เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 545: เชื่อฉันเถอะ ฉันคือพระเจ้า (ฟรี)

บทที่ 545: เชื่อฉันเถอะ ฉันคือพระเจ้า (ฟรี)

บทที่ 545: เชื่อฉันเถอะ ฉันคือพระเจ้า (ฟรี)


"อควาแห่งเบื้องหลังถูกจับงั้นเหรอ? เป็นไปได้ยังไง?" พระสันตะปาปาพูดขึ้นขณะถือรายงานข่าวกรอง สีหน้าบ่งบอกชัดถึงความสับสน

ในความคิดของเขา ด้วยพลังของอควาแห่งเบื้องหลัง ต่อให้ภารกิจถูกเปิดโปงและโดนผู้ใช้พลังจิตของเมืองการศึกษาล้อม อีกฝ่ายก็ควรจะหนีออกมาได้โดยไม่เป็นอะไรมาก

การถูกจับจนหายสาบสูญไปแบบนี้ เป็นสิ่งที่เขาไม่เคยคาดคิดเลย

แน่นอน เมืองการศึกษามีพลังแข็งแกร่ง พวกเขาสร้างผู้ใช้พลังจิตจำนวนมากโดยอิงจากออริจินัลสโตน

แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ไม่ได้มองว่าพวกนั้นน่ากลัวอะไรเป็นพิเศษ

ภายนอก ดูเหมือนคริสตจักรต่างๆ ในสมาคมเวทมนตร์กับเมืองแห่งการศึกษาจะต่อสู้กันตลอดเวลา แต่ความจริงแล้ว ระหว่างทั้งสองฝ่ายยังมีช่องว่างด้านพลังระหว่างกันไม่น้อย

เหตุผลที่ดูเหมือนสู้สูสีกัน ก็เพราะคริสตจักรแต่ละแห่งในสมาคมเวทมนตร์ไม่เคยร่วมมือกันจริงจัง

พวกเขาแข่งขันกันเอง ทั้งแบบเปิดเผยและแบบลับๆ เพื่อแย่งชิงอำนาจ แต่ละฝ่ายต่างหวังจะครองโลกให้อยู่ภายใต้อาณาเขตของตัวเอง

อย่างน้อย สำหรับพระสันตะปาปา เขาก็เข้าใจเช่นนั้น

"ก็แค่พิสูจน์ว่าผู้ใช้พลังจิตของเมืองแห่งการศึกษา ไม่ได้หยุดพัฒนา" เสียงหนึ่งดังขึ้น ชายในชุดคลุมสีแดงเดินออกมาจากเงามืด มือซุกอยู่ในกระเป๋า

พระสันตะปาปาหน้าตึงทันทีที่เห็นผู้มาเยือน "เฟียมม่าแห่งเบื้องขวา! ที่ผ่านมานายสร้างเรื่องวุ่นวายไม่หยุด ต้องการอะไรกันแน่?"

"ต้องการอะไรเหรอ? แน่นอนว่าต้องการสร้างความสงบสุขให้โลก และทำให้ทุกคนมีความสุข" เฟียมม่าแห่งเบื้องขวายกมือเสยผมสีแดง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่ง

"อันดับแรกก็ต้องจัดการกับอังกฤษ ตอนนี้ทั้งยุโรป ยกเว้นเกาะนั้น แทบจะตกอยู่ในมือเราแล้ว แจ้งประเทศต่างๆ ให้ถอนการสนับสนุนอังกฤษได้เลย"

พีะสันตะปาปาขมวดคิ้ว "สิ่งที่นายทำ ดูไม่เกี่ยวข้องกับเมืองแห่งการศึกษาเลยนะ?"

"เมืองแห่งการศึกษา? หมายถึงพวกผู้ใช้พลังจิตพวกนั้นน่ะเหรอ? ผมไม่เคยสนใจจริงจังหรอก เป้าหมายแท้จริงของผมคือการจุดชนวนสงครามโลกครั้งที่สาม"

คำตอบตรงไปตรงมาทำให้พระสันตะปาปาตกใจมาก

"นี่นายบ้าไปแล้วเหรอ? หรือว่าเลิกนับถือพระเจ้าไปแล้ว?"

"พระสันตะปาปาไม่ควรพูดแบบนั้นนะ"

"แต่จะคิดยังไงก็คิดไปเถอะ ตาแก่ใกล้ตาย"

เฟียมม่าแห่งเบื้องขวายิ้มมุมปากอย่างเย้ยหยัน ไม่เห็นหัวพระสันตะปาปาแม้แต่น้อย เพราะหลังจากวันนี้ อำนาจสูงสุดของคริสตจักรออร์โธด๊อกซ์จะตกเป็นของเขาโดยสมบูรณ์

ขั้นต่อไป เขาจะจับมือกับรัสเซีย เปิดสงครามโลกครั้งที่สาม ยึดโหมดปากกาแห่งโจฮัน แล้วควบคุมอินเดกซ์ เพื่อครอบครองคัมภีร์ต้องห้าม 103,000 เล่ม

จากนั้นจึงเดินหน้าแผนเบธเลเฮ็ม เพื่อปลดปล่อยพลังมือขวาศักดิ์สิทธิ์อย่างเต็มรูปแบบ และบรรลุเป้าหมายของตัวเอง

"บ้าเอ๊ย! คิดว่าฉันจะปล่อยให้นายทำตามใจงั้นเหรอ?" พระสันตะปาปาพูดด้วยความโกรธ แล้วกระชากสร้อยกางเขนศักดิ์สิทธิ์สูงสุดออกจากคอ

"คิดจะสู้กับผมที่เป็นหนึ่งในบัลลังก์ขวาแห่งพระเจ้างั้นเหรอ?" เฟียมม่าแห่งเบื้องขวาพูดด้วยท่าที่ไม่ใส่ใจ ไม่ตื่นตระหนกเลย

ในฐานะพระสันตะปาปาของคริสตจักรออร์โธด๊อกซ์ เขาสามารถดึงพลังศรัทธาของอัครสาวกกว่า 2 พันล้านคนที่สั่งสมตลอดสองพันปี มาปลดปล่อยเป็นเวทมนตร์พิเศษเพื่อผนึกศัตรู

"ขอเรียกอัครสาวกตั้งแต่หนึ่งถึงสิบสอง ขอวิงวอนต่อเจ้าแห่งศรัทธาโดยไม่มีที่สิ้นสุด สิ่งที่ควรเติมเต็มคือพลัง ข้าคือผู้ที่หยั่งรู้พลังอย่างถูกต้อง ขอเพียงปราถนา ใช้พลังอันยิ่งใหญ่เอาชนะศัตรู"

เมื่อเสียงร่ายดังขึ้น มวลพลังศรัทธาเปลี่ยนเป็นแสงสีทอง พุ่งเข้าปิดผนึกเฟียมม่าแห่งเบื้องขวาไว้ในแม่น้ำแห่งเวลาทันที

"จากนี้ไป นายจะขยับไม่ได้อีก 40 ปี ไตร่ตรองชะตากรรม และลิ้มรสความโดดเดี่ยวอยู่ที่นี่ซะ จงทบทวนความคิดอ่อนหัดของตัวเองอีกครั้ง!"

"ไตร่ตรองงั้นเหรอ? คนที่ควรทำคือคุณต่างหาก!" เฟียมม่าแห่งเบื้องขวาที่ถูกพันธนาการด้วยแสงสีทอง เปล่งเสียงเย็นชา กรงเล็บยักษ์สีแดงงอกออกจากแผ่นหลัง

เพียงสะบัดกรงเล็บครั้งเดียว พลังศรัทธาที่ปิดผนึกไว้ก็แตกสลาย

"ไปตายซะ ไอ้แก่!" เขาเงื้อกรงเล็บสีแดง และภาพลวงตาของดาบยักษ์สีส้มแดงปรากฏขึ้น ก่อนจะฟันลงใส่พระสันตะปาปา

พลังของพระสันตะปาปาไม่ธรรมดา ต่อให้เป็นมือขวาศักดิ์สิทธิ์ก็ไม่ง่ายจะล้มเขาได้ในพริบตา

แต่การโจมตีครั้งนี้ ไม่ได้เล็งแค่พระสันตะปาปาเท่านั้น แต่ยังรวมทั้งนครวาติกัน

หากพระสันตะปาปาหลบ เมืองศักดิ์สิทธิ์นี้จะถูกผ่าครึ่งทันที พร้อมคร่าชีวิตอัครสาวกนับไม่ถ้วนให้ลมตายภายใต้คมดาบ

และจากที่เฟียมม่าแห่งเบื้องขวารู้จักพระสันตะปาปาดี ต่อให้ต้องตาย อีกฝ่ายก็ไม่มีวันปล่อยให้วาติกันถูกทำลาย

ดังนั้น พระสันตะปาปาจึงต้องรับการโจมตีโดยตรง และถ้าเลือกเช่นนั้น พระสันตะปาปาจะถูกฆ่าหรือบาดเจ็บหนัก ไม่อยู่ในสภาพที่จะขัดขวางได้อีกต่อไป

"ตู้ม!"

ดาบยักษ์สีส้มถูกไม้กางเขนต้านไว้ พระสันตะปาปาทรุดลงคุกเข่า เลือดพุ่งออกจากปาก คลื่นกระแทกที่เหลือกวาดล้างจนมหาวิหารทั้งหลังถล่มลงพร้อมเสียงดังสนั่น

"รู้อยู่แล้วว่าจะเป็นแบบนี้"

เมื่อฝุ่นควันจาง เฟียมม่าแห่งเบื้องขวาเก็บกรงเล็บสีแดงกลับ รอยยิ้มแห่งชัยชนะปรากฏบนใบหน้า

"ใจดีจริงๆ นะ ตาแก่"

"การจะสร้างสันติที่แท้จริง ต้องยอมสูญเสียบางอย่าง ถ้าแม้แต่สิ่งเล็กๆ ยังไม่กล้าเสียสละ แล้วจะนำคริสตจักรได้ยังไง? คุณควรลงจากตำแหน่งไปซะ"

เฟียมม่าแห่งเบื้องขวาไม่คิดจะฆ่าให้จบๆ ไป เพราะด้วยบาดแผลของพระสันตะปาปาตอนนี้ อีกไม่นานทุกอย่างก็จะเป็นไปตามแผนของเขาอยู่ดี

พระสันตะปาปาเป็นแค่อุปสรรค แต่เขายังใจดีพอ เว้นแต่สถานการณ์จะบังคับ

"เอาล่ะ! แผนของฉันจะเริ่มต้นอย่างเป็นทางการเสียที!"

"คงไม่ง่ายแบบนั้นหรอก"

ทันใดนั้น จอร์จก็ก้าวลงมาหลังจากเฝ้าดูการต่อสู้จากที่สูง

คาถาพรางกายที่เขาใช้ตอนนี้ไม่ใช่เวอร์ชั่นธรรมดา แต่เป็นการผสมคาถาจากโลกแฮร์รี่ พอตเตอร์ เข้ากับเวทล่องหนของเจคอบแห่ง 12 สปริกกัน และเวทมนตร์หลากหลาย สร้างการพรางกายที่แทบจะไม่มีใครตรวจพบได้ หากพลังไม่สูงกว่าเขามาก

ด้วยเหตุนี้ ทั้งเฟียมม่าแห่งเบื้องขวาและพระสันตะปาปาถึงไม่รู้เลยว่ามีเขาคอยสังเกตอยู่ข้างบน

"นายเป็นใคร?" เฟียมม่าแห่งเบื้องขวาเลิกคิ้วเล็กน้อยเมื่อเห็นชายหนุ่มก้าวลงมา

"ฉันเป็นใครงั้นเหรอ?" จอร์จยิ้ม "เชื่อไหมว่าฉันคือพระเจ้า"

ตอนนี้รูปลักษณ์ของเขาไม่ใช่มิซากะ มิโคโตะ แต่เขาใช้เวทมนตร์แปลงร่างให้เป็นรูปลักษณ์ของร่างจริงจากโลกมาร์เวล

ทำไมต้องแปลงร่าง?

ไม่ใช่เพราะกลัวคริสตจักรออร์โธด๊อกซ์ล้างแค้น แต่เขาไม่อยากให้ความเดือดร้อนตกถึงมิซากะ มิโคโตะตัวจริง เพราะถ้าผู้คนคิดว่าเธอคือผู้โจมตีป้อมปราการ คงจะกลายเป็นปัญหาใหญ่สำหรับเธอแน่นอน

"แกอยากตายนักใช่ไหม?" เฟียมม่าแห่งเบื้องขวาสะบัดมือ เปลวไฟพุ่งตรงเข้าหาจอร์จ

แต่จอร์จเพียงแค่อ้าปาก กลืนเปลวไฟทั้งหมดลงท้องในพริบตา

"ถ้าคิดจะพึ่งแค่พลังของพระเจ้าอย่างเดียว เอาฉันไม่ลงหรอกนะ เอากรงเล็บไก่ย่างของแกออกมาอีกสิ อย่างน้อยนั่นยังพอถ่วงเวลาได้หน่อย"

"เตรียมตัวมาดีใช้ได้เลยนี่นา… ใครส่งมาล่ะ? หรือว่าคริสตจักรพิวริตัน?" สีหน้าเฟียมม่าแห่งเบื้องขวาเริ่มเคร่งเครียด กรงเล็บสีแดงงอกออกมาอีกครั้ง

สถานการณ์เกินความคาดหมาย ผู้มาใหม่นี้ดูเหมือนจะรู้เรื่องของเขามากกว่าที่คิด และกล้าปรากฏตัวหลังจากเขาเพิ่งปราบพระสันตะปาปาได้ แปลว่าอีกฝ่ายมั่นใจในพลังของตัวเองอย่างเต็มที่

"ฉันบอกแล้วไงว่าฉันคือพระเจ้า แกไม่เชื่อเหรอ?" จอร์จยกมือขึ้น วงเวทสีขาวขนาดมหึมาปรากฏเหนือหัว

"จงมารวมกัน! สายน้ำแห่งแสงที่ชี้นำเหล่าภูต! จงส่องสว่างเพื่อกำจัดเขี้ยวแห่งความชั่วร้ายให้พินาศ! แฟรี่กลิตเตอร์!"

ทันใดนั้น แท่งแสงที่รวบรวมพลังจากดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดาว ก็พุ่งลงมาจากท้องฟ้า กระแทกใส่เฟียมม่าแห่งเบื้องขวาเต็มแรง

ใช่แล้ว! เวทมนตร์ที่เขาใช้คือหนึ่งในสามมหาเวท - แฟรี่กลิตเตอร์!

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….

จบบทที่ บทที่ 545: เชื่อฉันเถอะ ฉันคือพระเจ้า (ฟรี)

คัดลอกลิงก์แล้ว