ตอนพิเศษ บทที่ 446 (ฟรี)

ในระหว่างการแข่งขันหลายคนกำลังประเมินศักยภาพของจินเป่าเปา ซึ่งมีท่าทีสงบและมั่นใจผิดปกติราวกับผู้ใหญ่ดูเด็กตีกัน

เขาไม่มีท่าทีอวดดี และยังสอบถามวิชาจากสำนักต่างๆ ด้วยความสุภาพ จึงทำให้หลายคนเริ่มสงสัยว่าเขาอาจมีฝีมือซ่อนอยู่มากกว่าที่แสดงออก

สวีซาน ตรวจสอบประวัติพบว่าจินเป่าเปาเป็นทายาทของตระกูลจิน และแม่เป็นประธานบริษัทกลุ่มหลี่ เขาเติบโตในลอนดอน ใช้เวทมนตร์แบบยุโรป ซึ่งแม้จะรับมือยาก แต่ก็มีจุดอ่อนด้านการต่อสู้ระยะประชิด

จางชู่หลานที่ใช้วิชาแสงทองก็มั่นใจว่าสามารถต้านทานเวทมนตร์ยุโรปได้สบายๆ

เฟิงเป่าเปาเขียนชื่อจินเป่าเปาลงในแผนที่เพื่อคำนวณกลยุทธ์รอบถัดไป

ในอีกสนามหนึ่ง หวงหมิงเอาชนะศิษย์จากสำนักซั่งชิงได้อย่างง่ายดาย แม้อีกฝ่ายจะมีวิชายันต์เช่น ยันต์ห้าผู้กล้า, ยันต์ลวงจิต, ยันต์ขังเซียน แต่ยังไม่สามารถแสดงพลังได้เต็มที่เพราะเพิ่งเริ่มฝึก ทำให้ตกรอบ

และถึงแม้วิชายันต์ของพวกเขาจะเก่ง แต่ก็ยังสู้ไม่ได้กับสุดยอดวิชายันต์อย่างคัมภีร์ทะลวงสวรรค์

หลังจากแข่งเสร็จ จอร์จกลับมายังสนามของหวงหมิง

จากนั้น หลิวซิงหยางก็พาพวกเขาไปจับฉลากสำหรับการแข่งขันรอบที่สอง

จอร์จจับได้หวังปิ้งจากตระกูลหวัง ซึ่งเป็นตระกูลที่มีอิทธิพลมาก โดยมีผู้นำตระกูลคือหวังอ้าย หนึ่งในสิบผู้อาวุโส

หวังปิ้งนั้นมีชื่อเสียงในด้านชอบข่มเหงผู้อื่น และแสดงท่าทีหยิ่งผยองในการแข่งรอบแรก

จอร์จสอบถามเฟิงซิงถงว่าตระกูลหวังมีวิชาอะไร ซึ่งเขาตอบว่าใช้วิชาภาพวาดที่ใช้พลังปราณสร้างอาวุธหรือสิ่งของขึ้นมาต่อสู้ และถึงแม้จะไม่ได้แสดงออกอย่างเด่นชัดในการแข่ง แต่ถือว่าแข็งแกร่งมาก

เฟิงซิงถงจึงเตือนจอร์จว่าถ้าไม่ตั้งใจจะแข่งเพื่อแย่งคัมภีร์ทะลวงสวรรค์ก็ให้ยอมแพ้ซะ เพราะการเอาชนะหวังปิ้งในฐานะผู้ฝึกปราณอิสระ อาจทำให้ถูกตระกูลหวังตามเล่นงานในภายหลัง