บทที่ 490: ฝนตกแล้ว ได้เวลาจบเกม (ฟรี)

เพื่อให้การจัดงานควิดดิชเวิลด์คัพเป็นไปอย่างราบรื่น เจ้าหน้าที่ระดับสูงของกระทรวงเวทมนตร์แทบทั้งหมดถูกระดมมาประจำการ หลายคนไม่ได้พักผ่อนมาหลายวันแล้วด้วยซ้ำ

ระหว่างทาง จอร์จเห็น อะมีเลีย โบนส์ หัวหน้ากองบังคับควบคุมกฎหมายเวทมนตร์, บาร์ทีเมียส บาร์ตี้ เคร้าช์ หัวหน้ากองความร่วมมือด้านเวทมนตร์ระหว่างประเทศ และเอมี่ รองหัวหน้ากองความร่วมมือด้านเวทมนตร์ระหว่างประเทศ รวมถึงคนสำคัญอีกมากมาย

พูดได้ว่าบุคลากรระดับสูงของกระทรวงเวทมนตร์มากันครบ พร้อมด้วยลูเซียส มัลฟอย และพวกผู้เสพความตายสายกลางที่ชอบทำตัวเป็นกลางอีกกลุ่ม

"ดีเลย… รวมตัวกันพร้อมหน้าแบบนี้…"

ในเวลาเดียวกัน ร่างจิตของจอร์จที่สวมบทเป็นโวลเดอมอร์ ก็นำผู้เสพความตายที่หนีออกจากอัซคาบันมายืนรออยู่แถวหนองน้ำนอกสนามแข่ง

"นายท่าน ให้พวกเราบุกเลยมั้ย?" เบลลาทริกซ์ชักไม้กายสิทธิ์ออกมา ดวงตาเป็นประกายคลุ้มคลั่ง ไร้ซึ่งความหวาดกลัว มีแต่ความสะใจและตื่นเต้นเต็ม

จอร์จกวาดตามองไปรอบๆ นอกจากปีเตอร์ เพ็ตติกรูว์แล้ว สีหน้าของผู้เสพความตายที่เหลือก็แทบไม่ต่างจากเบลลาทริกซ์เลย

โดยเฉพาะกลุ่มที่เคยติดคุกอัซคาบัน ต่างถูกศาสตร์มืดกัดกินจิตใจจากการใช้คำสาปโทษผิดสถานเดียวฆ่าคนซ้ำแล้วซ้ำเล่า

และยังโดนผู้คุมวิญญาณทรมานทุกวันจนเสียสติ พฤติกรรมจึงไม่ต่างจากโวลเดอมอร์หลังสร้างฮอร์ครักซ์

"อย่าเพิ่ง ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลา เราจะลงมือก็ตอนที่การแข่งขันเริ่มแล้ว ทุกคนเข้าไปในสนามหมดแล้วเท่านั้น"

"และจำไว้ให้ดี ห้ามฆ่าใครโดยไม่ได้รับคำสั่งจากฉัน ไม่งั้นจะเจอแบบนี้"

ทันทีที่พูดจบ เขาก็สะบัดไม้กายสิทธิ์ไปที่ปีเตอร์ เพ็ตติกรูว์ แสงสีเขียวพุ่งออกมา

ปีเตอร์ เพ็ตติกรูว์ยังไม่ทันตั้งตัวก็ตายคาที่

แม้พวกผู้เสพความตายจะบ้าคลั่งแค่ไหน แต่ความกลัวที่มีต่อลอร์ดโวลเดอมอร์ก็ฝังลึกในกระดูก

เมื่อเห็นเขาฆ่าปีเตอร์ เพ็ตติกรูว์ได้หน้าตาเฉย ทุกคนก็รีบพยักหน้ารับคำสั่งทันที

นี่เป็นการเชือดไก่ให้ลิงดู เพื่อกดพวกนี้ให้อยู่ในโอวาท จอร์จต้องขู่ไว้ก่อน และปีเตอร์ เพ็ตติกรูว์ ที่ทั้งขี้ขลาดและลังเล ก็คือ "ไก่" ที่เหมาะที่สุดสำหรับการเชือดโชว์

เมื่อคืนเขาวางแผนอย่างละเอียดทั้งคืน และตอนนี้ก็ปรับให้รัดกุมยิ่งขึ้น ตราบใดที่ทุกอย่างเดินตามแผน ก็คงไม่มีปัญหาใหญ่

เงื่อนไขเดียวคือต้องคุมพวกผู้เสพความตายสติแตกเหล่านี้ ไม่ให้คลั่งจนฆ่าคนมั่วซั่ว

—

บ่ายโมงครึ่ง

พ่อมดแม่มดจากทั่วโลกกว่าแสนคนทยอยออกจากเต็นท์ ต่อคิวเดินเข้าสนาม นั่งประจำที่ และเริ่มส่งเสียงเชียร์กันคึกคัก

บ่ายสองโมงตรง

บนเวทีผู้ประกาศ ลูโด แบ็กแมน หัวหน้ากองควบคุมดูแลเกมและกีฬาเวทมนตร์แห่งกระทรวงเวทมนตร์ ยกไม้กายสิทธิ์แนบลำคอแล้วร่ายคาถาขยายเสียง

"โซโนรัส!!"

เสียงของเขาดังกระหึ่มก้องไปทั่วสนาม

"สุภาพบุรุษสุภาพสตรีทุกท่าน… ยินดีต้อนรับ! ยินดีต้อนรับสู่การแข่งขันควิดดิชเวิลด์คัพครั้งที่ 422!"

ทันใดนั้น เสียงโห่ร้องและเสียงปรบมือก็ดังกึกก้องทั่วทั้งสนาม

พร้อมกันนั้น ธงนานาชาติหลากสีพลิ้วไหวเหนือศีรษะผู้คนนับแสน เสียงเพลงชาติจากทุกประเทศดังปะปนกันวุ่นวายไปหมด

บนกระดานดำเวทมนตร์ขนาดมหึมาที่ลอยกลางอากาศ บรรทัดสุดท้ายที่เขียนว่า "เยลลี่เม็ดทุกรสเบอร์ตี้บอตต์ รสชาติไม่ซ้ำคำเดิม!" ถูกลบออกไป

ตอนนี้มันแสดงคะแนน: อังกฤษ 0 — ไอร์แลนด์ 0

"เอาล่ะ ไม่ต้องพูดพร่ำทำเพลง เชิญพบกับมาสคอตทีมชาติไอร์แลนด์!"

ทันใดนั้น ฝั่งซ้ายที่เต็มไปด้วยพ่อมดในชุดสีเขียวก็ส่งเสียงร้องดังสนั่น ก่อนที่บางสิ่งขนาดมหึมาสีทองผสมเขียวจะบินทะยานเข้าสู่สนาม

วัตถุยักษ์นั้นแตกกระจายกลางอากาศ กลายเป็นพลุเวทมนตร์หลากสีสัน ก่อนจะรวมตัวกันเป็น "ใบแชมร็อค" ขนาดยักษ์ อันเป็นสัญลักษณ์ของไอร์แลนด์

จากนั้น เหรียญทองนับพันโปรยปรายจากฟ้า ร่วงหล่นเกลื่อนอัฒจันทร์

ถ้ามองดีๆ จะเห็นสิ่งมีชีวิตตัวเล็ก หนวดเฟิ้ม กำลังถือตะกร้าโปรยเหรียญอยู่ภายในใบแชมร็อค มันคือ "เลพริคอน" มาสคอตชื่อดังของไอร์แลนด์

ถึงเหรียญทองจากเลพริคอนจะใช้แทนเกลเลียนจริงไม่ได้ แต่ก็หยุดความโกลาหลจากฝูงชนที่แย่งเก็บไม่ได้อยู่ดี

เพราะเด็กๆ หลายคนยังไม่รู้ คิดว่าเป็นเกลเลียนจริงๆ

"ต่อไป!"

เสียงแบ็กแมนดังสะท้อนเหมือนระฆังยักษ์

"ยกไม้กายสิทธิ์ขึ้นให้พร้อม… ยินดีต้อนรับมาสคอตทีมชาติอังกฤษ!"

นกสีแดงหางยาวตัวใหญ่บินพุ่งเข้ามาในสนาม ก่อนจะวนหนึ่งรอบแล้วลอยนิ่งกลางอากาศ จากนั้นเริ่มร้องเพลง

เสียงของมันไพเราะ นุ่มนวล ทำให้ผู้ฟังทุกคนเคลิ้มจนลืมเหรียญที่เพิ่งโปรยลงมา

นกพวกนี้คือ "เรด แพร์รอต ซิงเกอร์" นกขับร้องร่างใหญ่ เสียงหวานจับใจ และเป็นมาสคอตประจำทีมชาติอังกฤษ

แต่ละทีมควิดดิชก็มีมาสคอตของตัวเอง: ไอร์แลนด์คือเลพริคอน, บัลแกเรียคือวีล่า, บราซิลมีคูรูปิร่า, นอร์เวย์มีสัตว์ประหลาดเซลมา ฯลฯ

หลังจากเรด แพร์รอต ซิงเกอร์ร้องจบแล้วบินออกไป ผู้เล่นทั้งสองทีมก็บินเข้าสู่สนามพร้อมไม้กวาด

ทีมไอร์แลนด์ใส่ยูนิฟอร์มเขียวทั้งชุด ส่วนทีมอังกฤษมาในชุดยูนิฟอร์มสีแดงสดเต็มตัว

ทันทีที่ผู้เล่นปรากฏ บรรยากาศในสนามก็ลุกเป็นไฟอีกครั้ง เสียงเชียร์ดังสนั่นไปทั่ว

และในบรรดาเสียงเชียร์เหล่านั้น ชื่อ "จอร์จ" คือเสียงที่ดังที่สุด

เพื่อเรียกเสียงเฮจากคนดู เจ้าหน้าที่กระทรวงเวทมนตร์ที่ควบคุมภาพเวทมนตร์เลยฉายโคลสอัปของจอร์จขึ้นบนจอยักษ์ทันที

"ต่อไป ขอเชิญต้อนรับกรรมการของเรา ประธานสมาคมควิดดิชนานาชาติ บินตรงมาจากอียิปต์ — ฮัสซาน โมสตาฟา!"

พ่อมดร่างเล็กผอม ในชุดคลุมทองอร่าม เดินออกมากลางสนามอย่างสง่างาม

เขาหนีบกล่องไม้ใหญ่ไว้ข้างหนึ่ง และถือไม้กวาดอีกข้างหนึ่ง

"ห้ามเล่นนอกกติกา!"

เขาประกาศกฎกับทั้งสองทีมอย่างเคร่งครัด ก่อนจะเตะเปิดกล่อง ปล่อยลูกควิดดิชทั้งสี่ลูกออกมา

ลูกควัฟเฟิลสีแดง, ลูกบลัดเจอร์สีดำสองลูก และลูกโกลเด้นสนิชที่หายวับไปจากสายตาทันทีที่ถูกปล่อย

ความเร็วของโกลเด้นสนิชในเวิลด์คัพครั้งนี้ชัดเจนว่าเร็วกว่าการแข่งขันในโรงเรียนหลายเท่า

แต่เพราะโกลเด้นสนิชเป็นโลหะ จอร์จจึงจับตำแหน่งมันได้ตลอด

แต่เขายังไม่รีบพุ่งไปจับเพื่อปิดเกมทันที เพราะร่างจิตที่ปลอมเป็นโวลเดอมอร์เพิ่งเข้าสนามพร้อมผู้เสพความตาย และกำลังเริ่มแผนขั้นแรกอยู่

"ทรอยทำแต้มอีกแล้ว! 10-0 ไอร์แลนด์ขึ้นนำ!!"

ยังไม่ถึงยี่สิบนาที ไอร์แลนด์ก็ออกนำสิบแต้มแล้ว

ไม่แปลกเลย ถ้าพูดกันตามฝีมือจริงๆ ทีมอังกฤษยังไม่ติดท็อป 10 ด้วยซ้ำ จะไปสู้อะไรกับทีมไอร์แลนด์ที่ถล่มทีมบัลแกเรียเละได้

ที่เข้าชิงมาได้ ก็เพราะจอร์จจับโกลเด้นสนิชทุกแมตช์พลิกเกมให้ชนะ และแมตช์นี้ก็ไม่ต่างกัน

"ฝนมาแล้ว… งั้นถึงเวลาจบเกมสักที"

จอร์จที่บินนิ่งอยู่กลางสนามเงยหน้ามองฟ้าที่เริ่มมีฝนโปรยลงมา ก่อนเร่งไม้กวาดพุ่งตรงไปหาตำแหน่งที่โกลเด้นสนิชแอบอยู่

ในเวลาเดียวกัน ร่างจิตที่สวมบทเป็นโวลเดอมอร์ก็เข้าสู่สนามสำเร็จ และแผนขั้นแรกผ่านไปแล้ว

ตอนนี้ ถึงเวลาขยับเข้าสู่ขั้นที่สองของแผนการ!

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….