บทที่ 540: จับปีกด้วยมือเปล่า (ฟรี)

ที่สำนักงานใหญ่ของหน่วยปฏิบัติการลับ กลุ่มไอเทม

มุกิโนะ ชิซุริ ผู้ใช้พลังจิตเลเวล 5 อันดับสี่ ของเมืองแห่งการศึกษา กำลังถูกคาคิเนะ เทโทคุ ผู้ครองตำแหน่งอันดับสองกดดันอย่างไม่ปรานี

สมาชิกคนอื่นๆ ของทีมก็ถูกสมาชิกจากทีมสคูลที่คาคิเนะเป็นผู้นำเข้าจู่โจมเช่นกัน

การต่อสู้อยู่ในจุดอันตรายสุดๆ

"แกเป็นแค่อันดับสี่ กล้ามาท้าทายฉันเหรอ? วันนี้ฉันจะกวาดล้างพวกแกให้หมด!"

ปีกสีขาวสามคู่กางออกจากหลังคาคิเนะเหมือนใบมีดคมกริบ ทุกสิ่งที่มันผ่านถูกหั่นเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

มุกิโนะ ชิซุริพยายามหลบแบบทุลักทุเล พร้อมยิงลำแสงสีขาวที่สามารถละลายกำแพงออกมาตอบโต้เต็มกำลัง

แต่ทุกครั้งที่เธอใช้เมลท์ดาวน์เนอร์ ลำแสงจะถูกปีกสีขาวสกัดไว้ก่อนถึงตัวเขา และที่แย่กว่านั้น ปีกพวกนั้นไม่เป็นไรเลยสักนิด

"เป็นไปได้ยังไง?" สีหน้าของมุกิโนะเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น

เธอเคยคิดว่าในฐานะอันดับสี่ ช่องว่างระหว่างเธอกับอันดับสองไม่น่าจะห่างกันมาก และไม่เชื่อว่าจะพ่ายแพ้ได้ง่ายๆ โดยเฉพาะเมื่อเธอมีพลังที่ใกล้เคียงกับมิซากะ มิโคโตะ อันดับสาม

แต่ตอนนี้เธอถึงกับยอมรับว่า เธอสู้เขาไม่ได้เลย

การโจมตีของคาคิเนะสามารถฆ่าเธอได้ทันที หากโดนเพียงครั้งเดียว ในขณะที่การโจมตีของเธอไม่อาจสร้างบาดแผลใดๆ ให้เขาเลย

"ต้องหนีแล้ว!"

ความตั้งใจจะสู้หายไปหมดสิ้น เธอคิดจะหาจังหวะหลบหนีไปก่อน แล้วค่อยกลับมาแก้แค้นภายหลัง

แต่ในจังหวะนั้นเอง เสียงที่คุ้นหูก็ดังขึ้นมาในห้อง

"โย่! การต่อสู้เดือดใช้ได้เลยนะ"

เสียงไม่คาดคิดทำให้คาคิเนะหยุดมือทันที เปิดโอกาสให้มุกิโนะได้พักหายใจ ก่อนหันไปมองต้นเสียง

"มิซากะ มิโคโตะงั้นเหรอ? ไม่สิ… นั่นเป็นโคลน!"

ตอนแรกมุกิโนะคิดว่าเป็นมิซากะ มิโคโตะตัวจริง แต่ท่าทางและชุดที่ใส่ก็บอกชัดว่าไม่ใช่

คนที่ปรากฏตัวคือ มิซากะ 9981 โคลนที่มีพลังเหนือมาตรฐาน และถึงขั้นเคยเอาชนะ แอ็คเซลเลอเรเตอร์ ที่อยู่อันดับหนึ่งมาแล้ว

"ถ้าเป็นเธอ… ฉันอาจไม่ต้องหนีก็ได้" มุกิโนะที่เมื่อครู่คิดจะหนี เปลี่ยนใจ หยุดนิ่งและประเมินสถานการณ์

"มิซากะ มิโคโตะ อันดับสาม ที่นี่ไม่ใช่ที่ของเธอ ออกไปซะ ไม่อย่างนั้นฉันจะเก็บเธอด้วย!" คาคิเนะเข้าใจผิดจากรูปลักษณ์ และคิดว่าเป็นเรลกันตัวจริง เขาจึงโบกมือพร้อมพูดด้วยน้ำเสียงรำคาญ

ไม่ว่าจะเป็นพลังของมุกิโนะ ชิซุริ อันดับสี่ หรือมิซากะ มิโคโตะ อันดับสาม ก็ถูกพลังของเขาสยบได้ทั้งนั้น

เพราะความสามารถของเขาคือ ดาร์คแมทเทอร์ การสร้างสสารที่ไม่เคยมีอยู่ในโลกนี้จริงๆ

ไม่ใช่แค่ "ยังไม่ถูกค้นพบ" หรือ "มีอยู่ในทฤษฎี" แต่มันเป็นสิ่งที่ไม่ควรมีอยู่เลย ดังนั้นจึงไม่ขึ้นกับกฎฟิสิกส์ใดๆ

ทันทีที่แสงหรืออิเล็กตรอนผ่านช่องว่างเล็กๆ ของปีก มันจะถูกบิดเบือนเป็นเวกเตอร์ที่ผิดธรรมชาติและทำงานตามกฎเฉพาะของมันเอง

นั่นหมายความว่าพลังของมุกิโนะหรือมิซากะจะไร้ผลทันทีเมื่อปะทะกับเขา

แม้แต่แอ็คเซลเลอเรเตอร์ อันดับหนึ่งเองก็ไม่แน่ว่าจะสู้กับเขาได้

ถึงแม้จะไม่เคยดวลกัน แต่คาคิเนะก็มั่นใจว่าไม่มีวันแพ้

มีเพียงคนเดียวที่เขาเกรงกลัวในเมืองแห่งการศึกษา นั่นคือ อเลสเตอร์ โครว์ลีย์

และตอนนี้ เขากำลังฉวยโอกาสที่เมืองแห่งการศึกษาส่งกองกำลังไปฝรั่งเศสเพื่อปราบความวุ่นวาย ทำให้การป้องกันในเมืองอ่อนแอลง เปิดช่องให้ฝ่ายอื่นๆ แทรกเข้ามาได้

เขาแยกตัวออกจากหน่วยปฏิบัติการลับที่ภักดีต่ออเลสเตอร์ แล้วนำทีมสคูลบุกโจมตีสถาบันวิจัยวิศวกรรมอนุภาคพื้นฐานในเขต 18

ที่นั่นเขายึดเครื่องมือชื่อ "เครื่องควบคุมการดูดซับสำหรับรบกวนวัตถุอนุภาคขั้นสูง" หรือที่เรียกสั้นๆ ว่า "พินเซ็ต" ซึ่งสามารถดึงข้อมูลจาก "อันเดอร์ไลน์" ได้

เป้าหมายของเขาคือใช้ "พินเซ็ต" เป็นแต้มต่อ เพื่อให้มีสิทธิ์เจรจาโดยตรงกับประธานคณะกรรมการบริหารอย่างอเลสเตอร์ โครว์ลีย์

และเพราะกลุ่มไอเทมคิดจะเข้ามาขวาง เขาจึงวางแผนจะกำจัดพวกนั้นไปด้วย โดยเฉพาะ ทาคิสึโบะ ริโคว ที่มีความสามารถในการติดตาม หากปล่อยไว้ต้องกลายเป็นปัญหาใหญ่แน่

"ฉันได้รับคำสั่งจากอเลสเตอร์ให้จับกุมนาย" จอร์จมองปีกที่สร้างจากสสารปริศนาข้างหลังคาคิเนะด้วยสายตาสนใจ ก่อนพูดเสียงเรียบ

คาคิเนะระเบิดหัวเราะทันทีเมื่อได้ยิน "อเลสเตอร์ส่งเธอมาจับฉันเนี่ยนะ? แค่เธอ ฮ่าฮ่าฮ่า… แสดงว่าเขากำลังจนมุมและเริ่มกังวลแล้วสินะ"

ขณะพูดเยาะเย้ย หนึ่งในปีกสีขาวก็พุ่งออกไปเพื่อจะฟันมิซากะ มิโคโตะให้ขาดเป็นสองท่อน เขาไม่มีความเมตตาใดๆ

แต่ร่างของจอร์จกลับถูกปกคลุมด้วยชั้นพลังแสงสีทอง และเขายกมือขึ้นรับปีกนั้นไว้ได้อย่างง่ายดาย

"นี่คือสสารปริศนางั้นเหรอ? มองแบบนี้แล้ว พลังหลายอย่างของฉันก็เข้าข่ายปริศนาเหมือนกัน" จอร์จใช้จิตสัมผัสตรวจสอบปีกสีขาว แล้วสรุปในใจทันที

พูดตรงๆ สสารปริศนา ก็คือพลังที่แตกต่างจากระบบพลังงานของโลกนี้โดยสิ้นเชิง

ความจริงแล้ว เวทมนตร์หรือพลังที่เขาได้มาจากโลกอื่นๆ เมื่อนำมาใช้ที่นี่ ก็นับเป็นสสารปริศนาเช่นกัน อย่างพลังงานที่แสงสีทองกำลังสร้างอยู่ก็เป็นสสารปริศนาเช่นกัน

"จับปีกของฉันด้วยมือเปล่าเนี่ยนะ?" คาคิเนะขมวดคิ้วทันทีที่เห็นมิซากะ มิโคโตะหยุดปีกสีขาวที่สามารถหั่นเหล็กและหินได้เหมือนกระดาษ และยังไม่ใช้พลังสายฟ้าอย่างที่ข้อมูลข่าวกรองระบุไว้

"เธอมีฝีมือก็จริง แต่พลังของฉันมันเกินกว่ามนุษย์ธรรมดาจะต้านไหว!"

ปีกอีกห้าข้างกางออกพร้อมกัน สร้างแรงกดดันมหาศาลถาโถมเข้าหาจอร์จ

"ถ้าไม่คิดยอมแพ้ดีๆ งั้นฉันก็จะไม่ไว้หน้าแล้ว!" จอร์จปล่อยมือจากปีก แล้ววงเวทสีดำปรากฏขึ้นตรงหน้า

สำหรับเขา เด็กหนุ่มอย่างคาคิเนะเป็นเพียงคู่ต่อสู้ตัวเล็กๆ เท่านั้น

"ธอร์ รูน พาร์ติเคิล แคนนอน!"

จอร์ดใช้เวทก็อดสเลเยอร์ เสาสายฟ้าสีดำพุ่งออกจากวงเวทเหมือนกระสุน อัดแรงกระแทกรุนแรงใส่คาคิเนะโดยตรง

คาคิเนะไม่ทันคาดคิดว่าสายฟ้าของมิซากะจะแรงขนาดนี้ แต่เขายังไม่แสดงท่าทีหวาดหวั่น กลับรวมปีกทั้งหกเข้าด้วยกันเพื่อป้องกันด้านหน้า

ปีกสีขาวสามารถสลายสายฟ้าได้ทั้งหมด ไม่ว่าจะรุนแรงแค่ไหน เมื่อสัมผัสกับมันก็จะบิดเบือนและหายไปทันที

"ฮ่าๆ มิซากะ มิโคโตะ การโจมตีของเธอใช้ไม่ได้กับ—"

คำพูดยังไม่ทันจบ สายฟ้าสีดำกลับเจาะทะลุปีกทั้งหกได้โดยง่าย กระแทกเข้าร่างคาคิเนะตรงๆ ช็อตจนเขาหมดสติและร่างกายเสียการควบคุม

"ส่งเขาไปให้คณะกรรมการระเบียบวินัย เดี๋ยวจะมีคนรับเขาเอง"

จอร์จหันไปบอกมุกิโนะ ชิซุริที่กำลังกลืนน้ำลาย ก่อนร่างจะหายวับไปจากที่เดิม

สายฟ้าแบบเทคโนโลยีไม่สามารถทำอะไรคาคิเนะได้ แต่สิ่งที่จอร์จใช้คือเวทมนตร์ที่มาจากโลกแฟรี่เทล และเป็นสายฟ้าที่สร้างขึ้นมาเพื่อสังหารเทพโดยเฉพาะ

และสำคัญที่สุดคือระดับพลังที่ทั้งสองปล่อยออกมา มันไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกันเลย

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….