์เท่านั้น

แต่ความจริงกลับไม่เป็นเช่นนั้น

ด้วยการพูดคุยเรื่องเวทมนตร์กับเซเรฟและเมวิส รวมถึงการเดินทางไปค้นหาเวทมนตร์จากทวีปตะวันตก จอร์จได้สะสมความรู้และพลังเวทมนตร์จนถึงขั้นที่เรียกได้ว่าเขาเข้าใจเวทมนตร์ของโลกนี้ไปแล้วกว่าเก้าสิบเปอร์เซ็นต์

เวทมนตร์ใหม่ๆ ที่สมาชิกกิลด์นำมามอบให้จึงแทบไม่ใช่สิ่งที่เขายังไม่รู้จักอีกต่อไป

และสิ่งที่กิลด์มีมากเกินไปคือเรื่องยุ่งยาก

จอมเวทรุ่นใหม่ที่เข้ามา ไม่ว่าจะเก่งแค่ไหนก็ล้วนเดินตามรอยนัตสึ เกรย์ และเอลซ่า พวกเขาแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่ก็สร้างปัญหามากมายไม่ต่างกัน

ดังนั้น จอร์จจึงเริ่มคิดจริงจังว่าหลังจากเขากลืนกินมังกรดำได้สำเร็จ เขาอาจส่งตำแหน่งมาสเตอร์ คืนให้กับมาคาลอฟ อดีตมาสเตอร์

"รีแพโร!"

เมื่อหายตัวมาถึง จอร์จก็ใช้คาถาซ่อมแซมคืนสภาพครึ่งเมืองที่ถูกทำลายให้กลับมาเหมือนเดิมในพริบตา

แต่เขาไม่ได้กลับกิลด์ทันที เขาใช้คาถาสะกดรอยค้นหาเป้าหมายแทน

"ไดเร็กชั่น แมนิเฟสต์ · อุลเทีย!"

เพราะถ้าจะส่งตำแหน่งมาสเตอร์คืนจริงๆ เขาจำเป็นต้องหาคนมาดูแลงานเบื้องหลัง ไม่อย่างนั้นมาคาลอฟก็คงต้องวิ่งมาหาเขาอยู่ดี

และถึงมาคาลอฟจะไม่บ่น แต่จอร์จก็ไม่อยากให้เรื่องนั้นเกิดขึ้น

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้จอมเวทที่เชี่ยวชาญคาถาซ่อมแซมในกิลด์ก็ทำได้แค่แก้ไขสิ่งเล็กๆ เท่านั้น ถ้าเป็นเรื่องใหญ่ก็เกินความสามารถไปมาก

ดังนั้นจึงมีชื่อหนึ่งผุดในใจของเขา นั่นคืออุลเทีย

อดีตจอมเวทแห่งกิลด์กริมมัวร์ฮาร์ต ผู้ถือกำเนิดมาพร้อมพลังเวทมนตร์มหาศาล และเป็นผู้ใช้เวทมนตร์ที่สูญหาย อาร์คออฟไทม์

แม้เธอจะไม่เคยเรียนคาถาซ่อมแซม แต่ในฐานะผู้ใช้อาร์คออฟไทม์มีหลักการใกล้เคียงกัน เธอย่อมสามารถดัดแปลงให้ใช้ได้ไม่ต่างกัน หากอุลเทียเรียนรู้คาถาซ่อมแซม แม้จะไม่ทรงพลังเท่าตัวเขา แต่ก็เพียงพอที่จะดูแลปัญหาของกิลด์ได้ทั้งหมด

เพราะต่อให้นัตสึกับคนอื่นๆ สร้างเรื่องมากแค่ไหน พวกเขาก็ไม่มีวันทำลายทั้งทวีปได้หรอก…

ใช่มั้ย?

"เจอแล้ว!"

จอร์จตามลูกศรทองและสแกนด้วยพลังจิต ก่อนจะเจ อุลเทียอย่างรวดเร็วที่ใต้สุดของทวีปตะวันออก

ตอนนั้น อุลเทียกำลังนำลูกบุญธรรมอย่างเมลดี้ บุกโจมตีกิลด์แห่งความมืดเล็กๆ ที่แทบไม่มีชื่อเสียง

หลังศึกบนเกาะเท็นโร ทั้งคู่ปลดล็อกความขัดแย้งในใจ ออกจากกิลด์กริมมัวร์ฮาร์ต และเพื่อชดใช้บาปในอดีต พวกเธอเลือกเดินเส้นทางใหม่ ลงโทษกิลด์แห่งความมืดทั่วโลกแทน

"ลูมินัส มินิทส์!"

อุลเทียสร้างบอลแสงสีเขียวแล้วปาออกไป มันระเบิดกลายเป็นแสงสีม่วง ทำให้จอมเวทมืดหลายสิบคนล้มลงทันที

"มากิลตี้เซนส์!"

เมลดี้เสริมด้วยเวทมนตร์พิเศษ กวาดล้างศัตรูที่เหลือในพริบตา

และทันใดนั้น จอร์จก็ลงมาจากฟ้า…

"ยังมีอีกคน!"

ทั้งสองเข้าใจผิด คิดว่าจอร์จเป็นพวกเดียวกับกิลด์แห่งความมืด จึงรีบปล่อยการโจมตีใส่พร้อมกัน แต่ครั้งนี้ทุกอย่างไร้ผล

เพียงแค่โบกมือ จอร์จก็ป้องกันการโจมตีของพวกเธอได้ทั้งหมด

"ใจเย็นๆ ฉันไม่ใช่คนของกิลด์นี้… ฉันคือจอร์จ มาสเตอร์แห่งแฟรี่เทล"

เมื่อเห็นท่าทีของทั้งคู่ยังไม่ไว้ใจ และกำลังจะปล่อยการโจมตีที่รุนแรงกว่าเดิม จอร์จจึงเผยตัวตน แปลงร่างกลับเป็นแมวให้เห็นชัดๆ

"เป็นนายจริงๆ…" อุลเทียจำได้ทันที ตอนเธอเคยแทรกซึมเข้าไปในสภาเวทมนตร์ ก็เคยเห็นจอร์จในรูปร่างแมว ตอนที่เขาซ่อมแซมเมืองด้วยตัวเอง

แต่สิ่งที่เธอไม่เข้าใจคือ ทำไมมาสเตอร์ของกิลด์ที่แข็งแกร่งที่สุดที่สุดในทวีป ถึงมาปรากฏตัวตรงหน้าเธอ

จอร์จไม่อ้อมค้อม บอกเจตนาทันที "ฉันมาที่นี่เพื่อหาพวกเธอสองคนโดยเฉพาะ และอยากเชิญเข้าร่วมแฟรี่เทล"

"เชิญพวกเรา?" อุลเทียกับเมลดี้อึ้งไปชั่วครู่ ก่อนส่ายหน้า

"เกรย์คงเล่าเรื่องของเราไปบ้างแล้ว… เราอยากเป็นจอมเวทที่ถูกกฎหมายก็จริง แต่สภาเวทมนตร์ยังตามล่าเราอยู่ ถ้าเข้าร่วมแฟรี่เทล จะยิ่งทำให้กิลด์เดือดร้อน ขอบคุณในน้ำใจนะ แต่…"

จอร์จยกอุ้งเท้าแมวขึ้น หยุดคำพูดทันที

"ไม่ต้องกังวลเรื่องสภาเวทมนตร์ ฉันจัดการเอง"

"ตราบใดที่พวกเธอต้องการ ก็เข้าร่วมแฟรี่เทลได้เลย"

"ต่อไปก็รับภารกิจปราบกิลด์แห่งความมืดอย่างเปิดเผย ไม่ต้องหลบๆ ซ่อนๆ อีกแล้ว"

อันที่จริง ทั้งสองมีคดีติดตัว แต่ไม่ใช่อาชญากรรมร้ายแรง อีกทั้งสภาเวทมนตร์ชุดเก่าก็ล่มสลายไปแล้ว ในฐานะมาสเตอร์ของกิลด์ที่ทรงอิทธิพล คำพูดของจอร์จย่อมมีน้ำหนักพอที่จะปกป้องทั้งสองคนได้

ภายใต้การชักจูงและความเชื่อมั่นในตัวจอร์จ สุดท้ายอุลเทียกับเมลดี้ก็ตอบตกลง และเดินทางกลับแฟรี่เทลพร้อมกับจอร์จ

หลังจากจัดการเรื่องนี้เรียบร้อย จอร์จไม่บอกใครในกิลด์ แอบออกเดินทางเพียงลำพัง มุ่งสู่ศึกชี้ขาดกับ มังกรดำ แอคโนโลเกีย

เหตุผลหลักที่ไม่ให้ใครร่วมด้วยก็เพราะพลังของมังกรดำสามารถลบล้างเวทมนตร์ทุกชนิด แม้แต่ของเซเรฟก็ไม่อาจใช้ได้ การให้คนอื่นๆ เข้าร่วมด้วยมีแต่ทำให้เป็นห่วงเปล่าๆ

และที่สำคัญที่สุด จอร์จมั่นใจในพลังปัจจุบันของตัวเองเต็มร้อย

แต่หากต้องเผชิญหน้าเทพอังค์เซรัม เขาก็ไม่กล้าพูดว่ามั่นใจ เพราะจากบันทึกโบราณที่เขารวบรวม เทพองค์นั้นอาจไม่ใช่เพียงผู้ครอบงำความตาย แต่อาจเป็นถึงผู้สร้างโลกเลยก็ได้

เพียงแต่เมื่อปรากฏตัว ก็มักจะพรากชีวิตมนุษย์ จึงถูกเข้าใจว่าเป็นเทพแห่งความตาย

โลกของแฟรี่เทลมีทั้งโลกคู่ขนาน กฎเวทมนตร์ที่สมบูรณ์ จอมเวท และสิ่งมีชีวิตอื่นๆ รวมถึงดินแดนต่างมิติ

หากมองตามทฤษฎี เทพแห่งความตายอาจมีพลังถึงระดับมัลติเวิร์ส ต่อให้เป็นระดับต่ำสุด ก็ยังเหนือกว่าสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งที่สุดในระดับจักรวาล

เมื่อเทียบกันแล้ว มังกรดำ ถึงจะน่ากลัว แต่ก็อยู่ในระดับโลกเท่านั้น ที่ดูเหมือนแข็งแกร่งกว่านั้นก็เพราะการกลืนกินเวทมนตร์ทุกรูปแบบ

ดังนั้น สำหรับจอร์จ… การต่อสู้ครั้งนี้ไม่ใช่ปัญหาใหญ่เลย

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….